Sukta 22

Mantra 1

प्रातर्युजा वि बोधयाश्विनावेह गच्छताम् । अस्य सोमस्य पीतये ॥

প্ৰাতঃ-যুজা দুয়ো শক্তিক জাগ্ৰত কৰা; হে অশ্বিনদ্বয়, এই সোম পান কৰিবলৈ ইয়ালৈ আহাঁ।

Mantra 2

या सुरथा रथीतमोभा देवा दिविस्पृशा । अश्विना ता हवामहे ॥

যি দুয়ো সুৰথা, ৰথীতম—দুয়ো দেৱ, যাঁহাৰ স্পৰ্শ দ্যৌলোকলৈকে পৌঁছে—হে অশ্বিনদ্বয়, তোমালোককেই আমি আহ্বান কৰোঁ।

Mantra 3

या वां कशा मधुमत्यश्विना सूनृतावती । तया यज्ञं मिमिक्षतम् ॥

হে অশ্বিনদ্বয়, তোমালোকৰ যি লাগাম—মধুময় আনন্দে সিক্ত, আৰু সূনৃতা (সত্য-বাক্য)-বহনকাৰী—সেই লাগামৰ দ্বাৰাই আমাৰ যজ্ঞক দৃঢ় কৰি একেটা বঢ়ি উঠা অৰ্পণ-ক্ৰিয়াত মিশাই দিয়া।

Mantra 4

नहि वामस्ति दूरके यत्रा रथेन गच्छथः । अश्विना सोमिनो गृहम् ॥

তোমালোকৰ বাবে ‘দূৰ’ বুলি একো নাই; য’তেই ৰথেৰে যোৱা, হে অশ্বিনদ্বয়, ত’তেই সোম-অৰ্পণকাৰীৰ গৃহত উপস্থিত হওঁ—আকাঙ্ক্ষাৰ সজোৱা অন্তৰ-আবাসত।

Mantra 5

हिरण्यपाणिमूतये सवितारमुप ह्वये । स चेत्ता देवता पदम् ॥

সহায়তাৰ বাবে মই সুৱৰ্ণ-হস্ত সৱিতৃক ওচৰলৈ আহ্বান কৰোঁ; তেওঁ চেতন জ্ঞাতা, যি দেৱতাৰ পদ স্থাপন কৰে—আমাৰ ভিতৰত দেৱত্বৰ সঠিক স্থান স্থিৰ কৰে।

Mantra 6

अपां नपातमवसे सवितारमुप स्तुहि । तस्य व्रतान्युश्मसि ॥

সহায়ৰ বাবে আপাং নপাত্—সৱিতৃক ওচৰত স্তৱ কৰাঁ। তেওঁৰ বিধানসমূহক আমি কামনা কৰোঁ।

Mantra 7

विभक्तारं हवामहे वसोश्चित्रस्य राधसः । सवितारं नृचक्षसम् ॥

বিচিত্ৰ ধনৰ ঐশ্বৰ্যৰ বিভাজকক আমি আহ্বান কৰোঁ—সৱিতৃক, নৰচক্ষসক।

Mantra 8

सखाय आ नि षीदत सविता स्तोम्यो नु नः । दाता राधांसि शुम्भति ॥

হে সখাসকল, ইয়াত আহি বহা; এতিয়া সৱিতৃ আমাৰ দ্বাৰা স্তোতব্য। দাতা দানসমূহ সুশোভিত কৰি সজাই তোলে।

Mantra 9

अग्ने पत्नीरिहा वह देवानामुशतीरुप । त्वष्टारं सोमपीतये ॥

হে অগ্নি, দেবানাং পত্নীসকলক—দিব্য সহধৰ্মিণীসকলক—ইয়ালৈ আন; ওচৰলৈ আহিবলৈ উৎসুকাসকলক। আৰু সোমপানৰ নিমিত্তে ত্বষ্টৃকো আন—যাতে গঢ়নশক্তিয়ে আমাৰ অৰ্পণক সিদ্ধ ৰূপত গঢ়ি তোলে।

Mantra 10

आ ग्ना अग्न इहावसे होत्रां यविष्ठ भारतीम् । वरूत्रीं धिषणां वह ॥

হে অগ্নি, আমাৰ সহায়ৰ বাবে ইয়ালৈ আন—হোত্ৰাৰ দেৱী-নাৰীসকলক: যৱিষ্ঠ, ভাৰতীক (বাণী-শক্তি), বৰূত্ৰীক (বিস্তৃত ৰক্ষা), আৰু ধিষণাক (প্ৰেৰিত বুদ্ধি) বহন কৰি আমাৰ কৰ্মত স্থাপন কৰ।

Mantra 11

अभि नो देवीरवसा महः शर्मणा नृपत्नीः । अच्छिन्नपत्राः सचन्ताम् ॥

দেৱীসকল—নৃপত্নী, আত্মাৰ অধিপতিৰ ৰাণীসকল—তেওঁলোকৰ সহায়েৰে আমাক আৱৰি ধৰক, মহৎ শান্তি আৰু আশ্ৰয়েৰে। অচ্ছিন্ন পত্রা—অভঙ্গ শক্তিৰ পাতেৰে—আমাৰ লগত সংলগ্ন হৈ থাকক, আৰু আমাৰ অগ্ৰগতিত সঙ্গ দিওক।

Mantra 12

इहेन्द्राणीमुप ह्वये वरुणानीं स्वस्तये । अग्नायीं सोमपीतये ॥

ইয়াত মই ইন্দ্ৰাণীক ওচৰলৈ আহ্বান কৰোঁ, আৰু স্বস্তিৰ বাবে বৰুণানীক; আৰু সোমপানৰ নিমিত্তে অগ্নায়ীক। এই অধিষ্ঠাত্রী দেৱীশক্তিসকলে আমাৰ কল্যাণ-সমগ্ৰতা স্থিৰ কৰক, আৰু যজ্ঞ-অৰ্ঘ্যৰ ভিতৰত নিহিত আনন্দ উন্মোচন কৰক।

Mantra 13

मही द्यौः पृथिवी च न इमं यज्ञं मिमिक्षताम् । पिपृतां नो भरीमभिः ॥

মহান দ্যৌ আৰু বিস্তৃত পৃথিৱীয়ে আমাৰ বাবে এই অন্তৰ্যজ্ঞখন মিশাই বঢ়াওক; ভাৰ বহন কৰি ধাৰণ কৰা শক্তিসমূহেৰে আমাক পূৰ্ণ কৰক।

Mantra 14

तयोरिद्घृतवत्पयो विप्रा रिहन्ति धीतिभिः । गन्धर्वस्य ध्रुवे पदे ॥

সেই দুয়োৰ (দ্যৌ-পৃথিৱী) ঘৃতসমৃদ্ধ পয়স seer-সকলে দীপ্ত ধীতিৰে আস্বাদন কৰে—গন্ধৰ্বৰ ধ্ৰুৱ পদত, য’ত আনন্দ স্থিৰভাৱে স্থাপিত।

Mantra 15

स्योना पृथिवि भवानृक्षरा निवेशनी । यच्छा नः शर्म सप्रथः ॥

হে পৃথিৱী, আমাৰ বাবে স্যোনা—সুখদায়িনী—হোৱা; অক্ষরা—অক্ষত, অনাহত—নিবেশনী শক্তি হ’বা। আমাৰ বাবে সপ্ৰথঃ—বিস্তৃত—শৰ্ম, শান্তি আৰু আশ্ৰয় দান কৰা।

Mantra 16

अतो देवा अवन्तु नो यतो विष्णुर्विचक्रमे । पृथिव्याः सप्त धामभिः ॥

সেয়ে হেতু দেৱতাসকলে আমাক ৰক্ষা কৰক, য’ত বিষ্ণুৱে বিচক্ৰমে—বিস্তাৰিত পদক্ষেপে—অগ্ৰসর হৈছিল; পৃথিৱীৰ সপ্ত ধাম—সাতটা লোক/আবাস—স্থাপন কৰি।

Mantra 17

इदं विष्णुर्वि चक्रमे त्रेधा नि दधे पदम् । समूळ्हमस्य पांसुरे ॥

এই বিষ্ণুৱেই বিচক্ৰমে—বিস্তাৰিত পদক্ষেপে—অগ্ৰসর হৈছে; ত্ৰিধা—তিনিধৰণে—নিজ পদ স্থাপন কৰিলে। তাৰ এটা পদ পাংশুৰে—ধূলিত—সমূঢ়়হম্—গোপন আৰু ঘনভাৱে আৱৃত—অন্তৰালত নিহিত।

Mantra 18

त्रीणि पदा वि चक्रमे विष्णुर्गोपा अदाभ्यः । अतो धर्माणि धारयन् ॥

বিষ্ণুৱে ত্ৰিণি পদ বিস্তাৰিলে—অদাভ্য গোপা, অচ্যুত ৰক্ষক। সেই কৰ্মৰ পৰা তেওঁ ধৰ্মসমূহ ধাৰণ কৰে, জগতৰ ঋত-নিয়ম স্থিৰ কৰি ৰাখে।

Mantra 19

विष्णोः कर्माणि पश्यत यतो व्रतानि पस्पशे । इन्द्रस्य युज्यः सखा ॥

বিষ্ণুৰ কৰ্মসমূহ চাওক—য’ৰ পৰা তেওঁ ব্ৰতসমূহ (বিধি-নিয়ম) দৰ্শাই থৈছে। তেওঁ ইন্দ্ৰৰ যুজ্য সখা—শক্তি তেজৰ সৈতে যুক্ত।

Mantra 20

तद्विष्णोः परमं पदं सदा पश्यन्ति सूरयः । दिवीव चक्षुराततम् ॥

বিষ্ণুৰ সেই পৰম পদ সদায় সূৰয়ঃ—আলোকিত ঋষিসকল—দেখে; দিৱ্যত বিস্তৃত চকুৰ দৰে, স্বৰ্গত প্ৰসাৰিত দৃষ্টি।

Mantra 21

तद्विप्रासो विपन्यवो जागृवांसः समिन्धते । विष्णोर्यत्परमं पदम् ॥

যি বিষ্ণোৰ পৰম পদ—সৰ্বোচ্চ স্থান—তাক প্ৰকাশ কৰিবলৈ জাগ্ৰত, স্তুতিময় ঋষিসকলে একেলগে সমিধা জ্বলাই উদ্দীপিত কৰে।