Sukta 17

Mantra 1

त्वं महाँ इन्द्र तुभ्यं ह क्षा अनु क्षत्रं मंहना मन्यत द्यौः । त्वं वृत्रं शवसा जघन्वान्त्सृजः सिन्धूँरहिना जग्रसानान् ॥

ಹೇ ಮಹಾನ್ ಇಂದ್ರನೇ! ನೀನೇ ಮಹಾನ್; ನಿನಗಾಗಿ ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ದ್ಯೌ (ಆಕಾಶ) ನಿನ್ನ ಅಪಾರ ಬಲದಿಂದ ದೊರಕಿದ ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸುತ್ತವೆ. ನೀನು ಶೌರ್ಯದಿಂದ ವೃತ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಅಹಿ (ಸರ್ಪ) ನುಂಗಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಸಿಂಧುಗಳನ್ನು/ನದಿಗಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದೆ—ಅವರೋಧದ ಬಂಧನದಿಂದ ಸತ್ಯದ ಧಾರೆಗಳನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಿದೆ.

Mantra 2

तव त्विषो जनिमन्रेजत द्यौ रेजद्भूमिर्भियसा स्वस्य मन्योः । ऋघायन्त सुभ्वः पर्वतास आर्दन्धन्वानि सरयन्त आपः ॥

ನಿನ್ನ ದೀಪ್ತ ಶಕ್ತಿಯ ಜನನದಲ್ಲಿ ದ್ಯೌ ಕಂಪಿಸಿತು; ನಿನ್ನದೇ ಮನ್ಯು (ಕ್ರೋಧ) ಭಯದಿಂದ ಭೂಮಿ ನಡುಗಿತು. ಉನ್ನತ ಪರ್ವತಗಳು ಕದಲಿದವು; ಒಣ ನೆಲಗಳು ನೆನೆದವು; ನೀರುಗಳು ಹರಿದು ಹೊರಟವು—ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿ ಸತ್ಯದ ಕಡೆಗೆ ಲೋಕವನ್ನು ಚಲಿಸುವಂತೆ ಎದ್ದಾಗ.

Mantra 3

भिनद्गिरिं शवसा वज्रमिष्णन्नाविष्कृण्वानः सहसान ओजः । वधीद्वृत्रं वज्रेण मन्दसानः सरन्नापो जवसा हतवृष्णीः ॥

ಅವನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯ ಬಲದಿಂದ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿದ್ದ ಗಿರಿಯನ್ನು ಭೇದಿಸಿ, ವಜ್ರವನ್ನು ಎಸೆದನು; ಜಯಶಾಲಿ ಓಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಗುಪ್ತವಾದುದನ್ನು ಪ್ರಕಟ ಮಾಡಿದನು. ಸೋಮ-ಮದದಲ್ಲಿ ಮಂದಿತನಾಗಿ ಅವನು ವಜ್ರದಿಂದ ವೃತ್ರನನ್ನು ವಧಿಸಿದನು; ನಂತರ ಹತ-ವೃಷ್ಣೀ (ತಡೆಹಿಡಿಯುವ ಶಕ್ತಿ ಹೊಡೆದುರುಳಿದ) ಜಲಧಾರೆಗಳು ವೇಗವಾಗಿ ಹರಿದು ಹೊರಟವು.

Mantra 4

सुवीरस्ते जनिता मन्यत द्यौरिन्द्रस्य कर्ता स्वपस्तमो भूत् । य ईं जजान स्वर्यं सुवज्रमनपच्युतं सदसो न भूम ॥

ದ್ಯೌರೇ ತಾನೇ ನಿನ್ನ ಜನಕನನ್ನು ಇಂದ್ರನಿಗಾಗಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕರ್ಮದ ಕರ್ತನೆಂದು ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ಎಣಿಸಿತು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಇಂದ್ರನಿಗಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗ-ವಿಜಯಿ, ಸು-ವಜ್ರ—ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಜ್ರ—ಅನಪಚ್ಯುತ, ಸದಸ್ಸಿನಂತೆ ವಿಶಾಲವಾದ ವಜ್ರವನ್ನು ಜನಿಸಿದನು.

Mantra 5

य एक इच्च्यावयति प्र भूमा राजा कृष्टीनां पुरुहूत इन्द्रः । सत्यमेनमनु विश्वे मदन्ति रातिं देवस्य गृणतो मघोनः ॥

ಅವನೇ ಒಬ್ಬನೇ ಮಹಾ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಚಲನೆಗೆ ತರುತ್ತಾನೆ—ಪುರುಹೂತ ಇಂದ್ರ, ಜನಗಳ ರಾಜ. ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ಅವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಹರ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ; ಸ್ತುತಿಸುವ ಗಾಯಕನಿಗೆ, ಮಘವನ್‌ಗೆ, ಅವನು ದೇವನ ರಾತಿ—ದಿವ್ಯ ದಾನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ.

Mantra 6

सत्रा सोमा अभवन्नस्य विश्वे सत्रा मदासो बृहतो मदिष्ठाः । सत्राभवो वसुपतिर्वसूनां दत्रे विश्वा अधिथा इन्द्र कृष्टीः ॥

ಅವನಿಗಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಸೋಮಪಾನಗಳು ಸತ್ರಾ—ಅವಿಚ್ಛಿನ್ನ—ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸಿದವು; ಮಹತ್ತಾದ ಮದಗಳು ಸತ್ರಾ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ತೀವ್ರವಾಗಿದ್ದವು. ಸತ್ರಾ ನೀನು ವಸುಗಳ ವಸುಪತಿಯಾದೆ; ದಾತ್ರಾ—ದಾತ—ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನೀನು ಎಲ್ಲ ಕೃಷ್ಟಿಗಳನ್ನು ಅವರವರ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದೆ.

Mantra 7

त्वमध प्रथमं जायमानोऽमे विश्वा अधिथा इन्द्र कृष्टीः । त्वं प्रति प्रवत आशयानमहिं वज्रेण मघवन्वि वृश्चः ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ! ನೀನು ಮೊದಲ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕೃಷ್ಟಿಗಳನ್ನು (ಜನಸಮುದಾಯಗಳನ್ನು) ಸ್ಥಾಪಿಸಿದೆ. ಹೇ ಮಘವನ್! ಇಳಿಜಾರುಗಳಲ್ಲೇ ಶಯನಿಸಿದ್ದ ಅಹಿ (ಸರ್ಪ)ಯನ್ನು ನೀನು ವಜ್ರದಿಂದ ಚೂರುಚೂರಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನಿರ್ಬಾಧಿತಗೊಳಿಸಿದೆ.

Mantra 8

सत्राहणं दाधृषिं तुम्रमिन्द्रं महामपारं वृषभं सुवज्रम् । हन्ता यो वृत्रं सनितोत वाजं दाता मघानि मघवा सुराधाः ॥

ಸತತ-ಹನನಕಾರಿಯಾದ, ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ, ತುಮ್ರ (ಉಗ್ರವೇಗದ) ಇಂದ್ರನು—ಮಹಾನ್, ಅಪಾರ, ವೃಷಭ, ಸುವಜ್ರಧಾರಿ. ವೃತ್ರನ ಹಂತಾ ಅವನು; ಬಲಸಮೃದ್ಧಿ (ವಾಜ)ಯನ್ನು ಜಯಿಸುವವನು; ಮಘವಾನ್, ಸುರಾಧಾ—ಅನೇಕ ಮಘ (ಮಂಗಳದಾನ)ಗಳ ದಾತನು.

Mantra 9

अयं वृतश्चातयते समीचीर्य आजिषु मघवा शृण्व एकः । अयं वाजं भरति यं सनोत्यस्य प्रियासः सख्ये स्याम ॥

ಈ (ಇಂದ್ರ)ನು ಮುಚ್ಚಿದ ಅಡ್ಡಿಯನ್ನು ಓಡಿಸಿ ಸಮೀಚೀ (ಸರಿದಾರಿಯ) ಧಾರೆಗಳನ್ನು ಪ್ರವಹಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ; ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಏಕನಾಗಿ ಮಘವನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಈತನೇ ತಾನು ಜಯಿಸುವ ವಾಜ (ಬಲ-ಸಮೃದ್ಧಿ)ಯನ್ನು ತರುತ್ತಾನೆ—ನಾವು ಅವನ ಪ್ರಿಯಾಸಃ ಆಗಿ ಸಖ್ಯಬಂಧದಲ್ಲಿ ಇರೋಣ.

Mantra 10

अयं शृण्वे अध जयन्नुत घ्नन्नयमुत प्र कृणुते युधा गाः । यदा सत्यं कृणुते मन्युमिन्द्रो विश्वं दृळ्हं भयत एजदस्मात् ॥

ಇವನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ—ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಜಯಿಸುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಸಂಹರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಇವನೇ ಯುದ್ಧದಿಂದ ಗಾಃ (ಗೋವುಗಳು/ಕಿರಣಗಳು) ಅನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ತರುತ್ತಾನೆ. ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ಮನ್ಯು (ಕ್ರೋಧ-ಶಕ್ತಿ) ಯನ್ನು ಸತ್ಯಬಲವಾಗಿ ಮಾಡುವಾಗ, ದೃಢವಾದ ಎಲ್ಲವೂ ಅವನ ಮುಂದೆ ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತದೆ.

Mantra 11

समिन्द्रो गा अजयत्सं हिरण्या समश्विया मघवा यो ह पूर्वीः । एभिर्नृभिर्नृतमो अस्य शाकै रायो विभक्ता सम्भरश्च वस्वः ॥

ಇಂದ್ರನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಗಾಃ (ಕಿರಣಗಳು/ಗೋವುಗಳು) ಅನ್ನು ಜಯಿಸಿದನು, ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹಿರಣ್ಯ (ಸುವರ್ಣ)ದ ಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು, ಒಟ್ಟಾಗಿ ಅಶ್ವಿಯಾ (ಅಶ್ವ-ಶಕ್ತಿಗಳು) ಅನ್ನು—ಪ್ರಾಚೀನದಿಂದಲೂ ದಾನಶೀಲ ಮಘವನು. ಈ ನರರೊಂದಿಗೆ, ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಅತಿನರನಾದವನು, ರಾಯಃ (ಸಂಪತ್ತು) ಯನ್ನು ಹಂಚುವವನು ಮತ್ತು ವಸುಃ (ಸತ್ಯ-ಧನ/ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಧನ) ಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವವನು.

Mantra 12

कियत्स्विदिन्द्रो अध्येति मातुः कियत्पितुर्जनितुर्यो जजान । यो अस्य शुष्मं मुहुकैरियर्ति वातो न जूतः स्तनयद्भिरभ्रैः ॥

ಎಷ್ಟು ದೂರವೋ ನಿಜಕ್ಕೂ—ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ಮಾತೆಯನ್ನು ಮೀರಿಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಎಷ್ಟು ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು, ಜನಿತನನ್ನು, ಅವನೇ ಅವನನ್ನು ಜನಿಸಿದವನು? ಅವನು ತನ್ನ ಶುಷ್ಮ (ಉಗ್ರ ಬಲ)ವನ್ನು ಮರುಮರು ಚಲಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವವನು—ಗುಡುಗುಮೋಡಗಳೊಂದಿಗೆ ವೇಗಿಸುವ ಗಾಳಿಯಂತೆ.

Mantra 13

क्षियन्तं त्वमक्षियन्तं कृणोतीयर्ति रेणुं मघवा समोहम् । विभञ्जनुरशनिमाँ इव द्यौरुत स्तोतारं मघवा वसौ धात् ॥

ಕ್ಷೀಯವಾಗುವದನ್ನು ನೀನು ಅಕ್ಷೀಯವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತೀ; ಹೇ ಮಘವನ್, ಮೋಹದ ಧೂಳನ್ನು ನೀನು ದೂರ ಓಡಿಸುತ್ತೀ. ವಜ್ರದಿಂದ ದ್ಯೌಃ ಭೇದಿಸುವಂತೆ ನೀನು ಅಡ್ಡಿಯನ್ನು ಚೂರುಮೂರು ಮಾಡುತ್ತೀ; ಮತ್ತು ಹೇ ವಸು-ದಾತ ಮಘವನ್, ಸ್ತೋತಾರನನ್ನು ವಸುಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತೀ.

Mantra 14

अयं चक्रमिषणत्सूर्यस्य न्येतशं रीरमत्ससृमाणम् । आ कृष्ण ईं जुहुराणो जिघर्ति त्वचो बुध्ने रजसो अस्य योनौ ॥

ಇದು ಸೂರ್ಯನ ಚಕ್ರವು ಚಲಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದೆ; ಅದು ಓಡುವ ಅಶ್ವವನ್ನು ಅದರ ಓಟದಲ್ಲಿ ಓಡಿಸುತ್ತದೆ. ಕಪ್ಪು (ಶಕ್ತಿ) ಸುತ್ತುತ್ತಾ ಧಾವಿಸಿ, ರಜಸಿನ ಆಳದಲ್ಲಿ—ತನ್ನದೇ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ—ಆವರಣಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ಗುಪ್ತವು ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟು ಅನಾವೃತವಾಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

Mantra 15

असिक्न्यां यजमानो न होता ॥

ಅಸಿಕ್ನ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಯಜಮಾನನಂತೆ—ಕೇವಲ ಹೋತೆಯಂತೆ ಅಲ್ಲ—ಅವನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 16

गव्यन्त इन्द्रं सख्याय विप्रा अश्वायन्तो वृषणं वाजयन्तः । जनीयन्तो जनिदामक्षितोतिमा च्यावयामोऽवते न कोशम् ॥

ಇಂದ್ರನೊಡನೆ ಸಖ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಗವ್ಯಗಳನ್ನು (ಕಿರಣ-ಗೋಗಳನ್ನು) ಹುಡುಕುತ್ತ, ಪ್ರೇರಿತ ವಿಪ್ರರು ಅಶ್ವಬಲವನ್ನು ಅನ್ವೇಷಿಸಿ, ವಾಜಗಳನ್ನು ದಾನಿಸುವ ವೃಷಣನನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಜನ್ಮಗಳ ಜನಕನಾದ ಅವನ ಅಕ್ಷಯ ಸಹಾಯವನ್ನು ಬಯಸಿ, ಪೋಷಣಾರ್ಥವಾಗಿ ಅದನ್ನು ನಾವು ಹೊರತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳೋಣ—ಕೋಶವನ್ನು (ಧನಾಗಾರವನ್ನು) ತೆರೆದಂತೆ.

Mantra 17

त्राता नो बोधि ददृशान आपिरभिख्याता मर्डिता सोम्यानाम् । सखा पिता पितृतमः पितॄणां कर्तेमु लोकमुशते वयोधाः ॥

ಹೇ ಸರ್ವದರ್ಶಿ, ನಮ್ಮ ರಕ್ಷಕನಾಗು; ನಮ್ಮ ಸಮೀಪದ, ಸುಪ್ರಸಿದ್ಧ ಮಿತ್ರನಾಗು; ಸೋಮ್ಯಜನರ ಮರ್ಡಿತಾ (ಶಮನಕ/ಚಿಕಿತ್ಸಕ) ಆಗು. ಸಖಾ ಮತ್ತು ಪಿತಾ—ಪಿತೃಗಳಲ್ಲಿ ಅತಿಪಿತೃತಮ—ಲೋಕದ ಕರ್ತಾ, ಆಶಿಸುವವನಿಗೆ ಜೀವನಬಲ (ವಯಃ)ವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸು.

Mantra 18

सखीयतामविता बोधि सखा गृणान इन्द्र स्तुवते वयो धाः । वयं ह्या ते चकृमा सबाध आभिः शमीभिर्महयन्त इन्द्र ॥

ಸಖ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಸಹಾಯಕನಾಗಿ ಜಾಗು; ಸಖನಾಗಿ ಜಾಗು, ಹೇ ಇಂದ್ರ; ಸ್ತುತಿಸುವವನಿಗೆ ಜೀವನಬಲ (ವಯಃ)ವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸು. ಏಕೆಂದರೆ ನಾವು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಸಬಾಧ (ಘನಿಷ್ಠ ಸಮೀಪ)ದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ, ಹೇ ಇಂದ್ರ—ಈ ಶಮಿ (ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸಮ್ಯಕ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆ) ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಮಹಿಮಾಪಡಿಸುತ್ತೇವೆ.

Mantra 19

स्तुत इन्द्रो मघवा यद्ध वृत्रा भूरीण्येको अप्रतीनि हन्ति । अस्य प्रियो जरिता यस्य शर्मन्नकिर्देवा वारयन्ते न मर्ताः ॥

ಸ್ತುತನಾದ ಇಂದ್ರನು, ದಾನಶೂರ ಮಘವನು—ಯಾಕೆಂದರೆ ಅವನೇ ಒಬ್ಬನೇ ಸಮನಿಲ್ಲದ ಅನೇಕ ವೃತ್ರಗಳನ್ನು (ಅಡ್ಡಿಗಳನ್ನು) ಸಂಹರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಶರ್ಮನ್‌ (ಆಶ್ರಯ)ದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಜರಿತೃ (ಸ್ತೋತ್ರಗಾರ) ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಿಯನು; ಆ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ದೇವರೂ ತಡೆಯಲಾರರು, ಮನುಷ್ಯರೂ ತಡೆಯಲಾರರು.

Mantra 20

एवा न इन्द्रो मघवा विरप्शी करत्सत्या चर्षणीधृदनर्वा । त्वं राजा जनुषां धेह्यस्मे अधि श्रवो माहिनं यज्जरित्रे ॥

ಹೀಗೆ ಇಂದ್ರ, ದಾನಶೂರ ಮಘವ, ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ವಿಶಾಲವಾದ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡು—ಸತ್ಯವಾದುದು, ಜನರನ್ನು ಧರಿಸುವುದು, ಅಚ್ಯುತ. ನೀನು ಜನ್ಮಗಳ ರಾಜನು; ಜರಿತೃಗಾಗಿ ಮೇಲ್ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವ ಶ್ರವಸ್‌ (ಯಶಸ್ಸು) ಮತ್ತು ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸು.

Mantra 21

नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः ॥

ಈಗ ಸ್ತುತನೇ, ಓ ಇಂದ್ರ, ಈಗ ಗಾನದಿಂದ ಕರೆದಾಗ—ಜರಿತೃಗಾಗಿ ಇಷ್‌ (ಪ್ರೇರಣೆ/ಬಲ)ವನ್ನು ನದಿಗಳು (ತಮ್ಮ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು) ಉಬ್ಬಿಸುವಂತೆ ನೀನು ವೃದ್ಧಿಸು. ಓ ಹರಿವೋ (ತಾಮ್ರವರ್ಣದ ಅಶ್ವಗಳ ಸ್ವಾಮಿ), ನಿನಗಾಗಿ ಹೊಸ ಬ್ರಹ್ಮ (ಮಂತ್ರವಚನ) ರಚಿತವಾಗಿದೆ; ಧಿಯಾ (ದರ್ಶನ-ಮನಸ್ಸು)ಯಿಂದ ನಾವು ರಥ್ಯ (ರಥಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯ)ರಾಗಲಿ, ಸದಾ ನಿನ್ನೊಡನೆ ಆಸನಸ್ಥರಾಗಿರಲಿ.