
Sukta 7.67
Vasiṣṭha
Triṣṭubh
ഈ ത്രിഷ്ടുഭ് സ്തുതിയിൽ വസിഷ്ഠൻ അശ്വിനൗ (നാസത്യൗ) തങ്ങളുടെ രഥത്തിൽ വേഗത്തിൽ എത്തി ഹവിസ് സ്വീകരിക്കണമെന്ന് ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു; മകൻ മാതാപിതാക്കളോട് സംസാരിക്കുന്നതുപോലെ അടുപ്പത്തോടെ അവരെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു. അന്തർഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ സംരക്ഷണം, ഫലപ്രദവും അക്ഷതവുമായ സൃഷ്ടിശക്തി, സന്താനത്തിലും വംശപരമ്പരയിലും സമൃദ്ധി, കൂടാതെ സ്വസ്തി (ക്ഷേമം) അടയാളമാക്കുന്ന ദൈവനയിത പാത എന്നിവ കവി അപേക്ഷിക്കുന്നു. അവസാനം ധനനിധികൾ, ദർശികളുടെ പരിപാകം, അശ്വിനരുടെ ഉപകാരപ്രദമായ സാന്നിധ്യം വഴി തുടർച്ചയായ കാവൽ എന്നിവയ്ക്കായുള്ള നേരിട്ടുള്ള പ്രാർത്ഥനയോടെ സൂക്തം സമാപിക്കുന്നു.
Mantra 1
प्रति वां रथं नृपती जरध्यै हविष्मता मनसा यज्ञियेन । यो वां दूतो न धिष्ण्यावजीगरच्छा सूनुर्न पितरा विवक्मि ॥
ഹേ നൃപതീ (മനുഷ്യരുടെ അധിപതികളേ), നിങ്ങളുടെ രഥത്തോട്ടു ഞാൻ യജ്ഞീയമായ മനസ്സോടെ, ഹവിഷ്ഭരിതമായ മനസ്സോടെ, സ്തുതിക്കായി എന്റെ ചിന്തയെ നയിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ ദൂതനെപ്പോലെ ധിഷണ്യാ (സ്ഥിരാസനങ്ങൾ) ലക്ഷ്യമാക്കി വേഗം പായുന്നവനെപ്പോലെ ഞാൻ; മകൻ പിതാമാതാക്കളോടു പറയുന്നതുപോലെ നിങ്ങളോടു ഞാൻ വ്യക്തമായി ഉച്ചരിക്കുന്നു.
Mantra 2
अशोच्यग्निः समिधानो अस्मे उपो अदृश्रन्तमसश्चिदन्ताः । अचेति केतुरुषसः पुरस्ताच्छ्रिये दिवो दुहितुर्जायमानः ॥
അഗ്നി നമ്മിൽ സമിധിതനായി ജ്വലിച്ചു; അന്ധകാരത്തിന്റെ അതിരുകളും പോലും ദൃശ്യമാകുന്നു. കിഴക്കിൽ ഉഷസ്സിന്റെ കേതു തെളിയുന്നു—ദിവയുടെ ദുഹിതാവായ (ഉഷാ)യുടെ ശ്രിയ്ക്കായി ജന്മം കൈക്കൊണ്ടുകൊണ്ട്.
Mantra 3
अभि वां नूनमश्विना सुहोता स्तोमैः सिषक्ति नासत्या विवक्वान् । पूर्वीभिर्यातं पथ्याभिरर्वाक्स्वर्विदा वसुमता रथेन ॥
ഹേ അശ്വിന്മാരേ, ഹേ നാസത്യരേ, ഇപ്പോൾ സുഹോതാ യജ്ഞപുരോഹിതൻ സ്തോമങ്ങളാൽ നിങ്ങളിലേക്കു ചേർന്നു വരുന്നു, വാക്ക് പ്രസ്ഫുടിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്. പുരാതനകാലം മുതൽ ധർമ്യ പഥങ്ങളിലൂടെ വരുവിൻ—ഇവിടേക്കു—സ്വർവിദ, വസുമന്തമായ രഥത്തോടെ.
Mantra 4
अवोर्वां नूनमश्विना युवाकुर्हुवे यद्वां सुते माध्वी वसूयुः । आ वां वहन्तु स्थविरासो अश्वाः पिबाथो अस्मे सुषुता मधूनि ॥
ഹേ അശ്വിന്മാരേ, ഇപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ അവഃ (സഹായശക്തി)ക്കായി ഞാൻ യുവകീയ വിളിയോടെ നിങ്ങളെ ഹൂഗുന്നു; മധുമയ സോമം പിഴിയപ്പെടുമ്പോൾ, വസു ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട്. ദൃഢമായ അശ്വങ്ങൾ നിങ്ങളെ കൊണ്ടുവരട്ടെ; ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഇവിടെ നന്നായി പിഴിഞ്ഞ മധുക്കൾ പാനം ചെയ്വിൻ.
Mantra 5
प्राचीमु देवाश्विना धियं मेऽमृध्रां सातये कृतं वसूयुम् । विश्वा अविष्टं वाज आ पुरंधीस्ता नः शक्तं शचीपती शचीभिः ॥
ഹേ ദിവ്യ അശ്വിന്മാരേ, എന്റെ ധിയെ കിഴക്കോട്ടു മുന്നോട്ടയയ്ക്കുവിൻ—അക്ഷതവും നേരുമായിട്ട്—വിജയത്തിനായി, വസു-ഇച്ഛുകൻ (വസൂയു) ആയി സമൃദ്ധിയിലേക്കു ഉത്സുകമാക്കിയതു. ബലത്തിന്റെ പൂർണ്ണത (പുരന്ധി)യിൽ വർദ്ധനയുടെ എല്ലാ ഉപാധികളെയും കാത്തരുളുവിൻ; പിന്നെ ഹേ ശചീപതീ, നിങ്ങളുടെ ശചികളാൽ (പ്രഭാവശക്തികളാൽ) ഞങ്ങൾക്കായി സമർത്ഥരാകുവിൻ.
Mantra 6
अविष्टं धीष्वश्विना न आसु प्रजावद्रेतो अह्रयं नो अस्तु । आ वां तोके तनये तूतुजानाः सुरत्नासो देववीतिं गमेम ॥
ഹേ അശ്വിന്മാരേ, ഞങ്ങളുടെ ധികളിൽ സംരക്ഷിതവും അക്ഷതവും ആയ സൃഷ്ടിബീജം (രേതസ്) ഉണ്ടാകട്ടെ—പ്രജാവത്, പുതുതായി ഉദ്ഭവിക്കുന്ന ശക്തിയാൽ സമൃദ്ധം; അത് ഞങ്ങൾക്ക് അഹ്രയ (അവികൃത)മായിരിക്കട്ടെ. ഞങ്ങളുടെ കുഞ്ഞിലും വളരുന്ന തനയത്തിലും, നിങ്ങളിലേക്കു തൂതുജാനാഃ (ഉത്സാഹിതരായി) ഞങ്ങൾ, സു-രത്നാസഃ (ശ്രേഷ്ഠ രത്നങ്ങളാൽ സമ്പന്നർ) ആയി, ദേവവീതി—ദേവനയിതമായ പഥം—പ്രാപിക്കട്ടെ.
Mantra 7
एष स्य वां पूर्वगत्वेव सख्ये निधिर्हितो माध्वी रातो अस्मे । अहेळता मनसा यातमर्वागश्नन्ता हव्यं मानुषीषु विक्षु ॥
ഇതുതന്നെ നിങ്ങളുടെ പുരാതന നിധി—ആദ്യാഗമനത്തിന്റെ സഖ്യത്തിൽ നിക്ഷിപ്തം—മാധ്വീ രാതഃ, നിങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്ക് നൽകിയ തേൻമധുരമായ ആനന്ദം. അഹേളതാ മനസ്സോടെ അർവാക് അടുത്തുവരുവിൻ; മനുഷ്യവിഖ്ഷു—മാനവജനങ്ങളിൽ—ഹവ്യം ആസ്വദിക്കുവിൻ.
Mantra 8
एकस्मिन्योगे भुरणा समाने परि वां सप्त स्रवतो रथो गात् । न वायन्ति सुभ्वो देवयुक्ता ये वां धूर्षु तरणयो वहन्ति ॥
ഒരേയൊരു യോഗത്തിൽ, ഒരേ ശക്തിചലനത്തിൽ, നിങ്ങളുടെ രഥം ഏഴ് സ്രവന്തികളെ ചുറ്റിപ്പറ്റി സഞ്ചരിക്കുന്നു. ദേവയുക്തരായ, സുസ്ഥിരമായ അശ്വങ്ങൾ ശൈഥില്യമാകുന്നില്ല—ധൂർഷു (യോഗദണ്ഡങ്ങളിൽ) നിങ്ങളെ വഹിക്കുന്ന ആ വേഗവാഹകർ.
Mantra 9
असश्चता मघवद्भ्यो हि भूतं ये राया मघदेयं जुनन्ति । प्र ये बन्धुं सूनृताभिस्तिरन्ते गव्या पृञ्चन्तो अश्व्या मघानि ॥
മഘവന്തന്മാരിൽ (ഉദാരദാതാക്കളിൽ) നിന്ന് അസശ്ചത (അവിച്ചിന്ന)രായി ഇരിക്കുക; കാരണം അവർ തങ്ങളുടെ സമൃദ്ധിയാൽ മഘദേയ (ഉദാരദാനം) ചലനത്തിലാക്കുന്നു. സത്യവും സൗഹൃദവും നിറഞ്ഞ വാക്കുകളാൽ ബന്ധം വ്യാപിപ്പിക്കുന്നവരും, ഗവ്യ (ഗോ-സമ്പത്ത്)യും അശ്വ്യ (അശ്വ-ശക്തി)യും ആയ മഘാനി (ദാന-വൈഭവങ്ങൾ) വർദ്ധിയുടെ അർപ്പണങ്ങളിൽ കലർത്തുന്നവരുമായ അവർ.
Mantra 10
नू मे हवमा शृणुतं युवाना यासिष्टं वर्तिरश्विनाविरावत् । धत्तं रत्नानि जरतं च सूरीन्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
യുവ അശ്വിനൗ, ഇപ്പോൾ എന്റെ ഹവ (ആഹ്വാനം) കേൾക്കുക; പോഷക സമൃദ്ധിയാൽ സമ്പന്നമായ ശ്രേഷ്ഠ പഥത്തിലൂടെ വരിക. ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് രത്നങ്ങളെ സ്ഥാപിക്കൂ, സൂരിമാരെ (ഋഷി-ദർശകരെ) പാക്വതയിലേക്കു വരെ നിലനിർത്തൂ; നിങ്ങൾ സ്വസ്തിഭിഃ (ക്ഷേമ-വിസ്താരങ്ങളാൽ) എപ്പോഴും ഞങ്ങളെ കാക്കുക.
The poet turns his offering-minded thought toward the Aśvins’ chariot, approaching them like a messenger and like a son addressing parents (RV 7.67.1).
Praise and petition interweave: the Aśvins are asked to protect the inner faculties and ensure fruitful, unharmed creative force, extending blessing into child and lineage and onto the god-guided way (devavīti).
A concentrated request for safeguarded ‘seed’ and prosperous becoming—inner protection joined to outer continuity and luminous wealth (RV 7.67.6).
A final urgent call: ‘hear now,’ come by the best path, place treasures, mature the seers, and guard us always with well-being (RV 7.67.10).
sūnur na pitarā vivakmi
devavītiṃ gamema
pāta svastibhiḥ sadā naḥ
The Aśvins (Nāsatyā) are youthful twin deities known for swift help, healing, rescue, and bringing prosperity—often invoked at dawn as they ‘arrive’ on their chariot.
It asks for quick arrival and acceptance of offerings, protection of the inner faculties (dhī), an unharmed and fruitful creative power (reto), prosperity in children and lineage, and continual well-being (svasti).
Devavīti means a “god-led path” or mode of living guided by divine help—here, the Aśvins’ guidance that leads to safety, right movement, and enjoyment of their beneficence.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.