
Sukta 4.32
Triṣṭubh (likely for RV 4.32; verse fits 11-syllable cadence)
บทสวดนี้เป็นคำอัญเชิญอย่างเร่งร้อนและใกล้ชิดถึงพระอินทร์ วฤตระหัน ผู้พิชิตวฤตระ—วอนให้เสด็จมาสู่ “ส่วนแบ่ง” ของผู้ประกอบยัญ รับเครื่องบูชา และคุ้มครองด้วยความช่วยเหลืออันเกรียงไกร บทยืนยันว่าแม้พระอินทร์จะเป็นพลังสากลที่สรรพชีวิตทั้งปวงมีส่วนร่วมร่วมกัน กวียังคงเรียกพระองค์เป็นการส่วนตัวให้มาสู่พิธีนี้ เพื่อขอชัยชนะ พละกำลัง และการเคลื่อนไปในทางอันชอบ
Mantra 1
आ तू न इन्द्र वृत्रहन्नस्माकमर्धमा गहि । महान्महीभिरूतिभिः ॥
ขอเสด็จมาเถิด โออินทระ ผู้พิชิตวฤตระ; เสด็จมาสู่ส่วนแบ่งและส่วนบูชาของพวกเรา. ผู้ยิ่งใหญ่เอ๋ย ขอทรงเข้าสถิตพร้อมด้วยความคุ้มครองอันทรงพลัง (ūti) และทรงค้ำจุนปกป้องเรา.
Mantra 2
भृमिश्चिद्घासि तूतुजिरा चित्र चित्रिणीष्वा । चित्रं कृणोष्यूतये ॥
แม้ท่ามกลางความปั่นป่วนวนเวียน พระองค์ก็ยังเป็นผู้ขับเคลื่อนอันพุ่งพล่าน; โอผู้พิสดาร ในบรรดากิจอันพิสดารทั้งหลาย พระองค์ทรงกระทำความพิสดารเพื่อความคุ้มครอง (ūti) แก่เรา.
Mantra 3
दभ्रेभिश्चिच्छशीयांसं हंसि व्राधन्तमोजसा । सखिभिर्ये त्वे सचा ॥
แม้ด้วยผู้มีน้อย พระองค์ก็ทรงฟาดฟันผู้ที่แข็งแรงกว่า—ผู้พองตนต้านทาน—ด้วยเดชานุภาพของพระองค์; พร้อมด้วยสหาย (sakhā) ผู้แนบแน่นอยู่กับพระองค์.
Mantra 4
वयमिन्द्र त्वे सचा वयं त्वाभि नोनुमः । अस्माँअस्माँ इदुदव ॥
โอ้อินทระ เราทั้งหลายอยู่ร่วมกับท่าน; เราเร่งรุดเข้าหาท่านและวิงวอนเร้าใจท่าน. ขอทรงชูขึ้นและกอบกู้เรา—เราเองนี้—ครั้งแล้วครั้งเล่าเถิด.
Mantra 5
स नश्चित्राभिरद्रिवोऽनवद्याभिरूतिभिः । अनाधृष्टाभिरा गहि ॥
โอ้อินทระ ผู้ทรงศิลาบดคั้น ขอเสด็จมาหาเราด้วยพลังคุ้มครองอันหลากสีสัน ไร้มลทิน—ความช่วยเหลือที่ไม่อาจสั่นคลอนหรือถูกข่มทับ—ขอเสด็จมาสู่เราเถิด.
Mantra 6
भूयामो षु त्वावतः सखाय इन्द्र गोमतः । युजो वाजाय घृष्वये ॥
โอ้อินทระ ผู้มั่งคั่งด้วยรัศมี ขอให้เราทั้งหลายได้เป็นสหายของท่านโดยแท้; ขอให้เราเทียมแอกเคียงท่าน เพื่อการได้มาซึ่งความอุดมและพลังเร่าร้อนอันส่องประกาย.
Mantra 7
त्वं ह्येक ईशिष इन्द्र वाजस्य गोमतः । स नो यन्धि महीमिषम् ॥
แท้จริงท่านผู้เดียวทรงปกครอง, โอ อินทรา, ความอุดมสมบูรณ์อันมั่งคั่งด้วยรัศมีดุจฝูงโค. ขอทรงประทานแรงผลักดันอันไพศาลและพลังแห่งความสำเร็จ (iṣa) แก่พวกเราเถิด.
Mantra 8
न त्वा वरन्ते अन्यथा यद्दित्ससि स्तुतो मघम् । स्तोतृभ्य इन्द्र गिर्वणः ॥
ไม่มีผู้ใดจะหันเหท่านไปทางอื่นได้: สิ่งที่ท่านประสงค์จะประทาน—เมื่อได้รับการสรรเสริญ—นั่นแลคือทานอันยิ่งใหญ่แท้จริงแก่เหล่านักขับสรรเสริญ. โอ อินทรา ผู้ยินดีในบทสวด (gīrvāṇas)!
Mantra 9
अभि त्वा गोतमा गिरानूषत प्र दावने । इन्द्र वाजाय घृष्वये ॥
เหล่าโคตมะได้ร้องเรียกท่านด้วยบทสวด มุ่งสู่ท่าน เพื่อเชิดชูท่านสู่การกระทำแห่งการประทาน. โอ อินทรา เพื่อการได้มาซึ่งความอุดม (vāja) และพลังอันลุกโชติช่วง.
Mantra 10
प्र ते वोचाम वीर्या या मन्दसान आरुजः । पुरो दासीरभीत्य ॥
ข้าพเจ้าจักกล่าวประกาศฤทธานุภาพวีรบุรุษของท่าน—ว่าเมื่อท่านเปรมปรีดิ์ ท่านได้ทลายป้อมปราการอันแข็งแกร่ง และรุกคืบเข้าหาอำนาจที่กดขี่ให้เป็นทาส
Mantra 11
ता ते गृणन्ति वेधसो यानि चकर्थ पौंस्या । सुतेष्विन्द्र गिर्वणः ॥
เหล่าผู้รจนาญาณย่อมสรรเสริญท่าน—กิจอันองอาจที่ท่านได้กระทำ—ในคราวคั้นโสมะ (Soma) โอ้ อินทระ (Indra) ผู้ยินดีในบทสรรเสริญ
Mantra 12
अवीवृधन्त गोतमा इन्द्र त्वे स्तोमवाहसः । ऐषु धा वीरवद्यशः ॥
เหล่าโคตมะ (Gotama) ได้เพิ่มพูนท่าน โอ้ อินทระ ด้วยการนำบทสรรเสริญมาถวาย; ในบรรดาเครื่องบูชาเหล่านี้ ขอท่านจงสถาปนารัศมีเกียรติอันอุดมด้วยพลังวีรชน
Mantra 13
यच्चिद्धि शश्वतामसीन्द्र साधारणस्त्वम् । तं त्वा वयं हवामहे ॥
แม้ท่านจะเป็นพลังร่วมแก่เหล่าผู้เป็นนิรันดร์กาลด้วยก็ตาม โออินทระ; กระนั้นเราทั้งหลายก็ยังอัญเชิญท่าน—ท่านผู้นั้นเอง—มาสู่ที่นี่.
Mantra 14
अर्वाचीनो वसो भवास्मे सु मत्स्वान्धसः । सोमानामिन्द्र सोमपाः ॥
โอผู้ประทานทรัพย์ จงหันมาทางนี้และอยู่กับเราเถิด; โออินทระ ผู้ดื่มโสมะ จงดื่มให้ลึกซึ้งซึ่งความรื่นรมย์แห่งโสมะที่คั้นแล้ว.
Mantra 15
अस्माकं त्वा मतीनामा स्तोम इन्द्र यच्छतु । अर्वागा वर्तया हरी ॥
ขอให้บทสรรเสริญแห่งความคิดที่ตื่นรู้ของเราทั้งหลายชักนำท่านมาที่นี่ โออินทระ; โปรดหันม้าคู่ผู้ทรงพลังของท่านมาทางเรา และเสด็จเข้ามาสู่แดนของเรา.
Mantra 16
पुरोळाशं च नो घसो जोषयासे गिरश्च नः । वधूयुरिव योषणाम् ॥
ท่านยินดีในโปรโรฑาศะ (ขนมบูชา) และในเครื่องหล่อเลี้ยงของเรา และยินดีในถ้อยคำสรรเสริญที่เรากล่าวออกมา; ดุจผู้หลงใหลเจ้าสาว—ท่านก็ถูกดึงดูดสู่พลังทั้งหลายที่ก่อกำเนิดภายในเรา
Mantra 17
सहस्रं व्यतीनां युक्तानामिन्द्रमीमहे । शतं सोमस्य खार्यः ॥
เราวอนขออินทระ ด้วยพลังแห่งการจำแนกที่ถูกเทียมและควบคุมแล้วนับพัน และด้วยโสมะ (Soma) อันชูสูงแห่งความปีติ นับร้อยส่วน
Mantra 18
सहस्रा ते शता वयं गवामा च्यावयामसि । अस्मत्रा राध एतु ते ॥
เพื่อท่าน เราขับเคลื่อนโคแห่งแสง (gávām) นับพันและร้อยให้แล่นไป; ขอความอุดมแห่งสิริมงคลของท่านจงมาถึง ณ ที่นี้—สู่ทุ่งแห่งการก่อเกิดของเราเอง
Mantra 19
दश ते कलशानां हिरण्यानामधीमहि । भूरिदा असि वृत्रहन् ॥
เราตั้งไว้ในภาวนา—ภาชนะทองคำสิบใบแห่งความบริบูรณ์ของท่าน—เพื่อเพ่งพินิจด้วยใจ. โอผู้พิฆาตวฤตระ ผู้กีดขวาง ท่านคือผู้ประทานความอุดมแท้จริง.
Mantra 20
भूरिदा भूरि देहि नो मा दभ्रं भूर्या भर । भूरि घेदिन्द्र दित्ससि ॥
โอผู้ประทานความอุดม จงประทานแก่เราอย่างอุดมเถิด; อย่าประทานเพียงน้อย—จงนำความเต็มเปี่ยมที่ยิ่งกว่ามาให้. เพราะแท้จริง โออินทระ ท่านมุ่งจะประทานอย่างอุดม.
Mantra 21
भूरिदा ह्यसि श्रुतः पुरुत्रा शूर वृत्रहन् । आ नो भजस्व राधसि ॥
เพราะท่านเป็นที่เลื่องลือว่าเป็นผู้ประทานความอุดมในหลายถิ่น โอวีรบุรุษ ผู้พิฆาตวฤตระ. โปรดแบ่งปันแก่เรา—จงมาและจัดสรรความผาสุกอันสำเร็จ (rādhas) ของท่านแก่เรา.
Mantra 22
प्र ते बभ्रू विचक्षण शंसामि गोषणो नपात् । माभ्यां गा अनु शिश्रथः ॥
ข้าขอสรรเสริญม้าสีน้ำตาลแดงทั้งสองของท่าน โอ ผู้เห็นแจ้ง ผู้เป็นทายาทแห่งความรื่นรมย์ของฝูงโค ขออย่าให้รัศมีทั้งหลายติดตามสองนั้นไปไกล—ขอให้มันถูกผูกยึดไว้ ณ ที่นี้เพื่อเรา
Mantra 23
कनीनकेव विद्रधे नवे द्रुपदे अर्भके । बभ्रू यामेषु शोभेते ॥
ดุจเด็กน้อยสองคนผู้มีดวงตาสุกใส ณ ที่นั่งใหม่ ณ ที่ค้ำใหม่ คู่ม้าสีน้ำตาลแดงนั้นส่องประกายในยาตรา—พลังที่กลับเยาว์วัยในความเคลื่อนไหว
Mantra 24
अरं म उस्रयाम्णेऽरमनुस्रयाम्णे । बभ्रू यामेष्वस्रिधा ॥
สำหรับข้า เพียงพอแล้วที่เขาทั้งสองนำไปสู่แสงแห่งอรุณ เพียงพอแล้วที่เขาทั้งสองติดตามการนำพานั้น คู่ม้าสีน้ำตาลแดงนั้นในยาตราไม่เคยพลาดพลั้ง—เป็นพลังที่ไม่ลื่นไถลจากจังหวะแห่งการเคลื่อนไหวอันแท้จริง
A direct summons: Indra Vṛtrahan is invited to come to ‘our share’ with great help (RV 4.32.1).
Praise and petition deepen—Indra’s might is recalled, and the poet insists that the universal god can still be specially drawn to this sacrifice through call and offering (cf. RV 4.32.13).
The hymn’s key claim: even if Indra is common to the everlasting powers, the worshippers still invoke him specifically—asserting the efficacy of personal devotion and ritual address.
It settles into imagery of steady, unfailing movement—Indra’s tawny pair guiding the rite’s journeys toward dawn/light, ending with assurance rather than anxiety (RV 4.32.24).
ā tū na indra vṛtrahann… ā gahi
sādhāraṇas tvam
अरं म उस्रयाम्णेऽरमनुस्रयाम्णे । बभ्रू यामेष्वस्रिधा ॥The hymn repeatedly asks Indra, the slayer of obstruction (Vṛtrahan), to come to the worshippers’ sacrifice, accept the offering, and protect and empower them with his mighty help.
It means Indra’s power supports the whole cosmic order, but the poet insists that through praise and offering Indra can be drawn to a specific rite and patron in a personal way.
They are Indra’s tawny steeds (Harīs, also called Babhrū), symbolizing swift, unfailing energy that carries Indra to the sacrifice and represents steady forward movement toward light.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.