Sukta 37

Mantra 1

आ वो वाहिष्ठो वहतु स्तवध्यै रथो वाजा ऋभुक्षणो अमृक्तः । अभि त्रिपृष्ठैः सवनेषु सोमैर्मदे सुशिप्रा महभिः पृणध्वम् ॥

স্তৱৰ বাবে তোমালোকক ইয়ালৈ সৰ্বোত্তম-বহনকাৰী ৰথে আনক—হে বাজাসকল, হে ঋভুক্ষণাসকল, অচ্যুত। ত্ৰি-পৃষ্ঠ সোমৰ পানীয়েৰে সৱনসমূহত, আনন্দ-মদত, হে সু-শিপ্ৰাসকল, মহৎ শক্তিসমূহেৰে নিজকে পূৰ্ণ কৰা।

Mantra 2

यूयं ह रत्नं मघवत्सु धत्थ स्वर्दृश ऋभुक्षणो अमृक्तम् । सं यज्ञेषु स्वधावन्तः पिबध्वं वि नो राधांसि मतिभिर्दयध्वम् ॥

তোমালোকেই দানশীলসকলৰ মাজত ধন-ৰত্ন স্থাপন কৰিলা—হে স্বৰ্গদৰ্শী ঋভুক্ষণসকল, অচ্যুত। যজ্ঞসমূহত একত্ৰ হৈ, স্বধাৱন্ত (নিজ-নিয়মধাৰী) হৈ পান কৰা; আৰু তোমালোকৰ প্ৰেরিত মতি-বুদ্ধিৰে আমাৰলৈ ৰাধাঁসি—সমৃদ্ধি আৰু সিদ্ধিশক্তিসমূহ—বিতৰণ কৰা।

Mantra 3

उवोचिथ हि मघवन्देष्णं महो अर्भस्य वसुनो विभागे । उभा ते पूर्णा वसुना गभस्ती न सूनृता नि यमते वसव्या ॥

হে মঘৱন, তুমি নিশ্চয়েই মহৎ আৰু ক্ষুদ্ৰ—উভয়ৰ—বিভাজনত অন্তৰস্থ ধন-সম্পদৰ বণ্টন ঘোষণা কৰিলা। তোমাৰ দুয়ো হাত ধনে পূৰ্ণ; তোমাৰ সোজা, দীপ্ত বাক্ (সূনৃতা) ৰোধিত নহয়, আৰু বসব্য—সমৃদ্ধিৰ শক্তিও—নিয়ন্ত্রিত নহয়।

Mantra 4

त्वमिन्द्र स्वयशा ऋभुक्षा वाजो न साधुरस्तमेष्यृक्वा । वयं नु ते दाश्वांसः स्याम ब्रह्म कृण्वन्तो हरिवो वसिष्ठाः ॥

হে ইন্দ্ৰ, তুমি স্বয়ংযশস্বী; ঋভুক্ষাৰ কৌশলৰ অধিপতি; বিজয়ী বলৰ দৰে নিশ্চিতভাৱে নিজ গৃহলৈ গমন কৰ। হে হৰিবো (হৰিত অশ্বসমূহৰ অধিপতি), আমি—বসিষ্ঠসকল—তোমাৰ দাশ্বांस (দানকাৰী) হওঁ; ব্ৰহ্ম—প্ৰেরিত স্তোত্ৰ-বাক্য—গঢ়ি তুলোঁ।

Mantra 5

सनितासि प्रवतो दाशुषे चिद्याभिर्विवेषो हर्यश्व धीभिः । ववन्मा नु ते युज्याभिरूती कदा न इन्द्र राय आ दशस्येः ॥

হে হৰ্যশ্ব ইন্দ্ৰ, তুমি প্ৰৱত-ধাৰাৰ বিজয়ী; দানকাৰীকো তুমি সেই ধীসমূহেৰে জয়লৈ নিয়া, যাৰ দ্বাৰা তুমি উদ্দীপিত হও। আমি এতিয়া তোমাৰ যুজ্য-উতি (যোক্ত সহায়) বিচাৰি আহ্বান কৰোঁ; কেতিয়া, হে ইন্দ্ৰ, তুমি আমাক পূৰ্ণতাৰ ধন-সম্পদেৰে অনুগ্ৰহ কৰিবা?

Mantra 6

वासयसीव वेधसस्त्वं नः कदा न इन्द्र वचसो बुबोधः । अस्तं तात्या धिया रयिं सुवीरं पृक्षो नो अर्वा न्युहीत वाजी ॥

যেন তুমি বেধস্-ঋষিসকলক জাগাই তোলে, তেনেদৰে কেতিয়া, হে ইন্দ্ৰ, তুমি আমাৰ বাক্য জাগাবা? তাত্যা ধীয়াৰে গৃহলৈ সু-বীৰ্য্য ধন-ৰয়ি আন; হে পূৰ্ণতাৰ বলৱান অশ্ব, ওচৰলৈ আহি তাক আমাৰ ওচৰলৈ টানি আন।

Mantra 7

अभि यं देवी निॠतिश्चिदीशे नक्षन्त इन्द्रं शरदः सुपृक्षः । उप त्रिबन्धुर्जरदष्टिमेत्यस्ववेशं यं कृणवन्त मर्ताः ॥

যাক—ইন্দ্ৰক—দেৱী নিৰৃতি (বিনাশ-শক্তি) পৰ্যন্ত অধিকাৰ কৰিব খোজে, তথাপি সু-পৃক্ষ ঋতুসকল (শৰদাদি ঋতু) তেওঁকেই বিচাৰি পায়। ত্ৰিবন্ধুৰূপে বাঁধা জনা তেওঁৰ ওচৰলৈ আহে, জৰদষ্টি—পুৰণি অষ্টসীমালৈ; মৰ্ত্যসকলে যি সংকুচিত অৱস্থা গঢ়ে, তেওঁ তাক অতিক্ৰম কৰি ৰূপান্তৰ কৰিব পাৰে।

Mantra 8

आ नो राधांसि सवित स्तवध्या आ रायो यन्तु पर्वतस्य रातौ । सदा नो दिव्यः पायुः सिषक्तु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

হে সৱিতৃ, স্তৱ্য তোমাৰ সহায়সমূহ লৈ আমাৰ ওচৰলৈ আহা; পৰ্বতৰ শিখৰৰ দান-সময়ে ধন-সম্পদৰ পূৰ্ণতা আমাৰলৈ আহক। দিৱ্য পায়ু (ৰক্ষক) সদায় আমাৰ সৈতে সংলগ্ন থাকক; আৰু তোমালোক স্বস্তিভিৰে (কল্যাণ-আশীৰ্বাদে) সদায় আমাক ৰক্ষা কৰা।