Sukta 22

Mantra 1

प्रातर्युजा वि बोधयाश्विनावेह गच्छताम् । अस्य सोमस्य पीतये ॥

പ്രാതഃയുജമായ ആ ഇരുശക്തികളെ ഉണർത്തുക; ഹേ അശ്വിനൗ, ഇവിടെ വരുവിൻ—ഈ സോമം പാനം ചെയ്യുവാൻ.

Mantra 2

या सुरथा रथीतमोभा देवा दिविस्पृशा । अश्विना ता हवामहे ॥

നിങ്ങൾ ഇരുവരും സു-രഥവാന്മാർ, രഥികളിൽ ശ്രേഷ്ഠർ; നിങ്ങളുടെ വ്യാപ്തി ദ്യൗവിനെ സ്പർശിക്കുന്ന ഇരുദേവന്മാർ—ഹേ അശ്വിനൗ, നിങ്ങളെയേ ഞങ്ങൾ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.

Mantra 3

या वां कशा मधुमत्यश्विना सूनृतावती । तया यज्ञं मिमिक्षतम् ॥

ഹേ അശ്വിനൗ, നിങ്ങളുടെ ആ കശാ (കുതിരലഗാം)—ആനന്ദമധുരം നിറഞ്ഞ മധുമതിയും, സൂനൃതാവതീ (സത്യവാക്കിന്റെ ശക്തിയുള്ളതും)—അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങളുടെ യജ്ഞത്തെ ദൃഢമാക്കി, അതിനെ ഒരൊറ്റ വളരുന്ന അർപ്പണകർമ്മമായി ലയിപ്പിക്കുവിൻ.

Mantra 4

नहि वामस्ति दूरके यत्रा रथेन गच्छथः । अश्विना सोमिनो गृहम् ॥

നിങ്ങൾക്കു ‘ദൂരം’ എന്നൊന്നുമില്ല; നിങ്ങൾ രഥത്തിൽ എവിടെയേക്കു പോയാലും, ഹേ അശ്വിനൗ, നിങ്ങൾ സോമിൻ (സോമം അർപ്പിക്കുന്നവൻ) എന്നവന്റെ ഗൃഹത്തിലേക്ക്—സജ്ജമാക്കിയ ആന്തരിക വാസസ്ഥാനത്തിലേക്ക്—എത്തുന്നു.

Mantra 5

हिरण्यपाणिमूतये सवितारमुप ह्वये । स चेत्ता देवता पदम् ॥

സഹായത്തിനായി ഞാൻ സവിതൃനെ—ഹിരണ്യപാണി (സ്വർണ്ണഹസ്തൻ)—സമീപത്തേക്ക് ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു; അവൻ ചേതനജ്ഞാതാവാണ്, ദേവതയുടെ പദം സ്ഥാപിക്കുന്നവൻ—ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് ദൈവത്വത്തിന്റെ യുക്തസ്ഥാനം ഉറപ്പിക്കുന്നവൻ.

Mantra 6

अपां नपातमवसे सवितारमुप स्तुहि । तस्य व्रतान्युश्मसि ॥

അപാം നപാത്—ജലങ്ങളുടെ പുത്രൻ—സവിതൃനെ നമ്മുടെ സഹായത്തിനായി സമീപത്തിൽ സ്തുതിക്കുവിൻ. അവന്റെ വ്രതങ്ങളെ, അവന്റെ ക്രമബദ്ധമായ പ്രവർത്തനമാർഗങ്ങളെ, ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

Mantra 7

विभक्तारं हवामहे वसोश्चित्रस्य राधसः । सवितारं नृचक्षसम् ॥

ഞങ്ങൾ സവിതൃനെ ആവാഹിക്കുന്നു—സമൃദ്ധവും വൈവിധ്യമാർന്നതുമായ രാധസിന്റെ വിഭക്താവ്, മനുഷ്യരുടെ ദ്രഷ്ടാവ് (നൃചക്ഷസ്).

Mantra 8

सखाय आ नि षीदत सविता स्तोम्यो नु नः । दाता राधांसि शुम्भति ॥

ഹേ സഖാക്കളേ, ഇവിടെ ഇരിക്കുവിൻ; ഇപ്പോൾ സവിതൃ നമ്മുടെ സ്തുതിയുടെ വിഷയമാണ്. ദാതാവ് രാധാംസികളെ ക്രമപ്പെടുത്തി അലങ്കരിക്കുന്നു.

Mantra 9

अग्ने पत्नीरिहा वह देवानामुशतीरुप । त्वष्टारं सोमपीतये ॥

ഹേ അഗ്നേ, ദേവന്മാരുടെ ഇച്ഛാപൂർവമായ പത്നിമാരായ ദിവ്യ സഹചരി ദേവിമാരെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക; സോമപാനത്തിനായി ത്വഷ്ടാവിനെയും കൊണ്ടുവരിക—അങ്ങനെ രൂപനിർമ്മാണശക്തി നമ്മുടെ അർപ്പണത്തെ പരിപൂർണ്ണ രൂപത്തിലേക്ക് ഘടിപ്പിക്കട്ടെ.

Mantra 10

आ ग्ना अग्न इहावसे होत्रां यविष्ठ भारतीम् । वरूत्रीं धिषणां वह ॥

ഹേ അഗ്നേ, ഞങ്ങളുടെ സഹായത്തിനായി ഇവിടെ യജ്ഞത്തിന്റെ ദേവിമാരെ—യവിഷ്ഠ—ഭാരതീ (വാണിശക്തി), വരൂത്രീ (വിശാല സംരക്ഷണം), ധിഷണാ (പ്രേരിത ബുദ്ധി) എന്നിവയെ കൊണ്ടുവരിക; അവരെ നമ്മുടെ കര്‍മ്മത്തിലേക്ക് വഹിക്ക.

Mantra 11

अभि नो देवीरवसा महः शर्मणा नृपत्नीः । अच्छिन्नपत्राः सचन्ताम् ॥

ദേവിമാർ—ആത്മാധിപന്റെ രാജ്ഞിമാർ—മഹാശാന്തിയും ആശ്രയമായ അഭയവുംകൊണ്ട് അവരുടെ കൃപയാൽ ഞങ്ങളെ ചുറ്റിപ്പറ്റട്ടെ; അച്ഛിന്ന പത്രങ്ങളെന്നപോലെ അഖണ്ഡമായ ശക്തിയുള്ള അവർ ഞങ്ങളോടു ചേർന്ന് നില്ക്കുകയും നമ്മുടെ പുരോഗതിയോടൊപ്പം സഞ്ചരിക്കയും ചെയ്യട്ടെ.

Mantra 12

इहेन्द्राणीमुप ह्वये वरुणानीं स्वस्तये । अग्नायीं सोमपीतये ॥

ഇവിടെ ഞാൻ ഇന്ദ്രാണിയെ സമീപത്തേക്ക് ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു; സ്വസ്തിക്കായി വരുണാനിയെ; സോമപാനത്തിനായി അഗ്നായിയെയും. ഈ അധിഷ്ഠാത്രീ ദേവിമാർ നമ്മുടെ ക്ഷേമം സ്ഥിരമാക്കി, അർപ്പണത്തിനുള്ളിലെ ആനന്ദം വെളിപ്പെടുത്തട്ടെ.

Mantra 13

मही द्यौः पृथिवी च न इमं यज्ञं मिमिक्षताम् । पिपृतां नो भरीमभिः ॥

മഹത്തായ ദ്യൗസും വിശാലമായ പൃഥിവിയും—ഈ ഇരുവരും നമ്മുടെ വേണ്ടി ഈ യജ്ഞത്തെ കലർത്തി വർദ്ധിപ്പിക്കട്ടെ. ഭരീമഭിഃ—അർപ്പണത്തെ വഹിച്ച് നിലനിർത്തുന്ന ശക്തികളാൽ—അവർ നമ്മെ നിറയ്ക്കട്ടെ.

Mantra 14

तयोरिद्घृतवत्पयो विप्रा रिहन्ति धीतिभिः । गन्धर्वस्य ध्रुवे पदे ॥

ആ ഇരുവരുടേയും ഘൃതവത് പയസ്സിനെ വിപ്രർ ധീതിഭിഃ—പ്രകാശമയ ധ്യാനങ്ങളാൽ—ആസ്വദിക്കുന്നു; ഗന്ധർവന്റെ ധ്രുവ പദത്തിൽ, അവിടെ ആനന്ദം സ്ഥിരമായി നിലനിർത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

Mantra 15

स्योना पृथिवि भवानृक्षरा निवेशनी । यच्छा नः शर्म सप्रथः ॥

ഹേ പൃഥിവി, ഞങ്ങൾക്കായി സ്യോണാ—സുഖദയും അക്ഷതയും—ആകുക; നിന്റെ പ്രവാഹത്തിൽ അഹിംസിതയായി ഇരിക്ക. ഹേ നിവേശനീ (വാസശക്തി), ഞങ്ങൾക്ക് വിശാലമായ ശർമ—ശാന്തിയും ആശ്രയവും—നൽകുക.

Mantra 16

अतो देवा अवन्तु नो यतो विष्णुर्विचक्रमे । पृथिव्याः सप्त धामभिः ॥

അതുകൊണ്ട് ദേവന്മാർ ഞങ്ങളെ കാക്കട്ടെ—അവിടെ നിന്ന്, അവിടെ വിഷ്ണു വിക്രമിച്ചു; പൃഥിവിയുടെ സപ്ത ധാമങ്ങളാൽ—ക്രമബദ്ധമായ വാസസ്ഥാനങ്ങളാൽ—അവൻ അവയെ സ്ഥാപിച്ചു.

Mantra 17

इदं विष्णुर्वि चक्रमे त्रेधा नि दधे पदम् । समूळ्हमस्य पांसुरे ॥

ഇത് വിഷ്ണു—അവൻ വിക്രമിച്ചു; ത്രിധാ രീതിയിൽ അവൻ തന്റെ പദം സ്ഥാപിച്ചു. അവന്റെ ഒരു പദം പാംസുരേ—ധൂളിയിൽ—ഗൂഢമായി, കട്ടിയായി അമർന്നു മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

Mantra 18

त्रीणि पदा वि चक्रमे विष्णुर्गोपा अदाभ्यः । अतो धर्माणि धारयन् ॥

അദാഭ്യനായ ഗോപാ—അച്യുതരക്ഷകൻ—വിഷ്ണു മൂന്നു പാദങ്ങൾ വിക്രമിച്ചു; അതിനാൽ ധർമ്മങ്ങളെ ധാരണം ചെയ്യുന്നു.

Mantra 19

विष्णोः कर्माणि पश्यत यतो व्रतानि पस्पशे । इन्द्रस्य युज्यः सखा ॥

വിഷ്ണുവിന്റെ കർമ്മങ്ങളെ നോക്കുവിൻ; അവൻ വ്രതങ്ങളെ ദർശിച്ചു വെളിപ്പെടുത്തിയ സ്ഥാനത്തിൽ നിന്നു—അവൻ ഇന്ദ്രന്റെ യുജ്യ സഖാവാണ്.

Mantra 20

तद्विष्णोः परमं पदं सदा पश्यन्ति सूरयः । दिवीव चक्षुराततम् ॥

വിഷ്ണുവിന്റെ ആ പരമ പദം സൂരയർ സദാ ദർശിക്കുന്നു—ദിവിയിൽ വിരിഞ്ഞ കണ്ണുപോലെ.

Mantra 21

तद्विप्रासो विपन्यवो जागृवांसः समिन्धते । विष्णोर्यत्परमं पदम् ॥

അത്—വിദ്വാന്മാരായ വിപ്രന്മാർ, സ്തുതിപരരും ജാഗരൂകരുമായവർ—ഒരുമിച്ച് ജ്വലിപ്പിക്കുന്നു: വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദത്തിന്റെ പ്രകാശം, ആ പരമസ്ഥാനത്തെ—അവർ അന്തരത്തിൽ പ്രകടമാക്കാൻ പരിശ്രമിക്കുന്നു.