പ്രഹ്ലാദൻ

രാജാവ് അയച്ച നയജ്ഞനായ ബാലൻ പ്രഹ്ലാദനെ അവർ മറ്റു അസുരബാലകരോടൊപ്പം അവരുടെ പാഠശാലയിൽ പഠിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി.

അപ്പോൾ സമീപത്തു നിന്ന പ്രഹ്ലാദനോട് ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു—മകനേ, നിന്റെ ദൈത്യപിതാവിനോടു ശ്രീ നൃസിംഹദേവൻ അത്യന്തം കോപത്തിലാണ്; മുന്നോട്ട് ചെന്നു പ്രഭുവിനെ ശമിപ്പിക്കൂ।

നാരദമുനി പറഞ്ഞു—അസുരകുലത്തിൽ ജനിച്ചിട്ടും പ്രഹ്ലാദൻ മഹാഭാഗവതനായിരുന്നു. ദൈത്യപുത്രന്മാർ ചോദിച്ചപ്പോൾ, ഞാൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ ഓർത്ത് പുഞ്ചിരിയോടെ അവർക്കു മറുപടി പറഞ്ഞു.

ആ മന്ദബുദ്ധി പ്രഹ്ലാദപ്രമുഖമായ പുത്രന്മാരെ പീഡിപ്പിച്ചു. പുത്രന്മാർക്ക് പാഠം ചൊല്ലിക്കൊടുക്കുമ്പോൾ പ്രഹ്ലാദനും അതേ ഉപദേശം പാരായണം ചെയ്തു.

പ്രഹ്ലാദൻ പറഞ്ഞു—തീർത്ഥങ്ങളിൽ വിധിപൂർവം സ്നാനാഭിഷേകം നടത്തി, യഥോചിത ദക്ഷിണ നൽകി, തുടർന്ന് കൃഷ്ണനെന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന പരമപുരുഷനായ ദേവനെ പൂജിക്കണം.

ശ്രീപ്രഹ്ലാദൻ പറഞ്ഞു—ഹരിയാൽ ഇങ്ങനെ സമ്യക് പൂജിക്കപ്പെട്ട ആ ബ്രാഹ്മണോത്തമൻ പരിതൃപ്തനായി കേശവനോട് പറഞ്ഞു—“വരം പറയുക; വരം തിരഞ്ഞെടുക്കുക.”

2.39 ച്യവനോത്പത്തികഥനം എന്ന മുപ്പത്തൊമ്പതാം അധ്യായം. ശ്രീഗണേശായ നമഃ. മുദ്ഗലൻ പറഞ്ഞു: അതിനുശേഷം ദൈത്യപദത്തിൽ പ്രഹ്ലാദൻ രാജാവായി, അദ്ദേഹം വൈഷ്ണവനായിരുന്നു. അദ്ദേഹം വൈരം ഉപേക്ഷിച്ച് ദേവന്മാരാൽ സമ്മാനിതനായി തിളങ്ങി.

ഹേ മഹാഭാഗ പ്രഹ്ലാദ, വിധിപ്രകാരം അവനെ ഭജിക്കൂ. ഏകദന്തന്റെ പ്രസാദത്താൽ നീ ശാപമുക്തനാകും.

പ്രഹ്ലാദൻ പറഞ്ഞു: ഹേ ദീനപാലകനായ ഗൃത്സമദ! എന്റെ വാക്ക് കേൾക്കൂ. ഈ ഭ്രുശുണ്ഡി എന്ന് പേരുള്ള മുനി ആരാണെന്ന് ഇപ്പോൾ എന്നോട് പറഞ്ഞാലും.

അപ്പോൾ ഗുരുവിന്റെ വീട്ടിൽ താമസിച്ചിട്ടും, എല്ലാം അറിയുന്നവനും അച്യുതനിൽ ആസക്തമായ ശുദ്ധമായ മനസ്സുള്ളവനുമായ പ്രഹ്ലാദൻ, ബാഹ്യമായ കാര്യങ്ങളിൽ ഒരു വിഡ്ഢിയെപ്പോലെ സഞ്ചരിക്കുകയും, ലോകം മുഴുവൻ അനന്തനാൽ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതായി എപ്പോഴും കാണുകയും…

ഹരിഭക്തി യഥാർത്ഥ ആഭരണമായ അസുരരാജാവിന്റെ മകനെ (പ്രഹ്ലാദനെ) അസുരന്മാർ വേഗത്തിൽ ഗുരുവിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. കാലക്രമേണ, ആ യോഗി എല്ലാ വിദ്യകളും സ്വായത്തമാക്കി യൗവനം പ്രാപിച്ചു.

'അല്ലയോ പാപരഹിതനായവനെ! പ്രഹ്ലാദന്റെ ചരിത്രം എനിക്ക് വിശദമായി പറഞ്ഞുതന്നാലും. അല്ലയോ മഹായോഗീ, അല്ലയോ മഹാമുനേ! അങ്ങയുടെ കൃപയാൽ ഞങ്ങൾ ധന്യരായിരിക്കുന്നു.'