Sukta 57

Mantra 1

प्र मे विविक्वाँ अविदन्मनीषां धेनुं चरन्तीं प्रयुतामगोपाम् । सद्यश्चिद्या दुदुहे भूरि धासेरिन्द्रस्तदग्निः पनितारो अस्याः ॥

મારા માટે વિવેકી પુરુષે મનીષા—પ્રેરિત વિચાર—શોધી કાઢ્યો: ચાલતી ગાય, દૂર હંકાળાયેલી અને અગોપા (અરક્ષિત). તરત જ તેણે પોતાના રસમાંથી બહુ પોષણ દોહ્યું; ઇન્દ્ર અને અગ્નિ તેના પનિતાર (શોધક-ધારક) બન્યા.

Mantra 2

इन्द्रः सु पूषा वृषणा सुहस्ता दिवो न प्रीताः शशयं दुदुह्रे । विश्वे यदस्यां रणयन्त देवाः प्र वोऽत्र वसवः सुम्नमश्याम् ॥

ઇન્દ્ર અને પૂષા—વૃષણ, સુહસ્ત—સ્વર્ગ જેમ આનંદિત હોય તેમ સ્થિર મધુરતા દોહી કાઢી. જ્યારે સર્વ દેવો તેમાં રમે છે, હે વસુઓ, અહીં અમે તમારું સુમ્ન (કૃપા) પ્રાપ્ત કરીએ.

Mantra 3

या जामयो वृष्ण इच्छन्ति शक्तिं नमस्यन्तीर्जानते गर्भमस्मिन् । अच्छा पुत्रं धेनवो वावशाना महश्चरन्ति बिभ्रतं वपूंषि ॥

જે બહેનો પરાક્રમી (વૃષ્ણ)ની શક્તિ ઇચ્છે છે, નમસ્કાર કરતી, આમાં રહેલા ગર્ભને જાણે છે. પુત્ર તરફ બોલાવતી ધેનુઓ રંભે છે; તેઓ મહત્તામાં વિચરે છે, પોતાના રૂપો ધારણ કરીને.

Mantra 4

अच्छा विवक्मि रोदसी सुमेके ग्राव्णो युजानो अध्वरे मनीषा । इमा उ ते मनवे भूरिवारा ऊर्ध्वा भवन्ति दर्शता यजत्राः ॥

સુસ્થિર એવા દ્યાવા-પૃથિવી—આ બેને હું વાણી અર્પું છું; મનીષાથી અધ્વરમાં ગ્રાવણ (પેષણ-પથ્થર)ને જોડું છું. હે મનુ (વિચારક), તારા માટે આ બહુ ઇચ્છનીય દાનોવાળી, દર્શનીય અને યજ્ઞયોગ્ય, ઊર્ધ્વ તરફ ઉઠે છે.

Mantra 5

या ते जिह्वा मधुमती सुमेधा अग्ने देवेषूच्यत उरूची । तयेह विश्वाँ अवसे यजत्राना सादय पायया चा मधूनि ॥

હે અગ્નિ, તારી જે જિહ્વા મધુમતી અને સુમેધા છે, તે દેવોમાં ઉરૂચી—વિસ્તૃત તેજવાળી—રૂપે વખણાય છે. એ જિહ્વાથી અહીં અમારા અવસ માટે યજ્ઞયોગ્ય સર્વ શક્તિઓને બેસાડ, અને તેમને મધુરતાઓ પાન કરાવ.

Mantra 6

या ते अग्ने पर्वतस्येव धारासश्चन्ती पीपयद्देव चित्रा । तामस्मभ्यं प्रमतिं जातवेदो वसो रास्व सुमतिं विश्वजन्याम् ॥

હે અગ્નિ, તારી જે ધારા પર્વતની ધસમસતી વહેણ જેવી અવિરત વહે છે—વિવિધ વૈભવોથી ચિત્રમય, સર્વને પોષણ આપનારી—તે જ સ્પષ્ટ પ્રેરણા અમને આપ, હે જાતવેદસ, હે વસુ; સર્વજન માટે કલ્યાણકારી એવી સુમતિ અમને દાન કર.