ทุรคา in the Devi Bhagavatam

พระวิษณุตรัสว่า: 'ขอนอบน้อมแด่พระองค์ โอ้มหามายาเทวี ผู้สร้างและผู้ทำลายจักรวาล! โอ้นางจัณฑี ผู้ไม่มีจุดเริ่มต้นหรือจุดสิ้นสุด โอ้นางศิวะผู้ประทานทั้งความสุขทางโลก (ภุกติ) และความหลุดพ้น (มุกติ)!'

ขอพระแม่ภควตีผู้ทรงคุณลักษณะและอยู่เหนือคุณลักษณะทั้งปวง พระแม่พหุเนตรอัมพิกาจงคุ้มครองเจ้า! ขอพระแม่กาตยายะนี มารดาแห่งสากลโลกผู้ประทานพรตามปรารถนา จงประทานน้ำนมแก่เจ้าด้วยพระองค์เอง!…

ขอพระแม่ปารวตีคุ้มครองด้านข้างของท่าน และพระแม่ศิวาคุ้มครองท่านในทุกที่ ขอพระแม่วาราหีคุ้มครองท่านในเส้นทางที่ยากลำบาก พระแม่ทุรคาในสถานที่ที่ผ่านไปไม่ได้ และพระแม่กาลิกาผู้เป็นใหญ่สูงสุดคุ้มครองท่านในความขัดแย้งอันน่าสะพรึงกลัว

ข้าพเจ้ามาเพียงลำพัง ด้วยความปรารถนาจะชมพิธีสยุมพรที่ยอดเยี่ยมนี้ สิ่งใดจะเกิดก็ต้องเกิด ข้าพเจ้ามาที่นี่ตามโองการของพระแม่จัณฑิกา

จงประกอบพิธีวิวาห์ตามศาสนพิธี แล้วพระแม่จัณฑิกาจะประทานความสิริมงคล เพียงแค่เอ่ยพระนามของพระองค์ ความทุกข์ทั้งปวงก็จะมลายสิ้นไป

เมื่อการรบดำเนินไป พระแม่จัณฑิกาทรงกริ้วยิ่งนัก พระแม่ทุรคาจึงทรงแผลงศรไปยังยุทธชิต

เมื่อเห็นความตายของทั้งคู่ในสนามรบ สุพาหุผู้มีความยินดีอย่างยิ่งจึงได้สรรเสริญพระแม่ทุรคา ผู้ทรงทำลายความทุกข์ยากอันแสนสาหัส

สุพาหุกล่าวว่า: ขอนอบน้อมแด่พระแม่เจ้า ผู้ทรงค้ำจุนจักรวาล ขอนอบน้อมแด่พระแม่ศิวาผู้เป็นมงคลเสมอ ขอนอบน้อมแด่พระแม่ทุรคา พระแม่ภควตี ผู้ประทานพรตามปรารถนาซ้ำแล้วซ้ำเล่า

โอ้มารดา พระองค์ควรสถิตอยู่ในเมืองของข้าพเจ้าตลอดไป ขอให้พระองค์ผู้เป็นมหาศักติ จงประดิษฐานอยู่ที่นี่ในนามของพระแม่ทุรคา

โอ้พระแม่ทุรคา มหาสมุทรแห่งความเมตตา พระองค์ควรสถิตอยู่ที่นี่นานเท่านั้น พระองค์ต้องประทานพรนี้แก่ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะอธิษฐานขอสิ่งอื่นใดอีกเล่า?

พระวยาสกล่าวว่า: เมื่อถูกอธิษฐานเช่นนั้น พระแม่ทุรคาผู้ทำลายความทุกข์ยากอันแสนสาหัส ก็ได้ตรัสกับกษัตริย์ผู้ยืนอยู่เบื้องหน้าพระองค์หลังจากที่ได้ขับขานบทสรรเสริญ

พระแม่ทุรคาตรัสว่า: โอ้มหาราช ที่พำนักของข้าจะอยู่ในเมืองแห่งการหลุดพ้นนี้ (พาราณสี) เสมอ เพื่อคุ้มครองสรรพสัตว์ ตราบเท่าที่โลกยังคงอยู่

ฤๅษีวยาสกล่าวว่า: เมื่อตรัสดังนี้แล้ว พระแม่ทุรคาผู้ทำลายความทุกข์ยากทั้งปวง ซึ่งได้รับการกราบไหว้และสรรเสริญอย่างยิ่งจากสุทรรศนะ ก็ทรงอันตรธานหายไป

โอ้กษัตริย์ผู้ประเสริฐ! พวกเราทุกคนไม่รู้ถึงอานุภาพของพระแม่จัณฑิกา เพราะถูกครอบงำด้วยตมะและลุ่มหลงในมายาของพระนางเสมอ

ทั้งสองถูกสังหารในสมรภูมิโดยพระแม่ทุรคา ข้าพเจ้าไม่มีความผิดในเรื่องนี้เลย ไม่มีทางแก้ไขสำหรับสิ่งที่ถูกกำหนดไว้แล้วว่าจะต้องเกิดขึ้น

สุพาหุก็เช่นกัน หลังจากให้สร้างเทวรูปพระแม่ทุรคาอันงดงามในกาสีแล้ว ก็ได้สร้างเทวาลัยและประดิษฐานพระองค์ด้วยความภักดี

จากนั้นพระแม่ทุรคาก็ทรงมีชื่อเสียงไปทั่วแผ่นดิน ข้าแต่มหาราช ในทุกดินแดน ความภักดีต่อพระองค์ได้เพิ่มพูนขึ้น

ดังนั้น ผู้รู้ควรปฏิบัติการบูชาพระแม่จัณฑิกาในช่วงเวลานั้น ในเดือนไจตระและเดือนอัศวินอันเป็นมงคล ด้วยความศรัทธาเถิด ข้าแต่จอมชน

อายุห้าขวบคือ โรหิณี และอายุหกขวบเรียกว่า กาลิกา อายุเจ็ดขวบคือ จัณฑิกา และอายุแปดขวบคือ ศามภวี

เด็กหญิงอายุเก้าขวบคือทุรคา และสิบขวบคือสุภัทรา ไม่ควรบูชาเด็กหญิงที่อายุเกินกว่านี้ เนื่องจากเป็นที่ต้องห้ามในพิธีกรรมทั้งปวง