Sukta 2

Mantra 1

कामः स॒प॒त्न॒हन॑मृष॒भं घृ॒तेन॒ कामं॑ शिक्षामि ह॒विषाज्ये॑न । नी॒चैः स॒पत्ना॒न् मम॑ पादय॒ त्वम॒भिष्टु॑तो मह॒ता वी॒र्येऽण

കാമൻ—സപത്നഹൻ, വൃഷഭൻ—അവനെ ഘൃതംകൊണ്ട് ഞാൻ പോഷിപ്പിക്കുന്നു; ഹവിഷും ആജ്യവുംകൊണ്ട് കാമനെ ഞാൻ ശിക്ഷിച്ചു പ്രവർത്തനത്തിലാക്കുന്നു. എന്റെ സപത്നന്മാരെ താഴേക്ക് അമർത്തുക; അവരെ എന്റെ പാദങ്ങൾക്കു കീഴെ വീഴ്ത്തുക—സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവനേ, മഹാവീര്യവാനേ.

Mantra 2

यन्मे॒ मन॑सो॒ न प्रि॒यं चक्षु॑षो॒ यन्मे॒ बभ॑स्ति॒ नाभि॒नन्द॑ति । तद् दु॒ष्वप्न्यं॒ प्रति॑ मुञ्चामि स॒पत्ने॒ कामं॑ स्तु॒त्वोद॒हं भि॑देयम्

എന്റെ മനസ്സിന് പ്രിയമല്ലാത്തത്, എന്റെ കണ്ണിന് ഇഷ്ടമല്ലാത്തത്, എന്റെ പ്രകടനത്തിൽ (ലക്ഷണത്തിൽ) അംഗീകാരം ലഭിക്കാത്തത്—ആ ദുഷ്വപ്ന്യം (അപശകുനസ്വപ്നദോഷം) ഞാൻ സപത്നന്റെ മേൽ തിരിച്ചുവിടുന്നു. കാമനെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട്, ഞാൻ അവനെ പൂർണ്ണമായി ഭേദിച്ചു (തകർത്തു) കളയട്ടെ.

Mantra 3

दु॒ष्वप्न्यं॑ काम दुरि॒तं च॑ कामाप्र॒जस्ता॑मस्व॒गता॒मव॑र्तिम्। उ॒ग्र ईशा॑नः॒ प्रति॑ मुञ्च॒ तस्मि॒न् यो अ॒स्मभ्य॑मंहूर॒णा चिकि॑त्सात्

ഹേ കാമ, ദുഷ്വപ്ന്യവും, ഹേ കാമ, ദുരിതവും—അപ്രജത (വന്ധ്യത), ദുർഗതി (അശുഭഗതി), അവർത്തി (തെറ്റായ തിരിഞ്ഞുപോകൽ/മറിവ്): ഹേ ഉഗ്ര ഈശാന, ഞങ്ങളോടു വിരോധമായി അംഹൂരണാ (കഷ്ടകര) ഉദ്ദേശത്തോടെ ഉപായം ചിന്തിക്കുന്ന ആ മനുഷ്യന്റെ മേൽ ഇവയെ തിരിച്ചുവിടുക.

Mantra 4

नु॒दस्व॑ काम॒ प्र णु॑दस्व का॒माव॑र्तिं यन्तु॒ मम॒ ये स॒पत्नाः॑ । तेषां॑ नु॒त्ताना॑मध॒मा तमां॒स्यग्ने॒ वास्तू॑नि॒ निर्द॑ह॒ त्वम्

ഹേ കാമ, തള്ളിപ്പറത്തുക; ഹേ കാമ, മുന്നോട്ടു തള്ളിപ്പറത്തുക: എന്റെ സപത്നർ അവർത്തിയിലേക്കും (ഉലറ്റൽ/തിരിഞ്ഞുപോകൽ) പിന്നോട്ടുമുള്ള വഴിയിലേക്കും പോകട്ടെ. അവർ തള്ളിപ്പറത്തപ്പെട്ടവരായി, ഏറ്റവും താഴ്ന്ന അന്ധകാരങ്ങളിലേക്കു—ഹേ അഗ്നി—അവരുടെ വാസ്തു (വാസസ്ഥലങ്ങൾ) നീ പൂർണ്ണമായി ദഹിപ്പിക്ക.

Mantra 5

सा ते॑ काम दुहि॒ता धे॒नुरु॑च्यते॒ यामा॒हुर्वाचं॑ क॒वयो॑ वि॒राज॑म्। तया॑ स॒पत्ना॑न् परि॑ वृङ्ग्धि॒ ये मम॒ पर्ये॑नान् प्रा॒णः प॒शवो॒ जीव॑नं वृणक्तु

ഹേ കാമാ! നിന്റെ ആ പുത്രിയെ ‘പാൽ തരുന്ന ധേനു’ എന്നു വിളിക്കുന്നു—കവികൾ അവളെയേ ‘വാക്’ (വാണി), പ്രകാശമയ ‘വിരാജ്’ എന്നും പറയുന്നു. ആ വാണി-വിരാജ് കൊണ്ടു എന്നെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയിരിക്കുന്ന എന്റെ വൈരികളെ വെട്ടി നീക്കുക; പ്രാണനും പശുസമ്പത്തും ജീവനും ഇവയെ എന്റെ ഭാഗത്തേക്ക് തിരഞ്ഞെടുത്തു നേടട്ടെ.

Mantra 6

काम॒स्येन्द्र॑स्य॒ वरु॑णस्य॒ राज्ञो॒ विष्णो॒र्बले॑न सवि॒तुः स॒वेन॑ । अ॒ग्नेर्हो॒त्रेण॒ प्र णु॑दे स॒पत्नां॑छ॒म्बीव॒ नाव॑मुद॒केषु॒ धीरः॑

കാമത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, ഇന്ദ്രന്റെ, രാജാവായ വരുണന്റെ; വിഷ്ണുവിന്റെ ബലത്താൽ, സവിതൃയുടെ പ്രേരണയാൽ; അഗ്നിയുടെ ഹോത്രം (യജ്ഞാർപ്പണം) കൊണ്ടു ഞാൻ എന്റെ സപത്നന്മാരെ പുറത്തേക്ക് തള്ളിനീക്കും—ജലത്തിൽ ഒരു തോണിയെ ദൃഢമായി നീക്കുന്ന ധീരനെപ്പോലെ.

Mantra 7

अध्य॑क्षो वा॒जी मम॑ काम॑ उ॒ग्रः कृ॒णोतु॒ मह्य॑मसप॒त्नमे॒व। विश्वे॑ दे॒वा मम॑ ना॒थं भ॑वन्तु॒ सर्वे॑ दे॒वा हव॒मा य॑न्तु म इ॒मम्

എന്റെ അധ്യക്ഷനായ, പരാക്രമത്തിൽ ജയശാലിയായ ഉഗ്ര കാമൻ എന്നെ—അതെ, എന്നെ—നിഃസപത്നൻ (പ്രതിസ്പർധകരഹിതൻ) ആക്കട്ടെ. സർവ്വ ദേവന്മാർ എന്റെ നാഥന്മാർ (ആശ്രയദാതാക്കൾ) ആകട്ടെ; സർവ്വ ദേവന്മാർ എന്റെ ഈ ഹവം/ആഹ്വാനം കേട്ട് ഇവിടെ വരട്ടെ.

Mantra 8

इ॒दमाज्यं॑ घृ॒तव॑ज्जुषा॒णाः काम॑ज्येष्ठा इ॒ह मा॑दयध्वम्। कृ॒ण्वन्तो॒ मह्य॑मसप॒त्नमे॒व

ഘൃതസമൃദ്ധമായ ഈ ആജ്യം സ്വീകരിച്ച്, കാമനെ ജ്യേഷ്ഠൻ (മുഖ്യൻ) ആയി കരുതി, നിങ്ങൾ ഇവിടെ ആനന്ദിക്കുവിൻ. ആനന്ദിച്ചുകൊണ്ട് തന്നെ, എന്നെ സത്യമായി നിഃസപത്നൻ (പ്രതിസ്പർധകരഹിതൻ) ആക്കുവിൻ.

Mantra 9

इ॒न्द्रा॒ग्नी का॑म स॒रथं॒ हि भू॒त्वा नी॒चैः स॒पत्ना॒न् मम॑ पादयाथः । तेषां॑ प॒न्नाना॑मध॒मा तमां॒स्यग्ने॒ वास्तू॑न्यनु॒निर्द॑ह॒ त्वम्

ഹേ കാമാ! ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും ഒരേ രഥത്തിൽ (സരഥം) ആയി, എന്റെ പ്രതിസ്പർധകരെ താഴേക്ക് തള്ളുക, അവരെ വീഴ്ത്തുക. അവർ വീണു ഏറ്റവും അധമമായ അന്ധകാരങ്ങളിലായപ്പോൾ, ഹേ അഗ്നേ, നീ അവരെ പിന്തുടർന്ന് അവരുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളെ ദഹിപ്പിക്ക.

Mantra 10

ज॒हि त्वं का॑म॒ मम ये स॒पत्ना॑ अ॒न्धा तमां॒स्यव॑ पादयैनान्। निरि॑न्द्रिया अर॒साः स॑न्तु॒ सर्वे॒ मा ते॑ जी॑विषुः कत॒मच्च॒नाहः॑

Smite thou, O Kāma, those rivals of mine; cast them down into blind darknesses. Let them all be void of faculty, sapless; let them not live—no, not for any day whatsoever.

Mantra 11

अव॑धी॒त् कामो॒ मम॒ ये स॒पत्ना॑ उ॒रुं लो॒कम॑कर॒न्मह्य॑मेध॒तुम्। मह्यं॑ नमन्तां प्र॒दिश॒श्चत॑स्रो॒ मह्यं॒ षडु॒र्वीर्घृ॒तमा व॑हन्तु

കാമൻ എന്റെ ആ വൈരികളായ മത്സരക്കാരെ തകർത്തിരിക്കുന്നു; അവർ എനിക്കു വളർച്ചയ്ക്കായി വിശാല ലോകം (വിശാല പ്രദേശം) ഒരുക്കാൻ ശ്രമിച്ചവരാണ്. നാലു ദിക്കുകളും എനിക്കു നമിക്കട്ടെ; ആറു വിശാല പ്രദേശങ്ങൾ എനിക്കായി ഘൃതം ഇവിടെ കൊണ്ടുവരട്ടെ.

Mantra 12

तेऽध॒राञ्चः॒ प्र प्ल॑वन्तां छि॒न्ना नौरि॑व॒ बन्ध॑नात्। न साय॑कप्रणुत्तानां॒ पुन॑रस्ति नि॒वर्त॑नम्

അവർ അധോമുഖമായി ഒഴുകി അകന്നുപോകട്ടെ, കെട്ടിൽ നിന്ന് മുറിഞ്ഞുപോയ വള്ളംപോലെ. അസ്ത്രം തള്ളിപ്പുറത്താക്കിയവർക്കു വീണ്ടും മടങ്ങിവരൽ ഇല്ല.

Mantra 13

अ॒ग्निर्यव॒ इन्द्रो॒ यवः॒ सोमो॒ यवः॑ । य॒व॒यावा॑नो दे॒वा या॑वयन्त्वेनम्

അഗ്നി യവം (ജൗ) ആകുന്നു; ഇന്ദ്രനും യവം; സോമനും യവം. യവം ധരിച്ച—‘യവയാവൻ’ (അകറ്റിപ്പായിക്കുന്ന) ദേവന്മാർ അവനെ ഇവിടെ നിന്ന് അകറ്റിക്കളയട്ടെ.

Mantra 14

अस॑र्ववीरश्चरतु॒ प्रणु॑त्तो॒ द्वेष्यो॑ मि॒त्राणां॑ परिव॒र्ग्यः॑१ स्वाना॑म्। उ॒त पृ॑थि॒व्यामव॑ स्यन्ति वि॒द्युत॑ उ॒ग्रो वो॑ दे॒वः प्र मृ॑णत् स॒पत्ना॑न्

എല്ലാ വീരസഹായവും നഷ്ടപ്പെട്ടവൻ, പുറത്താക്കപ്പെട്ടവൻ അലഞ്ഞുതിരിയട്ടെ; സുഹൃത്തുകൾക്ക് വെറുപ്പുള്ളവനായി, സ്വന്തം ആളുകൾക്കിടയിൽ പോലും ഒഴിവാക്കപ്പെടേണ്ടവനായി മാറട്ടെ. ഭൂമിയിലേക്കു മിന്നലുകൾ പതിക്കുന്നു: നിങ്ങളുടെ ഉഗ്രദേവൻ സപത്നന്മാരെ (വൈരികളെ) പൂർണ്ണമായി തകർക്കുന്നു.

Mantra 15

च्यु॒ता चे॒यं बृ॑ह॒त्यच्यु॑ता च वि॒द्युद् बि॑भर्ति स्तनयि॒त्नूंश्च॒ सर्वा॑न्। उ॒द्यन्ना॑दि॒त्यो द्रवि॑णेन॒ तेज॑सा नी॒चैः स॒पत्ना॑न् नुदतां मे॒ सह॑स्वान्

ചലിച്ചിട്ടും ഈ മഹത്തായ ശക്തി അചലമാണ്; മിന്നൽ എല്ലാ ഇടിമുഴക്കങ്ങളെയും വഹിക്കുന്നു. ഉദയിക്കുന്ന ആദിത്യൻ ധനത്താലും തേജസ്സാലും ബലവാനായി, എന്റെ സപത്നന്മാരെ (വൈരികളെ) താഴേക്ക് തള്ളിപ്പറത്തി അകറ്റട്ടെ.

Mantra 16

यत् ते काम॒ शर्म॑ त्रि॒वरू॑थमु॒द्भु ब्रह्म॒ वर्म॒ वित॑तमनतिव्या॒ध्यंऽ कृ॒तम्। तेन॑ स॒पत्ना॒न् परि॑ वृङ्ग्धि॒ ये मम॒ पर्ये॑नान् प्रा॒णः प॒शवो॒ जीव॑नं वृणक्तु

ഹേ കാമാ! നിന്റെ ആ ശരണം ‘ത്രിവരൂഥ’ (മൂന്നിരട്ടി കാവലുള്ളത്) — ബ്രഹ്മമന്ത്രമായി ഉദ്ഭവിച്ച്, എല്ലാടവും വ്യാപിച്ച കവചമായി നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടത്, രോഗം അതിക്രമിക്കാനാകാത്തവിധം ചെയ്തതു. അതിനാൽ എന്നെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയിരിക്കുന്ന എന്റെ വൈരികളെ വെട്ടി നീക്കുക; പ്രാണനും പശുസമ്പത്തും ജീവനും എന്നെയേ തിരഞ്ഞെടുത്തു എന്നോടു ചേർന്നു നിൽക്കട്ടെ.

Mantra 17

येन॑ दे॒वा असु॑रा॒न् प्राणु॑दन्त॒ येनेन्द्रो॒ दस्यू॑नध॒मं तमो॑ नि॒नाय॑ । तेन॒ त्वं का॑म॒ मम॒ ये स॒पत्ना॒स्तान॒स्माल्लो॒कात् प्र णु॑दस्व दू॒रम्

ദേവന്മാർ അസുരന്മാരെ തുരത്തിയതും, ഇന്ദ്രൻ ദസ്യുക്കളെ അധമമായ അന്ധകാരത്തിലേക്ക് തള്ളിയതും ഏതു ശക്തിയാൽ ആണോ—അതേ ശക്തിയാൽ, ഹേ കാമാ, എന്റെ വൈരികളെ ഈ ലോകത്തിൽ നിന്ന് വളരെ ദൂരത്തേക്ക് തുരത്തുക.

Mantra 18

यथा॑ दे॒वा असु॑रा॒न् प्राणु॑दन्त॒ यथेन्द्रो॒ दस्यू॑नध॒मं तमो॑ बबा॒धे। तथा॒ त्वं का॑म॒ मम॒ ये स॒पत्ना॒स्तान॒स्माल्लो॒कात् णु॑दस्व दू॒रम्

ദേവന്മാർ അസുരന്മാരെ എങ്ങനെ തുരത്തിയതുപോലെ, ഇന്ദ്രൻ ദസ്യുക്കളെ എങ്ങനെ അത്യന്തം അധമമായ അന്ധകാരത്തിലേക്ക് അടിച്ചമർത്തിയതുപോലെ; അതുപോലെ, ഹേ കാമ, എന്റെ സപത്നന്മാരായ (പ്രതിസ്പർധികളായ) അവരെ ഈ ലോകത്തിൽ നിന്ന് ദൂരത്തേക്ക് തുരത്തുക.

Mantra 19

कामो॑ जज्ञे प्रथ॒मो नैनं॑ दे॒वा आ॑पुः पि॒तरो॒ न मर्त्याः॑ । तत॒स्त्वम॑सि॒ ज्याया॑न् वि॒श्वहा॑ म॒हांस्तस्मै॑ ते काम॒ नम॒ इत् कृ॑णोमि

കാമൻ ആദ്യം ജനിച്ചു; അവനെ ദേവന്മാരും പ്രാപിച്ചില്ല, പിതൃകളും അല്ല, മർത്ത്യരും അല്ല. അതുകൊണ്ട് നീ സർവ്വകാലവും കൂടുതൽ മഹാനും ശക്തിമാനുമാകുന്നു; ഹേ കാമ, നിനക്കു—അവനു—ഞാൻ നമസ്കാരം അർപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 20

याव॑ती द्यावा॑पृथि॒वी व॑रि॒म्णा याव॒दापः॑ सिष्य॒दुर्याव॑द॒ग्निः । तत॒स्त्वम॑सि॒ ज्याया॑न् वि॒श्वहा॑ म॒हांस्तस्मै॑ ते काम॒ नम॒ इत् कृ॑णोमि

ദ്യാവാ-പൃഥിവി എത്ര വിശാലമാണോ, ജലങ്ങൾ എത്ര ദൂരത്തോളം ഒഴുകുന്നുവോ, അഗ്നി എത്ര ദൂരത്തോളം വ്യാപിക്കുന്നുവോ—അതിലും നീ സർവ്വകാലവും കൂടുതൽ മഹാനും ശക്തിമാനുമാകുന്നു; ഹേ കാമ, നിനക്കു ഞാൻ നമസ്കാരം അർപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 21

याव॑ती॒र्दिशः॑ प्र॒दिशो॒ विषू॑ची॒र्याव॑ती॒राशा॑ अभि॒चक्ष॑णा दि॒वः । तत॒स्त्वम॑सि॒ ज्याया॑न् वि॒श्वहा॑ म॒हांस्तस्मै॑ ते काम॒ नम॒ इत् कृ॑णोमि

എത്ര ദിക്കുകളുണ്ടോ, ഉപദിക്കുകളുണ്ടോ, പിരിഞ്ഞു വ്യാപിക്കുന്നവ; എത്ര ആശകളുണ്ടോ, അവ സ്വർഗത്തിൽ നിന്ന് എല്ലാടവും നോക്കുന്നവ—അവയിൽ നിന്നാണ് നീ മഹത്തായവൻ, എപ്പോഴും അതിലും മഹത്തായ ശക്തിമാൻ. ഹേ കാമ, നിനക്കു—അവനു—ഞാൻ തീർച്ചയായും ഭക്തിനമസ്കാരം അർപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 22

याव॑ती॒र्भृङ्गा॑ ज॒त्वःऽ कु॒रूर॑वो॒ याव॑ती॒र्वघा॑ वृक्षस॒र्प्योऽ बभू॒वुः । तत॒स्त्वम॑सि॒ ज्याया॑न् वि॒श्वहा॑ म॒हांस्तस्मै॑ ते काम॒ नम॒ इत् कृ॑णोमि

എത്രയോ ഭൃംഗങ്ങൾ—ചിറകുള്ള കൂട്ടങ്ങൾ—കഠിനശബ്ദത്തോടെ മുഴങ്ങുന്നവ; എത്രയോ വഘങ്ങൾ—മരങ്ങളിൽ ഇഴയുന്ന സർപ്പങ്ങൾ—ഉദ്ഭവിച്ചിട്ടുണ്ടോ; അവയൊക്കെയിലും നിന്നാണ് നീ ശ്രേഷ്ഠൻ, സർവ്വകാലവും മഹാനും ശക്തനും. ഹേ കാമ, നിനക്കു ഞാൻ നമസ്കാരമായി ഭക്തിപൂർവ്വം വന്ദനം അർപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 23

ज्याया॑न् निमिष॒तोऽसि॒ तिष्ठ॑तो॒ ज्याया॑न्त्समु॒द्राद॑सि काम मन्यो । तत॒स्त्वम॑सि॒ ज्याया॑न् वि॒श्वहा॑ म॒हांस्तस्मै॑ ते काम॒ नम॒ इत् कृ॑णोमि

നീ മിഴിയടിക്കുന്നവനേക്കാളും ശ്രേഷ്ഠൻ, നിൽക്കുന്നവനേക്കാളും ശ്രേഷ്ഠൻ; സമുദ്രത്തേക്കാളും ശ്രേഷ്ഠൻ, ഹേ കാമ, ഹേ മന്യു. അതിനാൽ നീ തന്നെയാണ് ശ്രേഷ്ഠൻ, സർവ്വകാലവും മഹാനും ശക്തനും. ഹേ കാമ, നിനക്കു ഞാൻ നമസ്കാരമായി ഭക്തിപൂർവ്വം വന്ദനം അർപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 24

न वै वात॑श्च॒न काम॑माप्नोति॒ नाग्निः सूर्यो॒ नोत च॒न्द्रमाः॑ । तत॒स्त्वम॑सि॒ ज्याया॑न् वि॒श्वहा॑ म॒हांस्तस्मै॑ ते काम॒ नम॒ इत् कृ॑णोमि

വായുവും കാമത്തെ പ്രാപിക്കുന്നില്ല; അഗ്നിയും അല്ല, സൂര്യനും അല്ല, ചന്ദ്രനും അല്ല. അതിനാൽ നീ തന്നെയാണ് ശ്രേഷ്ഠൻ, സർവ്വകാലവും മഹാനും ശക്തനും. ഹേ കാമ, നിനക്കു ഞാൻ നമസ്കാരമായി ഭക്തിപൂർവ്വം വന്ദനം അർപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 25

यास्ते॑ शि॒वास्त॒न्वःऽ काम भ॒द्रा याभिः॑ स॒त्यं भव॑ति॒ यद् वृ॑णी॒षे। ताभि॒ष्ट्वम॒स्माँ अ॑भि॒संवि॑शस्वा॒न्यत्र॑ पा॒पीरप॑ वेशया॒ धियः॑

ഹേ കാമാ! നിന്റെ ശിവമായ (കല്യാണകരമായ) തനുക്കൾ—നീ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതു സത്യമാകുന്ന വിധത്തിലുള്ള ആ ശുഭശക്തികൾ—അവയോടെ ഞങ്ങളിലേക്കു പ്രവേശിച്ച് ഇവിടെ വസിക്കണമേ; എന്നാൽ മറ്റിടത്തേക്ക് പാപമായ ദുഷ്ടചിന്തകളെ അകറ്റി ഓടിക്കണമേ.