Sukta 32

Mantra 1

आ तू न इन्द्र वृत्रहन्नस्माकमर्धमा गहि । महान्महीभिरूतिभिः ॥

வா, ஹே வ்ருத்ரஹன் இந்திரா, எங்களிடம்; எங்கள் பங்கிலும் அங்கிலும் வந்து அமர்வாயாக. நீ மாபெரும்—உன் மகத்தான ஊதிகள் (காப்புகள்) உடன் வந்து எங்களைத் தாங்குவாயாக.

Mantra 2

भृमिश्चिद्घासि तूतुजिरा चित्र चित्रिणीष्वा । चित्रं कृणोष्यूतये ॥

சுழலில் கூட நீயே வேகமிகு இயக்குநன்; ஹே சித்ர (அதிசய) தேவா, சித்ரிணீ (பலவகை) செயல்களிடையே எங்கள் ஊதி (உதவி)க்காக ஒரு அதிசயத்தை நீ நிகழ்த்துகிறாய்.

Mantra 3

दभ्रेभिश्चिच्छशीयांसं हंसि व्राधन्तमोजसा । सखिभिर्ये त्वे सचा ॥

சிலர் (துணை) உடனேயும் நீ, உன் ஓஜஸால், எதிர்ப்பில் பெருகி நிற்பவனான வலிமைமிக்கவனைத் தகர்க்கிறாய்—உன்னோடு (ஸசா) இணைந்திருக்கும் சఖர்களுடன் சேர்ந்து.

Mantra 4

वयमिन्द्र त्वे सचा वयं त्वाभि नोनुमः । अस्माँअस्माँ इदुदव ॥

ஓ இந்திரா! நாங்கள் உன்னோடு இணைந்திருக்கிறோம்; உன்னையே அழைத்து, உன்னிடமே நாங்கள் உந்துகிறோம். எங்களை—ஆம், எங்களையே—மீண்டும் மீண்டும் உயர்த்தி விடுவி.

Mantra 5

स नश्चित्राभिरद्रिवोऽनवद्याभिरूतिभिः । अनाधृष्टाभिरा गहि ॥

ஓ அத்ரிவோ (அழுத்துக் கல்/வஜ்ரம் தாங்கிய) இந்திரா! பலவண்ண, குறையற்ற உதவிச் சக்திகளுடன்—அசைக்க முடியாத, வெல்ல முடியாத துணைகளுடன்—எங்களிடம் வா; எங்கள் உள்ளத்துள் வந்து சேரு.

Mantra 6

भूयामो षु त्वावतः सखाय इन्द्र गोमतः । युजो वाजाय घृष्वये ॥

ஓ கோமத் (கதிர்ச் செல்வம் உடைய) இந்திரா! நாங்கள் நிச்சயமாக உன் நண்பர்களாக ஆகுவோமாக—உன்னோடு யோகமடைந்து—வாஜ (செல்வம்/வெற்றி) பெறவும், மேலும் ‘க்ருஷ்வ’ (ஒளிரும், தீவிரத் தேஜஸ்) பெறவும்.

Mantra 7

त्वं ह्येक ईशिष इन्द्र वाजस्य गोमतः । स नो यन्धि महीमिषम् ॥

ஓ இந்திரா! கதிர்களால் செழித்த, கோ-செல்வம் உடைய ‘வாஜ’ (செழிப்பு/வலிமை) மீது ஆளும் ஒரே ஈசன் நீயே. ஆகவே எங்களுக்கு மகத்தான ‘இஷ்’—நிறைவேற்றும் ஊக்க-சக்தியை—அருள்வாயாக.

Mantra 8

न त्वा वरन्ते अन्यथा यद्दित्ससि स्तुतो मघम् । स्तोतृभ्य इन्द्र गिर्वणः ॥

பாடல்களில் மகிழும் ஓ கிற்வண இந்திரா! உன்னை வேறு விதமாக யாரும் திருப்ப முடியாது. புகழ்ந்து பாடப்படும்போது நீ அளிக்க விரும்புவது—அதுவே பாடுவோர்க்கு உன் தானத்தின் உண்மையான ‘மக’ (உதாரப் பெருமை) ஆகும்.

Mantra 9

अभि त्वा गोतमा गिरानूषत प्र दावने । इन्द्र वाजाय घृष्वये ॥

ஓ இந்திரா! கோதமர்கள் தங்கள் கீதங்களால் உன்னை நோக்கி அழைத்தனர்—தானத்தின் செயலில் உன்னை முன்னிறுத்த; ‘வாஜ’ (செழிப்பு) வெற்றிக்கும் ‘க்ருஷ்வ’ (எரியும்) ஆற்றல்-ஒளிக்கும்.

Mantra 10

प्र ते वोचाम वीर्या या मन्दसान आरुजः । पुरो दासीरभीत्य ॥

இப்போது உன் வீரச் செயல்களை நாம் உரைக்கிறோம்—மகிழ்ந்து நீ கோட்டைகளை உடைத்து, அடிமைப்படுத்தும் சக்திகள்மேல் முன்னேறினாய்.

Mantra 11

ता ते गृणन्ति वेधसो यानि चकर्थ पौंस्या । सुतेष्विन्द्र गिर्वणः ॥

பாடல்களில் மகிழும் இந்திரா, சோமப் பிழிவுகளில் நீ செய்த ஆண்மைக் (பௌருஷ) செயல்களை வேதஸ் (ஞானிகள்/ரிஷிகள்) உனக்குப் பாடுகின்றனர்.

Mantra 12

अवीवृधन्त गोतमा इन्द्र त्वे स्तोमवाहसः । ऐषु धा वीरवद्यशः ॥

இந்திரா, ஸ்தோமவஹர் (ஸ்துதி சுமப்போர்) கோதமர்கள் உன்னை வளர்த்தனர்; இவ்வளிப்புகளில் நீ வீர வலிமை நிறைந்த புகழை நிறுவுவாயாக.

Mantra 13

यच्चिद्धि शश्वतामसीन्द्र साधारणस्त्वम् । तं त्वा वयं हवामहे ॥

ஓ இந்திரா! நீ நித்தியர்களுக்குக் கூட பொதுவான (சாதாரண) வல்லமையாக இருந்தாலும், அந்த உன்னையே நாங்கள் இங்கே அழைக்கிறோம்.

Mantra 14

अर्वाचीनो वसो भवास्मे सु मत्स्वान्धसः । सोमानामिन्द्र सोमपाः ॥

ஓ வசோ (செல்வம் அளிப்பவனே)! எங்கள் பக்கம் திரும்பி வா; எங்களோடு இரு; ஓ சோமபா இந்திரா! சோமத்தின் பிழிந்த ஆனந்தரசத்தை நிறைவாக அருந்து.

Mantra 15

अस्माकं त्वा मतीनामा स्तोम इन्द्र यच्छतु । अर्वागा वर्तया हरी ॥

ஓ இந்திரா! எங்கள் விழித்த மத்திகளின் இந்த ஸ்தோத்திரம் உன்னை இங்கே இழுத்துவரட்டும்; உன் இரு ஹரி (வல்ல குதிரைகள்) எங்கள் பக்கம் திருப்பி, உள்ளே—எங்கள் வெளிக்குள்—வா.

Mantra 16

पुरोळाशं च नो घसो जोषयासे गिरश्च नः । वधूयुरिव योषणाम् ॥

எங்கள் புரோளாசம் (யாகப் பிண்டம்) மற்றும் எங்கள் ஘ஸ (போஷணம்/ஆகாரம்) இவற்றில் நீ மகிழ்கிறாய்; எங்கள் உச்சரித்த கிரஃ (ஸ்துதி-வாக்கு) இவற்றிலும் மகிழ்கிறாய். மணமகளைக் நாடும் ஒருவன் யோஷணைகளிடம் ஈர்க்கப்படுவது போல, எங்கள் உள்ளே பிறப்பை நிகழ்த்தும் சக்திகளிடம் நீ ஈர்க்கப்படுகிறாய்.

Mantra 17

सहस्रं व्यतीनां युक्तानामिन्द्रमीमहे । शतं सोमस्य खार्यः ॥

நாங்கள் ஸஹஸ்ரம் வ்யதீனாம்—ஆயிரம் இணைக்கப்பட்ட விவேக-சக்திகளுடன்—இந்திரனை நாடுகிறோம்; மேலும் ஸோமஸ்ய ஶதம் கார்யஃ—ஸோமத்தின் நூறு அளவுகளென உயர்த்தப்பட்ட ஆனந்தத்துடன்—எங்கள் உள்ளே அந்த வலிமை தயார் ஆகும்படி.

Mantra 18

सहस्रा ते शता वयं गवामा च्यावयामसि । अस्मत्रा राध एतु ते ॥

உனக்காக நாங்கள் கவாம்—பசுக்களைப் போல ஒளிக் கதிர்களான—ஆயிரமும் நூறும் இயக்குகிறோம். உன் ராதஃ—அருள்-தானமும் நிறைவு-செல்வமும்—இங்கே, எங்களிடமே, வந்து சேரட்டும்.

Mantra 19

दश ते कलशानां हिरण्यानामधीमहि । भूरिदा असि वृत्रहन् ॥

உன் செழுமையின் பொன்மயமான பத்து கலசங்களை நாம் மனத்தில் நிலைநிறுத்தி தியானத்துடன் அர்ப்பணிக்கிறோம். ஹே வ்ருத்ரஹன், நீ பெருங்கொடையாளர்.

Mantra 20

भूरिदा भूरि देहि नो मा दभ्रं भूर्या भर । भूरि घेदिन्द्र दित्ससि ॥

ஹே பூரிதா, எங்களுக்கு மிகுதியாகத் தா; சிறிதாகத் தராதே—மேலும் பெரிய நிறைவை கொண்டு வா. ஏனெனில் ஹே இந்திரா, நீ நிச்சயமாக மிகுதியாக அளிக்க விரும்புகிறாய்.

Mantra 21

भूरिदा ह्यसि श्रुतः पुरुत्रा शूर वृत्रहन् । आ नो भजस्व राधसि ॥

ஏனெனில் நீ பல இடங்களில் ‘பூரிதா’ எனப் புகழப்பட்டவன், ஹே வீரா, ஹே வ்ருத்ரஹன். உன் ‘ராதஸ்’ இல் எங்களுக்கும் பங்கு அளி—வந்து உன் நிறைவேறிய செழிப்பை எங்களுக்குப் பகிர்.

Mantra 22

प्र ते बभ्रू विचक्षण शंसामि गोषणो नपात् । माभ्यां गा अनु शिश्रथः ॥

ஓ தெளிவாகக் காணும், கோஷணோ நபாத்! உன் இரு பப்ரு (செம்பழுப்பு) யுகல்களை நான் புகழ்ந்து பாடுகிறேன். அந்த இரு கதிர்கள் எங்களிடமிருந்து விலகிப் போகாதிருக்க—எங்களுக்காக இங்கேயே அவற்றை கட்டி வைத்தருள்வாய்.

Mantra 23

कनीनकेव विद्रधे नवे द्रुपदे अर्भके । बभ्रू यामेषु शोभेते ॥

புதிய ஆசனத்தில், புதிய ஆதாரத்தில்—ஒளிரும் கண்களுடைய இரு குழந்தைகள் போல—அந்த பப்ரு யுகல் தங்கள் பயணங்களில் பிரகாசிக்கின்றன; இயக்கத்தில் மீண்டும் இளமையடைந்த சக்திகள்.

Mantra 24

अरं म उस्रयाम्णेऽरमनुस्रयाम्णे । बभ्रू यामेष्वस्रिधा ॥

எனக்குப் போதுமானது அவர்கள் உஷா-ஒளியை நோக்கி நடத்தும் வழிநடத்தல்; போதுமானது அந்த வழிநடத்தலைத் தொடர்ந்து செல்லும் அவர்களின் நடை. பப்ரு யுகல் தங்கள் பயணங்களில் அஸ்ரிதா—சறுக்காத, தவறாத—; உண்மையான இயக்கத்திலிருந்து வழுவாத சக்திகள்.