Sarga 96

Verse 1

तां तथा दर्शयित्वा तु मैथिलीं गिरिनिम्नगाम् ।निषसाद गिरिप्रस्थे सीतां मांसेन छन्दयन् ॥१॥

このようにマイティリーに山の流れを示したのち、ラーマは山腹に腰を下ろし、食のための肉を用意してシーターを喜ばせた。

Verse 2

इदं मेध्यमिदं स्वादु निष्टप्तमिदमग्निना ।एवमास्ते स धर्मात्मा सीतया सह राघवः ॥२॥

そこにて、シーターと共に座す法にかなうラाघヴァは、食を供えつつこのように語った。「これは清浄なる供物、これは美味、これは火で炙り焼かれたものだ。」

Verse 3

तथा तत्राऽसतस्तस्य भरतस्यौपयायिनः ।सैन्यरेणुश्च शब्दश्च प्रादुरास्तां नभस्पृशौ ॥३॥

ラーマがそこに座していると、バラタの近づく軍勢が巻き上げる塵とその轟きが忽ち現れ、いずれも天に届くかのように立ちのぼった。

Verse 4

एतस्मिन्नन्तरे त्रस्ता श्शब्देन महता ततः ।अर्दिता यूथपा मत्ता स्सयूथा दुद्रुवुर्दिशः ॥४॥

その間、大きな騒音に怯えた象の群れの強力なリーダーたちは、群れと共に動揺し、四方八方へと逃げ去った。

Verse 5

स तं सैन्यसमुद्धूतं शब्दं शुश्राव राघवः ।तां श्च विप्रद्रुतान्सर्वान्यूथपानन्ववैक्षत ॥५॥

ラガーヴァ（ラーマ）は軍隊によって引き起こされたその騒音を聞き、また、それらの群れのリーダーたちが急いで逃げるのを見た。

Verse 6

तांश्च विद्रुवतो दृष्ट्वा तं च श्रुत्वा च निस्वनम् ।उवाच राम स्सौमित्रिं लक्ष्मणं दीप्ततेजसम् ॥६॥

彼らが逃げ出すのを見、その喧騒を聞いて、ラーマはスミトラーの息子であり、エネルギーに満ち溢れて輝くラクシュマナに話しかけた。

Verse 7

हन्त लक्ष्मण पश्येह सुमित्रासुप्रजास्त्वया ।भीमस्तनितगम्भीरस्तुमुलः श्रूयते स्वनः ॥७॥

「来い、ラクシュマナ——ここを見よ！汝という善き子を得て、スミトラーはまことに幸いである。雷鳴のごとく深く恐ろしい、騒然たる轟きが聞こえる。」

Verse 8

गजयूथानि वाऽरण्ये महिषा वा महावने ।वित्रासिता मृगा स्सिंहै स्सहसा प्रद्रुता दिशः ॥८॥

「森の象の群れであれ、深き大林の水牛であれ——獅子に脅かされた獣たちは、たちまち四方へと走り散る。」

Verse 9

राजा वा राजपुत्रो वा मृगयामटते वने ।अन्यद्वा श्वापदं किञ्चित्सौमित्रे ज्ञातुमर्हसि ॥९॥

「王か王子が狩りに森をさまよっているのか、あるいは別の猛き獣か——サウミトラよ、何であるか確かめよ。」

Verse 10

सुदुश्चरो गिरिश्चायं पक्षिणामपि लक्ष्मण ।सर्वमेतद्यथातत्त्वमचिरात् ज्ञातुमर्हसि ॥१०॥

ラクシュマナよ、この山は鳥でさえ越え難いほど険しい。ここで起こっていることの真実を、ありのままに速やかに知るがよい。

Verse 11

स लक्ष्मण स्सन्त्वरित स्सालमारुह्य पुष्पितम् ।प्रेक्षमाणो दिश स्सर्वाः पूर्वां दिशमुदैक्षत ॥११॥

そこでラクシュマナは急ぎ、花咲くシャーラの木に登った。四方を見渡し、東の方角へと視線を定めた。

Verse 12

उदङ्मुखः प्रेक्षमाणो ददर्श महतीं चमूम् ।रथाश्वगजसम्बाधां यत्तैर्युक्तां पदातिभिः ॥१२॥

北に面して注意深く見やると、彼は大軍を見た。戦車・馬・象がひしめき、武装した歩兵がこれに伴っていた。

Verse 13

तामश्वगजसम्पूर्णां रथध्वजविभूषिताम् ।शशंस सेनां रामाय वचनं चेदमब्रवीत् ॥१३॥

彼は、馬と象に満ち、戦車と旗印で飾られたその軍勢をラーマに告げ、そして次の言葉を述べた。

Verse 14

अग्निं संशमयत्वार्य स्सीता च भजतां गुहाम् ।सज्यं कुरुष्व चापं च शरांश्च कवचं तथा ॥१४॥

「高貴なる者よ、聖なる火を鎮め、シーターは洞窟に身を寄せよ。弓に弦を張り、矢を備え、鎧をも身に着けよ。」

Verse 15

तं रामः पुरुषव्याघ्रो लक्ष्मणं प्रत्युवाच ह ।अङ्गावेक्षस्व सौमित्रे कस्येमां मन्यसे चमूम् ॥१५॥

人中の虎ラーマはラクシュマナに答えた。「サウミトラよ、よく見定めて申せ——この軍勢は誰のものと思うか。」

Verse 16

एवमुक्तस्तु रामेण लक्ष्मणो वाक्यमब्रवीत् ।दिधक्षन्निव तां सेनां रुषितः पावको यथा ॥१६॥

ラーマにそう告げられると、ラクシュマナは答えた——怒りは火のごとく、まるでその軍勢を焼き尽くさんばかりに。

Verse 17

सम्पन्नं राज्यमिच्छंस्तु व्यक्तं प्राप्याभिषेचनम् ।आवां हन्तुं समभ्येति कैकेय्या भरतस्सुतः ॥१७॥

「明らかだ。カイケーイーの子バラタは、すでに王位の灌頂を受け、安穏で栄える王国を求めて、我ら二人を討たんと迫って来る。」

Verse 18

एष वै सुमहाञ्छ्रीमान्विटपी सम्प्रकाशते ।विराजत्युद्गतस्कन्धं कोविदारध्वजो रथे ॥१८॥

「あれを見よ——光り輝き壮麗に——大樹のごとき偉容の旗印が現れている。戦車にはコヴィダーラ樹の旗が燦然とし、その幹は高くそびえ立つ。」

Verse 19

असौ हि सुमहास्कन्धो विटपी च महाद्रुमः ।विराजते महासैन्ये कोविदारध्वजो रथे ॥१९॥

まことに—あれこそは巨きなる樹、力強き幹と広がる枝を備えたもの。大軍のただ中にて、戦車の上にコーヴィダーラ樹の旗印が燦然と輝く。

Verse 20

भजन्त्येते यथाकाममश्वानारुह्य शीघ्रगान् ।एते भ्राजन्ति संहृष्टा गजानारुह्य सादिनः ॥२०॥

これらは疾駆する馬に乗り、思うままに駆け巡る。かなたの象乗りたちは象に跨り、歓喜に満ちてきらめき輝く。

Verse 21

गृहीतधनुषौ चावां गिरिं वीर श्रयावहै ।अथवेहैव तिष्ठाव स्सन्नद्धावुद्यतायुधौ ॥२१॥

勇士よ、われら二人、弓を取りてこの山に身を寄せよう。あるいはここに留まり、鎧をまとい、武器を掲げ、戦いの備えを整えよう。

Verse 22

अपि नौ वशमागच्छेत्कोविदारध्वजो रणे ।अपि द्रक्ष्यामि भरतं यत्कृते व्यसनं महत् ॥२२॥त्वया राघव सम्प्राप्तं सीतया च मया तथा ।

ラグハヴァよ、コーヴィダーラの旗を掲げるあの者は、戦場にて我らの手に落ちるであろうか。そなたとシーター、そしてこの私にも大いなる災いをもたらしたそのバラタを、私は見ることができるだろうか。

Verse 23

यन्निमित्तं भवान्राज्याच्छ्युतो राघव शाश्वतात् ॥२३॥सम्प्राप्तोऽयमरिर्वीर भरतो वध्य एव मे ।

ラグ族の英雄よ、あなたが永遠の王国から追放された原因となったそのバラタが、今ここに敵として現れました。力強き方よ、私にとって彼は誅殺されるべき者に過ぎません。

Verse 24

भरतस्य वधे दोषं नाहं पश्यामि राघव ।पूर्वापकारिणं हत्वा न ह्यधर्मेण युज्यते ॥२४॥

ラグ族の英雄よ、私はバラタを殺すことに何の罪も見出しません。以前に害をなした者を討つことは、決して不義を行うことではないからです。

Verse 25

पूर्वापकारी भरतस्त्यक्तधर्मश्च राघव ।एतस्मिन्निहते कृत्स्नामनुशाधि वसुन्धराम् ॥२५॥

ラグ族の英雄よ、バラタは以前からの悪人であり、法（ダルマ）を捨てた者です。彼が討たれた暁には、あなたが全大地を統治してください。

Verse 26

अद्य पुत्रं हतं संख्ये कैकेयी राज्यकामुका ।मया पश्येत्सुदुःखार्ता हस्तिभग्नमिव द्रुमम् ॥२६॥

王国を欲しがるカイケーイーに、今日、戦いで私に殺された息子を見せつけ、象によって折られた木を見るかのような極度の悲しみに打ちひしがれさせましょう。

Verse 27

कैकेयीं च वधिष्यामि सानुबन्धां सबान्धवाम् ।कलुषेणाद्य महता मेदिनी परिमुच्यताम् ॥२७॥

そして私はカイケーイーも、その従者や親族と共に殺します。そうして今日、大地がこの大きな汚れから浄化されるように。

Verse 28

अद्येमं संयतं क्रोधमसत्कारं च मानद ।मोक्ष्यामि शत्रुसैन्येषु कक्षेष्विव हुताशनम् ॥२८॥

名誉の守護者よ、今日私は、長く抑えてきたこの怒りと私が耐えてきた侮辱を、乾いた茂みに放たれた火のように、敵軍に解き放ちます。

Verse 29

अद्यैतच्छित्रकूटस्य काननं निशितै श्शरैः ।छिन्दञ्चत्रुशरीराणि करिष्ये शोणितोक्षितम् ॥२९॥

今日、私は研ぎ澄まされた矢で敵の体を切り裂き、このチトラクータの森を血で染め、血しぶきで満たしてみせます。

Verse 30

शरैर्निर्भिन्नहृदयान्कुञ्जरांस्तुरगांस्तथा ।श्वापदाः परिकर्षन्तु नरांश्च निहतान्मया ॥३०॥

「野の獣どもよ、象も馬も、さらには人までも——我が矢にて心臓を射抜かれ、我に討たれた者どもを引きずり去れ。」

Verse 31

शराणां धनुषश्चाहमनृणोऽस्मिन्महावने ।ससैन्यं भरतं हत्वा भविष्यामि न संशयः ॥३१॥

「この大いなる森において、バラタをその軍勢もろとも討ち果たせば、疑いなく——我が弓と矢への負い目を返し終えるであろう。」