Sukta 95

Mantra 1

कनिक्रन्ति हरिरा सृज्यमानः सीदन्वनस्य जठरे पुनानः । नृभिर्यतः कृणुते निर्णिजं गा अतो मतीर्जनयत स्वधाभिः ॥

黄褐の者は、放たれるとき低くさざめく。自らを浄めつつ、木の器の腹へと鎮まる。人々が彼を働かせるそのところで、彼は自らの輝く浄めの衣（にるにじ）を作り、そこから自らのスヴァダー（svadhā）によって霊感の思いを生み出す。

Mantra 2

हरिः सृजानः पथ्यामृतस्येयर्ति वाचमरितेव नावम् । देवो देवानां गुह्यानि नामाविष्कृणोति बर्हिषि प्रवाचे ॥

褐金の者は放たれて、ṛta（宇宙の正理・秩序）の道を動かし進める。彼はヴァーチ（Vāc、言葉）を、舟を漕ぐ者が舟を駆るように駆り立てる。神はバルヒス（barhis、祭草の座）において、諸神の秘められた名を顕し、前へと放たれる宣言の言葉となさる。

Mantra 3

अपामिवेदूर्मयस्तर्तुराणाः प्र मनीषा ईरते सोममच्छ । नमस्यन्तीरुप च यन्ति सं चा च विशन्त्युशतीरुशन्तम् ॥

水の波が奔り寄るように、求める霊感・思惟（manīṣā）はソーマ（Soma）へと湧き立つ。礼拝しつつ近づき、集い、入りゆく――供えと上昇を欲する、その「欲する者」を慕いながら。

Mantra 4

तं मर्मृजानं महिषं न सानावंशुं दुहन्त्युक्षणं गिरिष्ठाम् । तं वावशानं मतयः सचन्ते त्रितो बिभर्ति वरुणं समुद्रे ॥

彼は磨き清められ、高みの雄牛のごとし――輝く茎（aṃśu）、強き者、山に立つ者――人々は彼を乳のように搾り出す。熱望するその者に、諸々の霊感（matí）は寄り添い結びつく。トリタ（Trita）は海の深みでヴァルナ（Varuṇa）を担う。

Mantra 5

इष्यन्वाचमुपवक्तेव होतुः पुनान इन्दो वि ष्या मनीषाम् । इन्द्रश्च यत्क्षयथः सौभगाय सुवीर्यस्य पतयः स्याम ॥

聖なる言葉を希い、ホートリ（Hotṛ）の助誦者のごとく。浄められゆくインドゥ（Indu、ソーマ）よ、霊感の思惟（manīṣā）をひろく展べよ。汝とインドラ（Indra）が我らの幸いのために住まうゆえ、まことに強き英雄の力（suvīrya）の主となれかし。