Sukta 32

Mantra 1

आ तू न इन्द्र वृत्रहन्नस्माकमर्धमा गहि । महान्महीभिरूतिभिः ॥

आ तु न इन्द्र वृत्रहन् अस्माकम् अर्धम् आ गहि। महान् महीभिर् ऊतिभिः आगत्य अस्मान् धारय।

Mantra 2

भृमिश्चिद्घासि तूतुजिरा चित्र चित्रिणीष्वा । चित्रं कृणोष्यूतये ॥

भ्रमिषि चिद् घासि तूतुजिरः; हे चित्र, चित्रिणीषु कर्मसु अस्माकम् ऊतये चित्रं कृणोषि।

Mantra 3

दभ्रेभिश्चिच्छशीयांसं हंसि व्राधन्तमोजसा । सखिभिर्ये त्वे सचा ॥

दभ्रेभिश्चिच्छशीयांसं व्राधन्तम् ओजसा हंसि, सखिभिर्ये त्वे सचा।

Mantra 4

वयमिन्द्र त्वे सचा वयं त्वाभि नोनुमः । अस्माँअस्माँ इदुदव ॥

हे इन्द्र, वयं त्वया सह सखायः स्मः; वयं त्वामभि नोनुमः। अस्मान्—अस्मान् एव—पुनः पुनरुद्धर, उत्थापय च।

Mantra 5

स नश्चित्राभिरद्रिवोऽनवद्याभिरूतिभिः । अनाधृष्टाभिरा गहि ॥

हे अद्रिवः इन्द्र, चित्राभिः अनवद्याभिः ऊतिभिः—अनाधृष्टाभिः—अस्मान् प्रति आगच्छ।

Mantra 6

भूयामो षु त्वावतः सखाय इन्द्र गोमतः । युजो वाजाय घृष्वये ॥

हे गोमत इन्द्र, वयं खलु त्वावतः सखायः भूयाम; त्वया युक्ताः वाजाय घृष्वये च।

Mantra 7

त्वं ह्येक ईशिष इन्द्र वाजस्य गोमतः । स नो यन्धि महीमिषम् ॥

त्वमेवैक ईशिषे इन्द्र वाजस्य गोमतः। स नो यच्छ महतीमिषम्॥

Mantra 8

न त्वा वरन्ते अन्यथा यद्दित्ससि स्तुतो मघम् । स्तोतृभ्य इन्द्र गिर्वणः ॥

न त्वा वरन्ते अन्यथा यद्दित्ससि स्तुतो मघम्। स्तोतृभ्य इन्द्र गिर्वणः॥

Mantra 9

अभि त्वा गोतमा गिरानूषत प्र दावने । इन्द्र वाजाय घृष्वये ॥

अभि त्वा गोतमा गिरानूषत प्र दावने। इन्द्र वाजाय घृष्वये॥

Mantra 10

प्र ते वोचाम वीर्या या मन्दसान आरुजः । पुरो दासीरभीत्य ॥

प्र ते व॑ोचाम वीर्याणि—या मन्दसान आरुजः; पुरो दासीः अभीत्य।

Mantra 11

ता ते गृणन्ति वेधसो यानि चकर्थ पौंस्या । सुतेष्विन्द्र गिर्वणः ॥

ता ते गृणन्ति वेधसो यानि चकर्थ पौंस्या; सुतेष्विन्द्र गिर्वणः।

Mantra 12

अवीवृधन्त गोतमा इन्द्र त्वे स्तोमवाहसः । ऐषु धा वीरवद्यशः ॥

अवीवृधन्त गोतमा इन्द्र त्वे स्तोमवाहसः; ऐषु धा वीरवद्यशः।

Mantra 13

यच्चिद्धि शश्वतामसीन्द्र साधारणस्त्वम् । तं त्वा वयं हवामहे ॥

यद्यपि त्वं शाश्वतानां साधारणोऽसि, हे इन्द्र, तथापि तमेव त्वां वयं ह्वयामहे।

Mantra 14

अर्वाचीनो वसो भवास्मे सु मत्स्वान्धसः । सोमानामिन्द्र सोमपाः ॥

अर्वाचीनो वसो भव; अस्मे सु मत्स्वान्धसः। सोमानाम् इन्द्र सोमपाः।

Mantra 15

अस्माकं त्वा मतीनामा स्तोम इन्द्र यच्छतु । अर्वागा वर्तया हरी ॥

अस्माकं त्वा मतीनाम् आ स्तोम इन्द्र यच्छतु। अर्वागा वर्तया हरी।

Mantra 16

पुरोळाशं च नो घसो जोषयासे गिरश्च नः । वधूयुरिव योषणाम् ॥

पु॒रो॒ळाशं॑ च नः घसो॑ जो॒षया॑से, गिर॑श्च नः। वधू॒युरि॑व योष॑णाम्—एवं नः अन्तः प्रसू॒तिशक्तीः प्रति त्वं जो॒षसे॥

Mantra 17

सहस्रं व्यतीनां युक्तानामिन्द्रमीमहे । शतं सोमस्य खार्यः ॥

स॒हस्रं॒ व्यती॑नां यु॒क्ताना॒म् इन्द्र॑म् ईमहे; श॒तं सोम॑स्य खा॒र्य॑ः—यथा नः अन्तः बलं सुसंनद्धं भवेत्॥

Mantra 18

सहस्रा ते शता वयं गवामा च्यावयामसि । अस्मत्रा राध एतु ते ॥

स॒हस्रा॑ ते श॒ता व॒यं गवा॒म् आ च्या॑वयामसि; अ॒स्म॒त्रा राध॑ एतु ते॥

Mantra 19

दश ते कलशानां हिरण्यानामधीमहि । भूरिदा असि वृत्रहन् ॥

तव दश हिरण्यमयान् कलशान् वयं ध्याने मनसि निधध्मः; भूरिदोऽसि वृत्रहन्—बहु ददासि।

Mantra 20

भूरिदा भूरि देहि नो मा दभ्रं भूर्या भर । भूरि घेदिन्द्र दित्ससि ॥

हे भूरिद, अस्मभ्यं भूरि देहि; मा दभ्रं देहि—भूयः पूर्णतां भर। भूरि घेद् इन्द्र दित्ससि।

Mantra 21

भूरिदा ह्यसि श्रुतः पुरुत्रा शूर वृत्रहन् । आ नो भजस्व राधसि ॥

भूरिदा ह्यसि श्रुतः पुरुत्रा, शूर वृत्रहन्; आ नो भजस्व राधसि—सिद्धे राधसि नः विभज।

Mantra 22

प्र ते बभ्रू विचक्षण शंसामि गोषणो नपात् । माभ्यां गा अनु शिश्रथः ॥

प्र ते बभ्रू विचक्षण शंसामि गोषणो नपात्। मा अभ्यां गा अनु शिश्रथः॥

Mantra 23

कनीनकेव विद्रधे नवे द्रुपदे अर्भके । बभ्रू यामेषु शोभेते ॥

कनीनकेव विद्रधे नवे द्रुपदे अर्भके। बभ्रू यामेषु शोभेते॥

Mantra 24

अरं म उस्रयाम्णेऽरमनुस्रयाम्णे । बभ्रू यामेष्वस्रिधा ॥

अरं म उस्रयाम्णेऽरमनुस्रयाम्णे। बभ्रू यामेष्वस्रिधा॥