Sukta 3

Mantra 1

शाला। उ॒प॒मितां॑ प्रति॒मिता॒मथो॑ परि॒मिता॑मु॒त। शाला॑या वि॒श्ववा॑राया न॒द्धानि॒ वि चृ॑तामसि

ശാല—ഉപമിത (അടുത്തായി അളന്നത്), പ്രതിമിത (ശരിയായി അളന്നത്), കൂടാതെ പരിമിത (ചുറ്റുമെല്ലാം അളന്നത്). വിശ്വവാര (സർവ്വദിശാ-രക്ഷക) ശാലയുടെ ബന്ധനങ്ങൾ ഞങ്ങൾ അഴിച്ചു, മുറിച്ച് വേർപെടുത്തുന്നു.

Mantra 2

यत् ते॑ न॒द्धं वि॑श्ववारे॒ पाशो॑ ग्र॒न्थिश्च॒ यः कृ॒तः । बृह॒स्पति॑रिवा॒हं ब॒लं वा॒चा वि स्रं॑सयामि॒ तत्

ഹേ വിശ്വവാരേ! നിനക്കുള്ള ബന്ധനം—പാശം (കുരുക്ക്)യും ഗ്രന്ഥി (കെട്ട്/മുടുക്ക്)യും, ഉണ്ടാക്കിയതെല്ലാം—അത് ഞാൻ ബൃഹസ്പതിയെപ്പോലെ, വാക്കിന്റെ ബലത്തോടെ അഴിക്കുന്നു; അതിന്റെ ശക്തി വീഴുന്നവണ്ണം ചെയ്യുന്നു.

Mantra 3

आ य॑याम॒ सं ब॑बर्ह ग्र॒न्थींश्च॑कार ते दृ॒ढान्। परूं॑षि वि॒द्वांछस्ते॒वेन्द्रे॑ण॒ वि चृ॑तामसि

ഇവിടെ ഞങ്ങൾ വരുന്നു. അവൻ നിന്നെ ദൃഢമായി ബന്ധിച്ചു; നിനക്കായി ഉറച്ച ഗ്രന്ഥികൾ (കെട്ടുകൾ) ഉണ്ടാക്കി. നിന്റെ പരൂംഷി (സന്ധികൾ/ചേര്ച്ചകൾ)യെ—അറിയുന്നവനെപ്പോലെ—കോടാലിപോലെ, ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം, ഞങ്ങൾ മുറിച്ച് വേർപെടുത്തുന്നു.

Mantra 4

वं॒शानां॑ ते॒ नह॑नानां प्राणा॒हस्य॒ तृण॑स्य च । प॒क्षाणां॑ विश्ववारे ते न॒द्धानि॒ वि चृ॑तामसि

നിന്റെ വംശങ്ങളുടെ (മുളകളുടെ) കെട്ടുകൾ, ശ്വാസത്തെ പിടിച്ചുകെട്ടുന്ന നിന്റെ ബന്ധനങ്ങളുടെ കെട്ടുകൾ, നിന്റെ തൃണം (പുല്ല്) എന്നതിന്റെയും കെട്ടുകൾ; ഹേ സർവ്വദിശാ-രക്ഷക, നിന്റെ പാർശ്വങ്ങളുടെ കെട്ടുകൾ—അവയെല്ലാം ഞങ്ങൾ മുറിച്ച് വേർപെടുത്തുന്നു.

Mantra 5

सं॒दं॒शानां॑ पल॒दानां॒ परि॑ष्वञ्जल्यस्य च । इ॒दं मान॑स्य॒ पत्न्या॑ न॒द्धानि॒ वि चृ॑तामसि

സന്ദംശ (ചിമ്മടി/ക്ലാമ്പ്)കളുടെ കെട്ടുകൾ, പലദ (മൂടൽ/ആവരണം)കളുടെ കെട്ടുകൾ, പരിഷ്വഞ്ജല്യ (ഉറച്ചായി ചേർന്നു പൊതിയുന്ന പൊതിവ്)യുടെ കെട്ടുകൾ; മാനം എന്നവന്റെ ഭാര്യയുടെ ഈ ബന്ധനങ്ങളെ ഞങ്ങൾ മുറിച്ച് വേർപെടുത്തുന്നു.

Mantra 6

यानि॑ ते॒ऽन्तः शि॒क्याऽन्याबे॒धू र॒ण्याऽय॒ कम्। प्र ते॒ तानि॑ चृतामसि शि॒वा मान॑स्य॒ पत्नि॑ न॒ उद्धि॑ता त॒न्वेऽ भव

ഹേ മാനയുടെ ഭാര്യയായ ശിവേ, നിന്റെ ഉള്ളിൽ ശിക്യാ (തൂക്കുപായ/സ്ലിംഗ്)യിലോ മറ്റു ബന്ധനങ്ങളിലോ, വന്യമായ (രണ്യ) വസ്തുക്കളെന്നപോലെ തള്ളിക്കയറ്റി കുത്തിവെച്ചിരിക്കുന്ന ഏതെല്ലാം കാര്യങ്ങളുണ്ടോ—അവയെല്ലാം നിനക്കായി ഞങ്ങൾ പുറത്തേക്ക് വെട്ടി നീക്കുന്നു. കൃപാലുവാകുക; ഞങ്ങൾക്കായി ഉദ്ധിതയായി (ഉയർത്തപ്പെട്ടവളായി) നിലകൊള്ളുക; ദേഹക്ഷേമത്തിനായി നീ അനുഗ്രഹകരിയാകുക.

Mantra 7

ह॒वि॒र्धान॑मग्नि॒शालं॒ पत्नी॑नां॒ सद॑नं॒ सदः॑ । सदो॑ दे॒वाना॑मसि देवि शाले

നീ ഹവിറ്ധാന (ഹവിയുടെ സംഭാരസ്ഥലം), അഗ്നിശാല, ഭാര്യമാരുടെ വാസാസനം—സദസ്. ഹേ ദേവീ ശാലേ, നീ ദേവന്മാരുടെ സദസ്സ് ആകുന്നു.

Mantra 8

अक्षु॑मोप॒शं वित॑तं सहस्रा॒क्षं वि॑षू॒वति॑ । अव॑नद्धम॒भिहि॑तं॒ ब्रह्म॑णा॒ वि चृ॑तामसि

കണ്ണുകളാൽ നിറഞ്ഞ ഈ ആവരണം—വിരിച്ചിട്ടത്, സഹസ്രാക്ഷം (ആയിരം കണ്ണുകളുള്ളത്), കുറുകെ കിടക്കുന്നത്—ചുറ്റി ബന്ധിച്ച് വെച്ചിരിക്കുന്നത്—ഇതിനെ ഞങ്ങൾ ബ്രഹ്മ (മന്ത്രശക്തി)കൊണ്ട് വെട്ടി വേർതിരിക്കുന്നു.

Mantra 9

यस्त्वा॑ शाले प्रतिगृ॒ह्णाति॒ येन॒ चासि॑ मि॒ता त्वम्। उ॒भौ मा॑नस्य पत्नि॒ तौ जीव॑तां ज॒रद॑ष्टी

ഹേ ശാലേ (സഭാമണ്ഡപമേ), നിന്നെ സ്വീകരിക്കുന്നവനും നിന്നെ അളന്ന് നിശ്ചയിക്കുന്നവനും—ഹേ മാനന്റെ ഭാര്യേ, ആ ഇരുവരും ജരാവസ്ഥയെ കാണിച്ചുകൊണ്ട് ദീർഘായുസ്സോടെ ജീവിക്കട്ടെ.

Mantra 10

अ॒मुत्रै॑न॒मा ग॑च्छताद् दृ॒ढा न॒द्धा परि॑ष्कृता । यस्या॑स्ते विचृ॒ताम॒स्यङ्ग॑मङ्गं॒ परु॑ष्परुः

ഇത് അവിടെ (അമുത്ര) പോകട്ടെ. ദൃഢമായി ബന്ധിക്കപ്പെട്ടത്, നന്നായി മുറുക്കി ഉറപ്പിച്ചതും, സുസജ്ജവുമായത്—നിനക്കായി ഞങ്ങൾ മുറിച്ച് വേർതിരിച്ച അവളിൽ നിന്ന്, അവയവം അവയവമായി, സന്ധി സന്ധിയായി.

Mantra 11

यस्त्वा॑ शाले निमि॒माय॑ संज॒भार॒ वन॒स्पती॑न्। प्र॒जायै॑ चक्रे त्वा शाले परमे॒ष्ठी प्र॒जाप॑तिः

ഹേ ഗൃഹമേ, നിന്നെ അളന്നു തിട്ടപ്പെടുത്തി വനസ്പതികളെ ഒന്നിച്ചു ചേർത്തവൻ, പരമേഷ്ഠിയായ പ്രജാപതി, ഹേ ഗൃഹമേ, സന്താനങ്ങൾക്കുവേണ്ടി നിന്നെ നിർമ്മിച്ചു.

Mantra 12

नम॒स्तस्मै॒ नमो॑ दा॒त्रे शाला॑पतये च कृण्मः । नमो॒ऽग्नये॑ प्र॒चर॑ते॒ पुरु॑षाय च ते॒ नमः॑

അവനു നമസ്കാരം; ദാതാവിനു നമസ്കാരം, ഗൃഹപതിക്കും ഞങ്ങൾ നമസ്കരിക്കുന്നു. വ്യാപിച്ചു സഞ്ചരിക്കുന്ന അഗ്നിക്കു നമസ്കാരം; നിനക്കും നമസ്കാരം, ഹേ പുരുഷാ.

Mantra 13

गोभ्यो॒ अश्वे॑भ्यो॒ नमो॒ यच्छाला॑यां वि॒जाय॑ते । विजा॑वति॒ प्रजा॑वति॒ वि ते॒ पाशां॑श्चृतामसि

ഗോവുകൾക്കു നമസ്കാരം, അശ്വങ്ങൾക്കു നമസ്കാരം—ശാലയിൽ (ഗൃഹത്തിൽ) വർധന/ഉത്പത്തി ഉണ്ടാകുന്നതിനാൽ. വിജാവതി, പ്രജാവതി—നീ നിന്റെ പാശങ്ങൾ (ബന്ധനങ്ങൾ) മുറിച്ചുകളയുന്നു.

Mantra 14

अ॒ग्निम॒न्तश्छा॑दयसि॒ पुरु॑षान् प॒शुभिः॑ स॒ह। विजा॑वति॒ प्रजा॑वति॒ वि ते॒ पाशां॑श्चृतामसि

അഗ്നിയെ അകത്ത് നീ മൂടുന്നു; പശുക്കളോടുകൂടെ മനുഷ്യരെ നീ അഭയം നൽകുന്നു. വിജാവതി, പ്രജാവതി—നീ നിന്റെ പാശങ്ങൾ (ബന്ധനങ്ങൾ) മുറിച്ചുകളയുന്നു.

Mantra 15

अ॒न्त॒रा द्यां च॑ पृथि॒वीं च॒ यद् व्यच॒स्तेन॒ शालां॒ प्रति॑ गृह्णामि त इ॒माम्। यद॒न्तरि॑क्षं॒ रज॑सो वि॒मानं॒ तत् कृ॑ण्वे॒ऽहमु॒दरं॑ शेव॒धिभ्यः॑ । तेन॒ शालां॒ प्रति॑ गृह्णामि॒ तस्मै॑

ആകാശവും ഭൂമിയും തമ്മിൽ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന അതിനാൽ, നിനക്കായി ഈ ശാലയെ ഞാൻ യഥാവിധി ബന്ധത്തോടെ സ്വീകരിക്കുന്നു. അന്തരിക്ഷം എന്നത്—രജസ്സിന്റെ (വായുമണ്ഡലത്തിന്റെ) അളന്ന വിസ്താരം—അതിനെ ഞാൻ നിധികൾക്കായി ഉദരം (ഭണ്ഡാര-ഗർഭം) ആക്കുന്നു; അതിനാൽ അവനുവേണ്ടി ശാലയെ ഞാൻ യഥാവിധി സ്വീകരിക്കുന്നു.

Mantra 16

ऊर्ज॑स्वती॒ पय॑स्वती पृथि॒व्यां निमि॑ता मि॒ता। वि॒श्वा॒न्नं बिभ्र॑ती शाले॒ मा हिं॑सीः प्रतिगृह्ण॒तः

ഊർജസ്വതീ, പയസ്വതീ—പൃഥിവിയിൽ യഥാവിധി അളന്ന് നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടും അളക്കപ്പെട്ടും ഉള്ളവളേ; സർവ്വവിധ അന്നവും ധരിക്കുന്നവളേ, ഹേ ശാലേ—നിന്നെ സ്വീകരിക്കുന്നവനെ ഹിംസിക്കരുത്.

Mantra 17

तृणै॒रावृ॑ता पल॒दान् वसा॑ना॒ रात्री॑व॒ शाला॒ जग॑तो नि॒वेश॑नी । मि॒ता पृ॑थि॒व्यां ति॑ष्ठसि ह॒स्तिनी॑व प॒द्वती॑

പുല്ലുകളാൽ മൂടപ്പെട്ടവളായി, പാർശ്വഫലകങ്ങൾ (പലദാൻ) ധരിച്ച്; രാത്രിപോലെ, ഹേ ശാലേ—ജഗത്തിൽ ചലിക്കുന്ന എല്ലാറ്റിനും വാസസ്ഥലം. പൃഥിവിയിൽ അളന്ന് നീ നിലകൊള്ളുന്നു; ഹസ്തിനിയെപ്പോലെ ദൃഢപാദവതിയായി.

Mantra 18

इट॑स्य ते॒ वि चृ॑ता॒म्यपि॑नद्धमपोर्णु॒वन्। वरु॑णेन॒ समु॑ब्जितां मि॒त्रः प्रा॒तर्व्युऽब्जतु

ഇടാ (Iṭā)യുടെ ഭാഗമായി നിനക്കായി ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നതു ഞാൻ അഴിക്കുന്നു, മൂടിയതു തുറക്കുന്നു. വരുണനാൽ ദൃഢമായി ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതു—മിത്രൻ പ്രഭാതത്തിൽ അഴിച്ചുവിടട്ടെ.

Mantra 19

ब्रह्म॑णा॒ शालां॒ निमि॑तां क॒विभि॒र्निमि॑तां मि॒ताम्। इ॒न्द्रा॒ग्नी र॑क्षतां॒ शाला॑म॒मृतौ॑ सो॒म्यं सदः॑

ബ്രഹ്മണാൽ ശാല സ്ഥാപിതമായി; കവികളാൽ സ്ഥാപിതമായി, അളന്നു ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ടത്. ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും—ഇരുവരും അമൃതന്മാർ—ഈ ശാലയെ കാത്തുകൊള്ളട്ടെ; സോമം ഹർഷിപ്പിക്കുന്ന ഈ സദസ് (സദഃ) നിലനില്ക്കട്ടെ.

Mantra 20

कु॒लायेऽधि॑ कु॒लायं॒ कोशे॒ कोशः॒ समु॑ब्जितः । तत्र॒ मर्तो॒ वि जा॑यते॒ यस्मा॒द् विश्वं॑ प्र॒जाय॑ते

കൂടിന്മേൽ കൂട്; ആവരണത്തിനുള്ളിൽ ആവരണം ദൃഢമായി ഘടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. അവിടെ നിന്നാണ് മർത്ത്യൻ ജന്മം പ്രാപിക്കുന്നത്—അവിടെ നിന്നുതന്നെ സർവ്വവും ജനിക്കുന്നു.

Mantra 21

या द्विप॑क्षा॒ चतु॑ष्पक्षा॒ षट् प॑क्षा॒ या नि॑मी॒यते॑ । अ॒ष्टाप॑क्षां॒ दश॑पक्षां॒ शालां॒ मान॑स्य॒ पत्नी॑म॒ग्निर्गर्भ॑ इ॒वा श॑ये

രണ്ടു പാർശ്വമുള്ളവൾ, നാലു പാർശ്വമുള്ളവൾ, ആറു പാർശ്വമുള്ളവൾ—വിധിപൂർവ്വം അളന്നു നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്നവൾ; എട്ടു പാർശ്വങ്ങളുള്ള, പത്തു പാർശ്വങ്ങളുള്ള ശാല—മാന (അളവ്)ത്തിന്റെ ഭാര്യ—അതിനുള്ളിൽ അഗ്നി ഗർഭംപോലെ ശയിക്കുന്നു.

Mantra 22

प्र॒तीचीं॑ त्वा प्रती॒चीनः॒ शाले॒ प्रैम्यहिं॑सतीम्। अ॒ग्निर्ह्य॑१न्तराप॑श्च॒र्तस्य॑ प्रथ॒मा द्वाः

ഹേ ശാലേ (മണ്ഡപമേ), പടിഞ്ഞാറോട്ടു തിരിഞ്ഞ്—എന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞവളായി—നീ അഹിംസകയായി, ആരെയും പീഡിപ്പിക്കാത്തവളായി ഇരിക്ക; നിന്റെ ഉള്ളിലേക്കു ഞാൻ പ്രവേശിക്കുന്നു. കാരണം ഉള്ളിലുള്ള അഗ്നിയും ആപഃ (ജലങ്ങളും) തന്നെയാണ് ഋത (ഋത)ത്തിന്റെ ആദ്യ വാതിൽ.

Mantra 23

इ॒मा आपः॒ प्र भ॑राम्यय॒क्ष्मा य॑क्ष्म॒नाश॑नीः । गृ॒हानुप॒ प्र सी॑दाम्य॒मृते॑न स॒हाग्निना॑

ഈ ആപഃ (ജലങ്ങൾ) ഞാൻ മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുവരുന്നു—യക്ഷ്മരഹിതം, യക്ഷ്മനാശിനി. ഗൃഹങ്ങളിലേക്കു ഞാൻ സമീപിച്ചു പാർക്കും—അമൃതത്വം (അമൃത) സഹിതം, അഗ്നിയോടൊപ്പം.

Mantra 24

मा नः॒ पाशं॒ प्रति॑ मुचो गु॒रुर्भा॒रो ल॒घुर्भ॑व । व॒धूमि॑व त्वा शाले यत्र॒कामं॑ भरामसि

ഞങ്ങളിലേക്കു വീണ്ടും പാശം (കെട്ട്/കുരുക്ക്) എറിയരുതേ; ഭാരമായ ഭാരം ലഘുവാകട്ടെ. ഹേ ശാലേ, വധുവിനെപ്പോലെ നിന്നെ ഞങ്ങൾ ഇഷ്ടമുള്ളവിധം—ആഗ്രഹിച്ച സ്ഥലത്തേക്ക്—ചുമന്നുകൊണ്ടുപോകുന്നു.

Mantra 25

प्राच्या॑ दि॒शः शाला॑या॒ नमो॑ महि॒म्ने स्वाहा॑ दे॒वेभ्यः॑ स्वा॒ह्येऽभ्यः

ശാലയുടെ കിഴക്കുദിക്കിന് നമസ്കാരം; അതിന്റെ മഹിമയ്ക്ക് നമോ—സ്വാഹാ! ദേവന്മാർക്ക്—സ്വാഹാ! ഇവിടെ ആഹ്വാനിക്കപ്പെട്ടവർക്കും സ്വാഹാ!

Mantra 26

दक्षि॑णाया दि॒शः शाला॑या॒ नमो॑ महि॒म्ने स्वाहा॑ दे॒वेभ्यः॑ स्वा॒ह्येऽभ्यः

ദക്ഷിണ ദിക്കിലെ ശാലയ്ക്ക് നമസ്കാരം; അതിന്റെ മഹിമയ്ക്ക് നമഃ—സ്വാഹാ! ദേവന്മാർക്ക്—സ്വാഹാ! സ്വാഹാ-യോഗ്യമായ (അർപ്പണ)ങ്ങൾക്ക്—സ്വാഹാ!

Mantra 27

प्र॒तीच्या॑ दि॒शः शाला॑या॒ नमो॑ महि॒म्ने स्वाहा॑ दे॒वेभ्यः॑ स्वा॒ह्येऽभ्यः

പശ്ചിമ ദിക്കിലെ ശാലയ്ക്ക് നമസ്കാരം; അതിന്റെ മഹിമയ്ക്ക് നമഃ—സ്വാഹാ! ദേവന്മാർക്ക്—സ്വാഹാ! സ്വാഹാ-യോഗ്യമായ (അർപ്പണ)ങ്ങൾക്ക്—സ്വാഹാ!

Mantra 28

उदी॑च्या दि॒शः शाला॑या॒ नमो॑ महि॒म्ने स्वाहा॑ दे॒वेभ्यः॑ स्वा॒ह्येऽभ्यः

ഉത്തര ദിക്കിലെ ശാലയ്ക്ക് നമസ്കാരം; അതിന്റെ മഹിമയ്ക്ക് നമഃ—സ്വാഹാ! ദേവന്മാർക്ക്—സ്വാഹാ! സ്വാഹാ-യോഗ്യമായ (അർപ്പണ)ങ്ങൾക്ക്—സ്വാഹാ!

Mantra 29

ध्रु॒वाया॑ दि॒शः शाला॑या॒ नमो॑ महि॒म्ने स्वाहा॑ दे॒वेभ्यः॑ स्वा॒ह्येऽभ्यः

ധ്രുവ ദിക്കിലെ ശാലയ്ക്ക് നമസ്കാരം; അതിന്റെ മഹിമയ്ക്ക് നമോ—സ്വാഹാ! ദേവന്മാർക്ക്—സ്വാഹാ! സ്വാഹാ-യോഗ്യർക്കു—സ്വാഹാ!

Mantra 30

ऊ॒र्ध्वाया॑ दि॒शः शाला॑या॒ नमो॑ महि॒म्ने स्वाहा॑ दे॒वेभ्यः॑ स्वा॒ह्येऽभ्यः

ഊർദ്ധ്വ ദിക്കിലെ ശാലയ്ക്ക് നമസ്കാരം; അതിന്റെ മഹിമയ്ക്ക് നമോ—സ്വാഹാ! ദേവന്മാർക്ക്—സ്വാഹാ! സ്വാഹാ-യോഗ്യർക്കു—സ്വാഹാ!

Mantra 31

दि॒शोदि॑शः॒ शाला॑या॒ नमो॑ महि॒म्ने स्वाहा॑ दे॒वेभ्यः॑ स्वा॒ह्येऽभ्यः

ശാലയുടെ ദിക്കുകൾക്ക്—അതെ, ഓരോ ദിക്കിനും—നമസ്കാരം; അതിന്റെ മഹിമയ്ക്ക് നമസ്കാരം. സ്വാഹാ! ദേവന്മാർക്ക് സ്വാഹാ; സ്വാഹാ-വാച്യർക്കു (സ്വാഹാ വിളിക്കലിന് യോഗ്യർക്കു) സ്വാഹാ.