Sukta 61

Mantra 1

अस्मा इदु प्र तवसे तुराय प्रयो न हर्मि स्तोमं माहिनाय । ऋचीषमायाध्रिगव ओहमिन्द्राय ब्रह्माणि राततमा ॥

അവനോടേ—വേഗശക്തിയുള്ള തുര ഇന്ദ്രനോടേ—അവന്റെ മഹിമയ്ക്കായി പോഷകബലംപോലെ സ്തോമം ഞാൻ മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുവരുന്നു. സമൃദ്ധവാണിയുടെ അധിപൻ, അചല വൃഷഭ-ബലം ധരിച്ച ഇന്ദ്രനോടു, ഏറ്റവും ദാനക്ഷമമായ ഈ ബ്രഹ്മാണി (മന്ത്രങ്ങൾ) ആത്മാവിന്റെ സത്യദാനമായി ഞാൻ അർപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 2

अस्मा इदु प्रय इव प्र यंसि भराम्याङ्गूषं बाधे सुवृक्ति । इन्द्राय हृदा मनसा मनीषा प्रत्नाय पत्ये धियो मर्जयन्त ॥

അവനോടേ ഞാൻ പോഷണമായി മുന്നോട്ടു നീട്ടി, പ്രചോദിതമായ ആംഗൂഷ (സ്തുതിഗാനം)യും പ്രതിരോധം തകർക്കുന്ന സുവൃക്തി (സുന്ദരവാണി)യും കൊണ്ടുവന്ന് അർപ്പിക്കുന്നു. പ്രാചീന പതി ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി, ഹൃദയ-മനസ്സും മനീഷാ (വിവേകബുദ്ധി)യും കൊണ്ട് ധിയഃ (ചിന്തകൾ) ഞാൻ മാർജിത—ശുദ്ധീകരിച്ച് പരിഷ്കരിക്കുന്നു; അകത്തള അർപ്പണം ജയയോഗ്യമാകട്ടെ.

Mantra 3

अस्मा इदु त्यमुपमं स्वर्षां भराम्याङ्गूषमास्येन । मंहिष्ठमच्छोक्तिभिर्मतीनां सुवृक्तिभिः सूरिं वावृधध्यै ॥

അവനോടേ ഞാൻ എന്റെ വായാൽ ഈ പ്രചോദിത സ്തുതിഗാനം അർപ്പിക്കുന്നു—ദീപ്തമായ സ്വർഗ്ഗത്തെ ജയിപ്പിക്കുന്ന, പരമവും അതുല്യവും ആയ ശക്തി. ചിന്തയുടെ തെളിഞ്ഞ ഉച്ചാരണങ്ങളാലും നന്നായി പിണഞ്ഞ വാക്കുകളാലും ഞാൻ സൂരി—വീരൻ ഇന്ദ്രനെ—വളർത്തുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ നേതാവ് ബലത്തിൽ വർദ്ധിക്കട്ടെ.

Mantra 4

अस्मा इदु स्तोमं सं हिनोमि रथं न तष्टेव तत्सिनाय । गिरश्च गिर्वाहसे सुवृक्तीन्द्राय विश्वमिन्वं मेधिराय ॥

അവനോടേ ഞാൻ സ്തോമത്തെ കൂട്ടിച്ചേർത്ത് മുന്നോട്ടു നീക്കുന്നു—പാതയ്ക്കായി ഒരു ശില്പി രഥം രൂപപ്പെടുത്തുന്നതുപോലെ. ഗിർവാഹസ്—വാണിവാഹകൻ—ഇന്ദ്രനോടു, സർവ്വത്തെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നവനും മേധാവിയും ആയ അവനോടു, ഞാൻ വാക്കുകളും നന്നായി തിരിഞ്ഞ ഉച്ചാരണങ്ങളും അർപ്പിക്കുന്നു; ഉള്ളിലെ ശക്തി ശരിയായി, ജയത്തോടെ മുന്നേറട്ടെ.

Mantra 5

अस्मा इदु सप्तिमिव श्रवस्येन्द्रायार्कं जुह्वा समञ्जे । वीरं दानौकसं वन्दध्यै पुरां गूर्तश्रवसं दर्माणम् ॥

അവനോടേ—ഇന്ദ്രനോടേ—ഞാൻ ജിഹ്വയാൽ ആർകത്തെ അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു; കീർത്തിക്കായി വേഗമുള്ള സപ്തിയെ കെട്ടിയൊരുക്കുന്നതുപോലെ. ദാനത്തിന്റെ ഗൃഹത്തിൽ വസിക്കുന്ന വീരനെ, പുരങ്ങളുടെ ധാരകനെ, ഉറച്ച കീർത്തിയുള്ളവനെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു—നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ പുരങ്ങളിൽ രക്ഷാശക്തി അചഞ്ചലമായി നിലകൊള്ളട്ടെ.

Mantra 6

अस्मा इदु त्वष्टा तक्षद्वज्रं स्वपस्तमं स्वर्यं रणाय । वृत्रस्य चिद्विदद्येन मर्म तुजन्नीशानस्तुजता कियेधाः ॥

അവനുവേണ്ടി തന്നേ ത്വഷ്ടാവ് വജ്രം പണിതു—കർമ്മത്തിൽ അത്യുത്തമം, യുദ്ധത്തിനായി ദീപ്തിമാനം. അതുകൊണ്ട് അവൻ വൃത്രന്റെ മർമ്മസ്ഥാനവും കണ്ടെത്തി; പിന്നെ ഈശാനനായി, അധിപതിയായി മുന്നേറി, പ്രഹരിക്കുന്നവരെ പ്രഹരിച്ചു, തടസ്സപ്പെടുത്തുന്ന ശക്തികളെ തകർത്തു.

Mantra 7

अस्येदु मातुः सवनेषु सद्यो महः पितुं पपिवाञ्चार्वन्ना । मुषायद्विष्णुः पचतं सहीयान्विध्यद्वराहं तिरो अद्रिमस्ता ॥

അവൻ മാതാവിന്റെ സവന-പീഡനങ്ങളിലേ തന്നെ, ജനിച്ച ഉടൻ, മഹത്തായ ആനന്ദരസം—മനോഹരമായ ആഹാരം—കുടിച്ചു. ശക്തനായ വിഷ്ണു പാച്യമായതു (രസം/അന്നം) കവർന്നു; അവൻ വരാഹനെ ഭേദിച്ചു, അദ്രി (ശില)യ്ക്കപ്പുറം തള്ളിക്കളഞ്ഞു.

Mantra 8

अस्मा इदु ग्नाश्चिद्देवपत्नीरिन्द्रायार्कमहिहत्य ऊवुः । परि द्यावापृथिवी जभ्र उर्वी नास्य ते महिमानं परि ष्टः ॥

അവനുവേണ്ടി ദേവപത്നികളായ ദിവ്യ മാതാക്കൾ അഹിഹത്യയിൽ—സർപ്പ-തടസ്സത്തിന്റെ സംഹാരത്തിൽ—ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി ജ്വലിക്കുന്ന സ്തുതിഗാനം ഉച്ചരിച്ചു. വിശാലമായ ദ്യാവാ-പൃഥിവി അവനെ ചുറ്റിപ്പറ്റി; എങ്കിലും, ഹേ ഇന്ദ്ര, നിന്റെ മഹിമയെ അവർക്കും ചുറ്റിപ്പറ്റാനാവില്ല—നിന്റെ വിപുലത ലോകങ്ങളുടെ ചട്ടക്കൂടിനെ അതിക്രമിക്കുന്നു.

Mantra 9

अस्येदेव प्र रिरिचे महित्वं दिवस्पृथिव्याः पर्यन्तरिक्षात् । स्वराळिन्द्रो दम आ विश्वगूर्तः स्वरिरमत्रो ववक्षे रणाय ॥

നിശ്ചയമായി, അവന്റെ ഈ മഹിമ ഒഴുകി നിറയുന്നു—ദ്യാവാപൃഥിവിയെ ചുറ്റി അಂತರിക്ഷത്തിലേക്കും വ്യാപിക്കുന്നു. സ്വരാജനായ ഇന്ദ്രൻ ധാമത്തിൽ സ്ഥാപിതനായി, വിശ്വഗൂർത്ത (എല്ലാവരുടെയും സ്തുതി/പ്രേരണയാൽ പോഷിതൻ), ശുഭ-യോദ്ധാവ്, അമത്ര (അക്ഷയബലവാൻ), യുദ്ധത്തിനായി—വിജയത്തേക്കായി—വിപുലമാകുന്നു.

Mantra 10

अस्येदेव शवसा शुषन्तं वि वृश्चद्वज्रेण वृत्रमिन्द्रः । गा न व्राणा अवनीरमुञ्चदभि श्रवो दावने सचेताः ॥

ഈ തന്നെയുള്ള ബലത്താൽ ഇന്ദ്രൻ വജ്രംകൊണ്ട് ക്ഷയിപ്പിക്കുന്ന വൃത്രനെ (അവരോദ്ധകനെ) പിളർത്തി. പിന്നെ അവൻ അവനികൾ—സസ്യശാലിയായ ഭൂമികളെ—മുക്തമാക്കി; മുറിവേൽപ്പിക്കുന്ന ബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് വിടുതൽ നേടിയ ഗാവുകൾ (കിരണങ്ങൾ) പോലെ. പ്രചോദിത ശ്രവണവും ആത്മകീർത്തിയും ദാനം ചെയ്യുന്നതിനായി—ജാഗ്രതയോടെയും സമ്മതചേതനയോടെയും.

Mantra 11

अस्येदु त्वेषसा रन्त सिन्धवः परि यद्वज्रेण सीमयच्छत् । ईशानकृद्दाशुषे दशस्यन्तुर्वीतये गाधं तुर्वणिः कः ॥

അവന്റെ ത്വേഷസാ (ഉദ്വേഗ) ശക്തിയാൽ നദികൾ ആനന്ദിച്ച് ഒഴുകുന്നു; വജ്രംകൊണ്ട് അവൻ അവയുടെ പാതയും പരിധിയും നിശ്ചയിക്കുമ്പോൾ. ഈശാനകൃത്—ആധിപത്യം സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ—ദാശുഷേ (ദാനകനു) ദശസ്യ (യോഗ്യസ്തുതി/പൂജ) നൽകുന്നു; തുർവീതയേ (വേഗത്തിൽ മുന്നേറുന്നവനു) ഗാധം—ഘാട്ട്, സുരക്ഷിത കടവ്—ഉണ്ടാക്കുന്നു. അവൻ ആരാണ്, പ്രേരക ഇന്ദ്രനല്ലാതെ?

Mantra 12

अस्मा इदु प्र भरा तूतुजानो वृत्राय वज्रमीशानः कियेधाः । गोर्न पर्व वि रदा तिरश्चेष्यन्नर्णांस्यपां चरध्यै ॥

അവനുവേണ്ടി നീ—മുന്നോട്ടു പാഞ്ഞുചെല്ലുന്ന, ശക്തികളുടെ അധിപതി—വൃത്രനോടു വിരുദ്ധമായി നിർണായക കൃത്യത്തിനായി വജ്രം പ്രയോഗിക്ക. കാളയുടെ സന്ധികൾപോലെ കെട്ടുകൾ പിളർത്തുക; കുറുകെ നീങ്ങിക്കൊണ്ട് തുളച്ചു കടക്കുക, ജലങ്ങളുടെ പ്രളയധാരകൾക്ക് സ്വതന്ത്ര പാത ലഭിക്കേണ്ടതിന്.

Mantra 13

अस्येदु प्र ब्रूहि पूर्व्याणि तुरस्य कर्माणि नव्य उक्थैः । युधे यदिष्णान आयुधान्यृघायमाणो निरिणाति शत्रून् ॥

എപ്പോഴും പുതുപുതിയ ഉക്തികളാൽ ഈ വേഗശക്തിയുടെ പുരാതന കൃത്യങ്ങൾ പ്രസ്താവിക്ക: യുദ്ധത്തിൽ ആയുധങ്ങളെ മൂർച്ചപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്, ആക്രമണത്തിൽ അമർത്തി മുന്നേറിക്കൊണ്ട്, അവൻ ശത്രുക്കളെ അവരുടെ ആശ്രയത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കി താഴെയിടുന്നു.

Mantra 14

अस्येदु भिया गिरयश्च दृळ्हा द्यावा च भूमा जनुषस्तुजेते । उपो वेनस्य जोगुवान ओणिं सद्यो भुवद्वीर्याय नोधाः ॥

അവന്റെ ഭയത്താൽ ജന്മം മുതലേ ദൃഢമായ പർവ്വതങ്ങളും, ദ്യാവാ-പൃഥിവിയും വിറയ്ക്കുന്നു. പിന്നെ വേന (ഇച്ഛാ-ആത്മാവ്) എന്ന തേടലാൽ, മറവിന്റെ സമീപം ചേർന്നു അമർത്തി, അവൻ ഉടൻ തന്നെ വീര്യത്തിനായുള്ള ബലമായി മാറുന്നു—നോധാസ് ഋഷി അതിനെ വെളിപ്പെടുത്തി.

Mantra 15

अस्मा इदु त्यदनु दाय्येषामेको यद्वव्ने भूरेरीशानः । प्रैतशं सूर्ये पस्पृधानं सौवश्व्ये सुष्विमावदिन्द्रः ॥

അതെ, അവനേയ്ക്ക് തന്നേ—അനുസരിക്കുന്നവന്—ഈ ദാനം ലഭിച്ചു; ഏകാകിയായി, അധിപനായിട്ട്, അവൻ അപാര സമൃദ്ധി ജയിച്ചു. സൂര്യന്റെ അശ്വമായ ഏതശനോടുള്ള മത്സരത്തിൽ നന്നായി പിഴിഞ്ഞ സോമത്തിന് ഇന്ദ്രൻ സഹായം നൽകി—ശരിയായ വേഗ-സ്ഫൂർതി ജയിക്കേണ്ടതിന്.

Mantra 16

एवा ते हारियोजना सुवृक्तीन्द्र ब्रह्माणि गोतमासो अक्रन् । ऐषु विश्वपेशसं धियं धाः प्रातर्मक्षू धियावसुर्जगम्यात् ॥

ഹേ ഹരിത-യോജക ഇന്ദ്രാ, ഗൗതമർ നിനക്കായി ഈ സുവൃക്തി—നന്നായി നെയ്ത ബ്രഹ്മ-വചനങ്ങൾ—രചിച്ചു. അവയിൽ സർവരൂപമായ ധീ (പ്രജ്ഞ) സ്ഥാപിക്ക; പ്രഭാതത്തിൽ ധിയാവസു—പ്രേരിത ബുദ്ധിയുടെ നിധി—വേഗത്തിൽ ഞങ്ങളിലേക്കു വരട്ടെ.