Sukta 22

Mantra 1

प्रातर्युजा वि बोधयाश्विनावेह गच्छताम् । अस्य सोमस्य पीतये ॥

प्रातर्युजा उभौ बोधय; अश्विनौ इह आगच्छताम्—अस्य सोमस्य पीतये।

Mantra 2

या सुरथा रथीतमोभा देवा दिविस्पृशा । अश्विना ता हवामहे ॥

या सुरथा रथीतमौ—उभौ देवौ दिविस्पृशौ—अश्विनौ तौ हवामहे।

Mantra 3

या वां कशा मधुमत्यश्विना सूनृतावती । तया यज्ञं मिमिक्षतम् ॥

हे अश्विनौ, या वां कशा मधुमती सूनृतावती च, तया अस्माकं यज्ञं दृढं कृत्वा एकस्मिन् वर्धमाने हविष्कर्मणि मिमिक्षतम्।

Mantra 4

नहि वामस्ति दूरके यत्रा रथेन गच्छथः । अश्विना सोमिनो गृहम् ॥

वां न हि किञ्चिद् दूरकं; यत्र यत्र रथेन गच्छथः, हे अश्विनौ, तत्र तत्र सोमिनो गृहं प्राप्नुथः—आकाङ्क्षायाः सुसंस्कृतं अन्तर्निवासम्।

Mantra 5

हिरण्यपाणिमूतये सवितारमुप ह्वये । स चेत्ता देवता पदम् ॥

ऊतये अहं हिरण्यपाणिं सवितारम् उपह्वये; स चेतनः ज्ञाता देवतायाः पदं स्थापयति—अस्मासु देवत्वस्य सम्यक् स्थानं निबध्नाति।

Mantra 6

अपां नपातमवसे सवितारमुप स्तुहि । तस्य व्रतान्युश्मसि ॥

अपां नपातं सवितारम् अवसे उप स्तुहि। तस्य व्रतानि उश्मसि॥

Mantra 7

विभक्तारं हवामहे वसोश्चित्रस्य राधसः । सवितारं नृचक्षसम् ॥

वसोश्चित्रस्य राधसः विभक्तारं हवामहे। सवितारं नृचक्षसम्॥

Mantra 8

सखाय आ नि षीदत सविता स्तोम्यो नु नः । दाता राधांसि शुम्भति ॥

सखायः आ नि षीदत; सविता स्तोम्यो नु नः। दाता राधांसि शुम्भति॥

Mantra 9

अग्ने पत्नीरिहा वह देवानामुशतीरुप । त्वष्टारं सोमपीतये ॥

अग्ने पत्नीरीह वह देवानामुशतीरुप । त्वष्टारं सोमपीतये ॥

Mantra 10

आ ग्ना अग्न इहावसे होत्रां यविष्ठ भारतीम् । वरूत्रीं धिषणां वह ॥

आ ग्ना अग्न इहावसे होत्रां यविष्ठ भारतीम् । वरूत्रीं धिषणां वह ॥

Mantra 11

अभि नो देवीरवसा महः शर्मणा नृपत्नीः । अच्छिन्नपत्राः सचन्ताम् ॥

अभि नो देवीरवसा महः शर्मणा नृपत्नीः । अच्छिन्नपत्राः सचन्ताम् ॥

Mantra 12

इहेन्द्राणीमुप ह्वये वरुणानीं स्वस्तये । अग्नायीं सोमपीतये ॥

इहाहम् इन्द्राणीम् उप ह्वये, वरुणानीं च स्वस्तये; अग्नायीं सोमपीतये। एताः अधिष्ठातृदेव्यः अस्माकं स्वस्तिं समग्रतां च रक्षन्तु, यज्ञार्पणे अन्तर्निहितं हर्षं प्रकाशयन्तु।

Mantra 13

मही द्यौः पृथिवी च न इमं यज्ञं मिमिक्षताम् । पिपृतां नो भरीमभिः ॥

मही द्यौः पृथि्वी च नः इमं यज्ञं मिमिक्षताम्; पिपृतां नो भरीमभिः। अस्मान् धारकपोषकशक्तिभिः परिपूरयताम्।

Mantra 14

तयोरिद्घृतवत्पयो विप्रा रिहन्ति धीतिभिः । गन्धर्वस्य ध्रुवे पदे ॥

तयोः घृतवत् पयः विप्राः धीतिभिः रिहन्ति—गन्धर्वस्य ध्रुवे पदे, यत्र हर्षः स्थिरो धार्यते।

Mantra 15

स्योना पृथिवि भवानृक्षरा निवेशनी । यच्छा नः शर्म सप्रथः ॥

स्योना पृथिवि भवा नः, अक्षरा निवेशनी। यच्छा नः शर्म सप्रथः॥

Mantra 16

अतो देवा अवन्तु नो यतो विष्णुर्विचक्रमे । पृथिव्याः सप्त धामभिः ॥

अतो देवा अवन्तु नः, यतो विष्णुर्विचक्रमे। पृथिव्याः सप्त धामभिः॥

Mantra 17

इदं विष्णुर्वि चक्रमे त्रेधा नि दधे पदम् । समूळ्हमस्य पांसुरे ॥

इदं विष्णुर्वि चक्रमे, त्रेधा नि दधे पदम्। समूळ्हमस्य पांसुरे॥

Mantra 18

त्रीणि पदा वि चक्रमे विष्णुर्गोपा अदाभ्यः । अतो धर्माणि धारयन् ॥

विष्णुः त्रीणि पदानि विचक्रमे—अदाभ्यो गोपा। ततः स धर्माणि धारयन् जगतः ऋतं नियमं च धत्ते।

Mantra 19

विष्णोः कर्माणि पश्यत यतो व्रतानि पस्पशे । इन्द्रस्य युज्यः सखा ॥

विष्णोः कर्माणि पश्यत—यतः स व्रतानि दर्शयामास। स इन्द्रस्य युज्यः सखा—शक्तिः तेजसा सह संयुक्ता।

Mantra 20

तद्विष्णोः परमं पदं सदा पश्यन्ति सूरयः । दिवीव चक्षुराततम् ॥

तद्विष्णोः परमं पदं सदा सूरयः पश्यन्ति—दिवीव चक्षुराततम्, नित्यं परमस्थानस्य दर्शनम्।

Mantra 21

तद्विप्रासो विपन्यवो जागृवांसः समिन्धते । विष्णोर्यत्परमं पदम् ॥

तद्विप्रासो विपन्यवो जागृवांसः समिन्धते—विष्णोः यत् परमं पदम्।