Sukta 99

Mantra 1

आ हर्यताय धृष्णवे धनुस्तन्वन्ति पौंस्यम् । शुक्रां वयन्त्यसुराय निर्णिजं विपामग्रे महीयुवः ॥

愛され、かつ剛毅なる者のために、彼らは男らしき力の弓を張る。主宰の威力（asura）のために、輝く衣（nirṇij）を織りなす——霊感の言（vipā）の先陣にて——彼を讃え大いならしむる者たちは。

Mantra 2

अध क्षपा परिष्कृतो वाजाँ अभि प्र गाहते । यदी विवस्वतो धियो हरिं हिन्वन्ति यातवे ॥

かくして、夜々を経て浄められた彼は、力の満ちる豊穣へと前へ踏み入り、深く突き進む。ヴィヴァスヴァト（Vivasvat）の思惟が、黄褐の者（hari）を旅立たせて駆り立てるとき。

Mantra 3

तमस्य मर्जयामसि मदो य इन्द्रपातमः । यं गाव आसभिर्दधुः पुरा नूनं च सूरयः ॥

われらは彼を浄める——インドラ（Indra）のために最も飲まるべき、この歓喜の蜜を。光線なるもの（gāvaḥ）は、その口に彼を含み据えた——昔も、そして今も、ああ光明の者たちよ。

Mantra 4

तं गाथया पुराण्या पुनानमभ्यनूषत । उतो कृपन्त धीतयो देवानां नाम बिभ्रतीः ॥

浄められつつある彼に、彼らは古き歌（ガーター）をもって歌いかけた。さらに霊感（ディーティ）はみずから形を結び、神々の名を担い持つ。

Mantra 5

तमुक्षमाणमव्यये वारे पुनन्ति धर्णसिम् । दूतं न पूर्वचित्तय आ शासते मनीषिणः ॥

注ぎ出でるそのソーマを、賢者たちは朽ちぬ羊毛の濾し器にて清める。祭儀を支える堅固なる担い手を、使者のごとく任じ、命じて、古き想起（原初の意識）へと向かわせる。

Mantra 6

स पुनानो मदिन्तमः सोमश्चमूषु सीदति । पशौ न रेत आदधत्पतिर्वचस्यते धियः ॥

清められ、歓喜において最も酔わせるそのソーマは、鉢（器）に鎮まる。生きものに種が置かれるように、内に据えられ—言葉の主として、思惟を実らせ、発語へと導く。

Mantra 7

स मृज्यते सुकर्मभिर्देवो देवेभ्यः सुतः । विदे यदासु संददिर्महीरपो वि गाहते ॥

正しき働きによって彼は拭い清められる—神々のために搾り出された神。知らるべき時、彼はこれらの水のうちに結び合わされ、広大なる流れへと深く分け入る。

Mantra 8

सुत इन्दो पवित्र आ नृभिर्यतो वि नीयसे । इन्द्राय मत्सरिन्तमश्चमूष्वा नि षीदसि ॥

搾り出されたインドゥよ、人の働きの力に導かれて、浄めの濾し器へと運ばれる。最も恍惚を呼び起こす者よ、汝はインドラのために鉢の中に坐し憩う——光輝の主権の力が飲むために。