Sukta 33

Mantra 1

एतायामोप गव्यन्त इन्द्रमस्माकं सु प्रमतिं वावृधाति । अनामृणः कुविदादस्य रायो गवां केतं परमावर्जते नः ॥

ഈ ഗതിയിൽ ഞങ്ങൾ ഗവ്യന്ത—പ്രകാശമയ ഗവാം (ഗോവുകൾ/കിരണങ്ങൾ) തേടുന്നവർ—ഇന്ദ്രനെ സമീപിക്കുന്നു; അവൻ നമ്മുടെ സു-പ്രമതി, ശരിയായ വിവേകം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. ഋണരഹിതനായ ആ ദേവൻ തന്റെ റായഃ—സമൃദ്ധിയിൽ നിന്ന്—ഗവാംയുടെ കേതം, കിരണങ്ങളുടെ പരമ ചിഹ്നം ഞങ്ങളിലേക്കു തിരിച്ചു തരട്ടെ; അന്തർധനത്തിന്റെ പരമ ദിശ ഞങ്ങൾക്ക് വീണ്ടും പുനഃസ്ഥാപിക്കട്ടെ.

Mantra 2

उपेदहं धनदामप्रतीतं जुष्टां न श्येनो वसतिं पतामि । इन्द्रं नमस्यन्नुपमेभिरर्कैर्यः स्तोतृभ्यो हव्यो अस्ति यामन् ॥

ഞാൻ ആ അപ്രതിഹത ധനദാതാവിന്റെ അടുക്കൽ എത്തുന്നു—പ്രിയ വസതിയിലേക്കു ശ്യേനൻ (പരുന്ത്) പറക്കുന്നതുപോലെ. യോജ്യമായ അർക്കങ്ങൾ (സ്തുതിഗീതങ്ങൾ) കൊണ്ടു ഞാൻ ഇന്ദ്രനെ നമസ്കരിക്കുന്നു; യാത്രയിൽ സ്തോതാക്കൾക്കു ഹവ്യ (ആഹുതി)യായിരിക്കുന്നവൻ—ആഹ്വാനത്തിന്റെ ഉത്തരവും പോഷണവും ആകുന്നു.

Mantra 3

नि सर्वसेन इषुधीँरसक्त समर्यो गा अजति यस्य वष्टि । चोष्कूयमाण इन्द्र भूरि वामं मा पणिर्भूरस्मदधि प्रवृद्ध ॥

നീ സർവ്വസേനയുടെ ഇഷുധീ (അമ്പുതൂണുകൾ) ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നു; സമരത്തിലെ ആര്യ (വീര)ശക്തി നിന്റെ ഇച്ഛപ്രകാരം ഗാ (കിരണങ്ങൾ/ഗോങ്ങൾ)യെ ഓടിക്കുന്നു. യുദ്ധത്തിൽ ഘോഷിച്ചുകൊണ്ട്, ഹേ ഇന്ദ്ര—ഭൂരി വാമ (അപരിമിത മംഗളം) ഉള്ളവനേ—ഞങ്ങളോടു പണി (കഞ്ഞുസ്) ആകരുതേ; ഹേ വൃദ്ധ (ബലത്തിൽ വർദ്ധിച്ചവനേ), ഞങ്ങളിൽ നിന്നു മുകളിലായി ശുഭം തടഞ്ഞുവെക്കരുതേ.

Mantra 4

वधीर्हि दस्युं धनिनं घनेनँ एकश्चरन्नुपशाकेभिरिन्द्र । धनोरधि विषुणक्ते व्यायन्नयज्वानः सनकाः प्रेतिमीयुः ॥

ഹേ ഇന്ദ്ര, നീ ധനിന ദസ്യുവിനെ ഘന (പ്രഹാരായുധം) കൊണ്ടു വധിച്ചു; ഒറ്റയ്ക്കു സഞ്ചരിച്ചും ഉപശാകങ്ങൾ (സഹായശക്തികൾ) കൂടെയുമായിരുന്നു. ധനുസ്സിൽ നിന്നു നീ മുന്നേറിക്കൊണ്ടു അവരെ ചിതറിച്ചു; അയ്യജ്വാൻ (യജ്ഞം ചെയ്യാത്ത) പുരാതനർ—സനകാഃ—നാശത്തിലേക്കു പോയി; അസത്യം യജ്ഞവിധി സ്വീകരിക്കാതിരുന്നപ്പോൾ, സത്യബലം സഹിക്കാനായില്ല.

Mantra 5

परा चिच्छीर्षा ववृजुस्त इन्द्रायज्वानो यज्वभिः स्पर्धमानाः । प्र यद्दिवो हरिवः स्थातरुग्र निरव्रताँ अधमो रोदस्योः ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ! അയ്യജ്വാനർ (ദീക്ഷയില്ലാത്തവർ) യജ്വാനരുമായി (ദീക്ഷിതരുമായി) മത്സരിച്ചപ്പോൾ നീ അവരുടെ ശിരസ്സുകളെയും ദൂരെയേക്ക് എറിഞ്ഞുകളഞ്ഞു. ഹേ ഹരിവഃ (ഹരിത അശ്വങ്ങളുള്ളവനേ) ഉഗ്രാ! നീ ദ്യൗവിൽ നിന്നു മുന്നോട്ടു നിന്നപ്പോൾ, അവ്രത (വ്രതമില്ലാത്ത, നിയമലംഘകർ) ജനങ്ങളെ അമർത്തി—ദ്യാവാ-പൃഥിവി എന്ന രണ്ടു ലോകങ്ങൾക്കിടയിൽ ഏറ്റവും താഴെ—തള്ളിയിട്ടു; അങ്ങനെ ഋത (കോസ്മിക ക്രമം/സത്യം)യുടെ പാത പ്രബലമാകട്ടെ.

Mantra 6

अयुयुत्सन्ननवद्यस्य सेनामयातयन्त क्षितयो नवग्वाः । वृषायुधो न वध्रयो निरष्टाः प्रवद्भिरिन्द्राच्चितयन्त आयन् ॥

അവർ അനവദ്യ (നിർദോഷ)നായവന്റെ സേനയ്‌ക്കെതിരെ നിലകൊള്ളാനായില്ല; ക്ഷിതയഃ (സ്ഥിരമായി പാർക്കുന്ന ജനങ്ങൾ)—നവഗ്വർ—അവരെ അവരുടെ സ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് ഓടിച്ചു. വൃഷായുധ (വൃഷഭസമമായ ഭുജങ്ങളുള്ള) യോദ്ധാക്കളെപ്പോലെ, വന്ധ്യരാക്കിയവരെപ്പോലെ നിർഷ്ട (പുറത്താക്കപ്പെട്ട)വരായി, അവർ ചരിവുകളിലൂടെ ഒഴുകിപ്പോയി—ഇന്ദ്രന്റെ സാന്നിധ്യത്തെയേയും ഭയന്ന്.

Mantra 7

त्वमेतान्रुदतो जक्षतश्चायोधयो रजस इन्द्र पारे । अवादहो दिव आ दस्युमुच्चा प्र सुन्वतः स्तुवतः शंसमावः ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ! കരഞ്ഞും കുരലുയർത്തിയും നിന്ന ഇവരെ നീ രജസ് (മധ്യാകാശം)യുടെ അപ്പുറത്തുള്ള തീരത്തേക്ക് ഓടിച്ചു. നീ ദ്യൗവിൽ നിന്ന് ദസ്യുവിനെ മുകളിൽ നിന്നുതന്നെ ദഹിപ്പിച്ചു—ഉച്ചത്തിൽ നിന്ന് പ്രഹരിച്ച്. സുന്വത് (സോമം പിഴിയുന്നവൻ)യും സ്തുവത് (സ്തുതി ചെയ്യുന്നവൻ)യും ഉച്ചരിക്കുന്ന ശംസ (പ്രേരിത വാക്ക്/പ്രശംസ) നീ മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുവന്നു—അത് ഫലപ്രദമായി, സിദ്ധമായി വരുത്തി.

Mantra 8

चक्राणासः परीणहं पृथिव्या हिरण्येन मणिना शुम्भमानाः । न हिन्वानासस्तितिरुस्त इन्द्रं परि स्पशो अदधात्सूर्येण ॥

പൃഥിവിയെ ചുറ്റിപ്പിടിക്കുന്ന പരിണഹം (പരീണഹ) ധരിച്ച്, സ്വർണ്ണമണിയാൽ ദീപ്തരായി അവർ പ്രകാശിച്ചു. എങ്കിലും തങ്ങളുടെ ഉന്മേഷപ്രേരണകളാൽ അവർ ഇന്ദ്രനെ മറികടക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല; ഇന്ദ്രന്റെ ചുറ്റും സൂര്യനാൽ ജാഗരൂക ദർശകർ ഒരു വലയം സ്ഥാപിച്ചു—പ്രകാശം ബലത്തിന്റെ അധിപനെ കാക്കേണ്ടതിന്.

Mantra 9

परि यदिन्द्र रोदसी उभे अबुभोजीर्महिना विश्वतः सीम् । अमन्यमानाँ अभि मन्यमानैर्निर्ब्रह्मभिरधमो दस्युमिन्द्र ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നീ മഹിമയാൽ രണ്ടു ലോകങ്ങളായ രോദസീ (ദ്യൗവും പൃഥിവിയും) എല്ലാദിക്കിലും ചുറ്റിപ്പിടിച്ചപ്പോൾ, വാക്കിന്റെ (ബ്രഹ്മ/വാക്) ശക്തികളാൽ നീ അധമനായ ദസ്യുവിനെ താഴെയിട്ടു; അഹങ്കാരബലങ്ങൾ അവകാശം ഉന്നയിക്കാത്ത ആത്മാവിന്മേൽ തങ്ങളുടെ സ്വേച്ഛയെ അമർത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ.

Mantra 10

न ये दिवः पृथिव्या अन्तमापुर्न मायाभिर्धनदां पर्यभूवन् । युजं वज्रं वृषभश्चक्र इन्द्रो निर्ज्योतिषा तमसो गा अदुक्षत् ॥

അവർ ദ്യൗവും പൃഥിവിയും എന്നതിന്റെയന്ത്യം എത്തിച്ചേരാനായില്ല; മായകളാൽ ധനദായകനെ (ധനദാ) ചുറ്റിപ്പിടിക്കാനും കഴിഞ്ഞില്ല. വൃഷഭനായ ഇന്ദ്രൻ വജ്രത്തെ യോജിപ്പിച്ചു; പ്രകാശംകൊണ്ട് അവൻ ഇരുട്ടിൽ നിന്നു ഗോകളെ പാൽപിഴിഞ്ഞെടുത്തു—തമസ്സിൽ നിന്നു പുറത്തെടുത്ത ജ്ഞാനകിരണങ്ങൾ.

Mantra 11

अनु स्वधामक्षरन्नापो अस्यावर्धत मध्य आ नाव्यानाम् । सध्रीचीनेन मनसा तमिन्द्र ओजिष्ठेन हन्मनाहन्नभि द्यून् ॥

അപ്പോൾ ജലങ്ങൾ തങ്ങളുടെ സ്വധാ (സ്വഭാവ-നിയമം) അനുസരിച്ച് ഒഴുകിത്തുടങ്ങി; മദ്ധ്യത്തിൽ പുതുധാരകൾ വർധിച്ചു. നേരെ പോകുന്ന മനസ്സോടെ ഇന്ദ്രൻ തന്റെ അത്യന്തം ശക്തിയുള്ള ഹനു (താടി/ജഡ്ബം) കൊണ്ട് അവനെ പ്രഹരിച്ചു; പ്രകാശമുള്ള ദിനങ്ങളിലേക്കു വരെ ഭേദിച്ചു—പ്രകാശം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നതിനെ തടഞ്ഞിരുന്ന ബന്ധനം തകർത്തു.

Mantra 12

न्याविध्यदिलीबिशस्य दृळ्हा वि शृङ्गिणमभिनच्छुष्णमिन्द्रः । यावत्तरो मघवन्यावदोजो वज्रेण शत्रुमवधीः पृतन्युम् ॥

ഇന്ദ്രൻ ഇലീബിശന്റെ ദൃഢബന്ധനങ്ങളെ താഴേക്കു വരെ കുത്തിത്തുറന്നു; കൊമ്പുള്ള ശുഷ്ണനെ പിളർത്തി തകർത്തു. ഹേ മഘവൻ, നിന്റെ ജയപരാക്രമം എത്രത്തോളം, നിന്റെ ബലം എത്രത്തോളം വ്യാപിക്കുന്നുവോ—അത്രത്തോളം വജ്രംകൊണ്ട് നീ യുദ്ധകാമിയായ ശത്രുവിനെ വധിച്ചു.

Mantra 13

अभि सिध्मो अजिगादस्य शत्रून्वि तिग्मेन वृषभेणा पुरोऽभेत् । सं वज्रेणासृजद्वृत्रमिन्द्रः प्र स्वां मतिमतिरच्छाशदानः ॥

പ്രേരകമായ വേഗം അവന്റെ ശത്രുക്കളിലേക്കു പാഞ്ഞുകയറി; തീക്ഷ്ണമായ വൃഷഭ-ബലത്തോടെ അവരുടെ മുൻനിരകൾ പിളർത്തി. ഇന്ദ്രൻ വജ്രംകൊണ്ട് വൃത്രനെ തള്ളിവീഴ്ത്തി; മുന്നോട്ടു തള്ളിപ്പോയി, തന്റെ തന്നെ മതിയെ പോലും അതിക്രമിച്ച്—എപ്പോഴും ജയിക്കുന്നവനായി—കൂടുതൽ മഹത്തായ ജയദർശനത്തിലേക്കു കടന്നു.

Mantra 14

आवः कुत्समिन्द्र यस्मिञ्चाकन्प्रावो युध्यन्तं वृषभं दशद्युम् । शफच्युतो रेणुर्नक्षत द्यामुच्छ्वैत्रेयो नृषाह्याय तस्थौ ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ! നീ കുത്സനെ സഹായിച്ചു—നിനക്കു പ്രിയനായ അവനെ; യുദ്ധത്തിൽ ഏർപ്പെട്ട ദശദ്യുമ്ന (പത്തിരട്ടി തേജസ്സുള്ള) വൃഷഭനെ നീ മുന്നോട്ട് നയിച്ചു. കുളമ്പിൽ നിന്നുയർന്ന ധൂളി ദ്യൗവരെ എത്തി; നൃസാഹ്യ (മനുഷ്യരെ ജയിക്കുന്ന) ബലത്തിനായി ശ്വൈത്രേയൻ മുന്നിൽ നിലകൊണ്ടു—ദേവന്റെ ജയശക്തിയാൽ മനുഷ്യസഖാവ് ഉയർത്തപ്പെടുന്നു.

Mantra 15

आवः शमं वृषभं तुग्र्यासु क्षेत्रजेषे मघवञ्छ्वित्र्यं गाम् । ज्योक्चिदत्र तस्थिवांसो अक्रञ्छत्रूयतामधरा वेदनाकः ॥

ഹേ മഘവൻ! തുഗ്ര്യരിൽ വൃഷഭനായ ശമനെ നീ ‘ക്ഷേത്രജയം’ (മൈതാനവിജയം) നേടാൻ സഹായിച്ചു; ശ്വിത്ര്യന്റെ പ്രകാശമുള്ള ഗാവിനെയും നീ സഹായിച്ചു. ഏറെക്കാലം കഴിഞ്ഞിട്ടും അവിടെ നിലകൊണ്ടവർ ശത്രുത്വമുള്ളവരെ അധര (താഴ്ന്ന) ജ്ഞാനം അനുഭവിപ്പിച്ചു—ഇങ്ങനെ നിന്റെ സഹായം ജീവിതത്തിന്റെ മത്സരഭൂമിയിൽ ദീർഘകാലാധിപത്യം സ്ഥാപിക്കുന്നു.