Sukta 33
Sukta 1.33
Gautama Rāhūgaṇa (traditional attribution for RV 1.33)
Indra
Triṣṭubh
ऋग्वेदस्य १.३३ सूक्तं त्रिष्टुभ्छन्दसा इन्द्रं स्तौति। अस्मिन् सूक्ते बलाधिपतिं देवं “गवां” (दीप्तेः, धनस्य, सम्यग्दिशश्च) अन्वेष्टारं पुनःस्थापयितारं च याचते, यत् सः स्वां पूर्णतां यजमानान् प्रति प्रवर्तयेत्। इन्द्रस्य अनतिक्रमणीयं सामर्थ्यं प्रशंस्यते—यत् सौरैः प्रहरिभिः परिगुप्तं परिमण्डितं च—तथा च संग्रामेषु सहाय्यं, क्षेत्रजयः, धर्म्यलाभरक्षणं च इत्यादीनि तस्य प्रत्यक्षोपकारकर्माणि स्मार्यन्ते। अस्य सूक्तस्य प्रयोजनम् प्रतिस्पर्धायां विघ्नेषु च विजयाय, दीप्तिमतीं समृद्धिं, स्थिरां विवेकबुद्धिं च प्राप्तुं इन्द्रस्य आवाहनम्।
Mantras
Mantra 1
एतायामोप गव्यन्त इन्द्रमस्माकं सु प्रमतिं वावृधाति । अनामृणः कुविदादस्य रायो गवां केतं परमावर्जते नः ॥
एतायाम् गतौ वयं गव्यन्तः इन्द्रम् उप गच्छामः; स नः सु-प्रमतिं वावृधाति। अना-मृणः सः स्वस्य रायः समृद्धेः, गवां केतं परमम् अस्मभ्यं परावर्जयतु; अन्तर्धनस्य परमा दिशं पुनः स्थापयतु।
Mantra 2
उपेदहं धनदामप्रतीतं जुष्टां न श्येनो वसतिं पतामि । इन्द्रं नमस्यन्नुपमेभिरर्कैर्यः स्तोतृभ्यो हव्यो अस्ति यामन् ॥
उपेदहं धनदामप्रतितं जुष्टां न श्येनो वसतिं पतामि। इन्द्रं नमस्यन्नुपमेभिरर्कैर्यः स्तोतृभ्यो हव्यो अस्ति यामन्॥
Mantra 3
नि सर्वसेन इषुधीँरसक्त समर्यो गा अजति यस्य वष्टि । चोष्कूयमाण इन्द्र भूरि वामं मा पणिर्भूरस्मदधि प्रवृद्ध ॥
नि सर्वसेन इषुधीँरसक्त समर्यो गा अजति यस्य वष्टि। चोष्कूयमाण इन्द्र भूरि वामं मा पणिर्भूरस्मदधि प्रवृद्ध॥
Mantra 4
वधीर्हि दस्युं धनिनं घनेनँ एकश्चरन्नुपशाकेभिरिन्द्र । धनोरधि विषुणक्ते व्यायन्नयज्वानः सनकाः प्रेतिमीयुः ॥
वधीर्हि दस्युं धनिनं घनेनँ एकश्चरन्नुपशाकेभिरिन्द्र। धनोरधि विषुणक्ते व्यायन्नयज्वानः सनकाः प्रेतिमीयुः॥
Mantra 5
परा चिच्छीर्षा ववृजुस्त इन्द्रायज्वानो यज्वभिः स्पर्धमानाः । प्र यद्दिवो हरिवः स्थातरुग्र निरव्रताँ अधमो रोदस्योः ॥
हे इन्द्र, यदा अयज्वानः यज्वभिः सह स्पर्धमानाः आसन्, तदा तेषां शिरांसि अपि परा अववृजुः। हे हरिवः उग्र, यदा त्वं दिवः प्र स्थातः, तदा अव्रतान् अधमो रोधस्योः निरवर्तयः, यथा ऋतस्य पन्थाः प्रबलो भवेत्।
Mantra 6
अयुयुत्सन्ननवद्यस्य सेनामयातयन्त क्षितयो नवग्वाः । वृषायुधो न वध्रयो निरष्टाः प्रवद्भिरिन्द्राच्चितयन्त आयन् ॥
अनवद्यस्य सेनाम् ते न अयुयुत्सन्; क्षितयः नवग्वाः तान् स्थानात् अयातयन्। वृषायुधाः इव, वध्रयः इव निरष्टाः, प्रवद्भिः अधः स्रवन्तः इन्द्रात् अपि चितयन्तः अपययुः।
Mantra 7
त्वमेतान्रुदतो जक्षतश्चायोधयो रजस इन्द्र पारे । अवादहो दिव आ दस्युमुच्चा प्र सुन्वतः स्तुवतः शंसमावः ॥
हे इन्द्र, त्वम् एतान् रुदतः जक्षतः च रजसः पारे अयोधयः। दिवः अवादहः दस्युम् उच्चा—उपरितः प्रहृत्य। तथा सून्वतः स्तुवतः च शंसम् प्र आवः—तयोः प्रेरितां वाचं प्रभाविनीम् अकरोः।
Mantra 8
चक्राणासः परीणहं पृथिव्या हिरण्येन मणिना शुम्भमानाः । न हिन्वानासस्तितिरुस्त इन्द्रं परि स्पशो अदधात्सूर्येण ॥
पृथिव्याः परिणहं चक्राणासः हिरण्येन मणिना शुम्भमानाः। न हि हिन्वानासः तितिरुस्त इन्द्रं; परि तं स्पशोऽदधात् सूर्येण—यथा ज्योतिः बलस्य प्रभुं पालयेत्।
Mantra 9
परि यदिन्द्र रोदसी उभे अबुभोजीर्महिना विश्वतः सीम् । अमन्यमानाँ अभि मन्यमानैर्निर्ब्रह्मभिरधमो दस्युमिन्द्र ॥
यदा, इन्द्र, महिना उभे रोदसी विश्वतः परि अबुभोजीः, तदा ब्रह्मभिः—वाचः शक्तिभिः—अधमं दस्युं निर्ब्राहिथाः; अमन्यमानां प्रति मन्यमानैः स्वेच्छा प्रबाध्यमानाम्।
Mantra 10
न ये दिवः पृथिव्या अन्तमापुर्न मायाभिर्धनदां पर्यभूवन् । युजं वज्रं वृषभश्चक्र इन्द्रो निर्ज्योतिषा तमसो गा अदुक्षत् ॥
न ते दिवः पृथिव्याः अन्तम् आपुः, न मायाभिः धनदां पर्यभूवन्। युजं वज्रं वृषभश्चक्र इन्द्रो; निर्ज्योतिषा तमसो गा अदुक्षत्—निशायां निहिताः ज्ञानरश्मयः प्रकाशिता इव।
Mantra 11
अनु स्वधामक्षरन्नापो अस्यावर्धत मध्य आ नाव्यानाम् । सध्रीचीनेन मनसा तमिन्द्र ओजिष्ठेन हन्मनाहन्नभि द्यून् ॥
ततः स्वधामानुस्वधामाक्षरन्नापोऽस्यावर्धत मध्य आ नाव्यानाम्। सध्रीचीनेन मनसा तमिन्द्र ओजिष्ठेन हन्मनाहन्नभि द्यून्॥
Mantra 12
न्याविध्यदिलीबिशस्य दृळ्हा वि शृङ्गिणमभिनच्छुष्णमिन्द्रः । यावत्तरो मघवन्यावदोजो वज्रेण शत्रुमवधीः पृतन्युम् ॥
न्याविध्यदिलीबिशस्य दृळ्हा वि शृङ्गिणमभिनच्छुष्णमिन्द्रः। यावत्तरो मघवन् यावदोजो वज्रेण शत्रुमवधीः पृतन्युम्॥
Mantra 13
अभि सिध्मो अजिगादस्य शत्रून्वि तिग्मेन वृषभेणा पुरोऽभेत् । सं वज्रेणासृजद्वृत्रमिन्द्रः प्र स्वां मतिमतिरच्छाशदानः ॥
अभि सिध्मो अजिगादस्य शत्रून्वि तिग्मेन वृषभेणाऽ पुरोऽभेत्। सं वज्रेणासृजद्वृत्रमिन्द्रः प्र स्वां मतिमतिरच्छाशदानः॥
Mantra 14
आवः कुत्समिन्द्र यस्मिञ्चाकन्प्रावो युध्यन्तं वृषभं दशद्युम् । शफच्युतो रेणुर्नक्षत द्यामुच्छ्वैत्रेयो नृषाह्याय तस्थौ ॥
हे इन्द्र, त्वं कुत्सम् आवः—यस्मिन् त्वम् अचकन्ः; युध्यन्तं दशद्युमं वृषभं प्रावः। शफच्युतो रेणुः द्याम् अनक्षत; श्वैत्रेयो नृषाह्याय तस्थौ।
Mantra 15
आवः शमं वृषभं तुग्र्यासु क्षेत्रजेषे मघवञ्छ्वित्र्यं गाम् । ज्योक्चिदत्र तस्थिवांसो अक्रञ्छत्रूयतामधरा वेदनाकः ॥
हे मघवन्, त्वं तुग्र्यासु क्षेत्रजेषे शमं वृषभम् आवः; श्वित्र्यं गाम् अपि आवः। ज्योक् चिदत्र तस्थिवांसोऽक्रन्—शत्रूयताम् अधरा वेदनाका; एवं तव सहाय्यं क्षेत्रे स्थिरं प्रभुत्वं स्थापयति।
Frequently Asked Questions
It is a hymn to Indra asking for victory, protection, and the return of prosperity and light (“cows”), along with increased right judgment (pramati).
In Vedic language, cows can mean real cattle and also symbolic “rays of light,” nourishment, and inner wealth—things Indra is asked to recover and secure.
It can be recited as an Indra-stuti for courage and clarity before difficult tasks or competitions, ideally with a simple fire offering or ghee lamp and a focused intention for overcoming obstacles.
Ask anything about Sukta 33 of the Rig Veda
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.
