Sukta 151

Mantra 1

मित्रं न यं शिम्या गोषु गव्यवः स्वाध्यो विदथे अप्सु जीजनन् । अरेजेतां रोदसी पाजसा गिरा प्रति प्रियं यजतं जनुषामवः ॥

మిత్రుని వలె—గవ్యవః (గో-సంపదను అన్వేషించువారు) స్వాధ్య (స్వ-నియమం) చేత, విదథే (యజ్ఞసభలో), అప్సు (జలతత్త్వంలో) తమ ప్రయత్నంతో ఆయనను జన్మింపజేస్తారు; అట్లే రెండు లోకాలు (రోదసీ) తమ పాజసా (బలం/తేజస్సు) చేత కంపిస్తాయి. వాక్కుతో వారు ప్రియమూ యజ్యమూ అయిన ఆ యుగలానికి ప్రతిస్పందిస్తారు—జన్మమునుండి జీవుల రక్షణ (అవః) అయినవారు.

Mantra 2

यद्ध त्यद्वां पुरुमीळ्हस्य सोमिनः प्र मित्रासो न दधिरे स्वाभुवः । अध क्रतुं विदतं गातुमर्चत उत श्रुतं वृषणा पस्त्यावतः ॥

అప్పుడు ఆ సోమ-పీడకులు, పురుమీళ్హ (బహు-స్తుత్య) అనుగ్రహాన్ని కోరుతూ, మిత్రులవలె, స్వయంసిద్ధులై, మీ కార్య-శక్తిని ముందుకు ఉంచుతారు—అప్పుడు వారు మీ క్రతు (సంకల్ప-శక్తి)ను స్తుతించి, గమన-మార్గాన్ని పొందుతారు. మరియు హే వృషణౌ (ఇద్దరు వీరులు), మీరు వారిని శ్రుత (శ్రవణీయ/ఖ్యాత)ులుగా చేసి, వారి స్వగృహ-ఆశ్రయంలో (పస్త్యా) స్థిరపరుస్తారు.

Mantra 3

आ वां भूषन्क्षितयो जन्म रोदस्योः प्रवाच्यं वृषणा दक्षसे महे । यदीमृताय भरथो यदर्वते प्र होत्रया शिम्या वीथो अध्वरम् ॥

హే ఇద్దరు వృషణ (పరాక్రములు), జన్మనుండే రెండు లోకాలలో (రోదసీ) ఉన్న ప్రజలు అలంకారంతో, పలకవలసిన వాక్యాన్ని తీసుకొని, మీ మహత్తర దక్ష (నైపుణ్య/శక్తి) కోసం మీ వద్దకు వస్తారు. మీరు దానిని ఋత (సత్య-నియమం) కోసం మోసుకొనినప్పుడు, అలాగే అశ్వవత్ వేగవంతుని కోసం మోసుకొనినప్పుడు—హోత్ర (యాజ్ఞిక క్రియ) మరియు శిమ్యా (ఉద్యమం/శ్రమ) ద్వారా మీరు అధ్వర (యజ్ఞం)ను ముందుకు నడిపిస్తారు.

Mantra 4

प्र सा क्षितिरसुर या महि प्रिय ऋतावानावृतमा घोषथो बृहत् । युवं दिवो बृहतो दक्षमाभुवं गां न धुर्युप युञ्जाथे अपः ॥

ఈ మహత్తరమైన, ప్రియమైన క్షితి (సత్తా/అధికారం), హే అసుర-శక్తులారా, మీరు ఋతవంతులై ‘వృహత్’—విస్తారమైన ఋత—గా ప్రకటిస్తారు. మీరు ఇద్దరూ విస్తారమైన ద్యౌ (ఆకాశం) యొక్క మహా దక్ష (నైపుణ్య/శక్తి)గా అయ్యారు; మరియు ధుర్య గోవును యోగానికి కట్టినట్లు, ఆపః (జలప్రవాహాలు)ను యోగానికి కడతారు—ప్రవాహాలను కార్యానికి లోబరుస్తారు.

Mantra 5

मही अत्र महिना वारमृण्वथोऽरेणवस्तुज आ सद्मन्धेनवः । स्वरन्ति ता उपरताति सूर्यमा निम्रुच उषसस्तक्ववीरिव ॥

ఇక్కడ, మీ మహిమచేత మీరు విశాల ద్వారాన్ని తెరుస్తారు; మలినరహితమైన, ప్రేరేపించే ప్రవాహాలు పోషించే ఆవులవలె ‘సద్మ’ (ఆసనం/నివాసం) వైపు వస్తాయి. అవి సూర్యుని వైపు పైకి నాదిస్తాయి; మరియు ఉషస్సులు వేగంగా ఎగిరేవారివలె ‘నిమ్రుచ్’ (అవరోహణం)తో ప్రకటనలోకి దిగివచ్చి, మన క్షేత్రంలో వెలుగின் అవతరణను తెస్తాయి.

Mantra 6

आ वामृताय केशिनीरनूषत मित्र यत्र वरुण गातुमर्चथः । अव त्मना सृजतं पिन्वतं धियो युवं विप्रस्य मन्मनामिरज्यथः ॥

‘ఋత’ (సత్య-నియమం) కొరకు, ‘కేశినీ’—దీప్తకేశములైన ప్రేరణాశక్తులు—మీ వైపు గానం చేస్తాయి, ఓ మిత్ర; అక్కడ, ఓ వరుణ, మీరు మార్గాన్ని స్తుతిస్తారు. మీ స్వసత్త్వంతో మా ‘ధియః’ (చింతన-ప్రేరణలు)ను విడుదల చేసి పుష్టం చేయండి; మీరు ఇద్దరూ విప్రుని ‘మన్మన్’ (అంతర్మన నిర్మాణాలు)లో ఆనందిస్తారు.

Mantra 7

यो वां यज्ञैः शशमानो ह दाशति कविर्होता यजति मन्मसाधनः । उपाह तं गच्छथो वीथो अध्वरमच्छा गिरः सुमतिं गन्तमस्मयू ॥

యజ్ఞాలచేత బలపడుతూ మీకు దానం చేసే వాడు—అతడు కవి, హోతా; ‘మన్మసాధన’ (అంతర్వాక్సిద్ధి) గలవాడై యజనం చేస్తాడు. అతని వద్దకే మీరు ఇద్దరూ వెళ్తారు; ‘అధ్వర’ యొక్క ‘వీథ’ (యాత్రాపథం) మీదుగా, స్తుతుల వైపు రండి—మిమ్మల్ని కోరుకునే మా కొరకు, మీ ‘సుమతి’ (ప్రకాశమైన సద్భావన)తో చేరండి.

Mantra 8

युवां यज्ञैः प्रथमा गोभिरञ्जत ऋतावाना मनसो न प्रयुक्तिषु । भरन्ति वां मन्मना संयता गिरोऽदृप्यता मनसा रेवदाशाथे ॥

మీరు ఇద్దరూ యజ్ఞాలచేతను గో-రశ్ములచేతను (ప్రకాశకిరణాలచేతను) ప్రథమంగా అభిషిక్తులవుతారు—ఋతాన్ని ధారించువారు—సరియైన యోజనాలలో (సక్రమంగా జతచేయబడిన ప్రవృత్తుల్లో) మనస్సు ఉన్నట్లుగా. నియంత్రిత స్తోత్రగీతాలు మీకు అంతర్మన నిర్మాణాలను (మన్‌మ) మోసుకొస్తాయి; మత్తు-భ్రాంతి లేని మనస్సుతో మీరు సమృద్ధి, దీప్తిమయమైన పరిపూర్ణతను ప్రసాదిస్తారు.

Mantra 9

रेवद्वयो दधाथे रेवदाशाथे नरा मायाभिरितऊति माहिनम् । न वां द्यावोऽहभिर्नोत सिन्धवो न देवत्वं पणयो नानशुर्मघम् ॥

మీరు సమృద్ధమైన ప్రాణబలాన్ని స్థాపిస్తారు; ఓ ఇద్దరు నరులారా, మీ మాయా-శక్తులతో (వివేకపూర్వక నిర్మాణశక్తులతో) మరియు సమీప సహాయంతో మీరు సమృద్ధమైన సిద్ధిని ప్రసాదిస్తారు. దినాలతో కూడిన ద్యౌ (ఆకాశం) గాని, నదులు గాని, మీ దేవత్వాన్ని చేరలేదు; చీకటి పణయులు (వ్యాపారులు) మీ దాన-మహిమను గెలుచలేదు.