Sukta 79

Mantra 1

अपश्यमस्य महतो महित्वममर्त्यस्य मर्त्यासु विक्षु । नाना हनू विभृते सं भरेते असिन्वती बप्सती भूर्यत्तः ॥

われはこの偉大なる者の大いなる威力を見た——不死なるものが、死すべき人々の諸族のあいだを動き行くのを。二つの顎は異なりつつ支えられ、寄り合い担い運ぶ。彼女はやまず、働き、そして多くを呑み尽くす。

Mantra 2

गुहा शिरो निहितमृधगक्षी असिन्वन्नत्ति जिह्वया वनानि । अत्राण्यस्मै पड्भिः सं भरन्त्युत्तानहस्ता नमसाधि विक्षु ॥

秘められた洞窟に頭は据えられ、二つの眼は隔て置かれる。外へ搾り出されずとも、彼は舌によって森々を食らう。彼のために、諸民は手を高く挙げて礼拝し、歩みをもって供物を集め、諸氏族のうちにそれを据え置く。

Mantra 3

प्र मातुः प्रतरं गुह्यमिच्छन्कुमारो न वीरुधः सर्पदुर्वीः । ससं न पक्वमविदच्छुचन्तं रिरिह्वांसं रिप उपस्थे अन्तः ॥

母よりもさらに秘められたものを求めて、若者は植物のように広々たる地を這い進む。彼は、まるで熟した茎を見いだしたかのように—輝きつつ—敵の膝の内奥で舐め味わう者を見いだした。

Mantra 4

तद्वामृतं रोदसी प्र ब्रवीमि जायमानो मातरा गर्भो अत्ति । नाहं देवस्य मर्त्यश्चिकेताग्निरङ्ग विचेताः स प्रचेताः ॥

これぞ汝ら二つの真理、天と地よ、われ宣べる。胎児は生まれ出でつつ、二人の母を食らう。われは死すべき者としてその神を悟り尽くさぬ。アグニ（Agni）こそ識別する者、彼こそ先知の者である。

Mantra 5

यो अस्मा अन्नं तृष्वादधात्याज्यैर्घृतैर्जुहोति पुष्यति । तस्मै सहस्रमक्षभिर्वि चक्षेऽग्ने विश्वतः प्रत्यङ्ङसि त्वम् ॥

三重の支えに食を据え、清澄なる酥油（ājya・ghṛta）をもって供犠し、養い育てる者に向かって——汝は千の眼で見そなわす、アグニよ。あらゆる方より、汝は彼へと身を転じて臨む。

Mantra 6

किं देवेषु त्यज एनश्चकर्थाग्ने पृच्छामि नु त्वामविद्वान् । अक्रीळन्क्रीळन्हरिरत्तवेऽदन्वि पर्वशश्चकर्त गामिवासिः ॥

神々のうちで、いかなる「捨離の罪」（tyaja-enas）を汝はなしたのか、アグニよ。われは知らずして今、汝に問う。戯れずして戯れるかのごとく、黄褐の者（hari）は食らうために、牛を刀で裂くように、節ごとに切り分けた。

Mantra 7

विषूचो अश्वान्युयुजे वनेजा ऋजीतिभी रशनाभिर्गृभीतान् । चक्षदे मित्रो वसुभिः सुजातः समानृधे पर्वभिर्वावृधानः ॥

森に生まれし者（vaneja）は、異なる方へ走る馬らを轡に結び、まっすぐ進む手綱（ṛjīti）と綱でとらえた。ヴァスたち（Vasus）とともに善く生まれしミトラ（Mitra）はそれを見そなわし、節（parvan）ごとに増しつつ、同一の正しさへと合一した。