
Sukta 4.31
บทสวดนี้เป็นคำอัญเชิญอย่างแสวงหาต่อพระอินทระ ผู้เป็นสหายที่ยิ่งงอกงามอยู่เสมอ (sakhā, sadāvṛdhaḥ) ถามว่าโดยความช่วยเหลืออันสว่างไสวและด้วยศจี (śacī: ฤทธิ์เดช/ความชำนาญ) อันทรงประสิทธิผลที่สุดประการใด พระองค์จะทรงเลือกและเกื้อหนุนผู้บูชา สรรเสริญความเอื้อเฟื้ออันรวดเร็วของพระอินทระต่อผู้คั้นโสมะและผู้แสวงหาผู้มีวินัย แล้วลงท้ายด้วยคำขอความอุดมสมบูรณ์ การคุ้มครอง และเกียรติยศยั่งยืน—พร้อมหันกล่าวถึงพระสุริยะชั่วครู่ในฐานะพลังที่มองเห็นได้ ผู้ “หลั่งลง” ชื่อเสียงและแสงสว่างจากเบื้องบน
Mantra 1
कया नश्चित्र आ भुवदूती सदावृधः सखा । कया शचिष्ठया वृता ॥
โอ้สหายของเราผู้เพิ่มพูนไม่สิ้นสุด ท่านจักมาหาเราด้วยอูติ (การคุ้มครอง–เกื้อหนุน) อันสว่างไสวประการใด? และด้วยศจี (śácī—ปรีชาญาณและพลังอันสัมฤทธิ์) อันทรงฤทธิ์ยิ่งประการใด ท่านจักเลือกเราให้กระทำกิจอันชอบธรรม?
Mantra 2
कस्त्वा सत्यो मदानां मंहिष्ठो मत्सदन्धसः । दृळ्हा चिदारुजे वसु ॥
ผู้ใดเล่า ผู้สัตย์ซื่อต่อความปีติ (มทา) ผู้เอื้อเฟื้อยิ่ง จะยังท่านให้พอใจด้วยอันธัส (ándhas—แก่นสารแห่งความรื่นรมย์) และจักเปิดทำลายแม้ทรัพย์วสุ (vasú—ขุมทรัพย์/ความมั่งคั่งแห่งภาวะ) ที่ถูกยึดแน่นอย่างแข็งกล้าได้?
Mantra 3
अभी षु णः सखीनामविता जरितॄणाम् । शतं भवास्यूतिभिः ॥
ขอท่านจงเป็นผู้เกื้อหนุนแก่สหายของเรา และเป็นผู้พิทักษ์แก่ผู้สรรเสริญ (jaritṛ́) เถิด; ด้วยอูติ (การคุ้มครอง–เกื้อหนุน) ทั้งหลาย ขอท่านจงเป็นแก่เราร้อยเท่า—ทวีคูณความช่วยเหลือที่ค้ำจุนความก้าวหน้าของวิญญาณ.
Mantra 4
अभी न आ ववृत्स्व चक्रं न वृत्तमर्वतः । नियुद्भिश्चर्षणीनाम् ॥
ขอท่านหันมาหาเรา และกลิ้งเข้ามาหาเรา ดุจล้อที่กำลังเคลื่อน, โอ้ผู้ขี่ม้า; ขอท่านมาด้วยการเทียม ‘นิยุต’ (niyút, แรงเร่งเร้าผู้ขับเคลื่อน) อันผลักดันหมู่ชน—เพื่อให้พลังทิพย์มาถึงโดยเร็วและเป็นระเบียบ.
Mantra 5
प्रवता हि क्रतूनामा हा पदेव गच्छसि । अभक्षि सूर्ये सचा ॥
เพราะด้วยกระแสที่ลาดไปข้างหน้าของพลังเจตจำนง ท่านจึงเคลื่อนไป ราวกับก้าวแล้วก้าวเล่า; ท่านร่วมเสวยสุริยะกับเรา—ร่วมในสติรู้เรืองรองที่นำทางการเดินทาง.
Mantra 6
सं यत्त इन्द्र मन्यवः सं चक्राणि दधन्विरे । अध त्वे अध सूर्ये ॥
เมื่อพลังแห่งความฮึกเหิมของท่าน, โอ้ อินทรา(Indra), รวมกันและทำให้กิจการทั้งหลายหมุนเคลื่อนไป; เมื่อนั้นความผันแปรอันชี้ขาดย่อมตั้งมั่นในท่าน—และแล้วในสุริยะด้วย.
Mantra 7
उत स्मा हि त्वामाहुरिन्मघवानं शचीपते । दातारमविदीधयुम् ॥
แท้จริงเขาทั้งหลายเรียกท่านว่า “มฆวาน (Maghavān ผู้เอื้อเฟื้อ)” โอเจ้าแห่งศจี (Śacīpati) ผู้ทรงฤทธิ์เดช; ท่านคือผู้ประทาน ผู้ไม่อาจถูกทำให้มืดมัว ไม่อาจถูกดับสูญ.
Mantra 8
उत स्मा सद्य इत्परि शशमानाय सुन्वते । पुरू चिन्मंहसे वसु ॥
และแท้จริง ในทันใดและโดยรอบทุกทิศ ท่านย่อมหลั่งไหล “วสุ (vásu ทรัพย์/พรอันประเสริฐ)” มากมายแก่ผู้บีบคั้นโสมะ ผู้สงบและสำรวมตนในการบูชา.
Mantra 9
नहि ष्मा ते शतं चन राधो वरन्त आमुरः । न च्यौत्नानि करिष्यतः ॥
เพราะผู้เฉื่อยชาและยังไม่สุกงอม ย่อมมิได้แม้เศษหนึ่งในร้อยแห่งทานของท่าน และย่อมไม่อาจกระทำ “ชัยอุตนานิ (chyautnáni ความเพียรอันชี้ขาด)” ให้สำเร็จได้.
Mantra 10
अस्माँ अवन्तु ते शतमस्मान्त्सहस्रमूतयः । अस्मान्विश्वा अभिष्टयः ॥
ขอความคุ้มครองร้อยประการของท่านจงพิทักษ์เรา; ขอความช่วยเหลือพันประการของท่านจงปกป้องเรา; ขอฤทธิ์เดชทั้งปวงของท่านอันนำไปสู่การบรรลุสิ่งพึงปรารถนา จงโอบล้อมและค้ำจุนเราเถิด.
Mantra 11
अस्माँ इहा वृणीष्व सख्याय स्वस्तये । महो राये दिवित्मते ॥
ขอท่านจงเลือกเรา ณ ที่นี้ เพื่อมิตรภาพ (สัคยะ) และเพื่อความสวัสดี (สวัสติ) ของเรา; ขอท่านจงเลือกเราเพื่อความมั่งคั่งอันยิ่งใหญ่แห่งทรัพย์ฝ่ายจิตวิญญาณ ที่ส่องสว่างและมุ่งสู่สวรรค์.
Mantra 12
अस्माँ अविड्ढि विश्वहेन्द्र राया परीणसा । अस्मान्विश्वाभिरूतिभिः ॥
โอ้พระอินทระผู้เป็นเจ้าเหนือสรรพสิ่ง ขอท่านจงพบเราและทะลุถึงเรา ด้วยทรัพย์อันเต็มเปี่ยม; ขอท่านจงโอบล้อมเราด้วยความคุ้มครองทั้งปวงของท่าน.
Mantra 13
अस्मभ्यं ताँ अपा वृधि व्रजाँ अस्तेव गोमतः । नवाभिरिन्द्रोतिभिः ॥
เพื่อพวกเรา ขอทรงเพิ่มพูนพลังเหล่านั้นให้ห่างไกลจากสิ่งกีดขวาง—ดุจผู้เลี้ยงโคขยายคอกโคอันอุดมด้วยรัศมีแห่งแสง; ด้วยความคุ้มครอง (ūti) อันใหม่อยู่เสมอของอินทระ.
Mantra 14
अस्माकं धृष्णुया रथो द्युमाँ इन्द्रानपच्युतः । गव्युरश्वयुरीयते ॥
รถศึกของเราซึ่งขับเคลื่อนด้วยพลังอันห้าวหาญ ส่องสว่างรุ่งโรจน์ และโอ้อินทระ มั่นคงไม่หวั่นไหว ย่อมเคลื่อนไปข้างหน้า แสวงหาโคแห่งแสง (gavyú) และพลังอันรวดเร็ว (aśvayú).
Mantra 15
अस्माकमुत्तमं कृधि श्रवो देवेषु सूर्य । वर्षिष्ठं द्यामिवोपरि ॥
โอ้สุริยะ (Sūrya) ขอทรงทำให้เกียรติยศของเราสูงสุดท่ามกลางเหล่าเทพ; ขอทรงหลั่งลงมาอย่างอุดมที่สุด ดุจจากเบื้องบนแห่งท้องฟ้า.
A questioning, intimate call: ‘By what bright help will our ever-growing Friend come?’—seeking the precise mode of Indra’s saving power (4.31.1).
Praise unfolds through Indra’s character as swift, surrounding aid and lavish giver to the Soma-presser and the disciplined seeker; the hymn links devotion, self-mastery, and divine generosity (e.g., 4.31.8).
The poet intensifies the request: immediate bestowal of many-formed riches and decisive support, portraying Indra’s grace as both abundant and timely.
The hymn settles into a final petition for highest renown and a rain-like outpouring ‘from above,’ momentarily invoking Sūrya as the seal of illumination and fame (4.31.15).
sadāvṛdhaḥ sakhā
उत स्मा सद्य इत्परि शशमानाय सुन्वते । पुरू चिन्मंहसे वसु ॥asmākam uttamaṃ kṛdhi śravaḥ
Indra is the main deity, praised as Maghavan (the generous one) and as a close friend who brings help and wealth to the Soma-offerer. The last verse briefly addresses Sūrya for illumination and fame.
It is a poetic way of seeking the right form of divine assistance—how Indra’s power (śacī) will actively choose, protect, and enable the worshippers in their work and struggles.
In Vedic ritual, Soma-offering is the key act that invites Indra. The hymn says Indra responds quickly by granting vasu—resources, well-being, and strength—especially to the sincere and disciplined sacrificer.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.