
Sukta 7.18
Vasiṣṭha (Mandala 7 attribution; hymn-level rishi not provided in input)
Indra
Trishtubh (likely; not specified in input)
वसिष्ठप्रणीतं इन्द्रसूक्तमिदं भरतानां पितृपरम्परागतं शरणं इन्द्रं स्तौति—गवां अश्वानां च दातारं जयप्रदं च—तथा जनपदसंघर्षेषु तस्य निर्णायकसहाय्यं स्मारयति। धीरैः कविभिः सहेन्द्रस्य सख्यं प्रशंसति, च कथयति यथा प्रतिपक्षाः पतन्ति, ये तु इन्द्रस्य मैत्रीं वृण्वन्ति ते “दीप्तान् अहान्”, समृद्धिं, क्षेमं च नेतृत्वं लभन्ते।
Mantra 1
त्वे ह यत्पितरश्चिन्न इन्द्र विश्वा वामा जरितारो असन्वन् । त्वे गावः सुदुघास्त्वे ह्यश्वास्त्वं वसु देवयते वनिष्ठः ॥
हे इन्द्र, त्वय्येव हि अस्माकं पितरश्चित् जरितारः सन्तः सर्वा वामा असन्वन्। त्वयि गावः सुदुघाः, त्वयि ह्यश्वाः; त्वं देवयते वसु वनीष्ठः।
Mantra 2
राजेव हि जनिभिः क्षेष्येवाव द्युभिरभि विदुष्कविः सन् । पिशा गिरो मघवन्गोभिरश्वैस्त्वायतः शिशीहि राये अस्मान् ॥
जनिभिः राजेव हि क्षेषि; द्युभिरिव अभि विदुष्कविः सन् परितो व्याप्नोषि। हे मघवन्, पिशा गिरा गोभिरश्वैश्च त्वायतः अस्मान् शिशीहि—राये पूर्णतायै च अस्मान् अभिमुखान् कुरु।
Mantra 3
इमा उ त्वा पस्पृधानासो अत्र मन्द्रा गिरो देवयन्तीरुप स्थुः । अर्वाची ते पथ्या राय एतु स्याम ते सुमताविन्द्र शर्मन् ॥
इमाः उ त्वा पस्पृधानासोऽत्र मन्द्रा गिरो देवयन्तीरुपस्थुः । अर्वाची ते पथ्या राय एतु स्याम ते सुमताविन्द्र शर्मन् ॥
Mantra 4
धेनुं न त्वा सूयवसे दुदुक्षन्नुप ब्रह्माणि ससृजे वसिष्ठः । त्वामिन्मे गोपतिं विश्व आहा न इन्द्रः सुमतिं गन्त्वच्छ ॥
धेनुं न त्वा सूयवसे दुदुक्षन्नुप ब्रह्माणि ससृजे वसिष्ठः । त्वामिन्मे गोपतिं विश्व आहा न इन्द्रः सुमतिं गन्त्वच्छ ॥
Mantra 5
अर्णांसि चित्पप्रथाना सुदास इन्द्रो गाधान्यकृणोत्सुपारा । शर्धन्तं शिम्युमुचथस्य नव्यः शापं सिन्धूनामकृणोदशस्तीः ॥
अर्णांसि चित् पप्रथानानि सन्ति, तथापि सुदासेन्द्रः गाधानि सुपाराश्च अकरोत्। स नित्यनव्येन ब्रह्मणा शर्धन्तं शिम्युम् अवरुणद्ध, सिन्धूनां शापं च अकल्याणकरं न भवेत् इति प्रवाहत्वेन परिवर्तयामास।
Mantra 6
पुरोळा इत्तुर्वशो यक्षुरासीद्राये मत्स्यासो निशिता अपीव । श्रुष्टिं चक्रुर्भृगवो द्रुह्यवश्च सखा सखायमतरद्विषूचोः ॥
रायः प्राप्तये तुर्वशो यक्षुश्च पुरोळाश इवाभवताम्; मत्स्याः निशिताः खड्गधारा इव तं पातुमिव प्रचक्रामुः। भृगवो द्रुह्यवश्च श्रुष्टिं चक्रुः; विषूचोः संघर्षधारयोर्मध्ये सखा सखायम् अतरत्।
Mantra 7
आ पक्थासो भलानसो भनन्तालिनासो विषाणिनः शिवासः । आ योऽनयत्सधमा आर्यस्य गव्या तृत्सुभ्यो अजगन्युधा नॄन् ॥
पक्थासो भलानसश्चालिनासो विषाणिनः शिवासश्च आक्रम्याभ्यनन्दन्। किन्तु योऽनयत् सधमा आर्यस्य—दीप्तं गव्यं धनम् आनयन्—स युधाय तृत्सुभ्यो नॄन् आजगमयत्।
Mantra 8
दुराध्यो अदितिं स्रेवयन्तोऽचेतसो वि जगृभ्रे परुष्णीम् । मह्नाविव्यक्पृथिवीं पत्यमानः पशुष्कविरशयच्चायमानः ॥
दुराध्यां अदितिं व्यतिक्रमितुम् अचेतसः स्रेवयन्तः परुष्णीं वि जगृभ्रे। स तु मह्ना पृथिवीं विव्यक् पत्यमानः; पशुष्कविरिव बद्धोऽपि कविरनुयात्यमानोऽपि आक्रमितारं न्यशायत्।
Mantra 9
ईयुरर्थं न न्यर्थं परुष्णीमाशुश्चनेदभिपित्वं जगाम । सुदास इन्द्रः सुतुकाँ अमित्रानरन्धयन्मानुषे वध्रिवाचः ॥
ईयुरर्थं न न्यर्थं; परुष्णीम् आशु च न॑ इद् अभिपित्वं जगाम। सुदासे इन्द्रः सुतुकान् अमित्रान् अरन्धयत्; मानुषे वध्रिवाचः निन्ये।
Mantra 10
ईयुर्गावो न यवसादगोपा यथाकृतमभि मित्रं चितासः । पृश्निगावः पृश्निनिप्रेषितासः श्रुष्टिं चक्रुर्नियुतो रन्तयश्च ॥
ईयुर्गावो न यवसाद् अगोपाः; यथाकृतम् अभि मित्रं चितासः। पृश्निगावः पृश्निनिप्रेषितासः श्रुष्टिं चक्रुः; नियुतो रन्तयश्च रन्त।
Mantra 11
एकं च यो विंशतिं च श्रवस्या वैकर्णयोर्जनान्राजा न्यस्तः । दस्मो न सद्मन्नि शिशाति बर्हिः शूरः सर्गमकृणोदिन्द्र एषाम् ॥
यः श्रवस्यै वैकर्णयोर्जनानां राजानम् एकं चैकविंशतिं च न्यस्तः। दस्मो न सद्मन्नि बर्हिर्नि शिशाति; शूर इन्द्र एषां सर्गमकृणोत्, निर्णायकं विमोचनम्।
Mantra 12
अध श्रुतं कवषं वृद्धमप्स्वनु द्रुह्युं नि वृणग्वज्रबाहुः । वृणाना अत्र सख्याय सख्यं त्वायन्तो ये अमदन्ननु त्वा ॥
अथ श्रुतं कवषं वृद्धमप्स्वनु द्रुह्युं वज्रबाहुर्नि वृणक्, तमवापातयत्। अत्र सख्याय सख्यं वृणाना त्वायन्तः; ये अमदन् ते त्वामनु, तव तेजसा।
Mantra 13
वि सद्यो विश्वा दृंहितान्येषामिन्द्रः पुरः सहसा सप्त दर्दः । व्यानवस्य तृत्सवे गयं भाग्जेष्म पूरुं विदथे मृध्रवाचम् ॥
वि सद्यो विश्वा दृंहितान्येषामिन्द्रः पुरः सहसा सप्त दर्दः । व्यानवस्य तृत्सवे गयं भाग्जेष्म पूरुं विदथे मृध्रवाचम् ॥
Mantra 14
नि गव्यवोऽनवो द्रुह्यवश्च षष्टिः शता सुषुपुः षट् सहस्रा । षष्टिर्वीरासो अधि षड्दुवोयु विश्वेदिन्द्रस्य वीर्या कृतानि ॥
गव्यवोऽनवो द्रुह्यवश्च—ते सर्वे जनसमूहाः—सहस्रसहस्रशः सुप्तिं जडतां च निपातिताः। एतान्येव इन्द्रस्य कृतानि वीर्याणि; स उग्रप्रेरणाः स्तम्भयति, शत्रुगणान् च शक्तिहीनां निश्चलतां नयति।
Mantra 15
इन्द्रेणैते तृत्सवो वेविषाणा आपो न सृष्टा अधवन्त नीचीः । दुर्मित्रासः प्रकलविन्मिमाना जहुर्विश्वानि भोजना सुदासे ॥
इन्द्रेण सहैते तृत्सवः शक्त्युत्साहेन हृष्टाः, मुक्ताः आप इव अधः प्रवव्रजुः। दुर्मित्राः सेनाः कुटिलं मापयन्तः, सुदासे—सुदात्रे—सर्वाणि भोग्यानि पोषणशक्तीं च जहुः।
Mantra 16
अर्धं वीरस्य शृतपामनिन्द्रं परा शर्धन्तं नुनुदे अभि क्षाम् । इन्द्रो मन्युं मन्युम्यो मिमाय भेजे पथो वर्तनिं पत्यमानः ॥
इन्द्रः क्षामभि शर्धन्तं वीरस्य अर्धबलं—येऽनिन्द्राः—परानुनोद। स मन्युं मन्युना मिमाय; पथानां पतिः सन्, स्वां वर्तनीं स्वं च पन्थानं भेजे।
Mantra 17
आध्रेण चित्तद्वेकं चकार सिंह्यं चित्पेत्वेना जघान । अव स्रक्तीर्वेश्यावृश्चदिन्द्रः प्रायच्छद्विश्वा भोजना सुदासे ॥
आध्रेणापि तदेकं चकार; सिंह्यं चित् पेत्वेनैव जघान। अव स्रक्तीर्वेश्याः वृश्चदिन्द्रः; प्रायच्छद्विश्वा भोजनानि सुदासे॥
Mantra 18
शश्वन्तो हि शत्रवो रारधुष्टे भेदस्य चिच्छर्धतो विन्द रन्धिम् । मर्ताँ एनः स्तुवतो यः कृणोति तिग्मं तस्मिन्नि जहि वज्रमिन्द्र ॥
शश्वन्तो हि शत्रवो रारधुष्टे; भेदस्य चिच्छर्धतो विन्द रन्धिम्। मर्ताँ एनः स्तुवतो यः कृणोति; तिग्मं तस्मिन्नि जहि वज्रमिन्द्र॥
Mantra 19
आवदिन्द्रं यमुना तृत्सवश्च प्रात्र भेदं सर्वताता मुषायत् । अजासश्च शिग्रवो यक्षवश्च बलिं शीर्षाणि जभ्रुरश्व्यानि ॥
आवदिन्द्रं यमुना तृत्सवश्च; प्रात्र भेदं सर्वताताऽमुषायत्। अजासश्च शिग्रवो यक्षवश्च; बलिं शीर्षाणि जभ्रुरश्व्यानि॥
Mantra 20
न त इन्द्र सुमतयो न रायः संचक्षे पूर्वा उषसो न नूत्नाः । देवकं चिन्मान्यमानं जघन्थाव त्मना बृहतः शम्बरं भेत् ॥
हे इन्द्र, तव सुमतयः न रायः संचक्षे—उषस इव पूर्वाः न नूत्नाः। देवकं चिद् मान्यमानं जघन्थ; स्वयमेव बृहता आत्मना शम्बरं महान्तं दुर्गं भिनत्सि।
Mantra 21
प्र ये गृहादममदुस्त्वाया पराशरः शतयातुर्वसिष्ठः । न ते भोजस्य सख्यं मृषन्ताधा सूरिभ्यः सुदिना व्युच्छान् ॥
ये गृहेभ्यः त्वाम् अमदुः—पराशरः शतयातुर्वसिष्ठश्च—ते भोजस्य ते सख्यं न मृषन्ताम्। अथ सूरीभ्यः सुदिनानि विस्तीर्णानि व्युच्छन्तु।
Mantra 22
द्वे नप्तुर्देववतः शते गोर्द्वा रथा वधूमन्ता सुदासः । अर्हन्नग्ने पैजवनस्य दानं होतेव सद्म पर्येमि रेभन् ॥
देववतस्य नप्तुः सुदासः द्वे शते गोः जयति, द्वौ च रथौ वधूमन्तौ—समृद्धसंयोगशक्तियुतौ। हे अग्ने, पैजवनस्य दानम् अर्हामि; होतृवद् सद्म परितः पर्येमि, रेभन् प्रेरितं वचः गृणन्।
Mantra 23
चत्वारो मा पैजवनस्य दानाः स्मद्दिष्टयः कृशनिनो निरेके । ऋज्रासो मा पृथिविष्ठाः सुदासस्तोकं तोकाय श्रवसे वहन्ति ॥
पैजवनस्य दानानि चत्वारि मां वहन्ति—सुदिष्टयः कृशनिनः निर्णये निरेके। सुदासः ऋज्रासः पृथिविष्ठाः शक्तयः ममात्मनः ‘तोकं’ वहन्ति—तोकाय तोकस्य वृद्धये, श्रवसः प्रकाशमानस्य विस्ताराय च।
Mantra 24
यस्य श्रवो रोदसी अन्तरुर्वी शीर्ष्णेशीर्ष्णे विबभाजा विभक्ता । सप्तेदिन्द्रं न स्रवतो गृणन्ति नि युध्यामधिमशिशादभीके ॥
यस्य श्रवः रोदसी अन्तरुर्वी पूरयति, शीर्ष्णे शीर्ष्णे विभजन् विभक्ता—तं इन्द्रं सप्त ऋषयः स्रवतो नद्य इव गृणन्ति। अभीके स युध्यमानम् अधिम् न्यशिशाद, रणं च निन्ये।
Mantra 25
इमं नरो मरुतः सश्चतानु दिवोदासं न पितरं सुदासः । अविष्टना पैजवनस्य केतं दूणाशं क्षत्रमजरं दुवोयु ॥
हे मरुतः, हे नरः, इमं सुदासं सश्चतानु—यथा पुत्राः पितरं, तथा दिवोदासं जनाः। यूयं पैजवनस्य केतुं अविष्टन—दूणाशं क्षत्रम् अजरम्, दुवोयुं दान-सेवाकर्मणि।
It praises Indra as the giver of prosperity (cows, horses, wealth) and as the power who grants victory and protection in conflict when the community keeps faith with him.
It stresses continuity: the forefathers gained boons through Indra, and the same results come when poets and patrons maintain reciprocal ‘friendship’ (sakhya) through praise and offerings.
It is a simple blessing for fortunate, successful times—clear outcomes, safety on the journey, and flourishing leadership for the seers and their patrons.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free Google sign-in keeps your chat saved across web and the app.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.