Sukta 17

Mantra 1

त्वं महाँ इन्द्र तुभ्यं ह क्षा अनु क्षत्रं मंहना मन्यत द्यौः । त्वं वृत्रं शवसा जघन्वान्त्सृजः सिन्धूँरहिना जग्रसानान् ॥

హే ఇంద్రా, నీవే మహాన్వు; నీ ఉప్పొంగే పరాక్రమం వల్ల భూమి మరియు ద్యౌ (స్వర్గం) నీ క్షత్ర—అధికారాన్ని అంగీకరిస్తాయి. నీవు బలంతో వృత్రుణ్ణి వధించావు; అహి (సర్పం) మింగివేసిన సింధు—నదులను—విడిపించావు.

Mantra 2

तव त्विषो जनिमन्रेजत द्यौ रेजद्भूमिर्भियसा स्वस्य मन्योः । ऋघायन्त सुभ्वः पर्वतास आर्दन्धन्वानि सरयन्त आपः ॥

నీ దగ్ధమైన తేజస్సు జన్మించినప్పుడు ద్యౌ కంపించింది; నీ మన్యు (కోపం) భయంతో భూమి వణికింది. ఎత్తైన పర్వతాలు కదిలాయి; ఎండిన నేలలు తడిశాయి; నీళ్లు పరుగెత్తి ప్రవహించాయి—నీ పరాక్రమం లేచినప్పుడు.

Mantra 3

भिनद्गिरिं शवसा वज्रमिष्णन्नाविष्कृण्वानः सहसान ओजः । वधीद्वृत्रं वज्रेण मन्दसानः सरन्नापो जवसा हतवृष्णीः ॥

అతడు తన పరాక్రమ బలంతో గిరి (అవరోధక పర్వతం) ను ఛేదించాడు, వజ్రాన్ని విసిరుతూ; విజయ ఓజస్సుతో దాగినదాన్ని ప్రకటించాడు. సోమ-ఉన్మాదంలో వజ్రంతో వృత్రుణ్ణి వధించాడు; ఆపై ఆపః (జలాలు) వేగంగా ప్రవహించాయి—వాటిని ఆపిన శక్తి దెబ్బతిని కూలింది.

Mantra 4

सुवीरस्ते जनिता मन्यत द्यौरिन्द्रस्य कर्ता स्वपस्तमो भूत् । य ईं जजान स्वर्यं सुवज्रमनपच्युतं सदसो न भूम ॥

ద్యౌః (స్వర్గం) కూడ ఇదే భావించింది: నీ జనకుడు ఇంద్రునికి అత్యుత్తమ కర్మను చేసిన కర్త; ఎందుకంటే అతడే అతనికోసం స్వర్యం (స్వర్గవిజయకరం), సు-వజ్రం (శ్రేష్ఠ వజ్రం), అనపచ్యుతం (అచలమైన)—సదస్ (సభ/ఆసనం) వలె విస్తారమైన—వజ్రాన్ని జనింపజేశాడు.

Mantra 5

य एक इच्च्यावयति प्र भूमा राजा कृष्टीनां पुरुहूत इन्द्रः । सत्यमेनमनु विश्वे मदन्ति रातिं देवस्य गृणतो मघोनः ॥

అతడే ఒక్కడు మహా భూమా (విస్తారమైన జగత్తు)ను కదిలిస్తాడు—పురుహూత (అనేకసార్లు ఆహ్వానింపబడే) ఇంద్రుడు, ప్రజల రాజు. సత్యానుసారంగా అందరూ అతనిని అనుసరిస్తూ ఆనందిస్తారు; స్తుతిస్తూ పాడే గాయకునికి, మఘోన (ఉదారుడు/సంపన్నుడు)కు, అతడు దేవుని రాతి (దానం/అనుగ్రహం)ను ఇస్తాడు.

Mantra 6

सत्रा सोमा अभवन्नस्य विश्वे सत्रा मदासो बृहतो मदिष्ठाः । सत्राभवो वसुपतिर्वसूनां दत्रे विश्वा अधिथा इन्द्र कृष्टीः ॥

అతనికోసం అన్ని సోమపానాలు సత్రా (నిరంతరం) శక్తిగా మారాయి; మహత్తరమైన మదాలు (పరవశానందాలు) ఎల్లప్పుడూ ఉండి అత్యంత తీవ్రమైనవి. సత్రా నీవు వసువుల వసుపతివయ్యావు; దాత్ర (దాత)గా, ఓ ఇంద్రా, అన్ని కృష్ణ్టీః (ప్రజాసమూహాలను) వారి వారి స్థానాలలో స్థాపించావు.

Mantra 7

त्वमध प्रथमं जायमानोऽमे विश्वा अधिथा इन्द्र कृष्टीः । त्वं प्रति प्रवत आशयानमहिं वज्रेण मघवन्वि वृश्चः ॥

ఓ ఇంద్రా! నీవు నీ తొలి జన్మలోనే ఇక్కడి సమస్త ప్రజాసమూహాలను (కృష్ణ్టీః) స్థాపించావు. ఓ మఘవన్! దిగువకు వాలిన సరళాల్లో (ప్రవత్) శయనించిన అహి (సర్పం)-ను వజ్రంతో చీల్చి, మార్గాన్ని విముక్తం చేశావు.

Mantra 8

सत्राहणं दाधृषिं तुम्रमिन्द्रं महामपारं वृषभं सुवज्रम् । हन्ता यो वृत्रं सनितोत वाजं दाता मघानि मघवा सुराधाः ॥

నిత్య సంహారకుడు, ధైర్యవంతుడు, ఉగ్రవేగి—అటువంటి ఇంద్రుడు; మహానుడు, అపారుడు, వృషభుడు, సు-వజ్రధారి. వృత్రహంత, బలసంపద (వాజ)ను గెలుచుకునేవాడు; అనేక మఘ (దానం/సంపద)లను ప్రసాదించేవాడు—మఘవా, సు-రాధాః (సుప్రసిద్ధ దాత).

Mantra 9

अयं वृतश्चातयते समीचीर्य आजिषु मघवा शृण्व एकः । अयं वाजं भरति यं सनोत्यस्य प्रियासः सख्ये स्याम ॥

ఈ (ఇంద్రుడు) మూసివేసిన అడ్డంకిని తొలగించి, సరిగా ప్రవహించే ధారలను నడిపిస్తాడు; యుద్ధాల్లో ఒక్కడే ఈ మఘవా (ఉదారుడు) వినబడతాడు. ఇతడే తాను గెలిచే వాజ (బలసంపద)ను తెచ్చిపెడతాడు—మేము అతనికి ప్రియులమై, సఖ్యబంధంలో నిలుద్దాం.

Mantra 10

अयं शृण्वे अध जयन्नुत घ्नन्नयमुत प्र कृणुते युधा गाः । यदा सत्यं कृणुते मन्युमिन्द्रो विश्वं दृळ्हं भयत एजदस्मात् ॥

ఇతడు (ఇంద్రుడు) వినబడతాడు—అప్పుడు అతడు జయించి, సంహరిస్తాడు; ఇతడు యుద్ధం ద్వారా గాః (గోవులు/కిరణాలు)ను ముందుకు తెస్తాడు. ఇంద్రుడు తన మన్యు (క్రోధ-తేజస్సు)ను సత్య-బలంగా చేసినప్పుడు, దృఢమైన సమస్తమూ అతని భయంతో కంపిస్తుంది.

Mantra 11

समिन्द्रो गा अजयत्सं हिरण्या समश्विया मघवा यो ह पूर्वीः । एभिर्नृभिर्नृतमो अस्य शाकै रायो विभक्ता सम्भरश्च वस्वः ॥

ఇంద్రుడు సమంగా గాః (కిరణాలు/గోవులు)ను జయించాడు; సమంగా స్వర్ణ-సంపదను; సమంగా అశ్వ-శక్తులను—ఆ మఘవా, పూర్వకాలం నుంచే. ఈ నరులతో కలిసి, తన శక్తులచే నృతమ (అత్యంత పురుషోచితుడు)గా ఉండి, అతడు రాయః (ధనాలు)ను విభజించేవాడూ, వసు (సత్య సంపద)ను సమ్భరించేవాడూ అవుతాడు.

Mantra 12

कियत्स्विदिन्द्रो अध्येति मातुः कियत्पितुर्जनितुर्यो जजान । यो अस्य शुष्मं मुहुकैरियर्ति वातो न जूतः स्तनयद्भिरभ्रैः ॥

ఇంద్రుడు నిజంగా తన తల్లిని ఎంతదూరం అధిగమిస్తాడు? అతన్ని జన్మింపజేసిన తండ్రిని ఎంతదూరం? అతడు తన శుష్మం (ఉగ్ర పరాక్రమం)ను మళ్లీ మళ్లీ ప్రేరేపిస్తాడు; గర్జించే మేఘాలతో వేగంగా దూసుకెళ్లే వాయువులాగా.

Mantra 13

क्षियन्तं त्वमक्षियन्तं कृणोतीयर्ति रेणुं मघवा समोहम् । विभञ्जनुरशनिमाँ इव द्यौरुत स्तोतारं मघवा वसौ धात् ॥

క్షీణించబోయేదాన్ని నీవు అక్షీణంగా చేస్తావు; ఓ మఘవన్, మోహపు ధూళిని నీవు తొలగిస్తావు. వజ్రంతో ద్యౌః చీల్చి మార్గం తెరవినట్లు నీవు అడ్డంకిని ఛేదిస్తావు; ఇంకా, వసుదాత మఘవన్, స్తోతారుని వసు (సంపద) లో స్థాపిస్తావు.

Mantra 14

अयं चक्रमिषणत्सूर्यस्य न्येतशं रीरमत्ससृमाणम् । आ कृष्ण ईं जुहुराणो जिघर्ति त्वचो बुध्ने रजसो अस्य योनौ ॥

ఇది సూర్యుని చక్రం నడపబడుతోంది; ఇది పరుగెత్తే అశ్వాన్ని దాని ప్రవాహంలో పరుగెత్తిస్తుంది. కృష్ణ శక్తి చుట్టూ తిరుగుతూ, రజసు యొక్క బుధ్నంలో—తన యోనిలోనే—ఆవరణాలను పట్టుకుంటుంది; గూఢమైనదాన్ని పట్టి వెలుగులోకి తేవాల్సిందేనని చేస్తుంది.

Mantra 15

असिक्न्यां यजमानो न होता ॥

అతడు అసిక్నీ (కృష్ణ-ధార) లో—యజమానుడిలా, కేవలం హోతాగా కాదు—ప్రవేశిస్తాడు. అర్పణ-ఇచ్ఛను ధరించి, ఆ అంధకారాన్నే యజ్ఞకర్మ యొక్క క్షేత్రంగా మార్చుతాడు.

Mantra 16

गव्यन्त इन्द्रं सख्याय विप्रा अश्वायन्तो वृषणं वाजयन्तः । जनीयन्तो जनिदामक्षितोतिमा च्यावयामोऽवते न कोशम् ॥

ఇంద్రునితో సఖ్యార్థం గవ్యః—గో-కిరణాలు/గో-సంపద—అన్వేషిస్తూ ప్రేరిత విప్రులు అశ్వ-బలాన్ని కోరుతూ, వాజం (సమృద్ధి) ప్రసాదించే ఆ వృషభుణ్ణి ఉత్సాహపరుస్తారు. జననాల జనకుడైన అతని అక్షయ సహాయాన్ని కోరుతూ, మా పోషణ-అవతికి—కోశం (ధనభాండారం) తెరవడంలా—దానిని వెలికి తీయుదుము।

Mantra 17

त्राता नो बोधि ददृशान आपिरभिख्याता मर्डिता सोम्यानाम् । सखा पिता पितृतमः पितॄणां कर्तेमु लोकमुशते वयोधाः ॥

సర్వదర్శీ! మా త్రాతగా బోధించు/వెలుగెత్తు; మా నికటస్థ ఆపిర్ (ఆప్తుడు), సుప్రసిద్ధుడు, సోమ్యజనుల మర్డితా (వైద్యుడు/ఉద్ధారకుడు) అవు. సఖా, పితా—పితృలలో అత్యంత పితృతముడు—లోకకర్త; ఆశించే వానికి వయః (జీవనబలం) స్థాపించు।

Mantra 18

सखीयतामविता बोधि सखा गृणान इन्द्र स्तुवते वयो धाः । वयं ह्या ते चकृमा सबाध आभिः शमीभिर्महयन्त इन्द्र ॥

సఖ్యార్థం అవితా (సహాయకుడు)గా బోధి/వెలుగెత్తు; ఇంద్రా! గృణాన (స్తుతిచేసేవాడు)కు సఖా అవు; స్తువత (ప్రశంసకుడు)కు వయః (జీవనబలం) స్థాపించు. ఎందుకంటే మేము నీ దగ్గరకు స-బాధ (సన్నిహిత సమీపంతో) వచ్చాము; ఇంద్రా, ఈ శమీ—శాంతి మరియు సమ్యక్-సమన్వయ శక్తులు—ద్వారా నిన్ను మహిమపరుస్తున్నాము।

Mantra 19

स्तुत इन्द्रो मघवा यद्ध वृत्रा भूरीण्येको अप्रतीनि हन्ति । अस्य प्रियो जरिता यस्य शर्मन्नकिर्देवा वारयन्ते न मर्ताः ॥

స్తుతింపబడిన ఇంద్రుడు, దానశీల మఘవా; ఎందుకంటే అతడొక్కడే అనేక వృత్రాలను—సమానంలేని ప్రతిఘటనలను—సంహరిస్తాడు. అతని శర్మన్‌ (ఆశ్రయ-రక్ష) లో నిలిచే జరితా అతనికి ప్రియుడు; ఆ రక్షణను దేవులుగానీ మర్త్యులుగానీ అడ్డుకోలేరు.

Mantra 20

एवा न इन्द्रो मघवा विरप्शी करत्सत्या चर्षणीधृदनर्वा । त्वं राजा जनुषां धेह्यस्मे अधि श्रवो माहिनं यज्जरित्रे ॥

ఇలానే మా కోసం ఇంద్రుడు, మఘవా, విస్తారమైన ప్రభావకర కార్యాన్ని చేయుగాక—సత్యమైనది, ప్రజలను ధారించే వాడు, తప్పులేని వాడు. నీవు జన్మముల రాజువు; జరితా కోసం మా లోపల పైగా నిలిచే శ్రవస్‌ (యశస్సు) మరియు మాహినం (మహిమ) ను స్థాపించు.

Mantra 21

नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः ॥

ఇప్పుడు స్తుతింపబడినవాడవు, ఓ ఇంద్రా; ఇప్పుడు గానమొందినవాడవు—జరితా కోసం ఇష్‌ (ప్రేరణ) ను నదులు (తమ ప్రవాహాన్ని) పెంపొందించునట్లు నీవు పెంపొందించు. ఓ హరివో, నీకోసం నవ బ్రహ్మ (మంత్రవాక్యం) చేయబడింది; ధియా (దర్శన-బుద్ధి) చేత మేము రథ్య-కార్యానికి యోగ్యులమై, ఎల్లప్పుడూ నీతో ఆసనస్థులమై ఉండుగాక.