Sukta 101

Mantra 1

पुरोजिती वो अन्धसः सुताय मादयित्नवे । अप श्वानं श्नथिष्टन सखायो दीर्घजिह्व्यम् ॥

ഹേ സഖാക്കളേ, പുരോജിതീ (മുൻനിരവിജയം നൽകുന്ന) നിങ്ങളുടെ അന്ധസ്—സോമരസം, സുത (പിഴിഞ്ഞത്) ആക്കി ആനന്ദമയ മദത്തിനായി; വാതിൽ കാക്കുന്ന ദീർഘജിഹ്വ്യ (നീണ്ട നാവുള്ള) ശ്വാനത്തെ അടിച്ചു അകറ്റി നീക്കുവിൻ.

Mantra 2

यो धारया पावकया परिप्रस्यन्दते सुतः । इन्दुरश्वो न कृत्व्यः ॥

പാവക (പ്രകാശമാന-ശുദ്ധികര) ധാരയാൽ, സുത (പിഴിഞ്ഞത്) ആയി, എല്ലാടവും പരിപ്രസ്യന്ദിതമായി ഒഴുകുന്നവൻ—ആ ഇന്ദു പ്രവർത്തിക്കായി സന്നദ്ധനായ വേഗവാൻ അശ്വംപോലെ ആകുന്നു.

Mantra 3

तं दुरोषमभी नरः सोमं विश्वाच्या धिया । यज्ञं हिन्वन्त्यद्रिभिः ॥

ആ ദുഷ്പ്രഹാര്യ സോമത്തേയ്ക്ക് പുരുഷന്മാർ സർവ്വവ്യാപകമായ ധിയയോടെ മുന്നേറുന്നു; അദ്രി (പിഷണക്കല്ലുകൾ)കൊണ്ട് അവർ യജ്ഞത്തെ മുന്നോട്ട് തള്ളുന്നു.

Mantra 4

सुतासो मधुमत्तमाः सोमा इन्द्राय मन्दिनः । पवित्रवन्तो अक्षरन्देवान्गच्छन्तु वो मदाः ॥

സുത സോമങ്ങൾ—മധുരത്തിൽ അത്യന്തം സമൃദ്ധവും ഇന്ദ്രനു ആനന്ദകരവും—പവിത്ര (പവിത്രക)ത്തിലൂടെ ഒഴുകുന്നു; നിങ്ങളുടെ മദങ്ങൾ (ഉല്ലാസങ്ങൾ) ദേവന്മാരിലേക്കു പോകട്ടെ.

Mantra 5

इन्दुरिन्द्राय पवत इति देवासो अब्रुवन् । वाचस्पतिर्मखस्यते विश्वस्येशान ओजसा ॥

“ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി ഇന്ദു പവിത്രമായി ഒഴുകട്ടെ,” എന്ന് ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു; വാചസ്പതി യജ്ഞത്തിൽ ബലവാനാകുന്നു—ഓജസ്സാൽ സർവ്വത്തിന്റെ ഈശാനൻ (അധിപതി).

Mantra 6

सहस्रधारः पवते समुद्रो वाचमीङ्खयः । सोमः पती रयीणां सखेन्द्रस्य दिवेदिवे ॥

സഹസ്രധാരയായി സോമൻ പവിത്രനായി ഒഴുകുന്നു—വാക്കിനെ ഉണർത്തുന്ന സമുദ്രംപോലെ. സോമൻ റയി-സമൃദ്ധികളുടെ പതി; ഇന്ദ്രന്റെ സഖാവ്, ദിനംപ്രതി.

Mantra 7

अयं पूषा रयिर्भगः सोमः पुनानो अर्षति । पतिर्विश्वस्य भूमनो व्यख्यद्रोदसी उभे ॥

ഈ സോമൻ, പുനാന (പവിത്രനാകുന്നവൻ), ധാരയായി ഒഴുകുന്നു—പൂഷാ, റയി, ഭഗ (സൗഭാഗ്യദാതാവ്) ആയി. സർവ്വവ്യാപകമായ ഭൂമൻ (വിശാലത) ന്റെ പതി ആയി, ദ്യൗയും പൃഥ്വിയും—ഇരുവരെയും സത്യരൂപത്തിൽ വെളിപ്പെടുത്തി.

Mantra 8

समु प्रिया अनूषत गावो मदाय घृष्वयः । सोमासः कृण्वते पथः पवमानास इन्दवः ॥

ഒരുമിച്ച് പ്രിയ പ്രകാശ-കിരണങ്ങൾ മദ (ആനന്ദോന്മാദം) നിമിത്തം സോമനെ സ്തുതിക്കുന്നു; ദീപ്തമായ ഊർജങ്ങൾ മുന്നോട്ട് തള്ളിപ്പോകുന്നു. പവമാന ഇന്ദുവിന്റെ തുള്ളികൾ—സ്വയം പവിത്രരാകുമ്പോൾ—പാതകൾ നിർമ്മിക്കുന്നു.

Mantra 9

य ओजिष्ठस्तमा भर पवमान श्रवाय्यम् । यः पञ्च चर्षणीरभि रयिं येन वनामहै ॥

ഹേ പവമാന സോമാ! ഏറ്റവും ഓജസ്വിയും ശ്രവണയോഗ്യവും (ശ്രവായ്യ) ആയ അതിനെ ഞങ്ങളിലേക്കു കൊണ്ടുവരിക; അതിലൂടെ ഞങ്ങൾ അഞ്ചു ചർഷണികളെ (പഞ്ച-ചർഷണി) വ്യാപിച്ചു താങ്ങുന്ന റയി—സമൃദ്ധി—നേടട്ടെ.

Mantra 10

सोमाः पवन्त इन्दवोऽस्मभ्यं गातुवित्तमाः । मित्राः सुवाना अरेपसः स्वाध्यः स्वर्विदः ॥

സോമബിന്ദുക്കൾ ഞങ്ങള്ക്കായി ശുദ്ധിയിലേക്കു ഒഴുകുന്നു—പാതകളെ ഏറ്റവും നന്നായി അറിയുന്നവർ (ഗാതുവിത്തമ). അവർ മിത്രങ്ങളായി വരുന്നു, നന്നായി പിഴിഞ്ഞവർ, കളങ്കരഹിതർ; സ്വാധ്യ—സ്വകാര്യ പ്രവർത്തിയിൽ സ്വയം-നിയന്ത്രിതർ—സ്വർവിദ്, ഉന്നത പ്രകാശത്തിന്റെ കണ്ടെത്തികൾ.

Mantra 11

सुष्वाणासो व्यद्रिभिश्चिताना गोरधि त्वचि । इषमस्मभ्यमभितः समस्वरन्वसुविदः ॥

നന്നായി പിഴിഞ്ഞവർ, പിഴിയുന്ന കല്ലുകളാൽ പുറത്തേക്കു തള്ളപ്പെട്ടവർ, അവർ ഗോവിന്റെ ത്വക്കിന്മേൽ സമാഹരിക്കപ്പെടുന്നു; പിന്നെ എല്ലാ ദിക്കുകളിൽ നിന്നുമെല്ലാം ഞങ്ങള്ക്കായി ഒരുമിച്ചു മുഴങ്ങുന്നു ബലത്തിന്റെ പ്രേരണം (ഇഷ)—വസുവിദ്, സത്യസമ്പത്തിന്റെ കണ്ടെത്തികൾ.

Mantra 12

एते पूता विपश्चितः सोमासो दध्याशिरः । सूर्यासो न दर्शतासो जिगत्नवो ध्रुवा घृते ॥

ഇവ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട, വിപശ്ചിത് (സൂക്ഷ്മദർശികൾ) സോമരസങ്ങൾ—പോഷക ദധി-ആശിർ (തൈര്-മിശ്രണം) ചേർന്നവ. സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ ദർശനീയർ; ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് പാഞ്ഞുചേരുന്നു, ഘൃതത്തിൽ സ്ഥിരം—പ്രകാശസമൃദ്ധിയിൽ അചഞ്ചലർ.

Mantra 13

प्र सुन्वानस्यान्धसो मर्तो न वृत तद्वचः । अप श्वानमराधसं हता मखं न भृगवः ॥

സുന്വാന (പിഴിഞ്ഞെടുത്ത) മധുര അന്ധസിൽ നിന്ന് വചനം പുറപ്പെടട്ടെ; മർത്ത്യന്റെ പോലെ തടഞ്ഞുവെക്കപ്പെടരുത്. യഥാർത്ഥ ലാഭമില്ലാത്ത കുരയ്ക്കുന്ന ശ്വാനസദൃശ വൈരിയെ അകറ്റുക—ഭൃഗുക്കൾ യജ്ഞത്തിൽ തടസ്സശക്തിയെ അടിക്കുന്നതുപോലെ അതിനെ സംഹരിക്കുക.

Mantra 14

आ जामिरत्के अव्यत भुजे न पुत्र ओण्योः । सरज्जारो न योषणां वरो न योनिमासदम् ॥

ആത്മീയൻ (ജാമി) അത്ക (വസ്ത്രം) മേൽ നെയ്തിരിക്കുന്നു—രണ്ടു മാതാക്കളുടെ മടിയിൽ പുത്രനെപ്പോലെ. സ്ത്രീകളിലേക്കു പ്രണയിയെപ്പോലെ വേഗത്തിൽ നീങ്ങുന്നു; വരനെപ്പോലെ യോനിയിൽ ആസനം എടുക്കുന്നു—പ്രകടനത്തിന്റെ ഗർഭത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു.

Mantra 15

स वीरो दक्षसाधनो वि यस्तस्तम्भ रोदसी । हरिः पवित्रे अव्यत वेधा न योनिमासदम् ॥

അവൻ വീരൻ—ദക്ഷതയാൽ സിദ്ധി നേടുന്നവൻ; ‘രോദസി’യായ ഇരുലോകങ്ങളെ വേർതിരിച്ച് താങ്ങി നിർത്തിയവൻ. ഹരി പവിത്രം (ശോധക-ചാലനി) വഴി നെയ്തൊഴുകുന്നു; വേധാ (ജ്ഞാനി ക്രമവിധാതാവ്)പോലെ യോനിയിൽ ആസനം ഏൽക്കുന്നു—കർമ്മത്തിന്റെ ഋത-അടിത്തറ സ്ഥാപിക്കുന്നവൻ.

Mantra 16

अव्यो वारेभिः पवते सोमो गव्ये अधि त्वचि । कनिक्रदद्वृषा हरिरिन्द्रस्याभ्येति निष्कृतम् ॥

ഊനനൂൽ (അവ്യ) ചാലനികളിലൂടെ സോമൻ സ്വയം ശുദ്ധനാകുന്നു—ഗവ്യമായ, പ്രകാശമുള്ള ത്വചയിൽ. ഗർജ്ജിച്ചു വിളിച്ചുകൊണ്ട്, ശക്തിമാൻ വൃഷഭനായ ഹരി, ഇന്ദ്രന്റെ നിഷ്കൃതം—മുക്തമായ തുറന്ന മണ്ഡലത്തിലേക്ക് നീങ്ങുന്നു.