Sukta 18

Mantra 1

त्वे ह यत्पितरश्चिन्न इन्द्र विश्वा वामा जरितारो असन्वन् । त्वे गावः सुदुघास्त्वे ह्यश्वास्त्वं वसु देवयते वनिष्ठः ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നിനക്കുള്ളിലേ തന്നെ നമ്മുടെ പിതാക്കന്മാരും സ്തുതിഗായകരായി എല്ലാ വാഞ്ഛിത വരങ്ങളും കണ്ടെത്തി. നിനക്കുള്ളിലേ സമൃദ്ധമായി പാലുതരുന്ന പശുക്കളും, നിനക്കുള്ളിലേ ശക്തിയുള്ള അശ്വങ്ങളും; ദൈവത്തെ തേടുന്നവന് ഏറ്റവും നേടേണ്ട വസു-ധനം നീ തന്നേ.

Mantra 2

राजेव हि जनिभिः क्षेष्येवाव द्युभिरभि विदुष्कविः सन् । पिशा गिरो मघवन्गोभिरश्वैस्त्वायतः शिशीहि राये अस्मान् ॥

ജനങ്ങളിൽ രാജാവുപോലെ നീ ഭരിക്കുന്നു; അറിയുന്നവൻ, കവിയായ നീ, പ്രകാശമുള്ള ദിനങ്ങളാൽ എല്ലാടവും വ്യാപിക്കുന്നു. ഹേ മഘവൻ, ഗോവും അശ്വവും സഹിതം, പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന വാണിയാൽ ഞങ്ങളെ തീക്ഷ്ണമാക്കുക—ഞങ്ങളെ റായേ, ആത്മീയ സമൃദ്ധിയിലേക്കു തിരിക്കുക.

Mantra 3

इमा उ त्वा पस्पृधानासो अत्र मन्द्रा गिरो देवयन्तीरुप स्थुः । अर्वाची ते पथ्या राय एतु स्याम ते सुमताविन्द्र शर्मन् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, ദൈവത്തെ പ്രാപിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന, ആനന്ദമയമായ ശക്തിയോടെ നിറഞ്ഞ ഈ മന്ത്രവാണികൾ ഇവിടെ നിന്റെ അടുക്കൽ അമർന്നു വരുന്നു. സമൃദ്ധിയുടെ ധർമ്മപഥം ഞങ്ങളിലേക്കു തിരിയട്ടെ; ഹേ ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ സുമതിയിലെ പ്രകാശത്തിൽ, നിന്റെ ശർമൻ—ആശ്രയമായ ശാന്തിയിൽ—ഞങ്ങൾ വസിക്കട്ടെ.

Mantra 4

धेनुं न त्वा सूयवसे दुदुक्षन्नुप ब्रह्माणि ससृजे वसिष्ठः । त्वामिन्मे गोपतिं विश्व आहा न इन्द्रः सुमतिं गन्त्वच्छ ॥

സമൃദ്ധമായ മേയൽപ്പുറത്തിനായി പശുവിനെ പാൽ കറക്കുന്നതുപോലെ, വസിഷ്ഠൻ നിന്റെ അടുക്കലേക്കു മന്ത്രങ്ങളെ പിഴിഞ്ഞെടുത്തു പ്രസ്തുതമാക്കി. എല്ലാവരും നിന്നെ ഗോപതി—ഗോങ്ങൾ (പ്രകാശകിരണങ്ങൾ) എന്നവയുടെ അധിപൻ—എന്നു വിളിക്കുന്നു; ഹേ ഇന്ദ്രാ, സുമതി—ശുദ്ധബോധത്തിന്റെ കൃപ—സഹിതം ഞങ്ങളിലേക്കു വരിക.

Mantra 5

अर्णांसि चित्पप्रथाना सुदास इन्द्रो गाधान्यकृणोत्सुपारा । शर्धन्तं शिम्युमुचथस्य नव्यः शापं सिन्धूनामकृणोदशस्तीः ॥

പ്രളയജലങ്ങൾ വിശാലമായി പടർന്നിരുന്നപ്പോഴും, സുധാസിനുവേണ്ടി ഇന്ദ്രൻ കടവുകളും സുരക്ഷിതമായ കടക്കലുകളും ഒരുക്കി. പ്രചോദിത വചനത്തിൽ സദാ നവ്യനായ അവൻ നിരകളായി അമർത്തിവന്ന ശത്രു ശിമ്യുവിനെ കീഴടക്കി; സിന്ധുക്കളുടെ (നദികളുടെ) ശാപം മാറ്റി, ദോഷം വരുത്താനാകാത്ത ഒരു പ്രവാഹഗതിയായി മാറ്റി.

Mantra 6

पुरोळा इत्तुर्वशो यक्षुरासीद्राये मत्स्यासो निशिता अपीव । श्रुष्टिं चक्रुर्भृगवो द्रुह्यवश्च सखा सखायमतरद्विषूचोः ॥

സമൃദ്ധി നേടുവാൻ തുർവശനും യക്ഷുവും പുരോൾ (അർപ്പണ-പിണ്ഡം) തന്നെയായി മാറിയതുപോലെ; വാളിന്റെ മൂർച്ചപോലെ തീക്ഷ്ണരായ മത്സ്യർ അതിനെ കുടിക്കാനെന്നപോലെ നീങ്ങി. ഭൃഗുക്കളും ദ്രുഹ്യുക്കളും ആക്രമണത്തിന്റെ കോലാഹലം ഉയർത്തി; സംഘർഷത്തിന്റെ വിരിഞ്ഞൊഴുകുന്ന പ്രവാഹങ്ങളിൽ സുഹൃത്ത് സുഹൃത്തിനെ മറികടന്ന് കടന്നു.

Mantra 7

आ पक्थासो भलानसो भनन्तालिनासो विषाणिनः शिवासः । आ योऽनयत्सधमा आर्यस्य गव्या तृत्सुभ्यो अजगन्युधा नॄन् ॥

പക്തർ, ഭലാനസർ, അലിനർ, കൊമ്പുള്ള ശിവർ മുന്നേറി അമർത്തി വന്നു. എന്നാൽ ആര്യന്റെ സഹചാരികളെ മുന്നോട്ട് നയിച്ചവൻ—ഗവ്യ (പ്രകാശമുള്ള ഗോസംപത്ത്) കൊണ്ടുവന്ന്—യുദ്ധത്തിനായി പുരുഷന്മാരെ തൃത്സുക്കളുടെ അടുക്കലേക്ക് എത്തിച്ചു.

Mantra 8

दुराध्यो अदितिं स्रेवयन्तोऽचेतसो वि जगृभ्रे परुष्णीम् । मह्नाविव्यक्पृथिवीं पत्यमानः पशुष्कविरशयच्चायमानः ॥

ദുരാധ്യ—വശപ്പെടുത്താൻ ദുഷ്കരമായ—അദിതിയെ അവർ ലംഘിക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചു; അചേതസരായി, യഥാർത്ഥ ബോധമില്ലാതെ, അവർ പരുഷ്ണീ നദിയെ വേർതിരിച്ച് പിടിച്ചെടുത്തു. എന്നാൽ അവൻ മഹിമയാൽ ഭൂമിയെ വിശാലമാക്കി അധിപത്യം വഹിച്ചു; പശുവുപോലെ ബന്ധിതനെന്നു തോന്നിയ കവി-ഋഷിയും പിന്തുടരപ്പെടുമ്പോഴും ആക്രമകനെയടക്കി വീഴ്ത്തി.

Mantra 9

ईयुरर्थं न न्यर्थं परुष्णीमाशुश्चनेदभिपित्वं जगाम । सुदास इन्द्रः सुतुकाँ अमित्रानरन्धयन्मानुषे वध्रिवाचः ॥

അവർ സത്യലക്ഷ്യത്തിനായി നീങ്ങി, നിർലക്ഷ്യത്തിനല്ല; പരുഷ്ണീ തീരത്തിലെ സമീപവാസത്തിലേക്ക് അവർ വേഗത്തിൽ എത്തി. സുദാസിനുവേണ്ടി ഇന്ദ്രൻ ശക്തിപ്രഹരികളായ ശത്രുക്കളെ അടക്കി; മനുഷ്യലോകത്തിൽ വിഭേദവും വികൃതിയും പ്രസംഗിക്കുന്ന വാക്കുകളെ അവൻ മൗനമാക്കി.

Mantra 10

ईयुर्गावो न यवसादगोपा यथाकृतमभि मित्रं चितासः । पृश्निगावः पृश्निनिप्रेषितासः श्रुष्टिं चक्रुर्नियुतो रन्तयश्च ॥

അവർ മേച്ചൽപുറത്തുനിന്ന് പുറപ്പെട്ട പശുക്കളെപ്പോലെ നീങ്ങി—അഗോപാ, കാവൽക്കാരില്ലാതെ; ചെയ്ത പ്രവൃത്തിയുടെ ബലത്തിൽ പ്രകാശമനസ്സുള്ള മിത്രനെയ്ക്കൂടി അവർ അമർത്തി. പുള്ളിപ്പശുക്കളെപ്പോലെ, പുള്ളിച്ച ശക്തിയാൽ പ്രേരിതരായി, അവർ ആക്രമണം തീർത്തു; നിയുതമായി കൂട്ടിച്ചേർത്ത റന്തയരും ആ കോലാഹലത്തിൽ ചേർന്നു.

Mantra 11

एकं च यो विंशतिं च श्रवस्या वैकर्णयोर्जनान्राजा न्यस्तः । दस्मो न सद्मन्नि शिशाति बर्हिः शूरः सर्गमकृणोदिन्द्र एषाम् ॥

യശസ്സിനായി വൈകರ್ಣ ജനങ്ങളിൽ ഒരാളും ഇരുപത്തൊന്നും—ആ രാജാക്കളെ—താഴെയിറക്കി സ്ഥാപിച്ചവൻ. ദസ്മൻ (അത്ഭുതകർമ്മി) ഗൃഹത്തിൽ ബർഹി (യജ്ഞാസനം) ക്രമപ്പെടുത്തുന്നതുപോലെ അവൻ ഇവിടെ ഒരുക്കുന്നു. ശൂരനായ ഇന്ദ്രൻ അവർക്കായി സർഗം—നിർണായകമായ വിസർജനം, അന്തിമ മോചനം—നടത്തിച്ചു.

Mantra 12

अध श्रुतं कवषं वृद्धमप्स्वनु द्रुह्युं नि वृणग्वज्रबाहुः । वृणाना अत्र सख्याय सख्यं त्वायन्तो ये अमदन्ननु त्वा ॥

പിന്നെ വജ്രബാഹു അപ്സു (ജലങ്ങളിൽ) ദ്രുഹ്യുവിനെ തിരഞ്ഞെടുത്തു; പ്രസിദ്ധനായ വൃദ്ധ കവഷനെ താഴെയിട്ടു. ഇവിടെ സഖ്യതയ്ക്കായി സഖ്യതയെ തിരഞ്ഞെടുത്ത് അവർ നിന്റെ അടുക്കൽ വന്നു; ആനന്ദിച്ചവർ നിന്റെ പിന്നാലെ—നിന്റെ ശക്തിയുടെ അനുഗമനത്തിൽ—പോയി.

Mantra 13

वि सद्यो विश्वा दृंहितान्येषामिन्द्रः पुरः सहसा सप्त दर्दः । व्यानवस्य तृत्सवे गयं भाग्जेष्म पूरुं विदथे मृध्रवाचम् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നീ നിന്റെ ശക്തിയാൽ അവരുടെ മുമ്പിലുള്ള എല്ലാ കഠിന ദുർഗങ്ങളെയും ഉടൻ തകർക്കുന്നു—തടസ്സശക്തികളുടെ ഏഴുമടങ്ങിയ ബന്ധനങ്ങളെ ഭേദിക്കുന്നു. പരിശ്രമിക്കുന്ന തൃത്സുവിനായി നീ ‘ഗയ’—ജീവശക്തിയുടെ മേഖല—പങ്കായി ജയിക്കുന്നു; ബോധത്തിന്റെ സഭയിൽ നീ പൂരുവിനെ, വക്രവും വൈരവുമായ വാക്കുള്ളവനെ, കീഴടക്കുന്നു.

Mantra 14

नि गव्यवोऽनवो द्रुह्यवश्च षष्टिः शता सुषुपुः षट् सहस्रा । षष्टिर्वीरासो अधि षड्दुवोयु विश्वेदिन्द्रस्य वीर्या कृतानि ॥

ഗവ്യർ, അനവർ, ദ്രുഹ്യർ—സമഗ്ര കൂട്ടങ്ങൾ—അറുപതു ശതങ്ങളും ആറു സഹസ്രങ്ങളും, ആയിരങ്ങൾക്കുമേൽ ആയിരങ്ങൾ, നിദ്രയിലും ജഡതയിലും വീണുകിടന്നു. ഇവയൊക്കെയും ഇന്ദ്രന്റെ സിദ്ധമായ വീര്യകൃത്യങ്ങളാണ്: അവൻ ഉഗ്രമായ പ്രേരണകളെ ശമിപ്പിക്കുകയും ശത്രുസമൂഹങ്ങളെ ശക്തിഹീനമായ നിശ്ശാന്തിയിലേക്കു താഴ്ത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.

Mantra 15

इन्द्रेणैते तृत्सवो वेविषाणा आपो न सृष्टा अधवन्त नीचीः । दुर्मित्रासः प्रकलविन्मिमाना जहुर्विश्वानि भोजना सुदासे ॥

ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ഈ തൃത്സുക്കൾ, ശക്തിയുടെ ഉന്മേഷത്തിൽ ആഹ്ലാദിച്ച്, വിട്ടൊഴുക്കപ്പെട്ട ജലങ്ങളെപ്പോലെ താഴ്ന്ന നിലകളിലേക്കു പാഞ്ഞിറങ്ങി. ദുർമിത്രർ—ദുഷ്‌സഖ്യപ്പെട്ട ശക്തികൾ—വളഞ്ഞുവളഞ്ഞ് അളക്കുമ്പോൾ, സുദാസനു—സുദാതാവിനു—എല്ലാ ഭോജനസാമർത്ഥ്യങ്ങളും പോഷണശക്തികളും ഉപേക്ഷിക്കുന്നു.

Mantra 16

अर्धं वीरस्य शृतपामनिन्द्रं परा शर्धन्तं नुनुदे अभि क्षाम् । इन्द्रो मन्युं मन्युम्यो मिमाय भेजे पथो वर्तनिं पत्यमानः ॥

ഇന്ദ്രൻ അർദ്ധബലമുള്ള വീരന്റെ—ഇന്ദ്രശക്തിയില്ലാത്തവരുടെ—ഭൂമിക്ഷേത്രത്തെ അമർത്തിവരുന്ന സംഘത്തെ പിന്തള്ളിക്കളഞ്ഞു. അവൻ ക്രോധത്തിനെതിരെ ക്രോധം അളന്നു നിശ്ചയിച്ചു; വഴികളുടെ അധിപനായി, താൻ തിരഞ്ഞെടുത്ത പഥവും മുന്നേറ്റത്തിന്റെ ഗതിയും ഏറ്റെടുത്തു.

Mantra 17

आध्रेण चित्तद्वेकं चकार सिंह्यं चित्पेत्वेना जघान । अव स्रक्तीर्वेश्यावृश्चदिन्द्रः प्रायच्छद्विश्वा भोजना सुदासे ॥

ആധ്രം (ദുർബലമായ) ഉപകരണത്താലും അവൻ അതിനെ ഒരൊറ്റ നിർണായക കൃത്യമാക്കി; സിംഹസദൃശമായ ബലത്തെയും ഒരു പ്രഹാരമാത്രത്തിൽ അവൻ വീഴ്ത്തി. ഇന്ദ്രൻ സാധാരണ ജീവിതത്തിന്റെ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ബന്ധനങ്ങൾ മുറിച്ചെറിഞ്ഞു; സുദാസനു സർവ്വ ഭോജന-പോഷണശക്തികളും സമ്മാനിച്ചു.

Mantra 18

शश्वन्तो हि शत्रवो रारधुष्टे भेदस्य चिच्छर्धतो विन्द रन्धिम् । मर्ताँ एनः स्तुवतो यः कृणोति तिग्मं तस्मिन्नि जहि वज्रमिन्द्र ॥

ശത്രുക്കൾ സ്ഥിരമായി ദൃഢരാണ്; അവർ നിന്നെ അമർത്തുന്നു; ഭേദനത്തിലും അവർ കൂട്ടമായി പാഞ്ഞുവരുന്നു—ഞങ്ങൾക്കായി പിളർപ്പ്, വഴിത്തുറവ് കണ്ടെത്തുക. മർത്ത്യരിൽ ആരാണ് സ്തുതിക്കുന്നവനിൽ പാപം വരുത്തുന്നതോ, അവനിൽ തീവ്രമായ വജ്രം പതിപ്പിക്ക, ഹേ ഇന്ദ്ര.

Mantra 19

आवदिन्द्रं यमुना तृत्सवश्च प्रात्र भेदं सर्वताता मुषायत् । अजासश्च शिग्रवो यक्षवश्च बलिं शीर्षाणि जभ्रुरश्व्यानि ॥

യമുനയും പരിശ്രമശീലികളായ തൃത്സുക്കളും ഇന്ദ്രന്റെ സഹായം കൊണ്ടുവന്നു; ഇവിടെ സർവതാതാ ശത്രുവിൽ നിന്ന് ഭേദനം (വിഭജനത്തിന്റെ ഉപാധി) കവർന്നു. അജാസരും ശിഗ്രുക്കളും യക്ഷുക്കളും ബലി കൊണ്ടുവന്നു—തലകളും വേഗമുള്ള അശ്വശക്തികളും—വിജയിയായ ഋതക്രമത്തിന് അവരുടെ ജീവബലം സമർപ്പിച്ചു.

Mantra 20

न त इन्द्र सुमतयो न रायः संचक्षे पूर्वा उषसो न नूत्नाः । देवकं चिन्मान्यमानं जघन्थाव त्मना बृहतः शम्बरं भेत् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ സുമതികളും നിന്റെ റായഃ (സമൃദ്ധി-ദാനം) ക്ഷയിക്കുന്നില്ല—ഉഷസ്സുകളെപ്പോലെ, എപ്പോഴും പുരാതനവും എപ്പോഴും പുതുമയും. സ്വയം മഹാനെന്ന് കരുതിയ ദേവകനെയും നീ വീഴ്ത്തി; നിന്റെ തന്നെ വിശാല ആത്മശക്തിയാൽ മഹത്തായ ശംബരന്റെ ദൃഢമായ ആവരണം നീ ഭേദിച്ചു.

Mantra 21

प्र ये गृहादममदुस्त्वाया पराशरः शतयातुर्वसिष्ठः । न ते भोजस्य सख्यं मृषन्ताधा सूरिभ्यः सुदिना व्युच्छान् ॥

അസ്തിത്വത്തിന്റെ ഗൃഹത്തിൽ നിന്ന് നിന്നെ ആനന്ദിപ്പിച്ചവർ—പരാശരനും ശതയാതു വസിഷ്ഠനും—ഭോഗത്തിന്റെ സ്വാമിയുമായുള്ള നിന്റെ സഖ്യത അവർ ലംഘിക്കാതിരിക്കട്ടെ. അപ്പോൾ സൂരിമാർക്ക് (ഋഷി-നേതാക്കൾക്ക്) സുധിനങ്ങൾ വിശാലമായി ഉഷസ്സുപോലെ ഉദിക്കട്ടെ.

Mantra 22

द्वे नप्तुर्देववतः शते गोर्द्वा रथा वधूमन्ता सुदासः । अर्हन्नग्ने पैजवनस्य दानं होतेव सद्म पर्येमि रेभन् ॥

ദേവവത് വംശജനിൽ നിന്ന് സുദാസ് രണ്ട് ശത ഗോ (പ്രകാശമയ പശുക്കൾ) നേടുന്നു; കൂടാതെ രണ്ട് രഥങ്ങൾ—വധൂമന്ത, വധുക്കളാൽ സമൃദ്ധം—പൂർണ്ണ സംയോഗത്തിന്റെ ശക്തികളുപോലെ. ഹേ അഗ്നേ, പൈജവനന്റെ ദാനം ഞാൻ അർഹിക്കുന്നു; റേഭൻ, ഹോതാവിനെപ്പോലെ സദ്മ (പവിത്ര ആസനം) ചുറ്റി പരിക്രമിച്ച്, പ്രേരിത വാണി പാടുന്നു.

Mantra 23

चत्वारो मा पैजवनस्य दानाः स्मद्दिष्टयः कृशनिनो निरेके । ऋज्रासो मा पृथिविष्ठाः सुदासस्तोकं तोकाय श्रवसे वहन्ति ॥

പൈജവനന്റെ നാലു ദാനങ്ങൾ എന്നെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നു—സുസംവിധിതവും മൂർച്ചയുള്ളതുമായ ശക്തികൾ, നിർണായകമായ വേർതിരിവിൽ. സുധാസന്റെ ഋജുഗാമിയായ, ഭൂമിയിൽ ഉറച്ച ശക്തികൾ എന്റെ വേണ്ടി ആത്മാവിന്റെ ‘കുഞ്ഞിനെ’ വഹിക്കുന്നു—കുഞ്ഞിന്റെ വളർച്ചയ്ക്കും ദീപ്തമായ യശസ്സിന്റെ വ്യാപ്തിക്കുമായി.

Mantra 24

यस्य श्रवो रोदसी अन्तरुर्वी शीर्ष्णेशीर्ष्णे विबभाजा विभक्ता । सप्तेदिन्द्रं न स्रवतो गृणन्ति नि युध्यामधिमशिशादभीके ॥

ആരുടെ പ്രചോദിതമായ യശസ് രണ്ടു ലോകങ്ങളെയും അവരുടെ വിശാലതയ്ക്കുള്ളിൽ നിറച്ച്, ശിഖരത്തിൽ നിന്ന് ശിഖരത്തിലേക്ക് അധിപത്യം വിഭജിച്ചു വിതരുന്നുവോ, ആ ഇന്ദ്രനെ ഏഴ് ഋഷിമാർ ഒഴുകുന്ന പ്രവാഹങ്ങളെപ്പോലെ സ്തുതിക്കുന്നു. അടുത്ത ഏറ്റുമുട്ടലിൽ അവൻ യുദ്ധം ചെയ്യുന്ന ആക്രമണകാരനെ അമർത്തി താഴ്ത്തി, സംഘർഷത്തെ വഴങ്ങുമാറാക്കി.

Mantra 25

इमं नरो मरुतः सश्चतानु दिवोदासं न पितरं सुदासः । अविष्टना पैजवनस्य केतं दूणाशं क्षत्रमजरं दुवोयु ॥

ഹേ മരുതുകളേ, ഹേ ബലവാന്മാരേ, ഈ സുധാസനെ അനുഗമിക്കുവിൻ—മക്കൾ പിതാവിനെ പിന്തുടരുന്നതുപോലെ, അതുപോലെ (ജനങ്ങൾ) ദിവോദാസനെ പിന്തുടരുന്നതുപോലെ. നിങ്ങൾ പൈജവനന്റെ കേതു—ധ്വജചിഹ്നം—പ്രകടമാക്കി: അഖണ്ഡവും അജേയവുമായ ആധിപത്യം, അജരമായത്, യജ്ഞാർപ്പണ-സേവനപ്രവർത്തനത്തിന് ഉത്സുകം.