Sukta 37

Mantra 1

आ वो वाहिष्ठो वहतु स्तवध्यै रथो वाजा ऋभुक्षणो अमृक्तः । अभि त्रिपृष्ठैः सवनेषु सोमैर्मदे सुशिप्रा महभिः पृणध्वम् ॥

హే వాజులారా, హే ఋభుక్షణులారా—అచ్యుతులారా—స్తుతి కొరకు శ్రేష్ఠ-వాహక రథం మిమ్మల్ని ఇక్కడికి తీసుకురాగాక. త్రిపృష్ట సోమాలతో, సవనాలలో, మీ ఆనందంలో—హే సుశిప్రులారా—మహత్తర శక్తులతో మీరే మీరును నింపుకొనండి.

Mantra 2

यूयं ह रत्नं मघवत्सु धत्थ स्वर्दृश ऋभुक्षणो अमृक्तम् । सं यज्ञेषु स्वधावन्तः पिबध्वं वि नो राधांसि मतिभिर्दयध्वम् ॥

మీరు దాతల మధ్య రత్న-ధనాన్ని స్థాపిస్తారు—హే స్వర్దృశ్, అచ్యుత ఋభుక్షణులారా! యజ్ఞాలలో ఏకమై, స్వధావంతులై, పానం చేయండి; మీ ప్రేరిత మతులతో మా కోసం ధన-సంపదలను, సిద్ధి-శక్తులను విస్తరించి దయచేయండి.

Mantra 3

उवोचिथ हि मघवन्देष्णं महो अर्भस्य वसुनो विभागे । उभा ते पूर्णा वसुना गभस्ती न सूनृता नि यमते वसव्या ॥

హే మఘవన్, మహత్తు మరియు అల్పం—ఈ రెండింటి విభజనలో అంతఃస్థ వసువుల పంపిణీ విధానాన్ని నీవు ప్రకటించావు. నీ రెండు చేతులూ వసువులతో నిండినవి; నీ సూటి, దీప్త వాక్కు (సూనృతా) ఆపబడదు; సమృద్ధి-శక్తి (వసవ్యా) నియంత్రించబడదు.

Mantra 4

त्वमिन्द्र स्वयशा ऋभुक्षा वाजो न साधुरस्तमेष्यृक्वा । वयं नु ते दाश्वांसः स्याम ब्रह्म कृण्वन्तो हरिवो वसिष्ठाः ॥

హే ఇంద్ర, స్వయశస్సుతో ప్రకాశించే ఋభుక్షా—ఋభువుల నైపుణ్యానికి అధిపతి—నీవు విజయవంతమైన బలంలా నీ ధామానికి వెళ్తావు. హే హరివో, మేము వసిష్ఠులు నీకు దాశ్వాంసులు—దాతలు—గా మారి, బ్రహ్మ (ప్రేరిత వాక్కు)ను నిర్మించుచుండుదుము.

Mantra 5

सनितासि प्रवतो दाशुषे चिद्याभिर्विवेषो हर्यश्व धीभिः । ववन्मा नु ते युज्याभिरूती कदा न इन्द्र राय आ दशस्येः ॥

హర్యశ్వ ఇంద్రా! నీవు ముందుకు ప్రవహించే ధారలకూ విజేతవు—దానం చేసే యజమానునికీ కూడ—నిన్ను ప్రేరేపించే ఆ ధీ (ప్రేరిత బుద్ధి)ల ద్వారా. నీ యుజ్య (యోక్య) ఊతి—సహాయక రక్ష—కోసం మేము మొరపెడుతున్నాం; ఇంద్రా, ఎప్పుడు నీవు మాకు సంపూర్ణత-సంపదను ప్రసాదిస్తావు?

Mantra 6

वासयसीव वेधसस्त्वं नः कदा न इन्द्र वचसो बुबोधः । अस्तं तात्या धिया रयिं सुवीरं पृक्षो नो अर्वा न्युहीत वाजी ॥

వేధస్ (ప్రేరిత ఋషులు)లను నీవు మేల్కొలిపినట్లే, ఇంద్రా, ఎప్పుడు మా వచనాన్ని మేల్కొలుపుతావు? మార్గదర్శక ధియా ద్వారా, వీరబలాన్ని మోసే సంపదను దాని గృహానికి (అస్తం) చేర్చు. హే వాజీ—సమృద్ధి గల బలవంతమైన అశ్వమా—మా దగ్గరకు వచ్చి, దానిని మా కోసం దిగివేయి/తెచ్చి పెట్టు.

Mantra 7

अभि यं देवी निॠतिश्चिदीशे नक्षन्त इन्द्रं शरदः सुपृक्षः । उप त्रिबन्धुर्जरदष्टिमेत्यस्ववेशं यं कृणवन्त मर्ताः ॥

ఆ ఇంద్రుని—even—దేవి నిరృతి (విలయం/వినాశశక్తి) కూడా తన అధికారం అని భావించినా, సుపృక్ష (సుపోషక) శరదృతువులు ఆయనను వెదుకుతూ చేరుతాయి. ఆయన వైపు త్రిబంధు (త్రివిధ బంధనమున్నది) జరదష్టి (పాత అష్ట-సీమ) వరకు వస్తుంది; మానవులు నిర్మించే ఆ సంకుచిత స్థితిని ఆయన దాటి, రూపాంతరం చేయగలడు.

Mantra 8

आ नो राधांसि सवित स्तवध्या आ रायो यन्तु पर्वतस्य रातौ । सदा नो दिव्यः पायुः सिषक्तु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

ఓ సవితా, స్తుతించదగిన నీ సహాయక వరాలతో మా వద్దకు రా; పర్వత శిఖరపు దానధార నుండి సమృద్ధులు మా వైపు రానివ్వు. దివ్య రక్షకుడు (పాయుః) ఎల్లప్పుడూ మాతో అంటిపెట్టుకొని ఉండుగాక; మరియు మీరు మమ్మల్ని ఎల్లప్పుడూ స్వస్తి—శుభస్థితులతో కాపాడండి.