Sukta 31

Mantra 1

इन्द्रो रथाय प्रवतं कृणोति यमध्यस्थान्मघवा वाजयन्तम् । यूथेव पश्वो व्युनोति गोपा अरिष्टो याति प्रथमः सिषासन् ॥

ఇంద్రుడు—మఘవాన్—తాను అధిష్ఠించే రథానికి దిగువకు సాగే మార్గాన్ని సృష్టిస్తాడు; బలసంపదను నడిపించేవాడు. గోపా (మందల కాపరి) వలె పశు-యూథాలను విడదీసి క్రమబద్ధం చేస్తాడు; అరిష్ట (అక్షత)గా ముందుగా సాగుతాడు—అన్నిటినీ యథావిధిగా ప్రవృత్తింపజేయాలని కోరుతూ.

Mantra 2

आ प्र द्रव हरिवो मा वि वेनः पिशङ्गराते अभि नः सचस्व । नहि त्वदिन्द्र वस्यो अन्यदस्त्यमेनाँश्चिज्जनिवतश्चकर्थ ॥

హే హరివో (హరి-అశ్వాల అధిపతీ), ఇక్కడికి వేగంగా రా; మమ్మల్ని విడిచి తిరగవద్దు. హే పిశంగరాతే (దీప్త/సువర్ణ దాత), మా దగ్గరకు వచ్చి మాతో కలసి ఉండు. ఎందుకంటే, హే ఇంద్రా, నీకంటే శ్రేష్ఠమైన ఆశ్రయం (వస్య) మరొకటి లేదు; బలహీనులనూ తడబడేవారినీ కూడా నీవు పునర్జన్మకు యోగ్యులుగా చేసావు.

Mantra 3

उद्यत्सहः सहस आजनिष्ट देदिष्ट इन्द्र इन्द्रियाणि विश्वा । प्राचोदयत्सुदुघा वव्रे अन्तर्वि ज्योतिषा संववृत्वत्तमोऽवः ॥

బలమునుండి బలము ఉదయించినప్పుడు, ఇంద్రుని సమస్త ఇంద్రియ-ఆధిపత్య శక్తులు సంపూర్ణంగా ప్రకాశించాయి. ఆయన సుదుఘా (సుఫలదాయక) ధారలను ప్రేరేపించి ప్రవహింపజేశాడు; అంతరంలో జ్యోతితో విస్తరించి, క్రిందనున్న తమస్సును ఆవరించాడు.

Mantra 4

अनवस्ते रथमश्वाय तक्षन्त्वष्टा वज्रं पुरुहूत द्युमन्तम् । ब्रह्माण इन्द्रं महयन्तो अर्कैरवर्धयन्नहये हन्तवा उ ॥

అనవులు నీ కొరకు అశ్వానికి రథాన్ని నిర్మించారు; ఓ పురుహూతా, త్వష్టా నీ కొరకు ద్యుమంతమైన వజ్రాన్ని ఘటించాడు. ఋషులు అర్కైః (స్తోత్రాలతో) ఇంద్రుని మహిమపరచి అతని బలాన్ని పెంచారు—అవరోధక సర్పమైన అహిని హతమార్చుటకై.

Mantra 5

वृष्णे यत्ते वृषणो अर्कमर्चानिन्द्र ग्रावाणो अदितिः सजोषाः । अनश्वासो ये पवयोऽरथा इन्द्रेषिता अभ्यवर्तन्त दस्यून् ॥

వృషభస్వరూపుడైన ఇంద్రా, బలవంతులు నీ ద్యోతిమాన అర్కాన్ని అర్చించినప్పుడు—గ్రావాణః (సోమ పీడన శిలలు) మరియు అదితి ఏకస్వరంగా—అప్పుడు ఆ పవయః (చక్ర పరిధులు), అశ్వరహితమై రథరహితమై ఉన్నప్పటికీ, నీ ప్రేరణతో దస్యువులపై తిరిగి పడి వారిని పూర్తిగా అధిగమించాయి.

Mantra 6

प्र ते पूर्वाणि करणानि वोचं प्र नूतना मघवन्या चकर्थ । शक्तीवो यद्विभरा रोदसी उभे जयन्नपो मनवे दानुचित्राः ॥

ఓ మఘవన్! నీ పూర్వకృత కార్యాలనూ, నీవు చేసిన నూతన కార్యాలనూ నేను ప్రకటిస్తున్నాను. శక్తులతో పరిపూర్ణుడై నీవు ద్యావా‑పృథివీ—ఈ రెండింటినీ ధారించగా, జయించి మనువుకోసం నీవు జలాలను విడుదల చేశావు—దానులో దాగిన, నానారూప ధారలు.

Mantra 7

तदिन्नु ते करणं दस्म विप्राहिं यद्घ्नन्नोजो अत्रामिमीथाः । शुष्णस्य चित्परि माया अगृभ्णाः प्रपित्वं यन्नप दस्यूँरसेधः ॥

ఓ దస్మ, విప్ర-వీరా! ఇదే నిజంగా నీ అద్భుత కార్యం—అహిని హతమార్చి ఇక్కడే నీవు నీ ఓజస్సును సమీకరించావు. శుష్ణుని మాయలను కూడా నీవు పట్టుకొని చుట్టూ ఆవరించావు; నీవు ముందుకు సాగినప్పుడు దస్యువులను తరిమివేసి మార్గం నుండి నిరోధించావు.

Mantra 9

इन्द्राकुत्सा वहमाना रथेना वामत्या अपि कर्णे वहन्तु । निः षीमद्भ्यो धमथो निः षधस्थान्मघोनो हृदो वरथस्तमांसि ॥

ఓ ఇంద్రా! కుత్సునితో రథంపై ఆరూఢుడై, వామత్యా అనే వేగవంతమైన అశ్వాలు నిన్ను మా శ్రవణానికి సమీపంగా తీసుకురావాలి. జలాల నుండి అంధకారాన్ని ఊది తొలగించు; ఆసన-స్థానం నుండీ దాన్ని తొలగించు; దాత మఘోనుని హృదయం నుండి తమస్సు నీడలను దూరం చేయు.

Mantra 10

वातस्य युक्तान्त्सुयुजश्चिदश्वान्कविश्चिदेषो अजगन्नवस्युः । विश्वे ते अत्र मरुतः सखाय इन्द्र ब्रह्माणि तविषीमवर्धन् ॥

వాయువు యొక్క సుయుక్త—బాగా జూచిన—అశ్వాల దగ్గరకూ ఈ నవస్యు (నూతన మంగళం/నూతన బలాన్ని కోరే సాధకుడు) చేరుకున్నాడు; కవిఋషి కూడా తన ఆకాంక్షలో అక్కడికి వచ్చాడు. ఓ ఇంద్రా, ఇక్కడ నీ మరుత్-సఖులు అందరూ తమ బ్రహ్మ (మంత్రం) ద్వారా నీ తవిషీ—పరాక్రమ-శక్తిని—వృద్ధి చేశారు.

Mantra 11

सूरश्चिद्रथं परितक्म्यायां पूर्वं करदुपरं जूजुवांसम् । भरच्चक्रमेतशः सं रिणाति पुरो दधत्सनिष्यति क्रतुं नः ॥

సూర్యుడూ రథాన్ని చుట్టూ నడిపిస్తూ ముందుగా (మార్గాన్ని) చేసి, తరువాత ఉన్నత (పథాన్ని) ఏర్పరుస్తాడు—ఎల్లప్పుడూ ముందుకు తోలుతూ. ఎతశ (Etaśa) చక్రాన్ని తెచ్చి దానిని గమనంలో నిలుపుతాడు; అగ్రభాగాలను—ముందుండే శక్తులను—స్థాపించి, మనకు క్రతు (ఫలప్రద సంకల్పం/కార్యసాధక ఇచ్ఛాశక్తి) ను గెలిపిస్తాడు.

Mantra 12

आयं जना अभिचक्षे जगामेन्द्रः सखायं सुतसोममिच्छन् । वदन्ग्रावाव वेदिं भ्रियाते यस्य जीरमध्वर्यवश्चरन्ति ॥

ఓ జనులారా, ఈవాడు (ఇంద్రుడు) మన దృష్టికి వచ్చాడు—సుతసోముడు (సోమాన్ని పిండే వాడు) అయిన తన సఖుడిని కోరుతూ. పలుకుతూ గ్రావా (పిండే రాళ్లు) వేదికకు మోసుకొనివస్తారు; అతనికోసం అధ్వర్యులు ఈ జీవంత—జాగృత—అధ్వరం (యజ్ఞక్రియ) అంతటా సంచరిస్తారు.

Mantra 13

ये चाकनन्त चाकनन्त नू ते मर्ता अमृत मो ते अंह आरन् । वावन्धि यज्यूँरुत तेषु धेह्योजो जनेषु येषु ते स्याम ॥

నీలో ఆనందించినవారూ, ఇప్పుడూ నీలో ఆనందిస్తున్నవారూ అయిన ఆ మర్త్యులకు—ఓ అమృతుడా! నీ అనిష్టం (అంహస్) సమీపించకూడదు. యజ్ఞం చేసే యజ్యులను బలపరచి, మనం నీ వారమై ఉండబోయే ఆ జనసమూహాలలో నీ ఓజస్సు (బలం) స్థాపించు.