Sukta 99

Mantra 1

आ हर्यताय धृष्णवे धनुस्तन्वन्ति पौंस्यम् । शुक्रां वयन्त्यसुराय निर्णिजं विपामग्रे महीयुवः ॥

প্ৰিয় আৰু ধীৰ-সাহসী জনাৰ বাবে তেওঁলোকে পুৰুষত্ব-শক্তিৰ ধনু টানি মেলে। অধিপতি-শক্তিৰ বাবে উজ্জ্বল বস্ত্ৰ বুনি তোলে—বিপা (প্ৰেৰিত বাক্য)ৰ অগ্ৰভাগত—তেওঁলোকে যিজনক মহিমান্বিত কৰে।

Mantra 2

अध क्षपा परिष्कृतो वाजाँ अभि प्र गाहते । यदी विवस्वतो धियो हरिं हिन्वन्ति यातवे ॥

তেতিয়া ৰাতিবোৰৰ মাজেৰে পৰিশুদ্ধ হৈ সি আগবাঢ়ি যায়, বল-ঐশ্বৰ্যৰ প্ৰাচুৰ্যৰ দিশে ডুব মাৰে; যেতিয়া বিবস্বতৰ ধীসমূহে যাত্ৰাৰ বাবে হৰিণ (তাম্ৰবৰ্ণ)ক প্ৰেৰণা দিয়ে।

Mantra 3

तमस्य मर्जयामसि मदो य इन्द्रपातमः । यं गाव आसभिर्दधुः पुरा नूनं च सूरयः ॥

তাকেই আমি মাৰ্জনা কৰোঁ—এই মদ, যি ইন্দ্ৰৰ পানাৰ বাবে সৰ্বাধিক উপযুক্ত; যাক গাভীসমূহে মুখত (আসন) ধৰি ৰাখিছিল, পূৰ্বেও আৰু এতিয়াও, হে সূৰ্যসম দীপ্তিমানসকল।

Mantra 4

तं गाथया पुराण्या पुनानमभ्यनूषत । उतो कृपन्त धीतयो देवानां नाम बिभ्रतीः ॥

তাক, পৰিশুদ্ধ হৈ থকা তাক, প্ৰাচীন গাথাৰে তেওঁলোকে গাই গাই স্তুতি কৰিলে; আৰু ধীসমূহো আকাৰ লয়, দেৱতাসকলৰ নাম বহন কৰি।

Mantra 5

तमुक्षमाणमव्यये वारे पुनन्ति धर्णसिम् । दूतं न पूर्वचित्तय आ शासते मनीषिणः ॥

যি সোম উচ্ছ্বসিত হৈ উজলি উঠে, তাক জ্ঞানীসকলে অব্যয় উলৰ (পৱিত্ৰ) ভিতৰত শোধন কৰে। ধাৰণশীল, যজ্ঞ-ভাৰ বহনকাৰীক—দূতৰ দৰে—প্ৰাচীন স্মৃতিচেতনা দিশে আদেশ দি প্ৰেৰণ কৰে।

Mantra 6

स पुनानो मदिन्तमः सोमश्चमूषु सीदति । पशौ न रेत आदधत्पतिर्वचस्यते धियः ॥

সেই সোম, শোধিত হৈ আনন্দ-মদময়তাত সৰ্বাধিক, চামূ (পাত্রসমূহ)ত বহি পৰে। পশুত বীজ স্থাপন কৰাৰ দৰে, সি ভিতৰত স্থাপিত হয়; বাক্যৰ অধিপতি হৈ, ধিয়াসকলক উচ্চাৰণৰ বাবে ফলৱন্ত কৰে।

Mantra 7

स मृज्यते सुकर्मभिर्देवो देवेभ्यः सुतः । विदे यदासु संददिर्महीरपो वि गाहते ॥

সু-কর্মসমূহে সি মাৰ্জিত হয়—দেৱসকলৰ বাবে নিসৃত (সুত) দেৱ। আৰু যেতিয়া সি জ্ঞেয় হয়, তেতিয়া এই আপঃ (জলসমূহ)ৰ ভিতৰত সংযোগ স্থাপন কৰি মহৎ স্ৰোতসমূহত গভীৰভাৱে প্ৰৱেশ কৰে।

Mantra 8

सुत इन्दो पवित्र आ नृभिर्यतो वि नीयसे । इन्द्राय मत्सरिन्तमश्चमूष्वा नि षीदसि ॥

হে ইন্দু, সুতো তুমি পবিত্ৰত মানুহৰ কৰ্মশক্তিৰ দ্বাৰা ইয়ালৈ-তিয়ালৈ নীয়মান হৈ আহা। ইন্দ্ৰৰ বাবে অতি-মত্তকাৰী তুমি চামূসমূহত আহি বহা—যাতে দীপ্ত আধিপত্যৰ বল পান কৰে।