Sukta 4

Mantra 1

प्र ते यक्षि प्र त इयर्मि मन्म भुवो यथा वन्द्यो नो हवेषु । धन्वन्निव प्रपा असि त्वमग्न इयक्षवे पूरवे प्रत्न राजन् ॥

汝のために供えよ、汝のために我が思いを前へと駆り立てる。われらの呼びかけの中で、汝が讃えらるべき者となるために。荒野の泉のごとく、汝は前へと護る避難所なり――アグニ（Agni）よ、古き王よ――祭儀を求める者のために。

Mantra 2

यं त्वा जनासो अभि संचरन्ति गाव उष्णमिव व्रजं यविष्ठ । दूतो देवानामसि मर्त्यानामन्तर्महाँश्चरसि रोचनेन ॥

最も若き者よ、人々が汝のもとへ集うこと、牛が温かな牛舎へ群がるがごとし――汝は神々の使者として、死すべき者らのために立つ。内に大いなる広がりを宿し、光輝の界を行きめぐり、諸世界の光をわれらの内へ運び入れる。

Mantra 3

शिशुं न त्वा जेन्यं वर्धयन्ती माता बिभर्ति सचनस्यमाना । धनोरधि प्रवता यासि हर्यञ्जिगीषसे पशुरिवावसृष्टः ॥

母が育ちゆく幼子を養い抱くように、彼女は汝を支える――勝利の力なる汝を――汝との同伴にうなずきつつ。弓より汝は放たれ、下りゆく流れに沿って進み、征服を欲して、放たれた獣のごとく自らの力に任せて走る。

Mantra 4

मूरा अमूर न वयं चिकित्वो महित्वमग्ने त्वमङ्ग वित्से । शये वव्रिश्चरति जिह्वयादन्रेरिह्यते युवतिं विश्पतिः सन् ॥

われらは惑い、しかも惑わぬ――おお、知者よ。だが汝、アグニ（Agni）よ、まことに自らの偉大さを知る。隠れて汝は横たわり、しかも動き、舌をもって食らう。住まいの主として、汝は幾たびも舐め、若き花嫁――新たなる供物・活力――を求める。

Mantra 5

कूचिज्जायते सनयासु नव्यो वने तस्थौ पलितो धूमकेतुः । अस्नातापो वृषभो न प्र वेति सचेतसो यं प्रणयन्त मर्ताः ॥

彼は古き幾たびの生のうちに、あるところで新たに生まれる。森に立ち、白髪（しらが）にして煙を旗印とする。水に浴さずして、牡牛のごとく進みゆく——目覚めたる人々が（その業のために）前へと導く、その者を。

Mantra 6

तनूत्यजेव तस्करा वनर्गू रशनाभिर्दशभिरभ्यधीताम् । इयं ते अग्ने नव्यसी मनीषा युक्ष्वा रथं न शुचयद्भिरङ्गैः ॥

盗人のごとく己が身を脱ぎ捨て、森をさまよう者らは十の帯で身を縛られる；そのように、このわが思惟も汝に結びつけられる。アグニよ、これは汝のためのいよいよ新しき洞見。輝ける肢（ちから）をもって、戦車のごとくそれを軛（くびき）せよ。

Mantra 7

ब्रह्म च ते जातवेदो नमश्चेयं च गीः सदमिद्वर्धनी भूत् । रक्षा णो अग्ने तनयानि तोका रक्षोत नस्तन्वो अप्रयुच्छन् ॥

ジャータヴェーダスよ、汝のためにこそブラフマン（聖なる言）と礼拝とがあり、この歌もまた——常に増益となれ。アグニよ、われらの子らとその継ぎゆく命を守れ。さらにわれらの身をも守り、正しき保持から離れ落ちることなからしめよ。