യുധിഷ്ഠിരൻ

യുധിഷ്ഠിരൻ പറഞ്ഞു—നീ രുദ്രന്മാരിലോ വസുക്കളിലോ മരുത്തുകളിലോ പ്രധാനനോ? ഞാൻ ചോദിക്കുന്നു—ഹേ ദേവാ, നീ ആരാണ്? ഇത് ഒരു പക്ഷി ചെയ്തതല്ല।

ശകുനി പറഞ്ഞു—ഹേ യുധിഷ്ഠിരാ, നീ പാണ്ഡവരുടെ ധാരാളം ധനം തോറ്റുകഴിഞ്ഞു. ഹേ കൗന്തേയാ, ഇനിയും തോറ്റുപോകാത്ത ധനം നിനക്കുണ്ടെങ്കിൽ പറയുക।

വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു: അനന്തരം ശക്രൻ സ്വർഗ്ഗത്തെയും ഭൂമിയെയും മുഴുവൻ നാദം കേൾപ്പിച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ രഥത്തിൽ പാർത്ഥന്റെ അടുത്തെത്തി അദ്ദേഹത്തോട് 'ആരോഹിക്കുക' എന്നു പറഞ്ഞു.

ഹേ ദ്വിജന്മാരേ! പുരാതനകാലത്ത് ധർമ്മപുത്രൻ യുധിഷ്ഠിരൻ അവിടെ സ്നാനം ചെയ്ത് ശ്രീശിവനെ ദർശിച്ചപ്പോൾ, അസത്യവചനത്തിൽ നിന്നുണ്ടായ ദോഷത്തിൽ നിന്ന് ക്ഷണത്തിൽ തന്നെ വിമുക്തനായി।

ഒരിക്കൽ യുധിഷ്ഠിരൻ ശ്രീകൃഷ്ണനെ വിളിച്ചു വരുത്തി വിധിപൂർവ്വം പൂജിച്ചു; പിന്നെ പദ്മനേത്രനായ ജഗത്പതി വാസുദേവനോടു ചോദിച്ചു।

ഇത് മാഹേശ്വരീ ഗംഗയാണ്, മഹേശ്വരന്റെ ദേഹത്തിൽ നിന്നു ഉദ്ഭവിച്ചവൾ; ഹേ ഭാരതനന്ദന യുധിഷ്ഠിരാ, ഇവൾ ‘ദക്ഷിണ ഗംഗ’ എന്നു പ്രസിദ്ധയായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ശ്രീ നാരദൻ പറഞ്ഞു: ഹേ രാജൻ യുധിഷ്ഠിര, ഭഗവാൻ കല്പിച്ചതുപോലെ പ്രഹ്ലാദൻ പിതാവിന്റെ അന്ത്യകർമ്മങ്ങൾ നിർവഹിച്ചു; പിന്നെ ദ്വിജന്മാരുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ഹിരണ്യകശിപുവിന്റെ രാജ്യത്തിൽ അഭിഷിക്തനായി സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുത്തപ്പെട്ടു.

ഓ രാജാ യുധിഷ്ഠിരാ! പല പണ്ഡിതരും, ബഹുജ്ഞരും, സംശയങ്ങൾ മുറിക്കുന്ന പണ്ഡിതന്മാരും, സഭാധ്യക്ഷരാകാൻ യോഗ്യരുമായ ചിലർ പോലും അസന്തോഷം മൂലം അധോഗതിയിലേക്കും നരകസമമായ ജീവിതത്തിലേക്കും വീഴുന്നു।

ആ ബന്ധു വിദുരൻ വന്നതായി കണ്ടപ്പോൾ ധർമ്മപുത്രൻ യുദിഷ്ഠിരൻ അനുജന്മാരോടുകൂടെ, ധൃതരാഷ്ട്രൻ, യുയുത്സു, സഞ്ജയൻ, കൃപാചാര്യൻ, കുന്തി, ഗാന്ധാരി, ദ്രൗപദി, സുഭദ്ര, ഉത്തര, കൃപി എന്നിവരും, മറ്റു ബന്ധുസ്ത്രീകൾ കുട്ടികളോടുകൂടെയും—എല്ലാവരും…

അതിനിടെ കുന്തീപുത്രനായ രാജാ യുധിഷ്ഠിരൻ സഹോദരശോകത്തിൽ ദഗ്ധനായി വീണ്ടും വീണ്ടും മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

യുധിഷ്ഠിരൻ പറഞ്ഞു—നിങ്ങൾ ചെയ്ത പ്രയാഗകീർത്തനം ശ്രവിച്ചതോടെ, പ്രയാഗത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നതുകൊണ്ടുതന്നെ എന്റെ ഹൃദയം വിശുദ്ധമായി. ഭഗവൻ, പറയുക—അവിടെ ലഭിക്കുന്ന അവിനാശി ഫലം എങ്ങനെയുള്ളത്?

യുധിഷ്ഠിരൻ പറഞ്ഞു—പുരാണത്തിൽ ബ്രഹ്മാവ് പ്രസ്താവിച്ച, പുണ്യത്താൽ അളക്കപ്പെട്ട ആ വചനം ഞാൻ ശ്രവിച്ചിട്ടുണ്ട്; തീർത്ഥങ്ങൾ ആയിരങ്ങളും, നൂറുകളും, അയുതങ്ങളും ഉണ്ടെന്ന്.