Sukta 37

Mantra 1

आ वो वाहिष्ठो वहतु स्तवध्यै रथो वाजा ऋभुक्षणो अमृक्तः । अभि त्रिपृष्ठैः सवनेषु सोमैर्मदे सुशिप्रा महभिः पृणध्वम् ॥

最もよく運ぶ戦車が、讃歌のために汝らをここへ運ばんことを—ヴァージャ（Vājas）よ、リブクシャナ（Ṛbhukṣaṇas）よ、過ちなき者たちよ。搾りの祭儀において、三つの背をもつソーマ（Soma）の飲み物をもって、歓喜のうちに、麗しき唇の者たちよ、広大なる力によって自らを満たせ。

Mantra 2

यूयं ह रत्नं मघवत्सु धत्थ स्वर्दृश ऋभुक्षणो अमृक्तम् । सं यज्ञेषु स्वधावन्तः पिबध्वं वि नो राधांसि मतिभिर्दयध्वम् ॥

汝らはまことに宝を施与の人々の中に据えた――天を見通すṛbhukṣaṇa（リブクシャナ）たちよ、誤りなき者よ。祭儀において結び合い、svadhā（自法）によりて飲め。さらに霊感ある思惟をもって、われらに諸々の富――成就の力を分かち与えよ。

Mantra 3

उवोचिथ हि मघवन्देष्णं महो अर्भस्य वसुनो विभागे । उभा ते पूर्णा वसुना गभस्ती न सूनृता नि यमते वसव्या ॥

まことに、施与者（Maghavan）よ、汝は内なる富の分配において、大いなるものと小いなるものとの配分を宣言した。汝の両の手はその宝で満ちている。汝のまっすぐに輝く聖なる言（sūnṛtā）は抑えられず、豊饒の力もまた拘束されない。

Mantra 4

त्वमिन्द्र स्वयशा ऋभुक्षा वाजो न साधुरस्तमेष्यृक्वा । वयं नु ते दाश्वांसः स्याम ब्रह्म कृण्वन्तो हरिवो वसिष्ठाः ॥

汝、インドラ（Indra）よ、自らの威光に輝き、ṛbhu（リブ）の技を司る者よ。汝は確かにして勝利する力のごとく、己が住まいへと赴く。われらヴァシシュタ（Vasiṣṭha）らが汝への供与者となり、霊なる言（brahman）を鍛え成すことができますように、黄褐の駿馬の主（Harivo）よ。

Mantra 5

सनितासि प्रवतो दाशुषे चिद्याभिर्विवेषो हर्यश्व धीभिः । ववन्मा नु ते युज्याभिरूती कदा न इन्द्र राय आ दशस्येः ॥

汝は前へと押し寄せる流れの勝利者、施与する者のためにもなお然り。汝を動かし駆り立てるその思慮によって――黄駒のインドラよ。われらはいま、汝の結び駆ける救護を呼び求む。インドラよ、いつわれらに、存在の充溢なる富を恵み給うや。

Mantra 6

वासयसीव वेधसस्त्वं नः कदा न इन्द्र वचसो बुबोधः । अस्तं तात्या धिया रयिं सुवीरं पृक्षो नो अर्वा न्युहीत वाजी ॥

霊感ある見者たちを目覚まさしむるがごとく、インドラよ、いつ汝はわれらの言葉を目覚まし給うや。導く思惟によって、英雄の力を宿す富をその家へと運べ。充溢の強き駿馬よ、近づき来たりて、それをわれらへ引き下ろし運び給え。

Mantra 7

अभि यं देवी निॠतिश्चिदीशे नक्षन्त इन्द्रं शरदः सुपृक्षः । उप त्रिबन्धुर्जरदष्टिमेत्यस्ववेशं यं कृणवन्त मर्ताः ॥

その御方――インドラ――は、崩壊の女神ニリティさえも己がものとせんとするが、よく養う季節のめぐりはなお彼を求め、到り触れる。三重に縛られし者は彼のもとへ進み、古き八重の限界へと至る。人の子らが作りなすその窮屈なる状態を、彼は超え、変容せしめ給う。

Mantra 8

आ नो राधांसि सवित स्तवध्या आ रायो यन्तु पर्वतस्य रातौ । सदा नो दिव्यः पायुः सिषक्तु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

讃えらるべき助けを携えて、われらのもとへ来たれ、サヴィタル（Savitar）よ。山の頂の施しより、豊かな富がわれらに来たれ。天なる守護者が常にわれらに結びつかんことを。汝らは常に、安泰（svasti）をもってわれらを護れ。