Sukta 57

Mantra 1

प्र मे विविक्वाँ अविदन्मनीषां धेनुं चरन्तीं प्रयुतामगोपाम् । सद्यश्चिद्या दुदुहे भूरि धासेरिन्द्रस्तदग्निः पनितारो अस्याः ॥

われのために、見分ける者は霊感の思惟を見いだした——歩みゆく牝牛、遠くへ駆り立てられ、守りなきものを。彼女はただちに、その本質より豊かな養いを搾り出した。インドラとアグニは彼女の探索者にして、その獲得者であった。

Mantra 2

इन्द्रः सु पूषा वृषणा सुहस्ता दिवो न प्रीताः शशयं दुदुह्रे । विश्वे यदस्यां रणयन्त देवाः प्र वोऽत्र वसवः सुम्नमश्याम् ॥

インドラとプーシャン（Pūṣan）、善き手をもつ強き牡牛らは、喜ぶ天のごとく、憩える甘味を搾り出した。諸神がみな彼女において歓び合うとき——ヴァスたち（Vasus）よ、ここにてわれらは汝らの恵み（sumna）にあずからん。

Mantra 3

या जामयो वृष्ण इच्छन्ति शक्तिं नमस्यन्तीर्जानते गर्भमस्मिन् । अच्छा पुत्रं धेनवो वावशाना महश्चरन्ति बिभ्रतं वपूंषि ॥

その姉妹たちは、雄々しき者（Vṛṣan）の力（śakti）を求め、礼拝して、この中の胎（garbha）を知る。子へと呼びかけて、牝牛たち（dhenú）は鳴き立てる；彼女らは広大（mahas）のうちを巡り、自らの姿（vapūṃṣi）を担って進む。

Mantra 4

अच्छा विवक्मि रोदसी सुमेके ग्राव्णो युजानो अध्वरे मनीषा । इमा उ ते मनवे भूरिवारा ऊर्ध्वा भवन्ति दर्शता यजत्राः ॥

よく据えられた天と地（Rodasī）へ、わたしは言葉を告げる——霊感の思惟（manīṣā）によって、祭儀（adhvara）において搾り石（grāvan）をくびきに繋ぎつつ。これらは汝のため、ああマヌ（Manu、思う者）よ、望ましき贈り物に富み、上へと立ち昇る——目に見え、供物にふさわしき（yajatra）。

Mantra 5

या ते जिह्वा मधुमती सुमेधा अग्ने देवेषूच्यत उरूची । तयेह विश्वाँ अवसे यजत्राना सादय पायया चा मधूनि ॥

汝のその舌は、蜜（madhu）に満ち、善き慧（sumedhā）を備え、アグニ（Agni）よ、神々の間で広く輝く（urūcī）と語られる。その舌によってここに、われらの護りのため、供物にふさわしき諸力（yajatra）をことごとく坐らせ、また甘味（madhūni）を飲ませよ。

Mantra 6

या ते अग्ने पर्वतस्येव धारासश्चन्ती पीपयद्देव चित्रा । तामस्मभ्यं प्रमतिं जातवेदो वसो रास्व सुमतिं विश्वजन्याम् ॥

アグニよ、汝のその流れは、山の奔流のごとく、絶えず、彩り豊かにして、万有を潤す。ジャータヴェーダス（Jātavedas）よ、ヴァス（Vasu）よ、われらにその明らかな導き（pramati）を与え、あらゆる民に及ぶ善き思い（sumati）を授けたまえ。