Sukta 101

Mantra 1

पुरोजिती वो अन्धसः सुताय मादयित्नवे । अप श्वानं श्नथिष्टन सखायो दीर्घजिह्व्यम् ॥

ಹೇ ಸಖಿಗಳೇ, ಪುರೋಜಿತೀ (ಮುಂಚೂಣಿ ಜಯಕೊಡುವ) ನಿಮ್ಮ ಅಂಧಸ್—ಸೋಮರಸವನ್ನು, ಸುತ (ಪಿಷಿತ) ಮಾಡಿ ಆನಂದಮಯ ಮದಕ್ಕಾಗಿ; ದ್ವಾರರಕ್ಷಕ ದೀರ್ಘಜಿಹ್ವ್ಯ (ಉದ್ದ ನಾಲಿಗೆಯ) ಶ್ವಾನವನ್ನು ಹೊಡೆದು ದೂರ ತಳ್ಳಿ ಹಾಕಿರಿ.

Mantra 2

यो धारया पावकया परिप्रस्यन्दते सुतः । इन्दुरश्वो न कृत्व्यः ॥

ಯಾರು ಪಾವಕ (ಪ್ರಕಾಶಮಾನ-ಶುದ್ಧಿಕರ) ಧಾರೆಯಿಂದ, ಸುತ (ಪಿಷಿತ) ಆಗಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪರಿಪ್ರಸ್ಯಂದಿತವಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತಾನೋ—ಆ ಇಂದುವು ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ತತ್ಪರನಾದ ವೇಗವಂತ ಅಶ್ವದಂತೆ ಇದ್ದಾನೆ.

Mantra 3

तं दुरोषमभी नरः सोमं विश्वाच्या धिया । यज्ञं हिन्वन्त्यद्रिभिः ॥

ಆ ದುರುಪಹತ ಸೊಮದ ಕಡೆಗೆ ನರರು ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಕ ಧಿಯೊಂದಿಗೆ ಮುನ್ನುಗ್ಗುತ್ತಾರೆ; ಅದ್ರಿ (ಪೀಷಣಕಲ್ಲುಗಳು)ಗಳಿಂದ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಚಲಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 4

सुतासो मधुमत्तमाः सोमा इन्द्राय मन्दिनः । पवित्रवन्तो अक्षरन्देवान्गच्छन्तु वो मदाः ॥

ಸುತ ಸೊಮಗಳು—ಮಧುರತೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸಮೃದ್ಧ, ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಆನಂದಕರ—ಪವಿತ್ರ (ಪವಿತ್ರಕ)ದ ಮೂಲಕ ಹರಿಯುತ್ತವೆ; ನಿಮ್ಮ ಮದಗಳು (ಉಲ್ಲಾಸಗಳು) ದೇವರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಲಿ.

Mantra 5

इन्दुरिन्द्राय पवत इति देवासो अब्रुवन् । वाचस्पतिर्मखस्यते विश्वस्येशान ओजसा ॥

“ಇಂದ್ರನಿಗಾಗಿ ಇಂದು ಪವಿತ್ರವಾಗಿ ಹರಿಯಲಿ,” ಎಂದು ದೇವರುಗಳು ಹೇಳಿದರು; ವಾಚಸ್ಪತಿ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಬಲಿಷ್ಠನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಓಜದಿಂದ ಸರ್ವದ ಇಶಾನ (ಅಧಿಪತಿ).

Mantra 6

सहस्रधारः पवते समुद्रो वाचमीङ्खयः । सोमः पती रयीणां सखेन्द्रस्य दिवेदिवे ॥

ಸಹಸ್ರಧಾರೆಯಾಗಿ ಸೋಮನು ಪವಿತ್ರನಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತಾನೆ—ವಾಣಿಯನ್ನು ಚಲಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಸಮುದ್ರದಂತೆ. ಸೋಮನು ರಯಿ-ಸಮೃದ್ಧಿಗಳ ಪತಿ; ಇಂದ್ರನ ಸಖನು, ದಿನೇ ದಿನೇ.

Mantra 7

अयं पूषा रयिर्भगः सोमः पुनानो अर्षति । पतिर्विश्वस्य भूमनो व्यख्यद्रोदसी उभे ॥

ಈ ಸೋಮನು, ಪುನಾನ (ಪವಿತ್ರನಾಗುತ್ತ), ಧಾರೆಯಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತಾನೆ—ಪೂಷಾ, ರಯಿ, ಭಗ (ಸೌಭಾಗ್ಯದಾತ) ಆಗಿ. ಸರ್ವವ್ಯಾಪಕ ಭೂಮನ (ವಿಶಾಲತೆ) ಯ ಪತಿಯಾಗಿ, ದ್ಯೌ ಮತ್ತು ಪೃಥ್ವಿ—ಎರಡನ್ನೂ ಸತ್ಯರೂಪವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು.

Mantra 8

समु प्रिया अनूषत गावो मदाय घृष्वयः । सोमासः कृण्वते पथः पवमानास इन्दवः ॥

ಒಟ್ಟಾಗಿ ಪ್ರಿಯ ಪ್ರಕಾಶ-ಕಿರಣಗಳು ಮದ (ಆನಂದೋನ್ಮಾದ)ಕ್ಕಾಗಿ ಸೋಮನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತವೆ; ದೀಪ್ತ ಶಕ್ತಿಗಳು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಒತ್ತಿ ಬರುತ್ತವೆ. ಪವಮಾನ ಇಂದುನ ಬಿಂದುಗಳು—ತಾವೇ ಪವಿತ್ರರಾಗುತ್ತ—ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತವೆ.

Mantra 9

य ओजिष्ठस्तमा भर पवमान श्रवाय्यम् । यः पञ्च चर्षणीरभि रयिं येन वनामहै ॥

ಹೇ ಪವಮಾನ ಸೋಮ! ಅತ್ಯಂತ ಓಜಸ್ವಿಯಾದ, ಶ್ರವಣಾರ್ಹ (ಶ್ರವಾಯ್ಯ)ವಾದ ಅದನ್ನು ನಮಗೆ ತಂದುಕೊಡು; ಅದರ ಮೂಲಕ ನಾವು ಪಂಚ ಚರ್ಷಣಿಗಳ (ಐದು ಜನವರ್ಗಗಳ)ೊಳಗೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವ ರಯಿ—ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು—ಜಯಿಸೋಣ.

Mantra 10

सोमाः पवन्त इन्दवोऽस्मभ्यं गातुवित्तमाः । मित्राः सुवाना अरेपसः स्वाध्यः स्वर्विदः ॥

ಸೋಮದ ಬಿಂದುಗಳು ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಶುದ್ಧಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ—ಮಾರ್ಗಗಳ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಜ್ಞಾನಿಗಳು (ಗಾತುವಿತ್ತಮ). ಅವರು ಮಿತ್ರರಾಗಿ ಬರುತ್ತಾರೆ, ಸುಪೀಡಿತರು, ಕಲಂಕವಿಲ್ಲದವರು; ಸ್ವಾಧ್ಯ—ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ-ನಿಯಂತ್ರಿತರು—ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ವಿದ್, ಉನ್ನತ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವವರು.

Mantra 11

सुष्वाणासो व्यद्रिभिश्चिताना गोरधि त्वचि । इषमस्मभ्यमभितः समस्वरन्वसुविदः ॥

ಸುಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಪೀಡನಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಹೊರ ತಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟು, ಅವರು ಗೋವಿನ ಚರ್ಮದ ಮೇಲೆ ಸಂಗ್ರಹಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಒಂದೇ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಬಲದ ಪ್ರೇರಣೆ (ಇಷ) ಯನ್ನು ಮೊಳಗಿಸುತ್ತಾರೆ—ವಸುविद್, ಸತ್ಯ ಸಂಪತ್ತಿನ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವವರು.

Mantra 12

एते पूता विपश्चितः सोमासो दध्याशिरः । सूर्यासो न दर्शतासो जिगत्नवो ध्रुवा घृते ॥

ಇವರು ಶುದ್ಧರಾದ, ವಿಪಶ್ಚಿತ್ (ಸ್ಪಷ್ಟದೃಷ್ಟಿ) ಸೋಮರು—ಪೋಷಕ ದಧಿ-ಆಶಿರ (ಮೊಸರು-ಮಿಶ್ರಣ) ಜೊತೆಗೆ ಸಂಯುಕ್ತರು. ಸೂರ್ಯರಂತೆ ದರ್ಶನೀಯರು; ಗುರಿಯ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸುತ್ತಾರೆ, ಘೃತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರ—ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಸಮೃದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಅಚಲರು.

Mantra 13

प्र सुन्वानस्यान्धसो मर्तो न वृत तद्वचः । अप श्वानमराधसं हता मखं न भृगवः ॥

ಸುನ್ವಾನ (ಒತ್ತಿಹಿಂಡಿದ) ಮಧುರ ಅಂಧಸದಿಂದ ವಚನ ಹೊರಟುಹೋಗಲಿ; ಮನುಷ್ಯನದಂತೆ ತಡೆಹಿಡಿಯಲ್ಪಡದೆ ಇರಲಿ. ಯೋಗ್ಯ ಲಾಭವಿಲ್ಲದ ಭೋಂಕುವ ಶ್ವಾನಸಮಾನ ವಿರೋಧಿಯನ್ನು ದೂರಸೆಯಿರಿ—ಭೃಗುಗಳು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಡೆಯುವಂತೆ ಅದನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿರಿ.

Mantra 14

आ जामिरत्के अव्यत भुजे न पुत्र ओण्योः । सरज्जारो न योषणां वरो न योनिमासदम् ॥

ಆತ್ಮೀಯ (ಜಾಮಿ) ಅತ್ಕ (ವಸ್ತ್ರ) ಮೇಲೆ ನೇಯಲ್ಪಟ್ಟನು—ಎರಡು ತಾಯಿಗಳ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಮಗನಂತೆ. ಸ್ತ್ರೀಯರ ಕಡೆಗೆ ಪ್ರೇಮಿಯಂತೆ ವೇಗವಾಗಿ ಸರಿಯುತ್ತಾನೆ; ವರನಂತೆ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಆಸನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ—ಪ್ರಕಟನೆಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 15

स वीरो दक्षसाधनो वि यस्तस्तम्भ रोदसी । हरिः पवित्रे अव्यत वेधा न योनिमासदम् ॥

ಅವನು ವೀರನು—ದಕ್ಷತೆಯಿಂದ ಸಾಧನೆ ಮಾಡುವವನು; ರೋದಸೀ ಎಂಬ ಎರಡು ಲೋಕಗಳನ್ನು ವಿಭಜಿಸಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದವನು. ಹರಿಯು ಪವಿತ್ರ (ಶೋಧಕ)ದಲ್ಲಿ ನೆಯ್ದಂತೆ ಹರಿಯುತ್ತಾನೆ; ವೇಧಾ (ಜ್ಞಾನಿ ವ್ಯವಸ್ಥಾಪಕ)ನಂತೆ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಆಸನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ—ಕರ್ಮದ ಋತ-ಆಧಾರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವವನು.

Mantra 16

अव्यो वारेभिः पवते सोमो गव्ये अधि त्वचि । कनिक्रदद्वृषा हरिरिन्द्रस्याभ्येति निष्कृतम् ॥

ಊನದ (ಅವ್ಯ) ಶೋಧಕಗಳ ಮೂಲಕ ಸೋಮನು ತಾನೇ ಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಗವ್ಯ, ಪ್ರಕಾಶಮಯ ತ್ವಚೆಯ ಮೇಲೆ. ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ, ಬಲಿಷ್ಠ ವೃಷಭ ಹರಿಯು ಇಂದ್ರನ ನಿಷ್ಕೃತ—ಮುಕ್ತ, ತೆರೆಯಾದ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ.