ദ്വാരക

മാർകണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—ഹേ ഇന്ദ്രദ്യുമ്നാ, എന്നിൽ നിന്ന് ദ്വാരകയുടെ മഹാത്മ്യം ഗ്രഹിക്ക; അവിടെ കലിയുഗത്തിലും ക്ലേശഹരൻ, രുക്മിണീപതി ഭഗവാൻ വസിക്കുന്നു।

ഹേ ദേവി ദ്വാരകേ! ശുഭമായ ഗൗതമീ (ഗോദാവരി) നിങ്ങളെ നമസ്കരിക്കുന്നു. കാണുക—കാണുക! ഇതാ മഹാപുണ്യവതിയും ശുഭയുമായ ഭാഗീരഥീ (ഗംഗ)യും.

ശ്രീ മാർകണ്ഡേയൻ പറഞ്ഞു—ഹേ മഹീപതേ, പ്രേതരൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട പിതൃകളുടെ വാക്ക് അനുഷ്ഠിച്ച്, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനായ ചന്ദ്രശർമ ദ്വാരകയിൽ എത്തി.

നിസ്സംശയം അത്ഭുതം തന്നെ—കുശസ്ഥലി (ദ്വാരക) സ്വർഗ്ഗലോകത്തിന്റെ മഹിമയെയും മങ്ങിച്ചെറുത്ത് ഭൂമിയുടെ യശസ്സിനെ വർധിപ്പിച്ചു. അവിടത്തെ പ്രജകൾ തങ്ങളുടെ സ്വാമിയായ സർവ്വാത്മൻ ശ്രീകൃഷ്ണനെ നിത്യവും സ്നേഹഭാവത്തിൽ ദർശിക്കുന്നു; അവൻ മധുരസ്മിതമുള്ള…

സൂതൻ പറഞ്ഞു— സമൃദ്ധമായ ആനർത്തദേശത്തിന്റെ (ദ്വാരകയുടെ) അതിരിലെത്തിയപ്പോൾ, നിവാസികളുടെ വിഷാദം ശമിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, തന്റെ വരവ് അറിയിക്കുന്ന മംഗള ശംഖം പ്രഭു ഊതി।

അതിനുശേഷം രാജാവ് യുദിഷ്ഠിരന്റെ അനുമതി നേടി ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ ദ്രൗപദിയോടും മറ്റു ബന്ധുക്കളോടും കൂടി, അർജുനനോടൊപ്പം യദുക്കൾ ചുറ്റിപ്പറ്റി ദ്വാരകയിലേക്കു പുറപ്പെട്ടു, ഹേ ബ്രാഹ്മണാ।

ദ്വാരകയിൽ സുഭദ്രാ—മാധവീ—അർജുനനാൽ ബലമായി അപഹരിക്കപ്പെട്ടുവെന്നും, വൃഷ്ണിവീരരായ ആ രണ്ടുപേരും ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥത്തിലേക്ക് പോയുവെന്നും ഞാൻ കേട്ടപ്പോൾ—സഞ്ജയാ, എനിക്ക് വിജയത്തെക്കുറിച്ച് പ്രതീക്ഷയുണ്ടായില്ല।

ദ്വാരകയിൽ പ്രണയപ്രേരിതമായ യാനമാർഗ്ഗത്തിലൂടെ കിരീടി (അർജുനൻ) വാസുദേവന്റെ അനുമതിയോടെ കാമിനിയായ സുഭദ്രയെ പ്രാപിച്ചു।

അവൻ വനത്തിൽ പൂർണ്ണ ഒരു വർഷവും കൂടാതെ ഒരു മാസവും പാർത്തു; തുടർന്ന് ഒരിക്കൽ ദ്വാരവതിയിൽ ഹൃഷീകേശൻ (കൃഷ്ണൻ)ന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു।

നാരദൻ പറഞ്ഞു: വിമലൻ ആ ബ്രാഹ്മണനെ കൂട്ടി ദ്വാരകയിൽ എത്തി. പിന്നീട് ഇരുവരും ശ്രീപതി ഭക്തി ആഗ്രഹിച്ച് സ്നാനം ചെയ്തു. വീണ്ടും ആകാശത്ത് മേഘം പോലെ ഗാംഭീര്യമുള്ള ശബ്ദം കേട്ടു.

അതിനുശേഷം ആ ബ്രാഹ്മണൻ—രാമകൃഷ്ണ സതീർത്ഥ്യൻ, ബാല്യകാല സുഹൃത്ത്—എപ്പോഴും കഠിനമായ ദാരിദ്ര്യത്താൽ വലയുന്നവൻ, യാചിച്ചു കിട്ടിയ പൊരിച്ച അരി പഴയ തുണിയിൽ കെട്ടി വാസുദേവനെ കാണാൻ ശ്രീമതി ദ്വാരകാ നഗരത്തിലേക്ക് വന്നു.

ശിബി പറഞ്ഞു: മുനിശ്രേഷ്ഠാ, ആ രാക്ഷസ സ്ത്രീകൾ മരുഭൂമി പാതയിൽ താമസിക്കുന്നു, എന്നാൽ ഈ ദ്വാരകയിലെ വെള്ളം അവർക്ക് എവിടെ നിന്ന് ലഭിച്ചു?