
Sukta 7.37
Vasiṣṭha (traditional for Maṇḍala 7)
Ṛbhus / Vājas / Ṛbhukṣaṇas (as addressed); Soma context prominent
Triṣṭubh (probable; needs verification)
अयं सूक्तो वसिष्ठप्रणीतः सोमाभिषवेषु ऋभून्—ये वाजाः ऋभुक्षणाश्चोच्यन्ते—निर्दोषे रथे समाह्वयति; तान् त्रिविधेषु सोमपानेषु प्रमोदितुं प्रार्थयते, च विस्तीर्णाः शक्तीः प्रदातुं याचते। अनन्तरं प्रार्थना सहचरदेवताः प्रति प्रसार्यते—एकस्मिन् मन्त्रे इन्द्रं, अन्त्ये सवितारं विशेषतः—जयप्रेरणां रक्षणं च, तथा ऊर्ध्वेभ्यः धनस्य ‘राधांसि’ च आगमनं कामयते। समग्रतः एषा सोमयागस्य विधिसम्मता आहूतिः, या स्तुतिं याचनां च संयोज्य कौशलं समृद्धिं चिरस्थायि कल्याणं (स्वस्ति) च प्रार्थयते।
Mantra 1
आ वो वाहिष्ठो वहतु स्तवध्यै रथो वाजा ऋभुक्षणो अमृक्तः । अभि त्रिपृष्ठैः सवनेषु सोमैर्मदे सुशिप्रा महभिः पृणध्वम् ॥
आ वो वाहिष्ठो वहतु स्तवध्यै रथो वाजा ऋभुक्षणो अमृक्तः। अभि त्रिपृष्ठैः सवनेषु सोमैर्मदे सुशिप्रा महभिः पृणध्वम्॥
Mantra 2
यूयं ह रत्नं मघवत्सु धत्थ स्वर्दृश ऋभुक्षणो अमृक्तम् । सं यज्ञेषु स्वधावन्तः पिबध्वं वि नो राधांसि मतिभिर्दयध्वम् ॥
यूयमेव मघवत्सु रत्नं निधत्त—हे स्वर्दृशो ऋभुक्षणाः, अमृक्ताः। यज्ञेषु संहत्य स्वधावन्तः पिबत; मतिभिर्नो राधांसि—समृद्धीः सिद्धिशक्तीश्च—वितरत।
Mantra 3
उवोचिथ हि मघवन्देष्णं महो अर्भस्य वसुनो विभागे । उभा ते पूर्णा वसुना गभस्ती न सूनृता नि यमते वसव्या ॥
मघवन्, त्वं हि महतोऽर्भस्य च वसुनो विभागे देष्णं व्यावोचिथ। उभे ते गभस्ती पूर्णे वसुभिः; न ते सूनृता निर्यम्यते, न च वसव्या शक्तिः प्रतिबध्यते।
Mantra 4
त्वमिन्द्र स्वयशा ऋभुक्षा वाजो न साधुरस्तमेष्यृक्वा । वयं नु ते दाश्वांसः स्याम ब्रह्म कृण्वन्तो हरिवो वसिष्ठाः ॥
त्वम् इन्द्र स्वयशाः ऋभुक्षा, वाज इव साधुरस्तमेषि ऋक्वा। वयं नु ते दाश्वांसः स्याम, ब्रह्म कृण्वन्तो हरिवो वसिष्ठाः।
Mantra 5
सनितासि प्रवतो दाशुषे चिद्याभिर्विवेषो हर्यश्व धीभिः । ववन्मा नु ते युज्याभिरूती कदा न इन्द्र राय आ दशस्येः ॥
हर्यश्व इन्द्र, त्वं प्रवतो धाराṇां सनिता; दाशुषेऽपि ताभिर्धीभिर्याभिर्विवेषो विजयसे। वयं नु ते युज्याभिरूती ववन्मः; कदा न इन्द्र राये आ दशस्येः?
Mantra 6
वासयसीव वेधसस्त्वं नः कदा न इन्द्र वचसो बुबोधः । अस्तं तात्या धिया रयिं सुवीरं पृक्षो नो अर्वा न्युहीत वाजी ॥
वेधसो यथा वासयसीव, तथा कदा न इन्द्र वचसो बुबोधः? तात्या धिया रयिं सुवीरमस्तं नय; पृक्षो नोऽर्वा वाजी उप न्युहीत।
Mantra 7
अभि यं देवी निॠतिश्चिदीशे नक्षन्त इन्द्रं शरदः सुपृक्षः । उप त्रिबन्धुर्जरदष्टिमेत्यस्ववेशं यं कृणवन्त मर्ताः ॥
यं देवीं निरृतिश्चिदीशे, तमिन्द्रं सुपृक्षः शरदः नक्षन्ति। उप त्रिबन्धुर्जरदष्टिमेति; अस्ववेशं यं कृणवन्ति मर्ताः, स तदतिक्रम्य परिवर्तयति।
Mantra 8
आ नो राधांसि सवित स्तवध्या आ रायो यन्तु पर्वतस्य रातौ । सदा नो दिव्यः पायुः सिषक्तु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
हे सवितः, स्तवध्यानि राधांसि नः प्रति आगच्छ; पर्वतस्य रातौ रायः पूर्णताः नः प्रति यन्तु। सदा नः दिव्यः पायुः सिषक्तु; यूयं च स्वस्तिभिः सदा नः पात।
The Ṛbhus are a group of three divine craftsmen. In RV 7.37 they are invited to the Soma rite as skilled, effective powers who can renew, perfect, and bring abundance.
Because the hymn is shaped as an invitation to the Soma pressings (savanas). The poet calls the deities to drink the Soma and, through that shared ritual joy, to grant strength, wealth, and protection.
Vedic hymns often weave related divine functions together. Here Indra represents winning force and riches, while Savitar provides beneficent impulsion and ongoing protection, rounding off the Ṛbhu-invocation with a final blessing of svasti (well-being).
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.