Sukta 66

Mantra 1

प्र मित्रयोर्वरुणयोः स्तोमो न एतु शूष्यः । नमस्वान्तुविजातयोः ॥

ഞങ്ങളുടെ സ്തോം മിത്രനും വരുണനും അടുക്കലേക്ക് പുറപ്പെടട്ടെ—ബലത്തോടെ പ്രബലമായി; നമസ്കാരം വഹിച്ച്, ആ രണ്ടു വിശാല-ജാത (വ്യാപകജന്മ) ദേവശക്തികളിലേക്കു.

Mantra 2

या धारयन्त देवाः सुदक्षा दक्षपितरा । असुर्याय प्रमहसा ॥

ധാരണം ചെയ്യുന്നവർ—സുദക്ഷരായ ദേവന്മാർ, ദക്ഷനെ പിതാവായി ഉള്ളവർ—അസുര്യ (സാർവഭൗമാധികാര) ശക്തിയാലും അതിമഹിമയാലും.

Mantra 3

ता नः स्तिपा तनूपा वरुण जरितॄणाम् । मित्र साधयतं धियः ॥

ഹേ മിത്ര-വരുണന്മാരേ! നിങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ പാദചാരത്തിന്റെ കാവലാളുകളും, ഞങ്ങളുടെ തനു (അസ്തിത്വം)യുടെ കാവലാളുകളും ആകുന്നു; ഹേ വരുണ, ജരിതൃകൾ (സ്തുതിഗായകർ)യുടെ അധിപതേ; ഹേ മിത്ര, ഞങ്ങളുടെ ധിയഃ (ചിന്ത/പ്രജ്ഞ)യെ സിദ്ധിപ്പിച്ച് ശരിയാക്കുക.

Mantra 4

यदद्य सूर उदितेऽनागा मित्रो अर्यमा । सुवाति सविता भगः ॥

ഇന്ന് സൂര്യോദയത്തിൽ, കുറ്റരഹിതരായ മിത്രനും അര്യമനും; സവിതാവും ഭഗനും യുക്തമായ ദാനങ്ങളെ പ്രസവിപ്പിച്ച് പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 5

सुप्रावीरस्तु स क्षयः प्र नु यामन्त्सुदानवः । ये नो अंहोऽतिपिप्रति ॥

ഞങ്ങളുടെ ആ വാസസ്ഥിതി (ക്ഷയ) ‘സുപ്രവീര’—വീരശക്തിയിൽ സമൃദ്ധ—ആകട്ടെ; മുന്നോട്ട്, തീർച്ചയായും, സുദാനവഃ (നല്ല ദാതാക്കൾ) ഞങ്ങളെ നയിക്കട്ടെ—അവർ ഞങ്ങളെ ഞെരുക്കുന്ന സംകുചനവും അംഹഃ (അപരാധം/കഷ്ടം)വും അതിക്രമിപ്പിച്ച് കടത്തുന്നവർ.

Mantra 6

उत स्वराजो अदितिरदब्धस्य व्रतस्य ये । महो राजान ईशते ॥

സ്വരാജ്ഞിയായ അദിതി—അദബ്ധ (അജേയ) വ്രതത്തിന്റെ വിശാലമായ സ്വതന്ത്രത—അതിൽ ആ മഹാരാജാക്കന്മാർ തങ്ങളുടെ അധിപത്യം നടത്തുന്നു.

Mantra 7

प्रति वां सूर उदिते मित्रं गृणीषे वरुणम् । अर्यमणं रिशादसम् ॥

സൂര്യോദയത്തിൽ ഞാൻ നിങ്ങളെ സ്തുതിയാൽ പ്രത്യുത്തരം ചെയ്യുന്നു—മിത്രൻ, വരുണൻ, റിശാദസ (ശത്രുഹന്ത) ആയ ആര്യമൻ.

Mantra 8

राया हिरण्यया मतिरियमवृकाय शवसे । इयं विप्रा मेधसातये ॥

ഈ മതി സ്വർണ്ണസമൃദ്ധിപോലെ ആണ്—അവൃക (അവിഭക്ത, അഖണ്ഡ) ശവസ് (ബലം) നിമിത്തം; ഈ വിപ്രവാണി മേധാസാതി (പ്രജ്ഞാ-ലാഭം) നിമിത്തം ആണ്.

Mantra 9

ते स्याम देव वरुण ते मित्र सूरिभिः सह । इषं स्वश्च धीमहि ॥

ഹേ ദിവ്യ വരുണാ, ഞങ്ങൾ നിന്റെവരാകട്ടെ; ഹേ മിത്രാ, പ്രകാശത്തിന്റെ ഋഷികളോടൊപ്പം ഞങ്ങൾ നിന്റെവരാകട്ടെ. പോഷകമായ ഇഷും ബോധത്തിന്റെ വിശാല സ്വഃവും—അത് ഞങ്ങൾ ധിയിലേ ധരിക്കട്ടെ.

Mantra 10

बहवः सूरचक्षसोऽग्निजिह्वा ऋतावृधः । त्रीणि ये येमुर्विदथानि धीतिभिर्विश्वानि परिभूतिभिः ॥

സൂര്യദൃഷ്ടിയുള്ളവർ അനേകം; അവരുടെ ജിഹ്വ അഗ്നിയാണ്; അവർ ഋതംകൊണ്ട് വർദ്ധിക്കുന്നവർ. ധികളാൽ അവർ യജ്ഞത്തിന്റെ ത്രിവിധ വിദഥങ്ങളെ ക്രമപ്പെടുത്തി, പരിഭൂതികളാൽ എല്ലാം പരിവേഷ്ടിച്ചു.

Mantra 11

वि ये दधुः शरदं मासमादहर्यज्ञमक्तुं चादृचम् । अनाप्यं वरुणो मित्रो अर्यमा क्षत्रं राजान आशत ॥

വർഷവും മാസവും, പകലും, യജ്ഞവും, രാത്രിയും, മന്ത്രവും ക്രമപ്പെടുത്തി സ്ഥാപിച്ചവർ—വരുണൻ, മിത്രൻ, അര്യമൻ എന്ന രാജാക്കന്മാർ—അനാപ്യമായ, അജേയമായ ക്ഷത്രം പ്രാപിച്ചു.

Mantra 12

तद्वो अद्य मनामहे सूक्तैः सूर उदिते । यदोहते वरुणो मित्रो अर्यमा यूयमृतस्य रथ्यः ॥

ഇന്ന് സൂര്യോദയത്തിൽ നന്നായി ഘടിപ്പിച്ച സൂക്തങ്ങളാൽ ഞങ്ങൾ അതിനെ മനസ്സിൽ ധരിക്കുന്നു: വരുണൻ, മിത്രൻ, അര്യമൻ എങ്ങനെ ഞങ്ങളെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്നു—ഹേ ഋത (സത്യ-ക്രമം)ത്തിന്റെ രഥസാരഥികളേ, നിങ്ങൾ.

Mantra 13

ऋतावान ऋतजाता ऋतावृधो घोरासो अनृतद्विषः । तेषां वः सुम्ने सुच्छर्दिष्टमे नरः स्याम ये च सूरयः ॥

ഋതവാന്മാർ, ഋതത്തിൽ ജനിച്ചവർ, ഋതത്തിൽ വർധിക്കുന്നവർ—അനൃതത്തിനെതിരെ ഭീകരർ, അസത്യദ്വേഷികൾ—അവരുടെ ഏറ്റവും മംഗളകരമായ സുമ്നത്തിൽ, ഏറ്റവും ആശ്രയദായകമായ രക്ഷയിൽ, ഹേ നരന്മാരേ, ഞങ്ങൾ ഇരിക്കട്ടെ—ഞങ്ങളും പ്രകാശിത നേതാക്കളായ (സൂരയഃ)യും.

Mantra 14

उदु त्यद्दर्शतं वपुर्दिव एति प्रतिह्वरे । यदीमाशुर्वहति देव एतशो विश्वस्मै चक्षसे अरम् ॥

മുകളിലേക്ക് ഉയരുന്നു ആ ദർശനീയ രൂപം; ദ്യൗവിൽ നിന്നുള്ള ആഹ്വാനത്തിന് പ്രതികരിച്ച് അത് സഞ്ചരിക്കുന്നു—വേഗവാൻ ദേവ എതശ (Etaśa) അതിനെ വഹിക്കുമ്പോൾ, എല്ലാവർക്കും കാണുവാൻ ഒരുക്കപ്പെട്ടതുപോലെ.

Mantra 15

शीर्ष्णःशीर्ष्णो जगतस्तस्थुषस्पतिं समया विश्वमा रजः । सप्त स्वसारः सुविताय सूर्यं वहन्ति हरितो रथे ॥

ശിഖരത്തിൽ നിന്ന് ശിഖരത്തിലേക്ക് അവർ ചലിക്കുന്നതും നിലകൊള്ളുന്നതുമായ സർവ്വജഗത്തിന്റെ അധിപതിയെ ധാരിക്കുന്നു; ഒരേ സമവായത്തിൽ അവർ മുഴുവൻ പ്രകാശമയമായ രജസ്‌ (ആകാശീയ വ്യാപ്തി) കടന്നുപോകുന്നു. സുഖകരവും മംഗളകരവുമായ ഗതിക്കായി ഏഴ് സ്വസാ-ശക്തികൾ സൂര്യനെ വഹിക്കുന്നു—രഥത്തിൽ യോജിപ്പിച്ച ഹരിത (പച്ച) അശ്വങ്ങളോടുകൂടെ.

Mantra 16

तच्चक्षुर्देवहितं शुक्रमुच्चरत् । पश्येम शरदः शतं जीवेम शरदः शतम् ॥

ദേവന്മാർ സ്ഥാപിച്ച ആ ചക്ഷു—ശുക്രം, ദീപ്തം—മേലോട്ടുയരുന്നു. നാം നൂറു ശരദുകൾ കാണട്ടെ; നാം നൂറു ശരദുകൾ ജീവിക്കട്ടെ.

Mantra 17

काव्येभिरदाभ्या यातं वरुण द्युमत् । मित्रश्च सोमपीतये ॥

കാവ്യ (ഋഷി-പ്രേരിത) അദാഭ്യ ശക്തികളോടുകൂടെ വരിക, ഹേ വരുണ; ദ്യുമത് (തേജസ്വി) രൂപത്തിൽ വരിക. സോമപാനത്തിനായി മിത്രനും (കൂടെ) വരിക.

Mantra 18

दिवो धामभिर्वरुण मित्रश्चा यातमद्रुहा । पिबतं सोममातुजी ॥

ഹേ വരുണ, മിത്രനും കൂടെ—ദിവ്യധാമങ്ങളോടുകൂടെ (ദിവോ ധാമഭിഃ) ഇവിടെ വരുവിൻ, ഹേ അദ്രുഹാ (ദ്രോഹമില്ലാത്തവർ). വേഗം പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന സോമം പാനം ചെയ്‍വിൻ.

Mantra 19

आ यातं मित्रावरुणा जुषाणावाहुतिं नरा । पातं सोममृतावृधा ॥

ഹേ മിത്രാവരുണാ, ഹേ നരാ (വീരദേവന്മാരേ), ആഹുതിയിൽ ആനന്ദിച്ചു ഇവിടെ വരുവിൻ. ഋതത്തെ വർധിപ്പിക്കുന്നവരേ, സോമം പാനം ചെയ്‍വിൻ.