Sukta 4

Mantra 1

प्र ते यक्षि प्र त इयर्मि मन्म भुवो यथा वन्द्यो नो हवेषु । धन्वन्निव प्रपा असि त्वमग्न इयक्षवे पूरवे प्रत्न राजन् ॥

உனக்காக நான் யாகம் செலுத்துகிறேன்; என் மனனத்தை முன்னே அனுப்புகிறேன், எங்கள் அழைப்புகளில் நீ வணங்கத்தக்கவனாக ஆகும்படி. வறண்ட நிலத்தில் ஊற்றுபோல், நீ முன்னணிக் காவலான அடைக்கலம்—அக்னியே—பழம்பெரும் அரசனே—யாகம் செய்ய விரும்பும் பூருவுக்காக.

Mantra 2

यं त्वा जनासो अभि संचरन्ति गाव उष्णमिव व्रजं यविष्ठ । दूतो देवानामसि मर्त्यानामन्तर्महाँश्चरसि रोचनेन ॥

அருமை இளையவனே (யவிஷ்ட) அக்னியே! வெப்பமான தொழுவை நோக்கி பசுக்கள் கூடுவது போல, மக்கள் உன்னைச் சூழ்ந்து கூடுகின்றனர். நீ தேவர்களின் தூதன்; மானிடருக்கான செய்தியாளர். உள்ளே பேர்விரிவுடன், ரோசன—ஒளிமிகு உலகில் நீ நடமாடுகிறாய்.

Mantra 3

शिशुं न त्वा जेन्यं वर्धयन्ती माता बिभर्ति सचनस्यमाना । धनोरधि प्रवता यासि हर्यञ्जिगीषसे पशुरिवावसृष्टः ॥

வளரும் குழந்தையைத் தாய் வளர்த்து தாங்குவது போல, அவள் உன்னை—வெற்றியளிக்கும் வீரத் தேஜஸை—உன் தோழமைக்கு இசைந்து தாங்குகிறாள். வில்லிலிருந்து நீ சரிவான ஓட்டப்பாதையில் புறப்படுகிறாய்; வெல்ல ஆவலுடன், விடுதலையாக்கப்பட்ட மிருகம்போல்.

Mantra 4

मूरा अमूर न वयं चिकित्वो महित्वमग्ने त्वमङ्ग वित्से । शये वव्रिश्चरति जिह्वयादन्रेरिह्यते युवतिं विश्पतिः सन् ॥

நாம் குழம்பியவர்களாய்—குழம்பாதவர்களாயும்—இருக்கிறோம், அறிவோனே (சித்கித்வ)! ஆனால் அக்னியே, நீ உன் மகிமையை நிச்சயமாக அறிவாய். மறைந்து நீ படுத்திருப்பாய்; ஆயினும் நாவால் உணவுண்டு நகர்வாய். இல்லத்தின் ஆண்டவனாய், இளம்பெண்—புதிய அர்ப்பணம்/ஆற்றல்—தேடி மீண்டும் மீண்டும் நக்குகிறாய்.

Mantra 5

कूचिज्जायते सनयासु नव्यो वने तस्थौ पलितो धूमकेतुः । अस्नातापो वृषभो न प्र वेति सचेतसो यं प्रणयन्त मर्ताः ॥

பழம்பெரும் பிறப்புகளிலே எங்கோ அவன் மீண்டும் புதிதாய் பிறக்கிறான்; காட்டில் அவன் சாம்பல் நிறத்துடன், புகை-கேது (புகையின் கொடி) ஏந்தி நிலைகொள்கிறான். நீர்களால் அஸ்நாதன் (குளிக்காதவன்) ஆக, காளைபோல் முன்னே செல்கிறான்—விழிப்புற்ற மானவர்கள் அவனையே செயலுக்காக முன்னே நடத்துகின்றனர்.

Mantra 6

तनूत्यजेव तस्करा वनर्गू रशनाभिर्दशभिरभ्यधीताम् । इयं ते अग्ने नव्यसी मनीषा युक्ष्वा रथं न शुचयद्भिरङ्गैः ॥

தம் உடலைத் துறந்த திருடர்கள் போல, காட்டில் அலைவோர் பத்து பட்டைகளால் சுற்றிக் கட்டப்படுகின்றனர்—அவ்வாறே என் இந்த மனீஷை உம்மேல் நிலைத்துள்ளது. அக்னியே, இது உமக்கான இன்னும் புதுமையான உள்ளுணர்வு; இதை ரதம்போல், சுசி (ஒளிரும்) அங்கங்கள்/சக்திகளால் யோகித்து இணை.

Mantra 7

ब्रह्म च ते जातवेदो नमश्चेयं च गीः सदमिद्वर्धनी भूत् । रक्षा णो अग्ने तनयानि तोका रक्षोत नस्तन्वो अप्रयुच्छन् ॥

ஜாதவேதஸே, உமக்கே பிரஹ்ம (புனித வாக்கு)மும் நமஸ் (வணக்கம்)மும் உண்டு; இந்த கீதமும்—இது எப்போதும் வளர்த்திடுவதாக ஆகுக. அக்னியே, எங்கள் தனயங்களையும் தோக (சந்ததி-தொடர்) யையும் காக்க; எங்கள் தனுக்களையும் காக்க, அவை நியாயமான தாங்குதலிலிருந்து வழுவாதிருக்க.