
Sukta 7.37
Vasiṣṭha (traditional for Maṇḍala 7)
Triṣṭubh (probable; needs verification)
വസിഷ്ഠനോട് ആപാദിതമായ ഈ സൂക്തം, വാജന്മാരെന്നും ഋഭുക്ഷണന്മാരെന്നും വാഴ്ത്തപ്പെടുന്ന ഋഭുക്കളെ അവരുടെ ദോഷരഹിത രഥത്തിൽ സോമപീഡനങ്ങളിലേക്കു ക്ഷണിച്ചുകൊണ്ടാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്; അവർ ത്രിവിധ പാനങ്ങൾ ആസ്വദിക്കുകയും വിശാലമായ ശക്തികൾ ദാനമാക്കുകയും ചെയ്യണമെന്നു പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. തുടർന്ന് പ്രാർത്ഥന ബന്ധപ്പെട്ട ദൈവിക ഏജൻസികളിലേക്കു (ഒരു മന്ത്രത്തിൽ പ്രത്യേകിച്ച് ഇന്ദ്രനിലേക്കും, അവസാനത്തിൽ സവിതാവിലേക്കും) വ്യാപിച്ച്, ജയകരമായ പ്രചോദനം, സംരക്ഷണം, കൂടാതെ ഉയരങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ധനംയും “സഹായങ്ങൾ” (രാധാംസി)യും വരണമെന്നു അപേക്ഷിക്കുന്നു. ആകെക്കൂടി, ഇത് സോമയാഗത്തെ ലക്ഷ്യമാക്കിയ ഒരു ലിറ്റർജിക്കൽ ആഹ്വാനമാണ്; സ്തുതിയെ കൗശലം, സമൃദ്ധി, ദീർഘകാല ക്ഷേമം (സ്വസ്തി) എന്നിവയ്ക്കായുള്ള അപേക്ഷകളുമായി ചേർക്കുന്നു.
Mantra 1
आ वो वाहिष्ठो वहतु स्तवध्यै रथो वाजा ऋभुक्षणो अमृक्तः । अभि त्रिपृष्ठैः सवनेषु सोमैर्मदे सुशिप्रा महभिः पृणध्वम् ॥
സ്തുതിക്കായി നിങ്ങളെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരുന്ന ശ്രേഷ്ഠ-വാഹക രഥം വരട്ടെ—ഹേ വാജങ്ങളേ, ഹേ ഋഭുക്ഷണങ്ങളേ, തെറ്റില്ലാത്തവരേ. സവനങ്ങളിൽ ത്രിപൃഷ്ഠ സോമപാനങ്ങളാൽ, നിങ്ങളുടെ ആനന്ദത്തിൽ, ഹേ സുശിപ്രന്മാരേ (സുന്ദര അധരമുള്ളവരേ), മഹത്തായ ശക്തികളാൽ നിങ്ങളെത്തന്നെ നിറയ്ക്കുവിൻ.
Mantra 2
यूयं ह रत्नं मघवत्सु धत्थ स्वर्दृश ऋभुक्षणो अमृक्तम् । सं यज्ञेषु स्वधावन्तः पिबध्वं वि नो राधांसि मतिभिर्दयध्वम् ॥
സ്വർദൃശ ഋഭുക്ഷണന്മാരേ, അച്യുതന്മാരേ! നിങ്ങൾ മഘവന്മാരിൽ രത്നം—ധനം—സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു. സ്വധാവന്തരായി യജ്ഞങ്ങളിൽ ഒന്നിച്ചു പാനം ചെയ്വിൻ; നിങ്ങളുടെ പ്രചോദിത മതികളാൽ ഞങ്ങൾക്ക് രാധാംസി—സമൃദ്ധികളും സിദ്ധിദായക ശക്തികളും—വിതരുവിൻ.
Mantra 3
उवोचिथ हि मघवन्देष्णं महो अर्भस्य वसुनो विभागे । उभा ते पूर्णा वसुना गभस्ती न सूनृता नि यमते वसव्या ॥
ഹേ മഘവൻ! മഹത്തും അർഭവും—ഇരണ്ടും—വസുവിന്റെ വിഭജനത്തിൽ, അന്തർധനത്തിന്റെ വിതരണം സംബന്ധിച്ച്, നീ നിയമനം പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നു. നിന്റെ ഇരുകൈകളും വസുക്കളാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; നിന്റെ സൂനൃതാ—നേരായ, പ്രകാശമുള്ള വാക്ക്—തടയപ്പെടുന്നില്ല; വസവ്യാ—സമൃദ്ധിയുടെ ശക്തി—നിയന്ത്രിതമാകുന്നില്ല.
Mantra 4
त्वमिन्द्र स्वयशा ऋभुक्षा वाजो न साधुरस्तमेष्यृक्वा । वयं नु ते दाश्वांसः स्याम ब्रह्म कृण्वन्तो हरिवो वसिष्ठाः ॥
ഹേ ഇന്ദ്ര! സ്വയശസ്—സ്വപ്രഭശക്തിയുള്ളവനേ—നീ ഋഭുക്ഷയുടെ കൗശലത്തിന്റെ അധിപതി; വിജയിയും ഉറപ്പുള്ള ബലവുംപോലെ നീ നിന്റെ ധാമത്തിലേക്ക് പോകുന്നു. ഹേ ഹരിവോ! ഞങ്ങൾ വസിഷ്ഠർ നിന്റെ ദാശ്വാംസഃ—അർപ്പണകർ—ആകട്ടെ; ബ്രഹ്മ—പ്രചോദിത വാക്ക്—രചിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കട്ടെ.
Mantra 5
सनितासि प्रवतो दाशुषे चिद्याभिर्विवेषो हर्यश्व धीभिः । ववन्मा नु ते युज्याभिरूती कदा न इन्द्र राय आ दशस्येः ॥
ഹേ ഹരിതാശ്വ ഇന്ദ്രാ! നീ പ്രവഹിക്കുന്ന ധാരകളുടെ ജയകനാണ്; ദാനം ചെയ്യുന്ന ഉപാസകനുവേണ്ടിയും, നീ ചലിക്കുന്ന ആ ധീകളാൽ (പ്രേരിത ബുദ്ധികളാൽ). ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ നിന്റെ യുക്തസഹായത്തിനായി വിളിക്കുന്നു—ഹേ ഇന്ദ്രാ, എപ്പോൾ നീ ഞങ്ങളെ പൂർണ്ണതയുടെ ധനത്തോടെ അനുഗ്രഹിക്കും?
Mantra 6
वासयसीव वेधसस्त्वं नः कदा न इन्द्र वचसो बुबोधः । अस्तं तात्या धिया रयिं सुवीरं पृक्षो नो अर्वा न्युहीत वाजी ॥
നീ വേധസന്മാരെ (പ്രേരിത ഋഷിമാരെ) ഉണർത്തുന്നതുപോലെ—ഹേ ഇന്ദ്രാ—എപ്പോൾ നീ നമ്മുടെ വചനത്തെ ഉണർത്തും? മാർഗ്ഗദർശക ധീയാൽ സുവീര (വീരബലം വഹിക്കുന്ന) സമ്പത്തിനെ അതിന്റെ ഗൃഹത്തിലേക്ക് എത്തിക്ക; ഹേ വാജീ, സമൃദ്ധിയുടെ ബലവാൻ അശ്വമേ, സമീപിച്ചു അതിനെ ഞങ്ങളിലേക്കു വലിച്ചുകൊണ്ടുവരിക.
Mantra 7
अभि यं देवी निॠतिश्चिदीशे नक्षन्त इन्द्रं शरदः सुपृक्षः । उप त्रिबन्धुर्जरदष्टिमेत्यस्ववेशं यं कृणवन्त मर्ताः ॥
വിലയത്തിന്റെ ദേവിയായ നിരൃതിയും പോലും അവകാശപ്പെടുന്നവനായി—ആ ഇന്ദ്രനെ—സുപൃക്ഷ (സുപോഷക) ശരദൃതുക്കളും തേടി എത്തുന്നു. അവന്റെ അടുക്കൽ ത്രിബന്ധു (ത്രിബന്ധിതൻ) വരുന്നു, ജരദഷ്ടി (പഴയ എട്ടുമടങ്ങ് പരിധി) വരെ; മർത്ത്യർ നിർമ്മിക്കുന്ന ആ ചുരുങ്ങിയ അവസ്ഥയെ അവൻ അതിക്രമിച്ച് രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്നു.
Mantra 8
आ नो राधांसि सवित स्तवध्या आ रायो यन्तु पर्वतस्य रातौ । सदा नो दिव्यः पायुः सिषक्तु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
ഹേ സവിതൃ, സ്തുത്യർഹമായ നിന്റെ സഹായദാനങ്ങൾ (രാധാംസി) ഞങ്ങളിലേക്കു വരട്ടെ; പർവ്വതശിഖരത്തിലെ ദാനസമയത്തിൽ സമൃദ്ധികൾ (രായഃ) ഞങ്ങളിലേക്കു ഒഴുകിവരട്ടെ. ദിവ്യ രക്ഷകൻ (പായു) എപ്പോഴും ഞങ്ങളോടു ചേർന്നിരിക്കട്ടെ; നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ സദാ സ്വസ്തി—ക്ഷേമാവസ്ഥകളാൽ സംരക്ഷിക്കട്ടെ.
A formal invitation: the Ṛbhus (Vājas, Ṛbhukṣaṇas) are summoned to the rite on an unerring chariot to receive praise and Soma.
The hymn intensifies the Soma-feast imagery (threefold draughts, gladness) and turns toward practical boons—strength, victorious impetus, and supportive ‘yoking help,’ including an Indra-focused appeal for riches.
The petitionary peak: urgent calls for winning power and the arrival of wealth/aid from the heights, binding artisan-skill, Soma joy, and divine victory into a single request for plenitude.
A benedictory close with Savitar: may praised aids and riches come, may the divine guardian remain attached, and may ‘you (gods)’ protect us always with well-being (svasti).
आ वो वाहिष्ठो वहतु स्तवध्यै रथो वाजा ऋभुक्षणो अमृक्तः । अभि त्रिपृष्ठैः सवनेषु सोमैर्मदे सुशिप्रा महभिः पृणध्वम् ॥सनितासि प्रवतो दाशुषे चिद्याभिर्विवेषो हर्यश्व धीभिः । ववन्मा नु ते युज्याभिरूती कदा न इन्द्र राय आ दशस्येः ॥yūyaṃ pāta svastibhiḥ sadā naḥ
The Ṛbhus are a group of three divine craftsmen. In RV 7.37 they are invited to the Soma rite as skilled, effective powers who can renew, perfect, and bring abundance.
Because the hymn is shaped as an invitation to the Soma pressings (savanas). The poet calls the deities to drink the Soma and, through that shared ritual joy, to grant strength, wealth, and protection.
Vedic hymns often weave related divine functions together. Here Indra represents winning force and riches, while Savitar provides beneficent impulsion and ongoing protection, rounding off the Ṛbhu-invocation with a final blessing of svasti (well-being).
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.