Sukta 32

Mantra 1

आ तू न इन्द्र वृत्रहन्नस्माकमर्धमा गहि । महान्महीभिरूतिभिः ॥

ഹേ വൃത്രഹൻ ഇന്ദ്രാ! ഇനി ഞങ്ങളിലേക്കു വരിക; ഞങ്ങളുടെ അംശത്തിലേക്കും പങ്കിലേക്കും വരിക. മഹാനായ നീ മഹത്തായ ഊതികളോടെ വന്നു ഞങ്ങളെ ധരിക്കയും രക്ഷിക്കയും ചെയ്യുക.

Mantra 2

भृमिश्चिद्घासि तूतुजिरा चित्र चित्रिणीष्वा । चित्रं कृणोष्यूतये ॥

ചുഴലിലും നീ തൂതുജി—വേഗത്തിൽ തള്ളിപ്പായിക്കുന്ന പ്രേരകനാണ്. ഹേ ചിത്രാ! ചിത്രിണികളായ അത്ഭുതപ്രവൃത്തികളിൽ ഞങ്ങളുടെ ഊതിക്കായി നീ ചിത്രമായ അത്ഭുതം സൃഷ്ടിക്കുന്നു.

Mantra 3

दभ्रेभिश्चिच्छशीयांसं हंसि व्राधन्तमोजसा । सखिभिर्ये त्वे सचा ॥

അൽപരുമായിട്ടും നീ, ഹേ ശശീയാംസ (അത്യന്തം ശക്തനായവനേ), പ്രതിരോധത്തിൽ വീർപ്പുമുട്ടുന്ന ബലവാനെ നിന്റെ ഓജസ്സാൽ തകർക്കുന്നു; നിന്നോടു സചാ—സഹവാസത്തിൽ ചേർന്നിരിക്കുന്ന സഖാക്കളോടുകൂടെ.

Mantra 4

वयमिन्द्र त्वे सचा वयं त्वाभि नोनुमः । अस्माँअस्माँ इदुदव ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങൾ നിനക്കൊപ്പമാണ്; ഞങ്ങൾ നിന്റെ അടുക്കൽ ചെന്ന് നിന്നെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. ഞങ്ങളെ—അതെ, ഞങ്ങളെയേ—വീണ്ടും വീണ്ടും ഉയർത്തി രക്ഷിക്കണമേ.

Mantra 5

स नश्चित्राभिरद्रिवोऽनवद्याभिरूतिभिः । अनाधृष्टाभिरा गहि ॥

ഹേ അദ്രിവോ ഇന്ദ്രാ (പേഷണശിലാധരാ), നിന്റെ ചിത്രവർണ്ണമായ, നിർദോഷമായ സഹായശക്തികളോടെ ഞങ്ങളിലേക്കു വരിക; അണാധൃഷ്ട—അചഞ്ചലവും അജേയവും ആയ—ഊതികളോടെ ഇവിടെ വരിക.

Mantra 6

भूयामो षु त्वावतः सखाय इन्द्र गोमतः । युजो वाजाय घृष्वये ॥

ഹേ ഗോമത് ഇന്ദ്രാ (കിരണസമൃദ്ധാ), ഞങ്ങൾ നിശ്ചയമായി നിന്റെ സഖാക്കളാകട്ടെ; നിനക്കൊപ്പം യുക്തരായി വാജ (വിജയ-സമൃദ്ധി)ക്കായും ഘൃഷ്വ (ദീപ്ത, തപ്ത തേജസ്)ക്കായും.

Mantra 7

त्वं ह्येक ईशिष इन्द्र वाजस्य गोमतः । स नो यन्धि महीमिषम् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, ഗോമത് വാജത്തിന്റെ സമൃദ്ധിയിൽ നീയേ ഏകാധിപതിയാണ്. അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾക്ക് മഹത്തായ ഇഷാ—പൂർണ്ണത നൽകുന്ന പ്രേരണ—അനുഗ്രഹിക്കണമേ.

Mantra 8

न त्वा वरन्ते अन्यथा यद्दित्ससि स्तुतो मघम् । स्तोतृभ्य इन्द्र गिर्वणः ॥

ഹേ ഗിർവണ ഇന്ദ്രാ, നിന്നെ മറ്റൊരു വഴിയിലും ആരും തിരിക്കാനാവില്ല; സ്തുതിയിൽ പ്രസന്നനായി നീ നൽകാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നതുതന്നെ സ്തോതാക്കൾക്കുള്ള നിന്റെ ദാനത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ മഹത്ത്വമാണ്.

Mantra 9

अभि त्वा गोतमा गिरानूषत प्र दावने । इन्द्र वाजाय घृष्वये ॥

ഗോതമർ തങ്ങളുടെ ഗീരുകളാൽ നിന്നിലേക്കു വിളിച്ചു—ദാനകർമ്മത്തിനായി നിന്നെ മുന്നോട്ടു നിർത്താൻ; ഹേ ഇന്ദ്രാ, വാജത്തിന്റെ വിജയംക്കും ജ്വലിക്കുന്ന തേജസ്സായ ശക്തിക്കും വേണ്ടി.

Mantra 10

प्र ते वोचाम वीर्या या मन्दसान आरुजः । पुरो दासीरभीत्य ॥

ഹേ (ഇന്ദ്ര), നിന്റെ വീര്യപ്രവൃത്തികളെ ഞങ്ങൾ പ്രസ്താവിക്കുന്നു—ആനന്ദോന്മാദത്തോടെ നീ ദൃഢകോട്ടകളെ പൊളിച്ചുതുറന്നു; ദാസീ (ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന) ശക്തികളിലേക്കു അഭിമുഖമായി നീ മുന്നേറി.

Mantra 11

ता ते गृणन्ति वेधसो यानि चकर्थ पौंस्या । सुतेष्विन्द्र गिर्वणः ॥

ഹേ ഗിർവണ (സ്തുതിപ്രിയ) ഇന്ദ്ര, സോമസുതികളിൽ വേധസർ (ജ്ഞാനികൾ/ഋഷികൾ) നിന്നെ പാടുന്നു—നീ ചെയ്ത പുരുഷോചിതമായ, പൗംസ്യ (വീര്യ) കൃത്യങ്ങളെ.

Mantra 12

अवीवृधन्त गोतमा इन्द्र त्वे स्तोमवाहसः । ऐषु धा वीरवद्यशः ॥

ഹേ ഇന്ദ്ര, ഗൗതമർ നിന്നെ വർദ്ധിപ്പിച്ചു—നിനക്കായി സ്തോത്രങ്ങളെ വഹിക്കുന്നവരായി; ഈ (ഞങ്ങളുടെ അർപ്പണങ്ങളിൽ) വീര്യസമൃദ്ധമായ യശസ്സു നീ സ്ഥാപിക്കുമാറാകട്ടെ.

Mantra 13

यच्चिद्धि शश्वतामसीन्द्र साधारणस्त्वम् । तं त्वा वयं हवामहे ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നീ ശാശ്വതന്മാർക്കുപോലും പൊതുവായ ശക്തിയായിരുന്നാലും, ആ നിന്നെയേ ഞങ്ങൾ ഇവിടെ വിളിച്ചുവരുത്തുന്നു.

Mantra 14

अर्वाचीनो वसो भवास्मे सु मत्स्वान्धसः । सोमानामिन्द्र सोमपाः ॥

ഹേ വസുദാതാ, ഞങ്ങളിലേക്കു തിരിഞ്ഞുവരിക; ഞങ്ങളോടുകൂടെ ഇരിക്ക; ഹേ ഇന്ദ്രാ, സോമപാ, പിഴിഞ്ഞ സോമരസത്തിന്റെ ആനന്ദം തൃപ്തിയായി പാനം ചെയ്യുക.

Mantra 15

अस्माकं त्वा मतीनामा स्तोम इन्द्र यच्छतु । अर्वागा वर्तया हरी ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങളുടെ ജാഗ്രതമായ മതികളുടെ സ്തോത്രം നിന്നെ ഇവിടെ ആകർഷിക്കട്ടെ; നിന്റെ രണ്ടു ഹരികളെ (അശ്വങ്ങളെ) ഞങ്ങളിലേക്കു തിരിച്ചു, അകത്തേക്ക്—ഞങ്ങളുടെ മേഖലയിലേക്കു—വരിക.

Mantra 16

पुरोळाशं च नो घसो जोषयासे गिरश्च नः । वधूयुरिव योषणाम् ॥

നീ ഞങ്ങളുടെ പുരോൾാശം (അർപ്പണ-പിണ്ഡം)യിലും ഞങ്ങളുടെ ഘസോ (പോഷണം/ആഹാരം)യിലും ആനന്ദിക്കുന്നു; ഞങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കുന്ന ഗിരഃ (സ്തുതി-വാണി)കളിലും നീ പ്രസന്നനാകുന്നു. വരൻ വധുവിലേക്കു ആകർഷിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ, ഞങ്ങളിലകത്ത് ജനനം ഉണർത്തുന്ന ശക്തികളിലേക്കു നീ ആകർഷിക്കപ്പെടുന്നു.

Mantra 17

सहस्रं व्यतीनां युक्तानामिन्द्रमीमहे । शतं सोमस्य खार्यः ॥

ഞങ്ങൾ ഇന്ദ്രനെ അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു—വിവേകത്തിന്റെ ആയിരം യുക്ത (ബന്ധിത) ശക്തികളോടെ; സോമത്തിന്റെ ഉയർത്തപ്പെട്ട ആനന്ദത്തിന്റെ നൂറു അളവുകളോടെ—ഞങ്ങളിലകത്ത് ബലം സജ്ജമാകേണ്ടതിന്.

Mantra 18

सहस्रा ते शता वयं गवामा च्यावयामसि । अस्मत्रा राध एतु ते ॥

ഹേ (ഇന്ദ്ര), നിനക്കായി ഞങ്ങൾ പ്രകാശത്തിന്റെ ആയിരവും നൂറും കിരണങ്ങളെ ഗവാം (ഗോവുകൾ/പ്രകാശ-ധേനുക്കൾ)പോലെ ചലിപ്പിക്കുന്നു. നിന്റെ രാധഃ (ദാന-സമൃദ്ധി/മംഗള-പൂർണ്ണത) ഇവിടെ വരട്ടെ—ഞങ്ങളുടെ തന്നെ മേഖലയിലേക്കു.

Mantra 19

दश ते कलशानां हिरण्यानामधीमहि । भूरिदा असि वृत्रहन् ॥

ഹേ വൃത്രഹൻ! നിന്റെ സമൃദ്ധിയുടെ ഹിരണ്യമയമായ പത്ത് കലശങ്ങളെ ഞങ്ങൾ മനസ്സിൽ ധ്യാനത്തോടെ സ്ഥാപിക്കുന്നു; കാരണം നീ ബഹുദാനി ആകുന്നു.

Mantra 20

भूरिदा भूरि देहि नो मा दभ्रं भूर्या भर । भूरि घेदिन्द्र दित्ससि ॥

ഹേ ഭൂരിദാ! ഞങ്ങൾക്ക് ധാരാളമായി തരിക; അല്പമായി തരരുത്—കൂടുതൽ പൂർണ്ണത കൊണ്ടുവരിക. കാരണം, ഹേ ഇന്ദ്രാ! നീ നിശ്ചയമായും ധാരാളമായി നൽകാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നു.

Mantra 21

भूरिदा ह्यसि श्रुतः पुरुत्रा शूर वृत्रहन् । आ नो भजस्व राधसि ॥

കാരണം, ഹേ ശൂരാ, വൃത്രഹൻ! നീ പല സ്ഥലങ്ങളിലും ഭൂരിദാ എന്നായി പ്രസിദ്ധനാകുന്നു; ഞങ്ങളോടു രാധസ് പങ്കിടുക—വന്നു നിന്റെ സിദ്ധ മംഗള-സമൃദ്ധി ഞങ്ങൾക്ക് വിഭജിച്ചു തരിക.

Mantra 22

प्र ते बभ्रू विचक्षण शंसामि गोषणो नपात् । माभ्यां गा अनु शिश्रथः ॥

ഹേ വിചക്ഷണ, ഗോഷണന്റെ നപാതേ! നിന്റെ രണ്ടു ബഭ്രു (താമ്രവർണ്ണ) അശ്വങ്ങളെ ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു. കിരണങ്ങൾ ആ രണ്ടിനെയും പിന്തുടർന്ന് അകറ്റിക്കൊണ്ടുപോകരുതേ—ഞങ്ങൾക്കായി ഇവിടെയേ അവരെ ബന്ധിതരാക്കി നിലനിർത്തുക.

Mantra 23

कनीनकेव विद्रधे नवे द्रुपदे अर्भके । बभ्रू यामेषु शोभेते ॥

പുതിയ ആസനത്തിൽ, പുതിയ ആശ്രയത്തിൽ, കനീനക (കുട്ടികൾ) പോലെ ദീപ്തനേത്രങ്ങളായ—ആ ബഭ്രു യുഗളം യാത്രകളിൽ ശോഭിക്കുന്നു; ചലനത്തിൽ പുതുയൗവനം പ്രാപിച്ച ശക്തികളുപോലെ.

Mantra 24

अरं म उस्रयाम्णेऽरमनुस्रयाम्णे । बभ्रू यामेष्वस्रिधा ॥

എനിക്ക് മതിയാകുന്നു അവരുടെ ഉഷ്രയാ (ഉഷാ-പ്രകാശം)യിലേക്കുള്ള നയിക്കൽ; മതിയാകുന്നു ആ നയിക്കലിനെ അനുഗമിക്കൽ. യാത്രകളിൽ ആ ബഭ്രു യുഗളം അസ്രിധാ—അച്യുതം, അഫലമില്ലാത്തത്; സത്യഗതിയിൽ നിന്ന് വഴുതാത്ത ശക്തികൾ.