Sukta 22

Mantra 1

प्रातर्युजा वि बोधयाश्विनावेह गच्छताम् । अस्य सोमस्य पीतये ॥

จงปลุกพลังคู่ที่เทียมกับอรุณรุ่ง; โอ้อัศวินทั้งสอง โปรดเสด็จมาที่นี่ เพื่อดื่มโสมะ (Soma) นี้.

Mantra 2

या सुरथा रथीतमोभा देवा दिविस्पृशा । अश्विना ता हवामहे ॥

ท่านทั้งสองผู้มีรถศึกอันประเสริฐยิ่ง เป็นสารถีผู้เลิศ—สองเทพผู้เอื้อมแตะสวรรค์ได้; โอ้อัศวิน เราขออัญเชิญท่านทั้งสองนั้น.

Mantra 3

या वां कशा मधुमत्यश्विना सूनृतावती । तया यज्ञं मिमिक्षतम् ॥

โอ อัศวินทั้งสอง บังเหียนของท่านนั้น—หวานดุจน้ำผึ้ง และทรงพลังแห่งวาจาสัตย์ (sūnṛtā)—ด้วยบังเหียนนั้น ขอจงเสริมกำลังและประสานยัญญะ (yajña) ของเรา ให้รวมเป็นหนึ่ง เป็นการบูชาที่งอกงามยิ่งขึ้นเถิด.

Mantra 4

नहि वामस्ति दूरके यत्रा रथेन गच्छथः । अश्विना सोमिनो गृहम् ॥

สำหรับท่านทั้งสอง ไม่มีสิ่งใดชื่อว่า “ไกล” เลย: ไม่ว่าท่านจะเสด็จไป ณ ที่ใดด้วยรถศึก (ratha) โอ อัศวิน ท่านย่อมถึงเรือนของผู้ถวายโสมะ (somin)—สู่ที่พำนักภายในอันตระเตรียมไว้ เป็นเรือนแห่งความใฝ่ปรารถนา.

Mantra 5

हिरण्यपाणिमूतये सवितारमुप ह्वये । स चेत्ता देवता पदम् ॥

เพื่อความเกื้อกูล ข้าพเจ้าขอเชื้อเชิญสวิตฤ (Savitṛ) ผู้มีหัตถ์ทองคำ (hiranyapāṇi) ให้มาใกล้ เขาคือผู้รู้ผู้มีสติ ผู้สถาปนาก้าวย่างอันศักดิ์สิทธิ์ (pada) และตั้งมั่นในเราทั้งหลายซึ่งฐานะอันถูกต้องแห่งเทวภาวะ.

Mantra 6

अपां नपातमवसे सवितारमुप स्तुहि । तस्य व्रतान्युश्मसि ॥

เพื่อความคุ้มครองของเรา จงสรรเสริญใกล้ ๆ แด่สวิตฤ (Savitṛ) —โอรสแห่งน้ำนั้น (Apāṃ Napāt). เราปรารถนากฎแห่งปฏิบัติของท่าน (vratá) คือวิถีอันเป็นระเบียบที่ดำเนินไปในสัจจะ.

Mantra 7

विभक्तारं हवामहे वसोश्चित्रस्य राधसः । सवितारं नृचक्षसम् ॥

เราขอเชื้อเชิญสวิตฤ (Savitṛ) ผู้แจกจ่าย—ผู้แบ่งปันทรัพย์อันมั่งคั่งและหลากสีสันแห่งทาน (rādhas). พระองค์คือผู้มองเห็นมนุษย์ (nṛcákṣas) ทรงหยั่งรู้สภาวะของเรา และทรงจัดสรรส่วนอันชอบธรรมแห่งกำลังสำหรับการเดินทาง.

Mantra 8

सखाय आ नि षीदत सविता स्तोम्यो नु नः । दाता राधांसि शुम्भति ॥

สหายทั้งหลาย จงมานั่ง ณ ที่นี้เถิด; บัดนี้สวิตฤ (Savitṛ) ควรถูกสรรเสริญด้วยบทสโตมะของเรา. ผู้ประทานทรงจัดระเบียบและประดับประดาทานทั้งหลาย (rādhāṃsi) และทรงวางผลได้ของเราไว้ในระเบียบอันสว่างไสว.

Mantra 9

अग्ने पत्नीरिहा वह देवानामुशतीरुप । त्वष्टारं सोमपीतये ॥

โอ อัคนี จงนำเหล่าเทวี—ชายาของเทพทั้งหลาย ผู้ปรารถนาจะเข้ามาใกล้—มาสู่ที่นี่; และจงนำทวัสฏฤ (Tvaṣṭṛ) มาด้วย เพื่อการดื่มโสมะ.

Mantra 10

आ ग्ना अग्न इहावसे होत्रां यविष्ठ भारतीम् । वरूत्रीं धिषणां वह ॥

โอ อัคนี เพื่อเกื้อกูลเรา จงนำเหล่าเทวีแห่งพิธีบูชามายังที่นี่—ภารตี (Bhāratī), วรุทรี (Varūtrī), และธิษณา (Dhiṣaṇā)—แล้วจงพาพวกนางเข้าสู่งานบูชาของเรา.

Mantra 11

अभि नो देवीरवसा महः शर्मणा नृपत्नीः । अच्छिन्नपत्राः सचन्ताम् ॥

ขอเหล่าเทวี—ราชินีแห่งเจ้าแห่งวิญญาณ—โอบล้อมเราด้วยความเกื้อกูล ด้วยความสงบและที่พึ่งอันยิ่งใหญ่; ขอพวกนางผู้มีใบแห่งพลังไม่ขาดตอน จงแนบชิดและร่วมทางกับความก้าวหน้าของเรา.

Mantra 12

इहेन्द्राणीमुप ह्वये वरुणानीं स्वस्तये । अग्नायीं सोमपीतये ॥

ณ ที่นี้ ข้าพเจ้าขอเชิญอินทราณี (Indrāṇī) เข้ามาใกล้ และเชิญวรุณาณี (Varuṇānī) เพื่อความสวัสดี; อีกทั้งเชิญอัคนายี (Agnāyī) เพื่อการดื่มโสมะ (Soma). ขออำนาจแห่งเทวีผู้ทรงอธิปไตยเหล่านี้คุ้มครองความครบถ้วนของเรา และเปิดความปีติในเครื่องบูชา.

Mantra 13

मही द्यौः पृथिवी च न इमं यज्ञं मिमिक्षताम् । पिपृतां नो भरीमभिः ॥

ขอให้ฟ้ากว้างใหญ่และแผ่นดินอันไพศาล ผสานและเพิ่มพูนยัญญะภายในนี้เพื่อเรา; ขอให้ทั้งสองเติมเต็มเราด้วยพลังที่แบกและค้ำจุนเครื่องบูชาภายใน.

Mantra 14

तयोरिद्घृतवत्पयो विप्रा रिहन्ति धीतिभिः । गन्धर्वस्य ध्रुवे पदे ॥

ในบรรดาทั้งสองนั้น (ฟ้าและดิน) ฤษีผู้รู้แจ้งลิ้มรสน้ำนมอันอุดมด้วยฆี (ghee) ด้วยความคิดอันสว่างไสว—ณ ที่ตั้งอันมั่นคงของคันธรรพะ (Gandharva) ณ รอยเท้าอันแน่วแน่ ที่ซึ่งความปีติถูกทรงไว้ให้มั่นคง.

Mantra 15

स्योना पृथिवि भवानृक्षरा निवेशनी । यच्छा नः शर्म सप्रथः ॥

ข้าแต่แผ่นดิน จงเป็นสุขเกษมแก่พวกเรา ปราศจากบาดแผล และให้การไหลเวียนของท่านไม่เป็นอันตราย; ข้าแต่พลังผู้ตั้งถิ่นฐาน (निवेशनी) โปรดประทานสันติอันกว้างใหญ่และที่พึ่งคุ้มครองแก่เรา.

Mantra 16

अतो देवा अवन्तु नो यतो विष्णुर्विचक्रमे । पृथिव्याः सप्त धामभिः ॥

ฉะนั้นขอเหล่าเทพทั้งหลายจงคุ้มครองเรา—จากบ่อเกิดนั้นที่วิษณุ (Vishnu) ก้าวย่างออกไป และสถาปนา ‘ที่สถิต’ ทั้งเจ็ด (धाम) แห่งแผ่นดิน.

Mantra 17

इदं विष्णुर्वि चक्रमे त्रेधा नि दधे पदम् । समूळ्हमस्य पांसुरे ॥

นี่แลคือวิษณุ (Vishnu) ผู้ก้าวย่างแผ่ไป; พระองค์ทรงวางรอยพระบาทไว้เป็นสามประการ. รอยหนึ่งนั้นเร้นลับ ถูกอัดแน่นซ่อนอยู่ในผงธุลี.

Mantra 18

त्रीणि पदा वि चक्रमे विष्णुर्गोपा अदाभ्यः । अतो धर्माणि धारयन् ॥

วิษณุย่างสามก้าว—ผู้พิทักษ์ผู้ไม่อาจลวงได้ ผู้คุ้มครองฝูงโค; จากกาลนั้นเอง พระองค์ทรงค้ำจุนธรรมะ (dharma) และระเบียบอันชอบธรรมแห่งโลกทั้งหลายไว้.

Mantra 19

विष्णोः कर्माणि पश्यत यतो व्रतानि पस्पशे । इन्द्रस्य युज्यः सखा ॥

จงเพ่งดูกรรมของวิษณุ: จากที่นั้นพระองค์ทรงพิจารณาและทรงเผยให้เห็นวรตะ (vrata) คือข้อปฏิบัติและกฎแห่งการกระทำ; พระองค์เป็นสหายผู้ร่วมเทียมแอกกับอินทรา.

Mantra 20

तद्विष्णोः परमं पदं सदा पश्यन्ति सूरयः । दिवीव चक्षुराततम् ॥

บทย่างอันสูงสุดของวิษณุนั้น เหล่าสูริ (sūri ผู้รู้แจ้ง) ย่อมเห็นอยู่เสมอ—ดุจดวงตาที่แผ่กว้างอยู่บนสวรรค์ ดุจสายตาที่ทอดยาวในทิพยโลก.

Mantra 21

तद्विप्रासो विपन्यवो जागृवांसः समिन्धते । विष्णोर्यत्परमं पदम् ॥

เหล่าฤษีผู้รู้แจ้ง—ผู้สรรเสริญและผู้ตื่นรู้—ร่วมกันจุดประกายให้ลุกโชน เพื่อให้ปรากฏ “ก้าวอันสูงสุด” ของวิษณุ (Viṣṇu) คือที่ตั้งอันยอดยิ่ง (paramaṃ padam).