വാരാണസി

ദേവി പറഞ്ഞു—ഹേ മഹേശ്വരാ! എവിടെയെവിടെ ഏത് ഏത് തീർത്ഥങ്ങൾ ഉണ്ടോ, അവ തന്നെ എന്റെ കാശിയിൽ എവിടെയെവിടെ ഉണ്ടെന്ന്, ഹേ പ്രഭോ, പറയുക।

ഈ കാശീക്ഷേത്രത്തിൽ ചെയ്യുന്നതെന്തായാലും—ശുഭമോ അശുഭമോ—അതിന്റെ ഫലം പ്രളയകാലത്തിലും അവസാനിക്കുകയില്ല. അതുകൊണ്ട് ഇവിടെ ശ്രേയസ്കരവും ധാർമ്മികവുമായ ആചരണം ഉറച്ചുനടത്തണം.

അവിമുക്തമെന്ന അമൃതക്ഷേത്രത്തിൽ ആദികേശവനെ അർച്ചിക്കുന്നവർ നിശ്ചയമായും അമൃതത്വം പ്രാപിച്ച് സർവ്വദുഃഖങ്ങളിൽ നിന്നു വിമുക്തരാകും.

യുധിഷ്ഠിരൻ പറഞ്ഞു—വാരാണസിയുടെ മഹാത്മ്യം നീ സംക്ഷേപമായി പറഞ്ഞു. ഹേ മുനേ, അത് വിശദമായി പറയുക; അപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സ് പൂർണ്ണമായി തൃപ്തിയാകും.

വാരാണസിയിൽ, പ്രഭാസത്തിൽ, അതുപോലെ ബദരീ ആശ്രമത്തിൽ; ഗംഗാദ്വാരത്തിൽ, പ്രയാഗത്തിൽ, ഗംഗാ-സാഗര സംഗമത്തിലും।

ഇനി ഞാൻ അവരുടെ പുണ്യം പറയാം, അതുകൊണ്ട് അവർ മൂന്നുപേരും ആ സുന്ദര നഗരമായ കാശിയിൽ, വൈശ്വേശ്വരിയിൽ എത്തി, ഹേ രാജാവേ.

എനിക്ക് എപ്പോഴാണ് കാശി ലഭിക്കുക? ഞാൻ വിരഹാഗ്നിയിൽ വെന്തുരുകുകയാണ്. ഞാൻ മരിക്കും എന്നതിൽ സംശയമില്ല എന്ന് മഹേശ്വരൻ വിലപിച്ചു.

കാശി തുടങ്ങിയ ക്ഷേത്രങ്ങൾ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. വസിഷ്ഠൻ തുടങ്ങിയ മുനിശ്രേഷ്ഠന്മാർ അവിടെ വടക്കുഭാഗത്ത് വസിക്കുന്നു।

കാശി വിശ്വേശ്വരനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അതീവ സുന്ദരമായ കഥ കേൾക്കുക, അതിലൂടെ അങ്ങ് നിർമ്മലനായി ബ്രാഹ്മണനായിത്തീരും।

ഇപ്പോൾ, ഹേ വിപ്രേന്ദ്രാ, കാശിയുടെ അത്യുത്തമമായ മഹാത്മ്യം പറയുക. ഹേ ബ്രഹ്മണേ, മുമ്പ് സന്ധ്യാവലിയുടെ മുഖത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ അല്പം മാത്രമേ ശ്രവിച്ചിട്ടുള്ളൂ।

വസു പറഞ്ഞു—ഹേ ഭദ്രേ! ഇപ്പോൾ ഞാൻ വാരാണസിയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന, ഭോഗവും മോക്ഷവും ഫലമായി നൽകുന്ന ഗംഗയുടെ പരമ മഹാത്മ്യം പ്രസ്താവിക്കും।

ഹേ ദ്വിജാ! പ്രാണപ്രയാണ സമയത്ത് അവിമുക്തം സ്മരിക്കുന്നവനും പാപവിമുക്തനായി ശൈവപരമപദം പ്രാപിക്കുന്നു.