കലിയുഗം

നഭസ്യ മാസത്തിലെ കൃഷ്ണപക്ഷ ത്രയോദശി കലിയുഗത്തിന്റെ ആരംഭമായി സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. ഇവ ‘യുഗാദി’ തിഥികളാണ്; ഇവയിൽ ചെയ്ത ദാനം അക്ഷയഫലപ്രദമാകുന്നു.

കലിയുഗത്തിൽ, ഹേ വിപ്രന്മാരേ, എന്റെ ശാപം നിങ്ങളിൽ പതിക്കും. എങ്കിലും ചില ബ്രാഹ്മണർ എപ്പോഴും സർവ്വഗുണസമ്പന്നരായി നിലനിൽക്കും.

കലി യുഗം നാല് ലക്ഷം മുപ്പത്തിരണ്ടായിരം (മനുഷ്യവർഷം) എന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ നാലു യുഗങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തെയാണ് ദേവന്മാരുടെ ‘യുഗം’ എന്നു വിളിക്കുന്നത്.

ഹേ സഭ്യാ! ഈ കലിയുഗത്തിൽ മനുഷ്യർ സാധാരണയായി അല്പായുസ്സുള്ളവർ; അവർ മന്ദരും അതിമന്ദമതികളും ദുർഭാഗ്യവാന്മാരും, എല്ലായ്പ്പോഴും ഉപദ്രവങ്ങളാൽ പീഡിതരുമാണ്।

പിന്നീട് കലിയുഗാരംഭത്തിൽ, സുരദ്വേഷികളെ മോഹിപ്പിക്കുവാൻ ഭഗവാൻ ബുദ്ധൻ അഞ്ജനാസുതനായി കീകട (ഗയാ) ദേശത്തിൽ അവതരിക്കും.

ആ മുനി ദിവ്യദൃഷ്ടിയാൽ യുഗദോഷത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ ഭൗതികഭാവങ്ങളുടെ ശക്തിക്ഷയം കണ്ടു. വിശ്വാസമില്ലാത്ത, സത്ത്വരഹിത, മന്ദബുദ്ധി, അല്പായുസ്സുള്ള, ദുര്ഭാഗ്യബാധിതരായ ജനങ്ങളെ കണ്ടു, എല്ലാ വർണാശ്രമങ്ങളുടെയും ക്ഷേമം ആലോചിച്ചു।

എന്റെ പ്രസാദത്താൽ നീ കലിയുടെ ക്രീഡാലീലാകഥകളിൽ പ്രിയനാകും; സ്വർഗ്ഗത്തിലും ഭൂമിയിലും രസാതലത്തിലും നിന്റെ ഗതി തടസ്സമില്ലാത്തതാകും।

ഹർഷവിലാസസ്വരൂപനേ, സർവ്വദേവമയനേ! നിനക്കു നമസ്കാരം. കലിയുഗത്തിൽ സംഹാരകർത്താവ് നീയേ; നിശ്ചയമായി നീ ‘മഹാകാലൻ’ എന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു।

ഇത് പാപനാശകവും ദുഷ്ടശമനകരവും പുഷ്ടി, ശ്രീ, ബലം വർധിപ്പിക്കുന്നതുമാകുന്നു. ഇത് സിദ്ധിയും കീർത്തിയും നൽകുകയും കലിയുഗകല്മഷവും നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഇക്ഷ്വാകുക്കളുടെ ഈ വംശം സുമിത്രനിൽ അവസാനിക്കും; കാരണം ആ രാജാവിനെ പ്രാപിച്ചാൽ കലിയുഗത്തിൽ വംശം നിശ്ശേഷമാകും।

ഹേ മൈത്രേയ, ആ ജനങ്ങളിൽ തമസ്സും ലോഭവും നിന്നുയർന്ന അധർമ്മത്തിന്റെ വിത്ത് ഉദ്ഭവിക്കുന്നു; അത് രാഗാദികളെ ഉണർത്തി ധർമ്മ്യവും യോഗ്യവുമായ കര്‍മങ്ങൾക്ക് അവരെ അയോഗ്യരാക്കുന്നു।

അപ്പോൾ യജ്ഞങ്ങൾ മുന്നോട്ടുപോയില്ല; തപസ്വികൾ തപസ്സു ചെയ്തില്ല; ദാനം മുതലായ ധർമ്മകർമ്മങ്ങളിലേക്കും ജനങ്ങളുടെ മനസ്സ് തിരിഞ്ഞില്ല।