Sukta 101

Mantra 1

प्र मन्दिने पितुमदर्चता वचो यः कृष्णगर्भा निरहन्नृजिश्वना । अवस्यवो वृषणं वज्रदक्षिणं मरुत्वन्तं सख्याय हवामहे ॥

മന്ദിനൻ (ആനന്ദദാതാവ്)ക്കായി പിതുമത്—പോഷകസാരത്തിൽ സമൃദ്ധമായ—വചനം പ്രചരിപ്പിക്കുവിൻ; ഋജിശ്വന (നേരേ പോകുന്ന ശക്തി)കൊണ്ട് കൃഷ്ണഗർഭാ—മറവിൽ ഗർഭിതമായ അന്ധകാരം—അവൻ തകർത്തു. സഹായം തേടുന്ന ഞങ്ങൾ സഖ്യതയ്ക്കായി മരുത്വന്തൻ, വജ്രദക്ഷിണ—വലങ്കയ്യിൽ വജ്രധാരി—ആ വൃഷണൻ (ബലവാൻ) ഇന്ദ്രനെ ആവാഹനം ചെയ്യുന്നു.

Mantra 2

यो व्यंसं जाहृषाणेन मन्युना यः शम्बरं यो अहन्पिप्रुमव्रतम् । इन्द्रो यः शुष्णमशुषं न्यावृणङ्मरुत्वन्तं सख्याय हवामहे ॥

ആനന്ദോന്മാദമുള്ള ക്രോധത്തോടെ വ്യംസംനെ പ്രഹരിച്ചവൻ, ശംബരനെ വീഴ്ത്തിയവൻ, വ്രതരഹിതനായ (ധർമ്മഭ്രഷ്ടനായ) പിപ്രുവിനെ സംഹരിച്ചവൻ; ശോഷിപ്പിക്കുന്ന, തടഞ്ഞുനിർത്തുന്ന വരൾച്ചാശക്തിയായ ശുഷ്ണനെ അകത്ത് പൂട്ടി അടക്കിയ ഇന്ദ്രനെ—മരുത്വന്തനായ ആ ഇന്ദ്രനെ ഞങ്ങൾ സഖ്യതയ്ക്കായി ആവാഹിക്കുന്നു.

Mantra 3

यस्य द्यावापृथिवी पौंस्यं महद्यस्य व्रते वरुणो यस्य सूर्यः । यस्येन्द्रस्य सिन्धवः सश्चति व्रतं मरुत्वन्तं सख्याय हवामहे ॥

ആരുടെ മഹത്തായ പൗരുഷം കൊണ്ട് ദ്യാവാ-പൃഥിവി (ആകാശവും ഭൂമിയും) നിലകൊള്ളുന്നു; ആരുടെ വ്രതത്തിൽ വരുണനും സൂര്യനും സഞ്ചരിക്കുന്നു; ആരുടെ ഇന്ദ്രന്റെ വ്രതത്തെ സിന്ധുക്കൾ (നദികൾ) അവരുടെ പ്രവാഹത്തിൽ അനുഗമിക്കുന്നു—മരുത്വന്തനായ ആ ഇന്ദ്രനെ ഞങ്ങൾ സഖ്യതയ്ക്കായി ആവാഹിക്കുന്നു.

Mantra 4

यो अश्वानां यो गवां गोपतिर्वशी य आरितः कर्मणिकर्मणि स्थिरः । वीळोश्चिदिन्द्रो यो असुन्वतो वधो मरुत्वन्तं सख्याय हवामहे ॥

അശ്വങ്ങളുടെ അധിപൻ, ഗാവുകളുടെ അധിപൻ—ഗോപതി, കന്നുകാലിസമ്പത്തിന്റെ വശിയായ നായകൻ; ഓരോ കര്‍മ്മത്തിലും യുക്തമായി സ്ഥാപിതനായി അചഞ്ചലമായി നിലകൊള്ളുന്നവൻ; സോമം പിഴിയാത്ത/അർപ്പിക്കാത്ത അശുന്വതനെയും വധിക്കുന്ന ഇന്ദ്രൻ—മരുത്വന്തനായ ആ ഇന്ദ്രനെ ഞങ്ങൾ സഖ്യതയ്ക്കായി ആവാഹിക്കുന്നു.

Mantra 5

यो विश्वस्य जगतः प्राणतस्पतिर्यो ब्रह्मणे प्रथमो गा अविन्दत् । इन्द्रो यो दस्यूँरधराँ अवातिरन्मरुत्वन्तं सख्याय हवामहे ॥

സകല ജഗത്തിന്റെയും ചലിക്കുന്നതും ശ്വസിക്കുന്നതുമായ എല്ലാറ്റിന്റെയും പ്രാണാധിപതിയായവൻ; ബ്രഹ്മണേ (വാണി/മന്ത്രസാധകൻ) വേണ്ടി ആദ്യം ഗോകളെ (കിരണങ്ങളെ) കണ്ടെത്തിയവൻ; ദസ്യുക്കളെ അധഃ അന്ധകാരത്തിലേക്ക് താഴെയിറക്കിയ ഇന്ദ്രൻ—മരുത്വന്തനായ ആ ഇന്ദ്രനെ സഖ്യതയ്ക്കായി ഞങ്ങൾ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.

Mantra 6

यः शूरेभिर्हव्यो यश्च भीरुभिर्यो धावद्भिर्हूयते यश्च जिग्युभिः । इन्द्रं यं विश्वा भुवनाभि संदधुर्मरुत्वन्तं सख्याय हवामहे ॥

ശൂരന്മാരാലും ഭീരുക്കളാലും ഒരുപോലെ ആഹ്വാനിക്കപ്പെടുന്നവൻ; പരിശ്രമിച്ച് ഓടുന്നവർ വിളിക്കുന്നവനും ജയിച്ചവർ വിളിക്കുന്നവനും; സകല ഭൂവനങ്ങളും ഒരേ സുസ്വരതയിൽ ഒന്നിപ്പിക്കുന്ന ഇന്ദ്രൻ—മരുത്വന്തനായ ആ ഇന്ദ്രനെ സഖ്യതയ്ക്കായി ഞങ്ങൾ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.

Mantra 7

रुद्राणामेति प्रदिशा विचक्षणो रुद्रेभिर्योषा तनुते पृथु ज्रयः । इन्द्रं मनीषा अभ्यर्चति श्रुतं मरुत्वन्तं सख्याय हवामहे ॥

രുദ്രന്മാരുടെ ദിശകളിലൂടെ ദിക്കുദിക്കായി സഞ്ചരിക്കുന്നു—വിശാലദർശിയായ ദർശി; രുദ്രന്മാരോടൊപ്പം യുവശക്തി വിശാലമായ യോജനം/ഹാർണസ് വിരിയിക്കുന്നു. ഞങ്ങളുടെ മണീഷാ (പ്രേരിത ബുദ്ധി) ശ്രുത (സുപ്രസിദ്ധൻ/സുശ്രുതൻ) ഇന്ദ്രനെ അഭ്യർചിക്കുന്നു—മരുത്വന്തനായ ആ ഇന്ദ്രനെ സഖ്യതയ്ക്കായി ഞങ്ങൾ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.

Mantra 8

यद्वा मरुत्वः परमे सधस्थे यद्वावमे वृजने मादयासे । अत आ याह्यध्वरं नो अच्छा त्वाया हविश्चकृमा सत्यराधः ॥

ഹേ മരുത്വൻ (ഇന്ദ്ര), നീ പരമേ സധസ്ഥേ—പരമോന്നത ആസനത്തിൽ ആനന്ദിക്കുന്നുവോ, അല്ലെങ്കിൽ സമീപമുള്ള വൃജനേ—കർമഭൂമിയിൽ മദിക്കുന്നുവോ, അവിടെ നിന്ന് ഞങ്ങളുടെ അധ്വര-യജ്ഞത്തിലേക്ക് വരിക. ഹേ സത്യരാധസ് (സത്യമായി കർമസിദ്ധി വരുത്തുന്നവനേ), നിനക്കായി ഞങ്ങൾ ഹവിഃ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു.

Mantra 9

त्वायेन्द्र सोमं सुषुमा सुदक्ष त्वाया हविश्चकृमा ब्रह्मवाहः । अधा नियुत्वः सगणो मरुद्भिरस्मिन्यज्ञे बर्हिषि मादयस्व ॥

ഹേ സുദക്ഷ (സുനിപുണ) ഇന്ദ്ര, നിനക്കായി ഞങ്ങൾ സോമം പിഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ഹേ ബ്രഹ്മവാഹ (ബ്രഹ്മ—പവിത്ര വാണിയെ വഹിക്കുന്നവനേ), നിനക്കായി ഞങ്ങൾ ഹവിഃ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു. പിന്നെ, നിയുതുകളാൽ യുക്തനായി, മരുദ്ഗണത്തോടൊപ്പം, ഈ യജ്ഞത്തിൽ ഈ ബർഹിഷി (പവിത്ര കുശപ്പുല്ല്) മേൽ മദിക്ക.

Mantra 10

मादयस्व हरिभिर्ये त इन्द्र वि ष्यस्व शिप्रे वि सृजस्व धेने । आ त्वा सुशिप्र हरयो वहन्तूशन्हव्यानि प्रति नो जुषस्व ॥

ഹേ ഇന്ദ്ര, നിന്റെ ഹരി (കപില/താമ്രവർണ്ണ അശ്വങ്ങൾ)കളോടുകൂടെ മദിക്ക; ഹേ ശിപ്രേ (ഓഠവന്തനേ), നിന്റെ ഓഠങ്ങൾ വിശാലമാക്കുക, ധേനേ (ധാര/പ്രവാഹ)കൾ ഒഴുകട്ടെ. ഹേ സുശിപ്ര (സുന്ദര ഓഠവന്തനേ), ഹരികൾ നിന്നെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരട്ടെ; ഹവ്യങ്ങളെ ആഗ്രഹിച്ച്, ഞങ്ങളുടെ ആഹുതികളെ പ്രതിജുഷസ്വ—സ്വീകരിച്ച് ആസ്വദിക്ക.

Mantra 11

मरुत्स्तोत्रस्य वृजनस्य गोपा वयमिन्द्रेण सनुयाम वाजम् । तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः ॥

മരുതുകളുടെ സ്തോത്രത്തിന്റെ കാവലാളുകളേ, ആത്മാവിന്റെ യുദ്ധഭൂമിയുടെ രക്ഷകരേ, ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ഞങ്ങൾ വാജം—വിജയബലത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണത—നേടട്ടെ. മിത്രനും വരുണനും ഞങ്ങളെ വർദ്ധിപ്പിക്കട്ടെ; അതുപോലെ അദിതി, ഒഴുകുന്ന സിന്ധു, പൃഥിവി, ദ്യൗ (ആകാശം) നമ്മുടെ സത്തയെ താങ്ങി മഹിമപ്പെടുത്തട്ടെ.