Sukta 32
Sukta 4.32
Triṣṭubh (likely for RV 4.32; verse fits 11-syllable cadence)
अयं सूक्तः वृत्रहणम् इन्द्रम् अत्यन्ततत्परया सख्यभावेन च आह्वयति—यजमानस्य “भागम्” आगच्छतु, हविः प्रतिगृह्णातु, महता सहाय्येन रक्षतु इति। सर्वभूतानां मध्ये समानः सार्वभौमः शक्तिरपि सन्, कविः तम् इन्द्रं विशेषेण अस्मिन् यज्ञकर्मणि स्वयम् उपाह्वयति; जयम्, बलम्, सम्यग्गमनं च प्रार्थयते।
In this hymn
Addressed to
Mantras
Mantra 1
आ तू न इन्द्र वृत्रहन्नस्माकमर्धमा गहि । महान्महीभिरूतिभिः ॥
आ तु न इन्द्र वृत्रहन् अस्माकम् अर्धम् आ गहि। महान् महीभिर् ऊतिभिः आगत्य अस्मान् धारय।
Mantra 2
भृमिश्चिद्घासि तूतुजिरा चित्र चित्रिणीष्वा । चित्रं कृणोष्यूतये ॥
भ्रमिषि चिद् घासि तूतुजिरः; हे चित्र, चित्रिणीषु कर्मसु अस्माकम् ऊतये चित्रं कृणोषि।
Mantra 3
दभ्रेभिश्चिच्छशीयांसं हंसि व्राधन्तमोजसा । सखिभिर्ये त्वे सचा ॥
दभ्रेभिश्चिच्छशीयांसं व्राधन्तम् ओजसा हंसि, सखिभिर्ये त्वे सचा।
Mantra 4
वयमिन्द्र त्वे सचा वयं त्वाभि नोनुमः । अस्माँअस्माँ इदुदव ॥
हे इन्द्र, वयं त्वया सह सखायः स्मः; वयं त्वामभि नोनुमः। अस्मान्—अस्मान् एव—पुनः पुनरुद्धर, उत्थापय च।
Mantra 5
स नश्चित्राभिरद्रिवोऽनवद्याभिरूतिभिः । अनाधृष्टाभिरा गहि ॥
हे अद्रिवः इन्द्र, चित्राभिः अनवद्याभिः ऊतिभिः—अनाधृष्टाभिः—अस्मान् प्रति आगच्छ।
Mantra 6
भूयामो षु त्वावतः सखाय इन्द्र गोमतः । युजो वाजाय घृष्वये ॥
हे गोमत इन्द्र, वयं खलु त्वावतः सखायः भूयाम; त्वया युक्ताः वाजाय घृष्वये च।
Mantra 7
त्वं ह्येक ईशिष इन्द्र वाजस्य गोमतः । स नो यन्धि महीमिषम् ॥
त्वमेवैक ईशिषे इन्द्र वाजस्य गोमतः। स नो यच्छ महतीमिषम्॥
Mantra 8
न त्वा वरन्ते अन्यथा यद्दित्ससि स्तुतो मघम् । स्तोतृभ्य इन्द्र गिर्वणः ॥
न त्वा वरन्ते अन्यथा यद्दित्ससि स्तुतो मघम्। स्तोतृभ्य इन्द्र गिर्वणः॥
Mantra 9
अभि त्वा गोतमा गिरानूषत प्र दावने । इन्द्र वाजाय घृष्वये ॥
अभि त्वा गोतमा गिरानूषत प्र दावने। इन्द्र वाजाय घृष्वये॥
Mantra 10
प्र ते वोचाम वीर्या या मन्दसान आरुजः । पुरो दासीरभीत्य ॥
प्र ते व॑ोचाम वीर्याणि—या मन्दसान आरुजः; पुरो दासीः अभीत्य।
Mantra 11
ता ते गृणन्ति वेधसो यानि चकर्थ पौंस्या । सुतेष्विन्द्र गिर्वणः ॥
ता ते गृणन्ति वेधसो यानि चकर्थ पौंस्या; सुतेष्विन्द्र गिर्वणः।
Mantra 12
अवीवृधन्त गोतमा इन्द्र त्वे स्तोमवाहसः । ऐषु धा वीरवद्यशः ॥
अवीवृधन्त गोतमा इन्द्र त्वे स्तोमवाहसः; ऐषु धा वीरवद्यशः।
Mantra 13
यच्चिद्धि शश्वतामसीन्द्र साधारणस्त्वम् । तं त्वा वयं हवामहे ॥
यद्यपि त्वं शाश्वतानां साधारणोऽसि, हे इन्द्र, तथापि तमेव त्वां वयं ह्वयामहे।
Mantra 14
अर्वाचीनो वसो भवास्मे सु मत्स्वान्धसः । सोमानामिन्द्र सोमपाः ॥
अर्वाचीनो वसो भव; अस्मे सु मत्स्वान्धसः। सोमानाम् इन्द्र सोमपाः।
Mantra 15
अस्माकं त्वा मतीनामा स्तोम इन्द्र यच्छतु । अर्वागा वर्तया हरी ॥
अस्माकं त्वा मतीनाम् आ स्तोम इन्द्र यच्छतु। अर्वागा वर्तया हरी।
Mantra 16
पुरोळाशं च नो घसो जोषयासे गिरश्च नः । वधूयुरिव योषणाम् ॥
पु॒रो॒ळाशं॑ च नः घसो॑ जो॒षया॑से, गिर॑श्च नः। वधू॒युरि॑व योष॑णाम्—एवं नः अन्तः प्रसू॒तिशक्तीः प्रति त्वं जो॒षसे॥
Mantra 17
सहस्रं व्यतीनां युक्तानामिन्द्रमीमहे । शतं सोमस्य खार्यः ॥
स॒हस्रं॒ व्यती॑नां यु॒क्ताना॒म् इन्द्र॑म् ईमहे; श॒तं सोम॑स्य खा॒र्य॑ः—यथा नः अन्तः बलं सुसंनद्धं भवेत्॥
Mantra 18
सहस्रा ते शता वयं गवामा च्यावयामसि । अस्मत्रा राध एतु ते ॥
स॒हस्रा॑ ते श॒ता व॒यं गवा॒म् आ च्या॑वयामसि; अ॒स्म॒त्रा राध॑ एतु ते॥
Mantra 19
दश ते कलशानां हिरण्यानामधीमहि । भूरिदा असि वृत्रहन् ॥
तव दश हिरण्यमयान् कलशान् वयं ध्याने मनसि निधध्मः; भूरिदोऽसि वृत्रहन्—बहु ददासि।
Mantra 20
भूरिदा भूरि देहि नो मा दभ्रं भूर्या भर । भूरि घेदिन्द्र दित्ससि ॥
हे भूरिद, अस्मभ्यं भूरि देहि; मा दभ्रं देहि—भूयः पूर्णतां भर। भूरि घेद् इन्द्र दित्ससि।
Mantra 21
भूरिदा ह्यसि श्रुतः पुरुत्रा शूर वृत्रहन् । आ नो भजस्व राधसि ॥
भूरिदा ह्यसि श्रुतः पुरुत्रा, शूर वृत्रहन्; आ नो भजस्व राधसि—सिद्धे राधसि नः विभज।
Mantra 22
प्र ते बभ्रू विचक्षण शंसामि गोषणो नपात् । माभ्यां गा अनु शिश्रथः ॥
प्र ते बभ्रू विचक्षण शंसामि गोषणो नपात्। मा अभ्यां गा अनु शिश्रथः॥
Mantra 23
कनीनकेव विद्रधे नवे द्रुपदे अर्भके । बभ्रू यामेषु शोभेते ॥
कनीनकेव विद्रधे नवे द्रुपदे अर्भके। बभ्रू यामेषु शोभेते॥
Mantra 24
अरं म उस्रयाम्णेऽरमनुस्रयाम्णे । बभ्रू यामेष्वस्रिधा ॥
अरं म उस्रयाम्णेऽरमनुस्रयाम्णे। बभ्रू यामेष्वस्रिधा॥
Inside Sukta 32
How it unfolds
- Where it opens
A direct summons: Indra Vṛtrahan is invited to come to ‘our share’ with great help (RV 4.32.1).
- Development
Praise and petition deepen—Indra’s might is recalled, and the poet insists that the universal god can still be specially drawn to this sacrifice through call and offering (cf. RV 4.32.13).
- Climax
The hymn’s key claim: even if Indra is common to the everlasting powers, the worshippers still invoke him specifically—asserting the efficacy of personal devotion and ritual address.
- Where it settles
It settles into imagery of steady, unfailing movement—Indra’s tawny pair guiding the rite’s journeys toward dawn/light, ending with assurance rather than anxiety (RV 4.32.24).
The deity: Indra
- Cosmic functionBreaker of cosmic blockage, releaser of waters/light, champion of ṛta (right order) through victory and protection of the sacrificer’s world.
- Inner significanceThe awakening force of will and luminous courage that pierces inner inertia, clears obstacles, and establishes forward movement toward clarity (dawn/light).
The seer
- Vāmadeva GautamaGautama gotra · A major seer of Mandala 4, celebrated for powerful Indra hymns and for voicing both heroic and inward (self-reflective) tones in praise of the gods.
Famous verses
ā tū na indra vṛtrahann… ā gahi
sādhāraṇas tvam
अरं म उस्रयाम्णेऽरमनुस्रयाम्णे । बभ्रू यामेष्वस्रिधा ॥Attributes of the deity
- Vṛtrahan (slayer of the Coverer)
- Mighty protector and giver of aid (ūti)
- Swift responder to invocation
- Associated with soma and sacrifice
- Lord of strength, victory, and right-going movement
- Rider of tawny steeds (Harīs/Babhrū)
Also by this seer
- Many hymns of Rigveda Mandala 4 (traditionally attributed largely to Vāmadeva)
- Noted Indra-stutis (praises) emphasizing Vṛtra-slaying, protection, and the patron’s share in the sacrifice
The rite, step by step
- Prepare the altar/fire and establish the offering-space (ṛtvíj order).
- Recite the opening invitation calling Indra to the sacrificer’s portion (bhāga/ardha).
- Offer soma/oblations while praising Indra as Vṛtrahan and invoking his mighty aids (ūtayaḥ).
- Reaffirm Indra’s universal power yet claim his presence ‘here’ through focused calling and praise.
- Conclude with verses invoking the unfailing tawny steeds and steady progress in the rite’s ‘journeys’ (yāma).
Offerings
- Soma (where applicable)
- Ghee/clarified butter (ājya)
- Havis/oblations (grain-cakes or simple offerings depending on rite)
Frequently Asked Questions
The hymn repeatedly asks Indra, the slayer of obstruction (Vṛtrahan), to come to the worshippers’ sacrifice, accept the offering, and protect and empower them with his mighty help.
It means Indra’s power supports the whole cosmic order, but the poet insists that through praise and offering Indra can be drawn to a specific rite and patron in a personal way.
They are Indra’s tawny steeds (Harīs, also called Babhrū), symbolizing swift, unfailing energy that carries Indra to the sacrifice and represents steady forward movement toward light.
Ask anything about Sukta 32 of the Rig Veda
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.
