Sukta 17

Mantra 1

त्वं महाँ इन्द्र तुभ्यं ह क्षा अनु क्षत्रं मंहना मन्यत द्यौः । त्वं वृत्रं शवसा जघन्वान्त्सृजः सिन्धूँरहिना जग्रसानान् ॥

ท่านคือผู้ยิ่งใหญ่ โอ้อินทระ; เพื่อท่าน แผ่นดินและฟ้าสวรรค์ยอมรับอำนาจอธิปไตยด้วยพลังอันเอ่อล้นของท่าน. ท่านสังหารวฤตระ (Vṛtra) ด้วยฤทธานุภาพ และปลดปล่อยสายน้ำทั้งหลายที่อสรพิษกลืนไว้—ให้กระแสแห่งสัจจะเป็นอิสระจากเงื้อมมือแห่งการกีดขวาง.

Mantra 2

तव त्विषो जनिमन्रेजत द्यौ रेजद्भूमिर्भियसा स्वस्य मन्योः । ऋघायन्त सुभ्वः पर्वतास आर्दन्धन्वानि सरयन्त आपः ॥

เมื่อกำเนิดแห่งประกายพลังอันลุกโชนของท่านบังเกิด ฟ้าสวรรค์สั่นสะท้าน; แผ่นดินไหวด้วยความหวาดเกรงต่อพิโรธของท่านเอง. ภูผาสูงใหญ่สะทกสะท้าน; ผืนดินแห้งแล้งถูกชโลม; สายน้ำพุ่งไหลออกมา—เมื่อฤทธิ์ของท่านลุกขึ้นให้โลกเคลื่อนไปสู่สัจจะ.

Mantra 3

भिनद्गिरिं शवसा वज्रमिष्णन्नाविष्कृण्वानः सहसान ओजः । वधीद्वृत्रं वज्रेण मन्दसानः सरन्नापो जवसा हतवृष्णीः ॥

เขาแยกภูผาอันกีดขวางด้วยฤทธานุภาพ ขว้างวชระ (vajra) สายฟ้า และด้วยพลังแห่งชัยชนะทำให้สิ่งเร้นลับปรากฏ. เมื่อดื่มด่ำในพลังโสมะ (Soma) เขาสังหารวฤตระด้วยวชระ; แล้วสายน้ำทั้งหลายก็พุ่งไหลออกด้วยแรงเร่งเร้าอันรวดเร็ว—กำลังที่กักกั้นไว้ถูกฟาดล้มลง.

Mantra 4

सुवीरस्ते जनिता मन्यत द्यौरिन्द्रस्य कर्ता स्वपस्तमो भूत् । य ईं जजान स्वर्यं सुवज्रमनपच्युतं सदसो न भूम ॥

สวรรค์เองย่อมดำริว่า ผู้ให้กำเนิดของท่านเป็นผู้กระทำงานอันสมบูรณ์ยิ่งเพื่ออินทระ; เขาได้ให้กำเนิดวัชระอันดี ผู้พิชิตสวรรค์ แก่อินทระ—ไม่ตกไม่คลอน กว้างใหญ่ดุจที่นั่งแห่งสภา (สทัส).

Mantra 5

य एक इच्च्यावयति प्र भूमा राजा कृष्टीनां पुरुहूत इन्द्रः । सत्यमेनमनु विश्वे मदन्ति रातिं देवस्य गृणतो मघोनः ॥

มีเพียงท่านผู้เดียวที่ขับเคลื่อนโลกอันกว้างใหญ่—อินทระ ผู้ถูกวิงวอนเนืองนิตย์ กษัตริย์แห่งหมู่ชน. เทพทั้งปวงตามท่านในสัจจะและยินดี; ท่านประทานราติ (ทานอันศักดิ์สิทธิ์) แห่งเทพ แก่ผู้ขับสรรเสริญ ผู้มั่งด้วยความมุ่งหมาย.

Mantra 6

सत्रा सोमा अभवन्नस्य विश्वे सत्रा मदासो बृहतो मदिष्ठाः । सत्राभवो वसुपतिर्वसूनां दत्रे विश्वा अधिथा इन्द्र कृष्टीः ॥

โสมทั้งปวงเป็นพลังอันไม่ขาดสายแก่ท่าน; ความปีติอันยิ่งใหญ่ดำรงมั่นและร้อนแรงที่สุด. ท่านเป็นเจ้าแห่งทรัพย์ เป็นนายแห่งวสุทั้งหลายอยู่เนืองนิตย์; ในฐานะผู้ให้ ท่านได้ตั้งหมู่ชนทั้งปวงไว้ ณ ที่ของตน โอ้อินทระ.

Mantra 7

त्वमध प्रथमं जायमानोऽमे विश्वा अधिथा इन्द्र कृष्टीः । त्वं प्रति प्रवत आशयानमहिं वज्रेण मघवन्वि वृश्चः ॥

แม้ในคราวบังเกิดครั้งแรก ท่านก็ได้สถาปนาปวงชนทั้งปวงไว้ ณ ที่นี้ โอ้ อินทรา. โอ้ มฆวัน ท่านได้ใช้วัชระผ่าฉีกอหิ—อสรพิษผู้เอนกายนอนอยู่ตามลาดเขาลง—ให้แตกออก และทำให้หนทางโล่งเป็นอิสระ.

Mantra 8

सत्राहणं दाधृषिं तुम्रमिन्द्रं महामपारं वृषभं सुवज्रम् । हन्ता यो वृत्रं सनितोत वाजं दाता मघानि मघवा सुराधाः ॥

อินทรา ผู้สังหารไม่หยุดยั้ง ผู้กล้าหาญ ผู้กราดเกรี้ยว—ผู้ยิ่งใหญ่ ไร้ขอบเขต ดุจพฤษภ ผู้มีวัชระอันประเสริฐ. พระองค์คือผู้ฆ่า วฤตระ (Vṛtra) ผู้ชนะความอุดมแห่งพลัง; ผู้ประทานมงคลนานา มฆวัน ผู้มีความสำเร็จอันงดงาม.

Mantra 9

अयं वृतश्चातयते समीचीर्य आजिषु मघवा शृण्व एकः । अयं वाजं भरति यं सनोत्यस्य प्रियासः सख्ये स्याम ॥

พระองค์นี้ขับไล่เครื่องกีดขวางอันปิดกั้น และจัดกระแสที่เคลื่อนไปโดยชอบให้เป็นระเบียบ; ในศึกทั้งหลาย มีเพียงผู้ประทานทานองค์นี้เท่านั้นที่ผู้คนได้ยิน. พระองค์นี้นำพาความอุดมแห่งพลัง (วาชะ) ซึ่งพระองค์ทรงชนะมา—ขอให้เราเป็นผู้เป็นที่รักของพระองค์ ในพันธะแห่งมิตรภาพเถิด.

Mantra 10

अयं शृण्वे अध जयन्नुत घ्नन्नयमुत प्र कृणुते युधा गाः । यदा सत्यं कृणुते मन्युमिन्द्रो विश्वं दृळ्हं भयत एजदस्मात् ॥

ผู้นี้เป็นที่ได้ยิน—แล้วเขาก็ชนะและฟันทำลาย; ผู้นี้ยังเปิดทางด้วยศึกสงครามเพื่อให้ได้มาซึ่ง ‘รัศมีทั้งหลาย’ (gāḥ). เมื่ออินทรา (Indra) ทำให้ความพิโรธของตนเป็นพลังแห่งสัจจะ สิ่งทั้งปวงที่มั่นคงย่อมสั่นสะท้านด้วยความกลัวต่อหน้าเขา.

Mantra 11

समिन्द्रो गा अजयत्सं हिरण्या समश्विया मघवा यो ह पूर्वीः । एभिर्नृभिर्नृतमो अस्य शाकै रायो विभक्ता सम्भरश्च वस्वः ॥

อินทรา (Indra) ชนะและรวบรวม ‘รัศมีทั้งหลาย’ (gāḥ) ไว้พร้อมกัน ชนะความบริบูรณ์แห่งทองคำพร้อมกัน และชนะพลังแห่งม้าพร้อมกัน—ท่านผู้เอื้อเฟื้อเป็นเช่นนี้มาแต่เดิม. ด้วยบุรุษเหล่านี้เอง ท่านผู้เป็นยอดแห่งบุรุษด้วยกำลังของตน เป็นผู้แจกจ่ายทรัพย์ และเป็นผู้รวบรวมทรัพย์แท้แห่งภาวะ (vasu).

Mantra 12

कियत्स्विदिन्द्रो अध्येति मातुः कियत्पितुर्जनितुर्यो जजान । यो अस्य शुष्मं मुहुकैरियर्ति वातो न जूतः स्तनयद्भिरभ्रैः ॥

อินทรา (Indra) ล้ำเลยมารดาของตนไปไกลเพียงใดหนอ และล้ำเลยบิดาผู้ให้กำเนิดเขาไปไกลเพียงใด. ผู้ซึ่งขับเคลื่อนพลังอันกร้าวกล้าของตน (śuṣma) ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ดุจลมที่พุ่งพล่าน เร่งรุดไปพร้อมเมฆคำรามด้วยสายฟ้า.

Mantra 13

क्षियन्तं त्वमक्षियन्तं कृणोतीयर्ति रेणुं मघवा समोहम् । विभञ्जनुरशनिमाँ इव द्यौरुत स्तोतारं मघवा वसौ धात् ॥

สิ่งที่ร่อยหรอไปนั้น ท่านทำให้ไม่ร่อยหรอ; โอ มฆวัน (Maghavan) ท่านขับไล่ธุลีแห่งความหลงสับสน. ดุจท้องฟ้าที่ผ่าออกด้วยสายฟ้าอสนี (aśani) ท่านทลายเครื่องกีดขวาง; และโอผู้มั่งคั่งผู้ให้ ท่านตั้งผู้สรรเสริญไว้ในท่ามกลางทรัพย์สมบัติ.

Mantra 14

अयं चक्रमिषणत्सूर्यस्य न्येतशं रीरमत्ससृमाणम् । आ कृष्ण ईं जुहुराणो जिघर्ति त्वचो बुध्ने रजसो अस्य योनौ ॥

นี่คือกงล้อของสุริยะที่ถูกขับเคลื่อนให้ดำเนินไป; มันทำให้ม้าพุ่งแล่นในคราววิ่งของมัน. พลังอันดำมืดเวียนวนเร่งรัด เข้าฉวยเอาเครื่องปกคลุมทั้งหลาย— ณ ก้นบึ้งแห่งรชัส (rajas) ในครรภ์ (yona) ของมันเอง; สิ่งที่ซ่อนเร้นถูกจับไว้และต้องถูกเปิดเผย.

Mantra 15

असिक्न्यां यजमानो न होता ॥

เขาเป็นดุจยชามานะ (yajamāna) มิใช่เพียงโหตฤ (hotṛ) ผู้ประกอบพิธีเท่านั้น—เขาก้าวเข้าสู่กระแสอันมืดทึบ; แบกไว้ซึ่งเจตจำนงแห่งการบูชา เขาทำให้ความมืดนั้นเองเป็นผืนพิธีกรรม.

Mantra 16

गव्यन्त इन्द्रं सख्याय विप्रा अश्वायन्तो वृषणं वाजयन्तः । जनीयन्तो जनिदामक्षितोतिमा च्यावयामोऽवते न कोशम् ॥

เพื่อมิตรภาพกับอินทรา เหล่าวิประผู้มีแรงบันดาลใจแสวงหา “ฝูงโค” คือรัศมีแห่งแสง แสวงพลังม้า และเร่งเร้าพฤษภผู้ประทานความอุดมสมบูรณ์ ปรารถนาผู้ให้กำเนิดแห่งกำเนิดทั้งหลาย และความคุ้มครองอันไม่เสื่อมสูญของท่าน เราจักชักนำมันออกมาเพื่อการเกื้อกูล—ดุจเปิดคลังทรัพย์

Mantra 17

त्राता नो बोधि ददृशान आपिरभिख्याता मर्डिता सोम्यानाम् । सखा पिता पितृतमः पितॄणां कर्तेमु लोकमुशते वयोधाः ॥

ขอท่านจงตื่นขึ้นเป็นผู้คุ้มครองของเรา โอ้ผู้เห็นทั่วทั้งปวง ผู้เป็นมิตรใกล้ชิดอันเป็นที่รู้จัก ผู้เยียวยาชนแห่งโสมะ เป็นทั้งสหายและบิดา บิดายิ่งกว่าบิดาทั้งหลาย ผู้สร้างโลก—ขอท่านจงสถาปนาพลังชีวิตแก่ผู้ใฝ่ปรารถนา

Mantra 18

सखीयतामविता बोधि सखा गृणान इन्द्र स्तुवते वयो धाः । वयं ह्या ते चकृमा सबाध आभिः शमीभिर्महयन्त इन्द्र ॥

ขอท่านจงตื่นขึ้นเป็นผู้เกื้อหนุนมิตรภาพ จงเป็นสหายของเราเถิด โอ้อินทรา—และจงสถาปนาพลังชีวิตแก่ผู้สรรเสริญ เพราะแท้จริงเรามาใกล้ท่านแล้ว และด้วยพลังแห่งความสงบและความปรับให้ถูกต้องเหล่านี้ เราเชิดชูท่านให้ยิ่งใหญ่ โอ้อินทรา

Mantra 19

स्तुत इन्द्रो मघवा यद्ध वृत्रा भूरीण्येको अप्रतीनि हन्ति । अस्य प्रियो जरिता यस्य शर्मन्नकिर्देवा वारयन्ते न मर्ताः ॥

อินทรา ผู้ทรงทาน ถูกสรรเสริญ เพราะพระองค์เพียงผู้เดียวทรงสังหารวฤตระ (Vṛtra) อันมากมาย—เหล่าแรงต้านทานที่หาผู้เสมอเหมือนไม่ได้. ผู้ขับสรรเสริญซึ่งพักพิงในที่คุ้มครอง (śarman) ของพระองค์เป็นที่รักของพระองค์; ไม่มีผู้ใด—ทั้งเทพทั้งมนุษย์—จะกีดกันความคุ้มครองนั้นได้.

Mantra 20

एवा न इन्द्रो मघवा विरप्शी करत्सत्या चर्षणीधृदनर्वा । त्वं राजा जनुषां धेह्यस्मे अधि श्रवो माहिनं यज्जरित्रे ॥

ขออินทรา ผู้ทรงทาน จงกระทำเพื่อเราซึ่งการกระทำอันกว้างไกลและสัมฤทธิ์ผล—จริงแท้ ผู้ค้ำจุนหมู่ชน (carṣaṇī-dhṛt) ผู้ไม่พลาดพลั้ง. พระองค์คือราชาแห่งการบังเกิดทั้งหลาย; เพื่อผู้ขับสรรเสริญ โปรดประดิษฐานในเราซึ่งเกียรติยศและความยิ่งใหญ่ที่ตั้งอยู่เหนือขึ้นไป.

Mantra 21

नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः ॥

บัดนี้เมื่อได้รับสรรเสริญ บัดนี้เมื่อถูกขับร้อง โอ้อินทรา โปรดทำให้แรงเร้า (iṣ) แก่ผู้ขับสรรเสริญพองเต็ม ดุจสายน้ำที่แม่น้ำทั้งหลายทำให้เอ่อล้น. โอ้เจ้าแห่งม้าสีน้ำตาลทอง (harivaḥ) บทพรหมัน (brahman) ใหม่ได้ถูกรังสรรค์เพื่อพระองค์แล้ว; ด้วยปัญญาเห็นแจ้ง (dhiyā) ขอให้เราสมควรแก่กิจแห่งรถศึก และนั่งร่วมกับพระองค์เนืองนิตย์.