Mahishasura

โอ้พระราชา ในกาลดึกดำบรรพ์แห่งยุคเทพ มีอสูรชื่อมหิษะ ผู้เมามัวด้วยทิฐิจากพรของปิตามหะพรหมา จนเป็นความหวาดกลัวแก่เทพทั้งปวง

กาลก่อนมีอสูรนามว่า มหิษะ เป็นบุตรแห่งหิรัณยากษะ เขาอาศัยรูปควายเข้าครอบงำ กดขี่ และย่ำยีไตรโลกย์ทั้งสาม

ศรีสูตกล่าวว่า: ครั้นนั้น มหิษะ เจ้าแห่งทานวะ ครั้นเห็นกองทัพของตนถูกพระเทวีสังหาร ก็กล่าวแก่จัณฑโกปะด้วยความพิโรธยิ่ง

พระวยาสกล่าวว่า: เมื่อได้ยินคำเหล่านั้น กษัตริย์ (มหิษาสูร) ผู้เต็มไปด้วยความโกรธแค้น จึงรีบสั่งดารุกะว่า 'จงนำราชรถอันน่าอัศจรรย์ของข้ามาโดยเร็ว'

ในการสรรเสริญพระภควตี การเตรียมกองทัพของเหล่าไทตยะ ฤาษีวยาสกล่าวว่า: ด้วยเหตุนี้ ทานพชื่อมหิษะผู้ทรงพลังมหาศาล ซึ่งลำพองในพรที่ได้รับ จึงได้ครอบครองอาณาจักรและทำให้โลกทั้งใบอยู่ภายใต้อำนาจของตน

พระแม่เจ้าตรัสว่า: ดูกรเทพเจ้าทั้งหลาย จงละทิ้งความกลัวต่อมหิษาสูรผู้โง่เขลาเสียเถิด เราจะสังหารมันผู้จองหองด้วยพรและลุ่มหลงในสมรภูมิวันนี้เอง

กุมารกล่าวว่า “ขอนอบน้อมแด่ท่านทั้งหลาย โอ้เหล่าเทพเจ้า โอม—ขอนอบน้อมแด่ท่าน ผู้มั่งคั่งด้วยตบะ ด้วยพระกรุณาของท่าน ข้าพเจ้าจักพิชิตศัตรูคือมหิษะและตารกะ”

ดังนี้จบอัธยายที่ยี่สิบแห่งศรีวามนปุราณะ นารทกล่าวว่า “ข้าแต่พราหมณ์ เทวีคาตยายณีทรงประหารมหิษาสูรพร้อมทั้งกองทัพและพาหนะได้อย่างไร โปรดเล่าโดยพิสดารเถิด”

ณที่นั้น นางได้ทำลายทานพมหิษาสุระ นมระ และรักตพีชะ ตลอดจนศัตรูอื่น ๆ ผู้เป็น ‘หนามของเหล่าเทวะ’ ด้วย

บทที่แปดสิบสองเริ่มต้น ฤษีกล่าวว่า: ในอดีต สงครามระหว่างเทพและอสูรดำเนินมาเต็มร้อยปี ระหว่างมหิษะ จ้าวแห่งอสูร และปุรันทระ (พระอินทร์) จ้าวแห่งเทพ

ครั้นเมื่อวีรบุรุษผู้ทรงพลัง ผู้เป็นแม่ทัพแห่งกองทัพมหิษะถูกสังหารแล้ว จามระผู้บดขยี้เหล่าเทพก็ขึ้นช้างมาถึง

ฤๅษีกล่าวว่า ครั้นเมื่ออสูรมหิษาสูรถูกสังหารแล้ว หมู่เทพทั้งปวงมีพระอินทร์เป็นผู้นำก็เริ่มสรรเสริญพระเทวี