Sukta 19

Mantra 1

यस्तिग्मशृङ्गो वृषभो न भीम एकः कृष्टीश्च्यावयति प्र विश्वाः । यः शश्वतो अदाशुषो गयस्य प्रयन्तासि सुष्वितराय वेदः ॥

തീക്ഷ്ണ-ശൃംഗമുള്ളവൻ, ശക്തിയുടെ വൃഷഭംപോലെ ഭീമൻ—ഒറ്റയ്ക്കുതന്നെ എല്ലാ ജനങ്ങളെയും ശരിയായ ഗതിയിലേക്കു പ്രേരിപ്പിക്കുന്നവൻ. ശാശ്വതമായി അദാശു (അർപ്പിക്കാത്തവൻ)ന്റെ ഗയ (ജീവബലം/സമ്പത്ത്)യുടെ മുൻനേതാവ്—ഹേ ഇന്ദ്രാ, നീയേ വേദ (ജ്ഞാനി), കൂടുതൽ സുഖകരവും കൂടുതൽ ദീപ്തവുമായ ഗമനപഥത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നവൻ.

Mantra 2

त्वं ह त्यदिन्द्र कुत्समावः शुश्रूषमाणस्तन्वा समर्ये । दासं यच्छुष्णं कुयवं न्यस्मा अरन्धय आर्जुनेयाय शिक्षन् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, യുദ്ധത്തിൽ തന്റെ മുഴുവൻ തനുവോടെ നിന്നെ ശുശ്രൂഷിച്ച കുത്സനെ നീ തന്നേ സംരക്ഷിച്ചു. ദാസനായ—വഞ്ചകനായ ശുഷ്ണനെ—ഈവനുവേണ്ടി താഴെയിറക്കി കീഴടക്കിയപ്പോൾ, നീ ആർജുനേയനു വിജയത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ കൗശലം പഠിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു.

Mantra 3

त्वं धृष्णो धृषता वीतहव्यं प्रावो विश्वाभिरूतिभिः सुदासम् । प्र पौरुकुत्सिं त्रसदस्युमावः क्षेत्रसाता वृत्रहत्येषु पूरुम् ॥

ഹേ ധൃഷ്ണ (ധീരൻ), ധൃഷതാ (പ്രചണ്ഡ) ബലത്തോടെ, വീതഹവ്യ (സുഹവിസ് അർപ്പിക്കുന്ന) സുദാസനെ നീ എല്ലാ സഹായങ്ങളാലും സംരക്ഷിച്ചു. നീ പൗരുകുത്സിയെ സഹായിച്ചു, നീ ത്രസദസ്യുവിനെ സഹായിച്ചു; ക്ഷേത്ര-സാതയിൽ, വൃത്ര-ഹത്യകളിൽ, നീ പൂരുവിനെ താങ്ങിനിർത്തി.

Mantra 4

त्वं नृभिर्नृमणो देववीतौ भूरीणि वृत्रा हर्यश्व हंसि । त्वं नि दस्युं चुमुरिं धुनिं चास्वापयो दभीतये सुहन्तु ॥

ഹര്യശ്വനായ ഇന്ദ്രാ! ദേവപ്രേരിതമായ മുന്നേറ്റത്തിൽ വീരന്മാരിൽ ആനന്ദിക്കുന്ന നീ അനവധി ആവരണരൂപ വൃത്രങ്ങളെ സംഹരിക്കുന്നു. ദസ്യുവായ ചുമുരിയെയും ധുനിയെയും നീ തള്ളിവീഴ്ത്തി നിദ്രയിൽ ആക്കി, ദഭീതിക്ക് ‘സുഹന്തു’യായി നല്ല പ്രഹരം ചെയ്ത് ജയിക്കുവാൻ വഴിയൊരുക്കി.

Mantra 5

तव च्यौत्नानि वज्रहस्त तानि नव यत्पुरो नवतिं च सद्यः । निवेशने शततमाविवेषीरहञ्च वृत्रं नमुचिमुताहन् ॥

വജ്രഹസ്തനായവനേ! അവ നിന്റെ തന്നെ മഹാപ്രവൃത്തികളാണ്—നീ തത്സമയം തൊണ്ണൂറ് കോട്ടകളെ തകർത്തപ്പോൾ; അവ ഒമ്പത് (പരാക്രമങ്ങൾ) ആയി എണ്ണപ്പെട്ടു. നിവാസസ്ഥാനത്തിൽ നീ നൂറാമത്തെ പൂർണ്ണതപോലെ പ്രവേശിച്ചു; വൃത്രനെയും നീ വധിച്ചു, നമുചിയെയും കൂടെ സംഹരിച്ചു.

Mantra 6

सना ता त इन्द्र भोजनानि रातहव्याय दाशुषे सुदासे । वृष्णे ते हरी वृषणा युनज्मि व्यन्तु ब्रह्माणि पुरुशाक वाजम् ॥

ഇന്ദ്രാ! പണ്ടുമുതൽ ആ ഭോജനങ്ങൾ/ആനന്ദങ്ങൾ നിന്റെതുതന്നെ—സ്വീകൃത ഹവി അർപ്പിക്കുന്ന ദാതാവായ സുദാസിനുവേണ്ടി. വൃഷ്ണേ! നിന്റെ രണ്ട് ശക്തിയുള്ള ഹരികളെ ഞാൻ യോജിപ്പിക്കുന്നു; പുരുശാകാ! മന്ത്രങ്ങൾ വ്യാപിച്ചു ഞങ്ങൾക്കായി ബലത്തിന്റെ സമൃദ്ധി—വാജ—ജയിക്കട്ടെ.

Mantra 7

मा ते अस्यां सहसावन्परिष्टावघाय भूम हरिवः परादै । त्रायस्व नोऽवृकेभिर्वरूथैस्तव प्रियासः सूरिषु स्याम ॥

ഹേ സഹസാവൻ (മഹാബലവാൻ) ഹരിവഃ, ഈ ചുറ്റിപ്പറ്റിയ പ്രതിസന്ധിയിൽ ഞങ്ങൾ നിനക്കു അഘാതത്തിന്റെ കാരണമാകരുതേ; നിനക്കിൽ നിന്ന് പരാദൈ (അകന്നു വീഴൽ) സംഭവിക്കരുതേ. അവൃക (ചെന്നായരഹിതം, നിർദംശം) വരുൂഥങ്ങളായ രക്ഷാകവചങ്ങളാൽ ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കേണമേ. സൂരിഷു (പ്രകാശിത നേതാക്കളിൽ) ഞങ്ങൾ നിന്റെ പ്രിയജനങ്ങളായിരിക്കട്ടെ.

Mantra 8

प्रियास इत्ते मघवन्नभिष्टौ नरो मदेम शरणे सखायः । नि तुर्वशं नि याद्वं शिशीह्यतिथिग्वाय शंस्यं करिष्यन् ॥

ഹേ മഘവൻ (ഇന്ദ്ര), നിന്റെ പ്രിയമായ അഭിഷ്ട (ആഗ്രഹിത) സമീപതയിൽ ഞങ്ങൾ നരഃ (വീരർ) ശരണത്തിൽ സഖാക്കളായി ആനന്ദിക്കട്ടെ. തുർവശനെ അടക്കുക, യാദ്വനെ അടക്കുക; അതിഥിഗ്വാ (അതിഥി-ദ്രഷ്ടാ)ക്കായി ശംസ്യ (പ്രശംസനീയ) കര്‍മ്മം സാധിപ്പാൻ നീ ഇച്ഛാശക്തിയെ മൂർച്ചപ്പെടുത്തുക (ശിശീഹി).

Mantra 9

सद्यश्चिन्नु ते मघवन्नभिष्टौ नरः शंसन्त्युक्थशास उक्था । ये ते हवेभिर्वि पणीँरदाशन्नस्मान्वृणीष्व युज्याय तस्मै ॥

ഹേ മഘവൻ, നിന്റെ അഭിഷ്ട സഹായത്തിൽ സദ്യഃ (ഉടൻതന്നെ) നരഃ ഉക്ഥശാസഃ ഉക്ഥാ—വചനത്തിന്റെ ഗായകർ വചനത്തെ—സ്തുതികൾ പ്രസ്താവിക്കുന്നു. തങ്ങളുടെ ഹവകളാൽ പണീൻ (പണികൾ) ചിതറിച്ചവർ, ആ കര്‍മ്മത്തിനായി, ആ യുജ്യായ (യോജന/യോകിംഗ്)ക്കായി ഞങ്ങളെയും തിരഞ്ഞെടുക്കേണമേ.

Mantra 10

एते स्तोमा नरां नृतम तुभ्यमस्मद्र्यञ्चो ददतो मघानि । तेषामिन्द्र वृत्रहत्ये शिवो भूः सखा च शूरोऽविता च नृणाम् ॥

ഹേ നരന്മാരിൽ അതി-നൃതമനേ! ഈ നരന്മാരുടെ സ്തോമങ്ങൾ ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് നിന്റെ അടുക്കലേക്ക് നീങ്ങുന്നു, നിന്റെ മഘാ (ദാന-വൈഭവങ്ങൾ) അർപ്പിച്ചുകൊണ്ട്. ഹേ ഇന്ദ്രാ, അവരുടെ വേണ്ടി വൃത്രഹത്യയിൽ ശിവനായി (ശുഭനായി) ഇരിക്ക; സഖാവാകുക, ശൂരനാകുക, നരന്മാരുടെ അവിതാ (രക്ഷകൻ) ആകുക.

Mantra 11

नू इन्द्र शूर स्तवमान ऊती ब्रह्मजूतस्तन्वा वावृधस्व । उप नो वाजान्मिमीह्युप स्तीन्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

ഇപ്പോൾ, ഹേ ശൂര ഇന്ദ്രാ! സ്തുതിക്കപ്പെടുമ്പോൾ നിന്റെ ഊതി (സഹായം)യിൽ വർദ്ധിക്ക; ബ്രഹ്മം പ്രേരിപ്പിച്ചതായി, നിന്റെ തന്വാ (ശക്തിമയ ദേഹം)യിൽ വികസിക്ക. ഞങ്ങൾക്കായി വാജാ (ബലത്തിന്റെ പൂർണ്ണതകൾ) പടുത്തുയർത്തുക, ഞങ്ങളുടെ ദൃഢസ്ഥാനങ്ങൾ പടുത്തുയർത്തുക; നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ സദാ സ്വസ്തിഭിഃ (ക്ഷേമത്താൽ) കാത്തുകൊള്ളുക.