ทุรคา

โอ้ทวิชผู้ประเสริฐทั้งหลาย พระเทวีทุรคาทรงส่งพาษกละไปยังยมโลก โดยทรงประหารในระยะประชิดด้วยปัฏฏิศะ (ขวานศึก) และด้วยจักรของพระนางด้วย

โลหิตมหาศาลไหลเป็นสายธารเชี่ยวกราก; ครั้นศัตรูผู้เกรียงไกรนั้นล้มลง ถูกปราบด้วยวีรานุภาพอันน่าเกรงขามของพระทุรคา

ส่วนอีกนางหนึ่ง ผู้เป็นพี่และเป็นมงคล เป็นที่เลื่องลือว่า “กาตยายนี”; นางผู้มีบุตรชื่อกาตยายนะ ผู้แถลงอรรถแห่งพระเวทอย่างไพเราะชัดเจน

โอ้มารดา พระองค์ควรสถิตอยู่ในเมืองของข้าพเจ้าตลอดไป ขอให้พระองค์ผู้เป็นมหาศักติ จงประดิษฐานอยู่ที่นี่ในนามของพระแม่ทุรคา

เมื่อเห็นนิศุมภะระดมยิงตาข่ายลูกศรในการรบ พระแม่จัณฑิกาก็ทรงถือธนูอันประเสริฐของพระองค์ และทรงสรวลเสียงดังซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยน้ำเสียงอันไพเราะ

'โอ้ พระราชา! ขณะที่พำนักอยู่ที่นั่น ข้าพเจ้าได้คิดในใจว่า: 'ข้าพเจ้าจะบูชาพระแม่จัณฑิกาผู้มีความกล้าหาญอันแรงกล้าอยู่เสมอ''

ในขณะนั้น พระเทวีทุรคาผู้มีพักตร์ดุจดอกบัวและแย้มสรวล ได้กราบทูลต่อพระสวามีศัมภู ผู้เป็นเทวเทพเจ้าและพระผู้เป็นใหญ่สูงสุด

ข้าพเจ้าสรรเสริญพระเทวีทุรคาเป็นนิตย์—ผู้บริสุทธิ์ ผู้มีสภาวะเป็นทั้งวิทยาและอวิทยา ผู้มีรูปเป็นปรพรหม ผู้ทรงค้ำจุนโลกทั้งปวง และผู้เป็นที่รักนิรันดร์ของศัมภุ (พระศิวะ)۔

นารทกล่าวว่า “เมื่อพระแม่ทุรคาอันตรธานกลับสู่สถานของพระนาง และหมู่เทวะกลับสู่ที่พำนักของตนแล้ว ต่อจากนั้นทันทีเกิดสิ่งใดขึ้น?”

พระนางได้รับการสรรเสริญว่า ‘ทุรคา’, ‘ภัทรกาลี’, ‘จัณฑี’ และ ‘มาเหศวรี’; อีกทั้งว่า ‘เกามารี’ และ ‘ไวษณวี’; และยังขานว่า ‘วาราหี’, ‘อินทรี’ และ ‘ศามภวี’ ด้วย.

วินายกะและยมะ; นาคะและจันทรา; สกันทะและวสุทั้งสอง; มเหนทระและวาสวะ; อีกทั้งนาคะ ทุรคา และผู้มีนามว่าทัณฑธระ—เหล่านี้คือพระนามทิพย์ที่สาธยายในบริบทนี้

ประดยุมน์ประกอบด้วยปรีติ (ความเอ็นดู); อนิรุทธประกอบด้วยรติ (ความรื่นรมย์). ต่อมาองค์ผู้ทรงจักรทรงมีชัยา (ชัยชนะ) เคียงข้าง และถัดไปองค์ผู้ทรงคทาทรงมีทุรคา (พลังคุ้มครอง) ประกอบ.