Sukta 95

Mantra 1

कनिक्रन्ति हरिरा सृज्यमानः सीदन्वनस्य जठरे पुनानः । नृभिर्यतः कृणुते निर्णिजं गा अतो मतीर्जनयत स्वधाभिः ॥

ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುವಾಗ ಹರಿಯ (ತಾಮ್ರವರ್ಣ) ಗೂಂಜುತ್ತಾನೆ; ತಾನೇ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾ, ಮರದ ಪಾತ್ರೆಯ ಜಠರದಲ್ಲಿ ನೆಲಸುತ್ತಾನೆ. ಮನುಷ್ಯರು ಅವನನ್ನು ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ತೊಡಗಿಸುವಲ್ಲಿ, ಅವನು ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಶುದ್ಧಿಕಾರಕ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿಂದ ತನ್ನ ಸ್ವಧೆಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರೇರಿತ ಮತಿಗಳನ್ನು ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 2

हरिः सृजानः पथ्यामृतस्येयर्ति वाचमरितेव नावम् । देवो देवानां गुह्यानि नामाविष्कृणोति बर्हिषि प्रवाचे ॥

ಹರಿ (ಸೋಮ), ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡು, ಋತದ ಪಥವನ್ನು ಚಲನೆಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ; ದೋಣಿಗಾರನು ದೋಣಿಯನ್ನು ಹಾಯಿಸುವಂತೆ ವಾಚೆಯನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ದೇವನು ಬರ್ಹಿಷಿ (ಪವಿತ್ರ ಆಸನ) ಮೇಲೆ ದೇವರ ಗುಹ್ಯ ನಾಮಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾನೆ—ಮುಂದಿನ/ಅಗ್ರ ಉಚ್ಚಾರಕ್ಕಾಗಿ.

Mantra 3

अपामिवेदूर्मयस्तर्तुराणाः प्र मनीषा ईरते सोममच्छ । नमस्यन्तीरुप च यन्ति सं चा च विशन्त्युशतीरुशन्तम् ॥

ನೀರಿನ ಅಲೆಗಳು ಧಾವಿಸುವಂತೆ, ಹುಡುಕುವ ಮनीಷೆಗಳು ಸೋಮದ ಕಡೆಗೆ ಉಕ್ಕಿ ಬರುತ್ತವೆ. ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾ, ಅವು ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತವೆ, ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ, ಒಳನುಗ್ಗುತ್ತವೆ—ಇಚ್ಛಿಸುವವನನ್ನು (ಅರ್ಪಣವನ್ನೂ ಏರಿಕೆಯನ್ನು) ಇಚ್ಛಿಸುವವನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾ.

Mantra 4

तं मर्मृजानं महिषं न सानावंशुं दुहन्त्युक्षणं गिरिष्ठाम् । तं वावशानं मतयः सचन्ते त्रितो बिभर्ति वरुणं समुद्रे ॥

ಅವನನ್ನು—ಮರ್ಮೃಜ್ಯಮಾನನಾಗಿ (ಪೊಲಿಶ್ ಆಗುತ್ತಾ)—ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಮಹಿಷನಂತೆ; ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಅಂಶು, ಬಲಿಷ್ಠ, ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ನಿಂತವನನ್ನು—ಜನರು ಹಾಲೆಳೆಯುವಂತೆ ದೋಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವನಿಗೆ, ಉತ್ಸುಕವಾಗಿ, ಮತಿಗಳು ಸೇರುತ್ತವೆ; ತ್ರಿತನು ಸಮುದ್ರದ ಆಳದಲ್ಲಿ ವರುಣನನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 5

इष्यन्वाचमुपवक्तेव होतुः पुनान इन्दो वि ष्या मनीषाम् । इन्द्रश्च यत्क्षयथः सौभगाय सुवीर्यस्य पतयः स्याम ॥

ಹೋತೃನ ಉಪವಕ್ತೆಯಂತೆ ವಾಣಿಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತ, ಹೇ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತಿರುವ ಇಂದು (ಸೋಮ), ನೀನು ಮನುಷ್ಯಾ—ಪ್ರೇರಣೆಯನ್ನು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಹರಡು. ನೀನು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರರು ನಮ್ಮ ಸೌಭಾಗ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ವಾಸಿಸುವುದರಿಂದ, ನಿಜವಾಗಿ ದೃಢವಾದ ಸುವೀರ್ಯ (ವೀರಶಕ್ತಿ)ಯ ಅಧಿಪತಿಗಳಾಗಲಿ ನಾವು.